Sad powszechny, II W 554/22

sygn. akt II W 554/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2022r Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Marta Przybylska Protokolant st. sekr. sąd. Ilona Pilarczyk w obecności oskarżyciela publicznego --- po rozpoznaniu dnia 11.07.2022r, 19.09.2022r, 13.10.2022 sprawy A. W. , córki K. i K. z domu K. , urodzonej (...) w J. , obwinionej o to, że: w dniu 22 grudnia 2021 roku w K. na ul. (...) kierując samochodem marki P. o nr rej. (...) w którym znajdowała się pasażerka N. J. spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w ten sposób, że nie zachowała należytej ostrożności podczas wykonywania manewru wymijania pojazdu marki F. o nr rej. (...) w którym znajdowała się A. M. doprowadzając do zderzenia z w/w pojazdem powodując jego uszkodzenie, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.

1. obwinioną A. W. uznaje za winną zarzucanego jej czynu wypełniającego dyspozycję art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. wymierza jej karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych;
2. zwalnia obwinioną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty. Sędzia Marta Przybylska Sygn. akt II W 554/22 UZASADNIENIE Obwiniona A. W. ma 28 lat. Jest panną i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Jest zatrudniona w firmie (...) z miesięcznym dochodem 2700 zł. Nie była karana za wykroczenia drogowe. (dowód: wyjaśnienia obwinionej k. 41v) W dniu 22 grudnia 2021 r. w K. obwiniona kierowała pojazdem mechanicznym marki P. o nr rej. (...) . Jechała razem z N. J. . Obwiniona wjechała na parking położony w K. przy ul. (...) przy Galerii (...) . A. W. jechała za pojazdem marki F. (...) o nr rej. (...) kierowanym przez A. M. . A. M. po wjeździe na parking skręciła w lewo w celu zaparkowania kierowanego przez siebie pojazdu pomiędzy dwoma zaparkowanym już na wyznaczonych miejscach parkingowych pojazdami. Kiedy wjechała na miejsce parkingowe do połowy długości swojego pojazdu rozpoczęła manewr cofania z obawy przed uszkodzeniem pojazdów stojących obok. W momencie wykonywania manewru przez A. M. obwiniona nie czekając na jego zakończenie ruszyła do przodu aby ominąć pojazd kierowany przez pokrzywdzoną. Z uwagi na fakt, iż odstęp pomiędzy pojazdami był zbyt mały doszło do zderzenia pojazdów. W wyniku zdarzenia w samochodzie F. (...) pękł zderzak, a w samochodzie P. wgnieciony został bok lewego przedniego błotnika i zarysowana została lewa przednia lampa. Uczestniczący w zdarzeniu na miejscu spisali oświadczenie sprawcy zdarzenia w którym opisany został jego przebieg. Jako sprawcę w treści oświadczenia wskazano obwinioną A. W. . (dowód: częściowo wyjaśnienia obwinionej k. 41v, zeznania A. M. k. 41v – 42, N. J. k. 42, J. A. k. 13 – 14, M. S. k. 42v, kopia oświadczenia k. 8, 17 – 18, protokół oględzin k. 10) Obwiniona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Składając wyjaśnienia wskazała, że jechała za pojazdem marki F. (...) . Podała, że widziała jak poprzedzający ją samochód rozpoczyna manewr parkowania. Zatrzymała pojazd. Widziała, że w pojeździe F. (...) kierowanym przez A. M. włączone zostały światła cofania. Uznała, że ma wystarczające miejsce do wykonania manewru ominięcia tego pojazdu i ruszyła do przodu. Wtedy doszło do zderzenia pojazdów. Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia obwinionej w zakresie w jakim podała, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Twierdzenia obwinionej w tym zakresie pozostają bowiem w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym zwłaszcza z uznanymi za przekonujące i spójnymi zeznaniami świadków. Świadkowie podali, iż obwiniona wykonywała manewr omijania pojazdu marki F. (...) w czasie gdy kierująca tym pojazdem wykonywała manewr parkowania. W pozostałym zakresie wyjaśnienia obwinionej uznano za wiarygodne albowiem są zbieżne i korespondują z ustaleniami poczynionymi w niniejszej sprawie oraz z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Zeznania świadków A. M. , N. J. , J. A. i M. S. sąd uznał za wiarygodne albowiem wzajemnie się uzupełniają. Stanowiły przy tym podstawę do ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie. Świadkowie A. M. i N. J. wyczerpująco w swych zeznaniach opisały przebieg zdarzenia w którym brały udział i jego poszczególne fazy, które miały możliwość zaobserwować. Zeznania świadków korespondują z rzeczowym materiałem dowodowym. Zeznania są logiczne, tworzą chronologiczną całość. Jako wiarygodne sąd uznał również zeznania świadków J. A. i M. S. w zakresie w jakim opisali oni okoliczności zapoznania się przez nich z zapisem monitoringu z miejsca zdarzenia oraz co widzieli na tym zapisie. Zeznania tych świadków korelują z wyjaśnieniami obwinionej oraz zeznaniami pozostałych świadków. Sąd uznał zeznania złożone przez świadków za wiarygodne i zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym. Zeznania te nie były wymuszane i stanowiły swobodną oraz wyczerpującą relację świadków dotyczącą przebiegu zdarzenia objętego wnioskiem. Sąd uznał za wiarygodne dowody rzeczowe w postaci dokumentów albowiem zostały wykonane przez uprawnione osoby w zakresie ich uprawnień, a ich wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Sąd zważył, co następuje : Obwiniona A. W. wyczerpała ustawowe dyspozycje art. 86 § 1 k.w. albowiem w dniu 22 grudnia 2021 roku w K. na ul. (...) kierując samochodem marki P. o nr rej. (...) w którym znajdowała się pasażerka N. J. spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w ten sposób, że nie zachowała należytej ostrożności podczas wykonywania manewru wymijania pojazdu marki F. o nr rej. (...) w którym znajdowała się A. M. doprowadzając do zderzenia z w/w pojazdem powodując jego uszkodzenie. Art. 86 § 1 k.w. penalizuje zachowanie polegające na nie zachowaniu należytej ostrożności, powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu. Dla odpowiedzialności z art. 86 § 1 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował "należytej ostrożności", a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestnika ruchu drogowego ostrożności szczególnej, a więc większej, niż zwykle wymagana. Taka szczególna ostrożność, to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie.(por. wyrok SN z 29.04.2003 r. III KK 61/03 LEX 77467) Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym dotyczy zarówno zasad skodyfikowanych w przepisach Prawa o ruchu drogowym jak i zawartych w regułach prakseologicznych bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie. Art. 23 w/w ustawy stanowi zaś, że kierujący pojazdem jest obowiązany: 1) przy wymijaniu zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu, a w razie potrzeby zjechać na prawo i zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się; 2) przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość; omijanie pojazdu sygnalizującego zamiar skręcenia w lewo może odbywać się tylko z jego prawej strony. Obwiniona zatrzymała się za pojazdem który rozpoczął manewr parkowania. Miała możliwość zauważyć, że samochód marki F. (...) nie zakończył wykonania tego manewru z uwagi na zbyt małą przestrzeń. Widziała, że w pojeździe zostały włączone światła cofania i mogła dostosować swoje zachowanie do zagrożenia jakim był ruch tego pojazdu i brak bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu. Obwiniona ruszyła kierowanym przez siebie pojazdem nie zachowując bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w realiach niniejszej sprawy obwiniona wykonując manewr omijania nie zachowała bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu, na skutek czego spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a tym samym wypełniła przedmiotowe znamiona zarzucanego jej wykroczenia. Podkreślenia przy tym wymaga, iż w przedmiotowym postępowaniu sąd rozstrzygał jedynie w zakresie wniosku Komendy Miejskiej Policji w K. w zakresie odpowiedzialności obwinionej A. W. . Poza oceną prawnokarną sądu pozostawało zachowanie A. M. . To czy A. M. swoim zachowaniem wyczerpała znamiona czynu zabronionego będzie podstawą ustaleń w innym toczącym się postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Kaliszu pod sygnaturą akt II W 1233/
3. Wniosek o ukaranie w tym zakresie został skierowany do Sądu Rejonowego w Kaliszu w dniu 24 sierpnia 2022 r. Stronę podmiotową tego czynu stanowiła umyślność. Stopień społecznej szkodliwości czynu należało uznać za umiarkowany. Obwiniona godziła w dobro jakim jest bezpieczeństwo i porządek w komunikacji. Przy wymiarze kary kierowano się dyrektywami zawartymi w art. 33 uwzględniając charakter i okoliczności czynu oraz właściwości i warunki osobiste sprawcy. Wymierzona kara spełni rolę zapobiegawczą i wychowawczą w stosunku do samej obwinionej, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Mając na względzie powyższe, w ocenie Sądu kara 200 złotych grzywny jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz właściwości i warunków osobistych sprawcy. Uwzględniając sytuację majątkową i wysokość dochodów obwinionej, Sąd uznał że uiszczenie przez niej kosztów postępowania będzie dla niej zbyt uciążliwe i dlatego zwolnił obwinioną od ich zwrotu obciążając nimi Skarb Państwa. sędzia Marta Przybylska