Sygn. akt: XU-162/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 18 marca 2014r. we W. sprawy z odwołania H. S. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 20 grudnia 2012r. znak: (...) . (...) w sprawie H. S. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności
- oddala odwołanie.
- nie obciąża stron kosztami postępowania. Sygn. akt X U 162/13 UZASADNIENIE Wnioskodawca H. S. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 20 grudnia 2013r., który uchylił orzeczenie (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia 02 października 2012r. i zaliczył wnioskodawcę do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim od dzieciństwa do 31 grudnia 2014r., ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od października 1997r., symbol przyczyny niepełnosprawności 01-U i 05 – R. We wniesionym od tego orzeczenia odwołaniu wnioskodawca wnosił o zmianę orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu i ponowną ocenę stanu zdrowia dla celów ustalenia umiarkowanego stopnia niepełnosprawności i orzeczenie, stopnia umiarkowanego na stałe. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że stopień umiarkowany pozwoli mu podjąć zatrudnienie w zakładzie pracy chronionej. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : Wnioskodawca H. S. ur. (...) , w dniu 21 sierpnia 2012r. wystąpił do (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności dla celów odpowiedniego zatrudnienia i korzystania z dodatkowego urlopu wypoczynkowego. W dniu 02 października 2012r. (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. odmówił wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, gdyż wnioskodawca posiada ważne, wydane na stałe orzeczenie zaliczające go do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim, a stan zdrowia wnioskodawcy nie wskazuje na jego pogorszenie. Wnioskodawca zdolny jest do podjęcia pracy na otwartym rynku pracy i nie spełnia kryteriów uznania wyższego niż lekki stopień niepełnosprawności. Z wydanym orzeczeniem wnioskodawca nie zgodził się i wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w woj. (...) . Na skutek wniesionego odwołania Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) na posiedzeniu w dniu 02 marca 2013r. orzeczenie (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. uchylił w całości i orzekł o zaliczeniu wnioskodawcy do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim od października 1997r. do 31 grudnia 2014r., symbol przyczyny niepełnosprawności 01 – U i 05-R, niepełnosprawność datuje się dzieciństwa. Dowód: akta WZON. (...) Postanowieniem z 23 kwietnia 2013r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego psychiatry i lekarza medycyny pracy na okoliczność ustalenia czy wnioskodawca H. S. może zostać zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – t.j. Dz.U. z 2011r., Nr 127, poz.721 oraz § 3 pkt 2 rozp. (...) z dnia 15 lipca 2003r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności – Dz.U.139, poz.
- W wydanej w dniu 17 czerwca 2013r. opinii biegły sądowy psychiatra rozpoznał u wnioskodawcy upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, organiczne zaburzenia osobowości i wydał opinię, że wnioskodawca, nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Dowód: opinia biegłego sądowego z dnia 17.06.2013r. - k. 18 akt. W wydanej w dniu 21 października 2013r. opinii biegły sądowy lekarz medycyny pracy rozpoznał u wnioskodawcy min. przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego z powodu zmian zwyrodnieniowych, niedowidzenie oka lewego i wydał opinię, że wnioskodawca nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Zdaniem bieglego sądowego stan zdrowia wnioskodawcy wykazuje niewielkie ograniczenie w funkcjonowaniu społecznym i nie powoduje niezdolności do pracy, a jedynie obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu ze zdolnością jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczna i fizyczną. Dowód: opinia biegłego sądowego lekarza medycyny pracy z dnia 21.10.2013r. – k. 28 - 29 as. Z wydanymi w sprawie opiniami zgodził się wnioskodawca, ale wniósł o ustalenie aktualnego stopnia niepełnosprawności na stałe. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanych opinii w sprawie. Sąd zważył, co następuje : Odwołanie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów: Zgodnie z art.2 pkt.10 i art.3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – t.j. Dz.U. z 2011r., Nr 127, poz.721, niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy. Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki. W art.4 cyt. ustawy ustawodawca zawarł definicję stopni niezdolności do pracy i tak zgodnie z ust. 1 do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Stosownie do ust.4 art.4 cyt. ustawy niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspakajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Dla oceny stanu zdrowia wnioskodawcy i ustalenia stopnia niepełnosprawności wydane zostały w sprawie opinie biegłego sądowego psychiatry i lekarza medycyny pracy. Zdaniem biegłych sądowych wnioskodawca nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, a orzeczenie (...) z dnia 20 grudnia 2013r. jest zasadne. Zdaniem biegłych sądowych aktualnie w stanie zdrowia wnioskodawcy nie stwierdza się tak znacznego naruszenia sprawności organizmu, które skutkowałoby niezdolnością do wykonywania pracy zarobkowej, bądź zdolnością do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej. Sąd podzielił dokonane przez biegłych sądowych ustalenia i przyjął wydane w sprawie opinie za podstawę swego rozstrzygnięcia. Biegli sądowi, którzy wydali opinię w niniejszej sprawie są specjalistami o dużej wiedzy merytorycznej i praktycznej, są lekarzami niezależnymi od stron. Zgodnie z art.282 § 2 kpc w związku z art.283 § 2 kpc biegły wydający opinię w sprawie złożył przed objęciem funkcji przysięgę, którą jest związany i Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłego jak i jego rzetelności przy wydaniu opinii. Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art.233 §1 kpc – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Skoro wydane w sprawie opinie biegłych sądowych są jasne, logiczne w zasadzie nie podważane przez wnioskodawcę poprzez merytoryczne zastrzeżenia, Sąd przyjął je za podstawę swojego orzeczenia. Wnioskodawca nie spełnia więc kryteriów niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym o jakim mowa w art.4 ust.2 cyt. ustawy z 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych . Mając więc na uwadze treść opinii wydanych przez biegłych sądowych, oraz przeprowadzone wyżej rozważania Sąd uznał, że nie było podstaw do zaliczenia wnioskodawcy do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wydający w sprawie opinię biegli sądowi uznali orzeczenie (...) z dnia 20 grudnia 2012r. za prawidłowe w zakresie, w jakim wnioskodawca został zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim do dnia 31 grudnia 2014r. Brak więc, było podstaw do orzeczenia u wnioskodawcy lekkiego stopnia niepełnosprawności na stałe. W związku z tym odwołanie wnioskodawcy nie może zostać uwzględnione i podlega oddaleniu Z tych względów na zasadzie art. 477 14 § 1 kpc należało orzec jak w pkt I orzeczenia. O kosztach w pkt II orzeczono na podstawie art. 102 kpc .