Sad powszechny, VI Ka 136/23

(2)i R. Z. i uznania że oskarżony nie dostosował prędkości i techniki jazdy do warunków panujących na drodze w wyniku czego zjechał na przeciwległy pas ruchu zderzając się czołowe z pojazdem B. kierowanym przez A. R. podczas gdy oskarżony kierując w pełni sprawnym technicznie pojazdem w dniu 16 października 2016 r. o godz. 14.40 w porze dziennej, przy temperaturze powietrza nie mniejszej niż 7 stopni Celsjusza, przy niewielkich opadach deszczu, z prędkością zalecaną znakami ostrzegawczymi oraz ograniczeniami prędkości nie mógł przewidzieć że nawierzchnia jezdni w krytycznym miejscu posiadać będzie specyficzne właściwości uniemożliwiające kontrolę nad kierowanym przez niego pojazdem, w warunkach wysoce prawdopodobnego spowodowania sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez kierującego pojazdem B. , który mógł zjechać na pas jezdni właściwy dla pojazdu K. ; - art. 5 § 2 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości związanych z przyczynami zjechania przez oskarżonego na lewy pas ruchu na jego niekorzyść poprzez uznanie że oskarżony nie dostosował prędkości i techniki do warunków panujących na drodze, podczas gdy sam biegły S. P. wskazał niemożliwą do przewidzenia śliskość jezdni w danym miejscu, na potencjalny nieustalony czynnik zewnętrzny mogący oddziaływać na oskarżonego który przemieszczał się pojazdem w sposób w danych warunkach rozsądny i bezpieczny, istniejącą wysoce prawdopodobną możliwość przemieszczania się pojazdu marki B. po pasie jazdy oskarżonego i w jego kierunku, co wynika z ustaleń biegłego w zakresie wynoszenia pojazdów w krytycznym miejscu na przeciwległy pas ruchu i zeznań świadka K. K. a także z opinii biegłego, wskazującej na znaczną prędkość pojazdu A. R. , braku jakichkolwiek śladów na jezdni dot. przemieszczania się pojazdu K. oraz pojazdu B. co jednocześnie nie wyklucza, iż pojazd B. mógł poruszać się pasem ruchu pojazdu K. , a zjechanie pojazdu K. na lewy pas ruchu mogło być manewrem obronnym kierującego tym pojazdem; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na treść tego orzeczenia, polegający na błędnym przyjęciu winy oskarżonego za spowodowanie wypadku drogowego w sytuacji gdy właściwa ocena materiału dowodowego wskazuje w oparciu o teorię obiektywnego przypisania skutku, że istotność przyczynienia się A. R. w sytuacji kolizji odpowiedzialności kierujących pojazdami skutkować powinna brakiem podstaw do obiektywnego przypisania skutku T. O. wyłączając jego odpowiedzialność za zarzucany mu czyn; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 3.naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia tj. art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. poprzez: - oddalenie wniosku dowodowego uzyskanie opisu i wyników badań laboratoryjnych A. R. przeprowadzonych przy przyjęciu go do Wojewódzkiego Centrum (...) w dniu 16 października 2020 r. pod kątem zawartości alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych w jego krwi i moczu; - oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie badań na zawartość środków odurzających i substancji psychotropowych we krwi A. R. na podstawie drugiej fiolki oznaczonej lit. (...) pakietu próbki krwi pobranej od niego w dniu 16 października 2020 r. o nr (...) na podstawie której przeprowadzono uprzednio badanie na zawartość alkoholu we krwi; W sytuacji gdy krew do badań od A. R. została pobrana w dniu 16 października 2020 r. o godz. 20.45, a zatem blisko 6 godzin po zdarzeniu drogowym oraz po transfuzji około 2 litrów krwi podczas zabiegu operacyjnego, zaś miarodajną informacją o stanie trzeźwości bądź ewentualnego znajdowania się przez niego pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych mogą być wyniki badań A. R. z chwili jego przyjęcia do szpitala jak również ewentualny wynik badania jego krwi na zawartość narkotyków w zabezpieczonym pojemniku (...) pakietu (...) próbce jego krwi, gdzie w/w wnioski dowodowe zgłaszane były zarówno jeszcze przed wniesieniem aktu oskarżenia, jak również ponawiane były po rozpoczęciu przewodu sądowego, nie zmierzały zatem do przedłużenia postępowania, jak również mogą być istotne z punktu widzenia właściwej oceny materiału dowodowego w oparciu o teorię obiektywnego przypisania skutku; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 4 .naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia tj. art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. poprzez: - oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie członków rodziny A. R. ( T. R. , J. R. , A. F. ewentualnie innych osób ) na okoliczność uzyskania informacji dotyczącej zaistniałego zdarzenia, czasu przybycia na miejsce zdarzenia, schorzenia – cukrzycy A. R. , etapu choroby, leczenia, zażywania leków, spożywanego w dniu 15 października 2020 r. alkoholu, lekarzy pierwszego kontaktu oraz lekarzy – specjalistów, miejsca znajdowania się pojazdu B. , miejsca znajdowania się telefonu komórkowego A. R. , zarzywania przez A. R. środków odurzających lub substancji psychotropowych; - oddalenie wniosku dowodowego o zabezpieczenie i dokonanie oględzin telefonu komórkowego A. R. pod kątem wykonywanych połączeń w dniu 16 października 2020 r. od godz. 14.00 oraz otrzymywanych, wprowadzanych wiadomości sms oraz mms a także treści korespondencji na zainstalowanych aplikacjach służących do komunikacji ( F. , W. , M. itd. ); w sytuacji gdy informacje te mają istotne znaczenie w świetle ustaleń stanu psychofizycznego A. R. w dniu 16 października 2020 r. oraz miejsca znajdowania się istotnych w sprawie dowodów rzeczowych, mogących przyczynić się do wyjaśnienia istniejących wątpliwości w sprawie, gdzie w/w wnioski dowodowe zgłaszane były zarówno jeszcze przed wniesieniem aktu oskarżenia, jak również ponawiane były po rozpoczęciu przewodu sądowego, nie zmierzały zatem do przedłużenia postępowania, jak również mogą być istotne z punktu widzenia właściwej oceny materiału dowodowego w oparciu o teorię obiektywnego przypisania skutku; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny

1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia tj. art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. poprzez: - oddalenie wniosku dowodowego o uzyskanie z Komendy Powiatowej Policji w L. informacji w zakresie ewentualnych przestępstw i wykroczeń drogowych popełnionych przed 16 października 2020 r. przez kierującego samochodem B. - A. R. i przeprowadzenia dowodu z treści tej informacji udostępnionych z Ewidencji Kierowców Naruszających Przepisy Ruchu Drogowego na okoliczność nieprzestrzegania oraz częstotliwości naruszeń przepisów prawa o ruchu drogowym przez A. R. ; - oddalenie wniosku dowodowego o uzyskanie z Centralnego Ośrodka (...) w K. Al. (...) (...)-(...) K. informacji z Centralnej Ewidencji w pełnym zakresie dot. kierującego pojazdem marki B. - A. R. i przeprowadzenia dowodu z treści tej informacji na okoliczność nieprzestrzegania oraz częstotliwości naruszeń przepisów prawa o ruchu drogowym przez A. R. ; w sytuacji gdy informacje te mogą być pomocnymi w ocenie tego kierującego dla całościowej jego oceny jako uczestnika ruchu drogowego w zakresie przestrzegania przepisów tego ruchu, gdzie w/w wnioski dowodowe zgłaszane były zarówno jeszcze przed wniesieniem aktu oskarżenia, jak również ponawiane były po rozpoczęciu przewodu sądowego, nie zmierzały zatem do przedłużenia postępowania, jak również mogą być istotne z punktu widzenia właściwej oceny materiału dowodowego w oparciu o teorię obiektywnego przypisania skutku; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny
2. obraza przepisów postępowania mająca istotny wpływ na treść orzeczenia tj. art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. oraz art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. poprzez: - oddalenie wniosku o przesłuchanie w charakterze świadka personelu medycznego, podejmującego decyzję o przeniesieniu A. R. z Oddziału (...) na Oddział (...) , podstawach takiej decyzji, stanu zdrowia A. R. , zagrożenia życia A. R. ; - oddalenie wniosku o przesłuchanie w charakterze świadka personelu medycznego Oddział chirurgii na który został przeniesiony z OIOM A. R. , stanu zdrowia w chwili przeniesienia, przebiegu leczenia, zagrożenia życia A. R. wskutek doznanych obrażeń w wyniku zdarzenia drogowego lub braku takiego zagrożenia, powodów pogorszenia się stanu zdrowia tego pacjenta i jego śmierci; - oddalenie wniosku o wydanie opinii uzupełniającej przez biegłego z zakresu medycyny sądowej L. K. w zakresie: a. odpowiedzi na postawione pytanie nr 3 w postanowieniu z dnia 5 stycznia 2021 r. tj. jaki wpływ na obrażenia A. R. miało to iż nie miał on zapiętych pasów bezpieczeństwa; b. wskazania czy doznane przez A. R. urazy głowy ( wskazane w pkt.1 lit.2 wniosków opinii z dnia 2 lutego 2021 r. ) po przeprowadzonych zabiegach medycznych mogły spowodować późniejsze zatrzymanie krążenia w mechanizmie asystolii; c. wskazania czy doznane przez A. R. urazy klatki piersiowej ( wskazane w pkt.1 lit. c wniosków opinii z dnia 2 lutego 2021 r. ) po przeprowadzonych zabiegach medycznych mogły spowodować późniejsze zatrzymanie krążenia w mechanizmie asystolii; d. wskazania czy doznane przez A. R. urazy klatki piersiowej ( wskazane w pkt.1 lit. c wniosków opinii z dnia 2 lutego 2021 r. ) po przeprowadzonych zabiegach medycznych mogły spowodować późniejsze zatrzymanie krążenia w mechanizmie asystolii; e. wskazania czy przyczyna zgonu A. R. mogła być infekcja SARS – CoV – 2; f. udzielenia odpowiedzi na pytanie jakie objawy mogły towarzyszyć A. R. przed zderzeniem pojazdu marki B. z pojazdem marki K. w świetle wysokiego stężenia glukozy we krwi tj. 535,80 mg/dl, czy mógł on utracić w związku z tym świadomość lub wykonywać nieskoordynowane ruchy mające wpływ na kierowany przez niego pojazd ( wraz z wnioskiem o przedstawienie tego pytania biegłemu wraz z uzyskaną dokumentacją dotyczącą leczenia A. R. na cukrzycę ); w sytuacji gdy przesłuchanie personelu medycznego i uzyskanie uzupełniającej opinii biegłego w zakresie przyczyn zgonu A. R. mają istotne znaczenie dla ewentualnego przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu czynu z tym właśnie skutkiem, gdzie ponadto koniecznym jest ustalenie, czy kierowanie przez A. R. pojazdem ze znacznym stężeniem glukozy we krwi nie upośledzało jego funkcji motorycznych jako kierującego w sposób podobny do działania alkoholu lub substancji podobnie działających i powinien on powstrzymać się w krytycznym czasie od kierowania samochodem, gdzie w/w wnioski dowodowe zgłaszane były zarówno jeszcze przed wniesieniem aktu oskarżenia, jak również ponawiane były po rozpoczęciu przewodu sądowego, nie zmierzały zatem do przedłużenia postępowania, jak również mogą być istotne z punktu widzenia właściwej oceny materiału dowodowego w oparciu o teorię obiektywnego przypisania skutku; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny
3. w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że przyczyną zgonu A. R. był uraz wielonarządowy, podczas gdy pokrzywdzony w stanie stabilnym został przeniesiony z Oddziału (...) na Oddział (...) a przyczyną jego zgonu mógł być COVID – 19, którym został zainfekowany podczas pobytu w szpitalu, w związku ze zdarzeniem w dniu 16 października 2020 r., a tym samym skutkiem zdarzenia drogowego było wyłącznie zaistnienie u A. R. choroby realnie zagrażającej życiu; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny
4. naruszenie przepisu mającego istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 415 § 1 k.p.k. poprzez jego zastosowanie i orzeczenie na podstawie art. 46 § 2 k.k. na rzecz pokrzywdzonych T. R. , J. R. i A. F. nawiązek po 8.000 złotych bez dokonania przez Sąd jakichkolwiek ustaleń czy roszczenia w/w krewnych ( matki i sióstr ) A. R. zasądzenia zadośćuczynień na ich rzecz nie są przedmiotem innych postępowań albo o roszczeniach tym prawomocnie orzeczono; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny
5. obraza przepisów prawa materialnego w zakresie innym niż kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu tj. naruszenie art. 46 § 2 k.k. poprzez jego błędne zastosowanie i zasadzenie od oskarżonego na rzecz matki i sióstr pokrzywdzonego A. R. nawiązek po 8.000 zł. podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w żaden sposób nie wskazuje, aby sytuacja życiowa tych osób uległa wskutek śmierci A. R. znacznemu pogorszeniu; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 Zarzut niezasadny. Wskazać należy że w niniejszej sprawie wydane zostały dwie opinie biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych : opinia biegłego S. P. z którą stara się polemizować skarżący obrońca i częściowo interpretować ją na korzyść oskarżonego, oraz opinia biegłego J. N. . Wnioski obydwu opinii są zbieżne w kluczowej kwestii – bezpośrednią przyczyną wypadku drogowego w dniu 16.10.2020 r. w R. na drodze (...) było zachowanie kierującego samochodem K. oskarżonego T. O. który nie zachował szczególnej ostrożności w zaistniałych warunkach drogowych i atmosferycznych, zjechał ze swojego pasa ruchu i wjechał na przeciwny pas ruchu właściwy dla kierunku jazdy samochodu B. którym kierował pokrzywdzony A. R. w wyniku czego doszło do czołowo bocznego zderzenia obu pojazdów ( k.274 -299, k. 361 ). W sposób bezsporny z opinii obydwu biegłych wynika więc, że do wypadku doszło na pasie ruchu samochodu B. , brak jakichkolwiek dowodów świadczących, że samochód którym kierował A. R. wjechał na pas ruchu samochodu K. ( twierdzenia skarżącego obrońcy w tym zakresie zawarte w zarzucie apelacji są więc całkowicie gołosłowne ), do zjechania samochodu K. na przeciwległy pas ruchu nie przyczynił się żaden inny pojazd. Skarżący obrońca w obszernym zarzucie apelacji starał się wykazać, że oskarżony jechał swoim samochodem w sposób rozsądny i bezpieczny, a śliskość jezdni w miejscu wypadku uniemożliwiająca kontrolę nad pojazdem była czynnikiem niemożliwym do przewidzenia. Nie sposób zgodzić się z takim stanowiskiem. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy przyjąć należy, że istotnie oskarżony poruszał się swoim samochodem z niewielką prędkością ( biegły S. P. w swojej opinii przyjął że „w chwili zderzenia z B. ”, a więc wtedy gdy po odbiciu od barierki pozostawał w poprzek jezdni, pojazd K. był w ruchu z prędkością nie większą niż 5 – 20 km/h, w chwili wpadania w poślizg była to z pewnością prędkość administracyjnie dozwolona na tym odcinku ) co nie oznacza, że oskarżony zachował należytą ostrożność w danych warunkach i prędkość auta, a przede wszystkim technika jazdy odpowiadała tym warunkom. Bezspornym jest, że w dniu zdarzenia padał deszcz, jezdnia była mokra, temperatura powietrza w granicach + 6 do 7 stopni Celsjusza, co potwierdza także dowód z dokumentu w postaci internetowego wydruku pomiaru temperatury, przeprowadzony na rozprawie odwoławczej. Z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, w szczególności zdjęć miejsca zdarzenia wynika, że droga którą poruszał się oskarżony w miejscu zdarzenia jest wąska, bez pobocza, prowadzi mocno w dół, dodatkowo jest tam znaczny łuk w lewo. Nie jest jednak tak, że droga ta w czasie zdarzenia była nieprzejezdna, poruszały się tam przecież inne samochody w tym także bezpośrednio za oskarżonym, nie doszło do innych przypadków zjechania na przeciwległy pas ruchu. Jadący bezpośrednio za samochodem oskarżonego świadek K. K. na którego powołuje się skarżący obrońca w zarzucie apelacji zeznawał: „…my jechaliśmy za tą K. jakiś czas ale nie pamiętam czy od samej J. . Na pewno przez kilka wiosek. Ten samochód jechał bardzo powoli, poniżej dopuszczalnej na terenie zabudowanym prędkości….Ja pamiętam to zdarzenie w ten sposób, że ta K. nagle zahamowała, i tak jakby próbowała wejść w poślizg. Ja zauważyłem że to auto nie jest stabilne na drodze. Ja powiedziałem R. uważaj co ten facet robi. Ta K. zwolniła hamulec i wróciła na swój tor jazdy…” ( k. 208 ). „…zaczęliśmy zjeżdżać w dół, droga szła w lewo po łuku. Jadący przed nami pojazd gwałtownie zahamował, następnie wyprostował tor jazdy i gwałtownie zjechał na lewy pas, następnie przejechał ten pas, uderzył w barierę po lewej stronie, odbiło go, wrócił z powrotem w części ¼ na pas” ( k. 328 ). W ocenie Sądu Okręgowego ta relacja znamionuje podejmowanie przez kierującego samochodem K. T. O. nieprawidłowych decyzji co do sposobu, techniki kierowania autem w istniejących na drodze warunkach, co może wynikać z niedostatecznych umiejętności kierowcy. Okoliczność ta nie zwalnia oskarżonego z odpowiedzialności karnej w niniejszej sprawie, przeciwnie, świadczy że wypadek nastąpił on z przyczyn leżących po jego stronie. Skarżący obrońca eksponuje w apelacji znaczną prędkość pojazdu kierowanego przez pokrzywdzonego A. R. przekraczającą prędkość dopuszczalną administracyjnie w miejscu zaistnienia zdarzenia. Zgodzić należy się z powyższym, biegły S. P. obliczył prędkość kierowanego przez pokrzywdzonego auta w chwili zderzenia na 88 - 99 km/h, gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h, co wynika także z wydruku map google dołączonych jako materiał dowodowy w postępowaniu odwoławczym. Słusznie jednak ocenił Sąd I instancji, że pokrzywdzony przyczynił się do zaistniałego wypadku drogowego, nie jest zaś jego sprawcą. Pokrzywdzony mógłby uniknąć zderzenia z samochodem oskarżonego gdyby jechał z dopuszczalną prędkością, ale z pewnością zderzenia nie byłoby, gdyby oskarżony, w szczególności w wyniku niedostosowania techniki jazdy do warunków drogowych, nie zjechał na przeciwległy pas ruchu. Przyczynienie się pokrzywdzonego do wypadku nie miało wpływu na ustalenia w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego, wpłynęło zaś niewątpliwie na wymiar kary i środków karnych, co znalazło wyraz w wyroku Sądu I instancji, gdzie pomimo skutku w postaci śmierci pokrzywdzonego orzeczono wobec oskarżonego karę o charakterze wolnościowym i nie orzeczono środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów. Ad 3 – 6 Zarzuty te - koncentrujące się na osobie pokrzywdzonego A. R. , jego domniemanej sytuacji zdrowotnej, udzielanej mu pomocy medycznej po zdarzeniu i przyczynach jego śmierci – są niezasadne. Z opinii biegłego lekarza z zakresu medycyny sądowej L. K. wynika że pokrzywdzony A. R. doznał m.in. urazu głowy z krwotokiem podpajęczynówkowym i śródmózgowym, stłuczeniem obu płatów ciemieniowych mózgu, krwawieniem do komór mózgu , obrzękiem mózgu, urazu tępego klatki piersiowej z obustronnym złamaniem żeber, obustronną odmą opłucnową, rozległą odmą podskórną, odmą śródpiersia, także stłuczeniem płuca lewego, urazu tępego jamy brzusznej ze stłuczeniem i rozerwaniem miąższu wątroby oraz masywnym krwotokiem do jamy otrzewnej, złamań kości nóg i ręki. Z opinii jednoznacznie wynika, że obrażenia te mogły powstać w wypadku komunikacyjnym zaś zgon pokrzywdzonego nastąpił w wyniku zatrzymania krążenia jako następstwo urazu wielonarządowego i pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowo – skutkowym z doznanym urazem powstałym podczas wypadku komunikacyjnego ( opinia k. 158 – 159 ). W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności tej opinii, nie zachodziła także bezwzględna potrzeba jej uzupełniania, co prawidłowo ocenił Sąd I instancji oddalając w tym zakresie wniosek dowodowy. Twierdzenia skarżącego obrońcy, jakoby zabiegi medyczne przeprowadzone u pokrzywdzonego, domniemana infekcja SARS – CoV – 2, czy też ewentualna cukrzyca przyczyniły się do zgonu pokrzywdzonego są gołosłowne, nie poparte jakimikolwiek chociażby poszlakami. Należy założyć , że ewentualne poruszanie się pokrzywdzonego samochodem bez zapiętych pasów bezpieczeństwa mogło mieć wpływ na rozległość obrażeń, co nie zmienia faktu że obrażenia te powstały na skutek zdarzenia spowodowanego przez oskarżonego. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja medyczna pokrzywdzonego A. R. ze Szpitala Wojewódzkiego Centrum (...) w J. ( k. 72 – 106 ). W tej sytuacji nie znajdowało także uzasadnienia przesłuchiwanie w charakterze świadków personelu medycznego oddziałów (...) i (...) wymienionego szpitala. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholi we krwi pobranej od A. R. wynika, że nie zawierała ona alkoholu etylowego w stężeniu wyższym lub równym 10 promilom, pokrzywdzony w chwili zdarzenia nie znajdował się więc w stanie nietrzeźwości, ani w stanie po użyciu alkoholu ( k. 141 ). Dalsze drążenie tej kwestii , wywodzenie, że krew do badań została pobrana w szpitalu po kilku godzinach od zdarzenia i po transfuzji krwi, domaganie się przeprowadzenie badania krwi na zawartość środków odurzających i substancji psychotropowych, nie znajdowało uzasadnienia i słusznie wnioski dowodowe w tym zakresie zostały oddalone przez Sąd Rejonowy, zważywszy iż nawet ewentualne potwierdzenie znajdowania się powyższych substancji w organiźmie pokrzywdzonego ( do czego także nie ma jakichkolwiek poszlak ) nie zmienia faktu iż to zachowanie oskarżonego T. O. spowodowało zaistnienie wypadku drogowego o którym mowa powyżej. Zasadnie również Sąd Rejonowy oddalił wnioski dowodowe dotyczące przesłuchania w charakterze świadków członków rodziny A. R. - oskarżycieli posiłkowych T. R. , J. R. , A. F. oraz o dokonanie oględzin telefonu komórkowego pokrzywdzonego. Oskarżyciele posiłkowi nie byli świadkami wypadku drogowego. Okoliczności na które mieliby zeznawać – uzyskanie przez nich informacji o zdarzeniu, ewentualne schorzenia pokrzywdzonego, spożywanego przez niego alkoholu w dniu poprzedzającym zdarzenie itd. – nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, ewentualnie wynikają już z innych dowodów. W sprawie brak jest poszlak wskazujących jakoby pokrzywdzony w trakcie jazdy korzystał z telefonu komórkowego, ewentualne potwierdzenie powyższego nie zmieni faktu iż to zachowanie oskarżonego spowodowało zderzenie z samochodem pokrzywdzonego. Nie znajdowało także podstaw przeprowadzanie kolejnych wnioskowanych dowodów dotyczących ewentualnego wcześniejszego naruszania przez A. R. przepisów prawa o ruchu drogowym , domniemanego popełniania przez niego przestępstw i wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Nie ulega wątpliwości że w niniejszej sprawie pokrzywdzony nie był wolny od naruszenia przepisów, chociażby poprzez istotne przekroczenie dopuszczalnej prędkości poruszania się autem, co przyczyniło się do zaistnienia wypadku i co znalazło wyraz w wyroku Sądu I instancji w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary i środków karnych. Ad. 2 i 7 Zważywszy na całą powyższą argumentację niezasadne okazały się zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego. Sąd Okręgowy jednoznacznie odrzuca argumentację skarżącego, że istotność przyczynienia się A. R. w sytuacji kolizji odpowiedzialności kierujących pojazdami skutkować powinna brakiem podstaw do obiektywnego przypisania skutku T. O. , jak również że przyczyną zgonu pokrzywdzonego nie był uraz wielonarządowy lecz rzekoma choroba realnie zagrażająca życiu. Ad. 8 – 9 Zarzuty niezasadne. Przypomnieć należy że orzeczenie środka kompensacyjnego z art. 46 § 1 k.k. pozostaje obligatoryjne w przypadku złożenia w tym zakresie wniosku przez pokrzywdzonego lub inną uprawnioną osobę, przy czym w przypadku znacznego utrudnienia w orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę ( np. precyzyjnego ustalenia ich wysokości ) art. 46 § 2 k.k. dopuszcza orzeczenie w zamian nawiązki, także na rzecz osób najbliższych dla pokrzywdzonego w przypadku jego śmierci w wyniku przestępstwa. Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych T. R. , J. R. i A. F. złożył w ich imieniu wniosek o zasądzenie od oskarżonego zadośćuczynienia na rzecz każdej z nich wskazując jego wysokość na 12 tys. zł., tożsamy wniosek złożył także prokurator ( k. 382 odwrót ). Doznanie przez oskarżycielki posiłkowe – matkę i siostry pokrzywdzonego - krzywdy w wyniku jego śmierci i pogorszenia w ten sposób ich sytuacji życiowej ( co nie musi oznaczać wyłącznie pogorszenia sytuacji materialnej ) pozostaje ewidentne, zaś ewentualne postępowanie przeciwko ubezpieczycielowi OC pojazdu marki K. oskarżonego w ocenie Sądu Okręgowego jest zupełnie innym roszczeniem niż roszczenie z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i nie znajduje w tej sytuacji zastosowanie klauzula antykumulacyjna z art. 415 § 1 k.p.k. Wniosek 1.o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu;
6. o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej obydwa wnioski zawarte w apelacji okazały się niezasadne.
7. OKOLICZNO ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
8. -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
9. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
10. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy w całości zaskarżony wyrok wobec oskarżonego T. O. . Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na uwadze całość argumentacji przedstawionej powyżej zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.
11. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.
12. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
13. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
14. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.
15. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.
16. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.
17. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.
18. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.
19. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
20. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III 1.Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. i art. 633 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego T. O. na rzecz oskarżycieli posiłkowych A. F. , T. R. i J. R. kwoty po 882,16 zł. tytułem wydatków związanych z udziałem pełnomocnika z wyboru w postępowaniu odwoławczym ( po 840 zł. minimalne wynagrodzenie + po 42,16 zł. tytułem 1/3 kwoty wydatku związanego z dojazdem pełnomocnika z siedziby kancelarii na rozprawę odwoławczą )
21. Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego T. O. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 200 złotych ( w tym wymierzona opłata za II instancję w kwocie 180 zł. + 20 zł. ryczałtu za doręczenia ).
22. Na PODPIS 1.
23. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.
24. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
25. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
26. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana