Sad powszechny, I C 1100/22

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 21 lutego 2024 r. Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w P. , Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Michał Przybył Protokolant: protokolant sądowy P. D. po rozpoznaniu 21 lutego 2024 r. na rozprawie w sprawie z powództwa M. K. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o zapłatę I. Oddala powództwo. II. Kosztami procesu obciąża powoda w całości. III. Przyznać kuratorowi pozwanego adw. M. R. 1784,80 zł tytułem wynagrodzenia kuratora. IV. Nakazać pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa –Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w P. 344,80 zł tytułem nierozliczonych kosztów postępowania tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa. Asesor sądowy Michał Przybył UZASADNIENIE Pozwem z 4 maja 2022 r. powód M. K. wniósł o zasądzenie od pozwanej spółki (...) sp. z o.o. w P. 25000 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że posiada wypełniony przez pozwaną weksel własny na 275000 zł i dotychczas otrzymał od pozwanej 250000 zł i pozwem dochodzi brakującej kwoty oraz odsetek za opóźnienie z uwzględnieniem dokonanych przez pozwaną wpłat. W odpowiedzi na pozew kurator ustanowiony postanowieniem Sądu z 11 maja 2023 r. wniósł o oddalenie powództwa i przyznanie kosztów kuratora. Podniósł zarzuty ze stosunku podstawowego i brak deklaracji wekslowej. W dalszym toku strony podtrzymały stanowiska STAN FAKTYCZNY: (...) sp. z o.o. w P. wystawiła weksel własny 12 stycznia 2016 r. na kwotę 275000 zł. Został on podpisany przez ówczesnego prezesa zarządu H. K. . Termin płatności weksla oznaczono na 12 stycznia 2017 r. Pozwana uiściła na rzecz powoda łącznie 250000 zł w kolejnych wpłatach w dniach 24 sierpnia 2017 r. 30 sierpnia 2017 r. oraz 9 października 2017 r. Na wekslu nie oznaczono wierzyciela wekslowego. dowód: weksel z 12 stycznia 2016 r. (k. 10), potwierdzenia przelewu (k. 14-16), zeznania B. S. (k. 110), przesłuchanie powoda (k. 111). OCENA DOWODÓW: Dowodom z dokumentów Sąd dał wiarę w całości, gdyż nie były kwestionowane przez żadną ze stron, a i Sąd nie znalazł podstaw do uczynienia tego z urzędu. Sąd uznał za wiarygodne zeznania B. S. , albowiem korespondowały z materiałem przedłożonym przez powoda i pochodzącym z akt rejestrowych spółki pozwanej. Również wiarygodne w istocie były zeznania powoda, za wyjątkiem wskazanego stosunku podstawowego łączącego strony, ta okoliczność nie była twierdzeniem strony powodowej , a i jej wykazanie wymagałoby przedłożenia adekwatnego dokumentu. Nie było to zaś przedmiotem sprawy. OCENA PRAWNA: Powództwo okazało się niezasadne. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że powód jednoznacznie dochodził roszczenia z weksla. Abstrakcyjny charakter weksla polega na wytworzeniu odrębnego niezależnego od stosunku podstawowego zobowiązania między stronami, w którym jedynym warunkiem wymaganym dla wykazania zasadności żądania strony jest przedłożenie prawidłowo wypełnionego weksla. Jest oto jednak wysoce sformalizowany dokument, którego byt wymaga realizacji konkretnych warunków przewidzianych w art. 1 oraz 101 ustawy z 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 282). W sprawie występuje weksle własny zatem zastosowanie znajduje art. 101 i n. Prawa wekslowego . Jednym z wymogów ( art. 101 pkt 5 ww. ustawy) jest fakt, że: Weksel własny zawiera nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana . Dalsze przepisy Prawa wekslowego przewidują sytuację, kiedy brak określonych elementów weksla może być uzupełniony i nie wpływa na jego ważność. Są to np. oznaczenie terminu płatności, miejsca płatności weksla, miejsce wystawienia weksla. Brak oznaczenia wierzyciela wekslowego - czyli nazwiska osoby na której rzecz lub zlecenia ma być dokonana zapłata - czyli w efekcie wystawienie weksla na okaziciela czyni go nieważnym. W niniejszej sprawie nie ma nawet wątpliwości co do możliwości ustalenia osoby remitenta, albowiem nie wskazano żadnych danych. W konsekwencji powództwo, jako oparte wyłącznie na wekslu, podlegało oddaleniu, albowiem brak było ważnego zobowiązania wekslowego (patrz wyrok SN z 9.05.2012 r., V CSK 258/11, OSNC 2013, nr 1, poz. 9.; wyrok SN z 27.11.2001 r., II CKN 531/99, LEX nr 53105; wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z 11.10.2017 r., VII Ca 583/17, LEX nr 2388820; orzeczenie Sądu Najwyższego z 25 maja 1928 r., III Rw 941/27, OSP 1928, p.378; orzeczenie Sądu Najwyższego z 20 sierpnia 1932 r., I C 2171/31, OSP 1933, p.73) KOSZTY PROCESU: O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 98 § 1 i 3 k.p.c. obciążając nimi powoda w całości. W rezultacie musiał powód ponieść koszty sądowe związane z ustanowieniem kuratora dla pozwanej spółki. Na kwotę tę złożyło się 1784, 80 zł tytułem wynagrodzenia kuratora pozwanego. Powód uiścił w toku procesu 1440 zł tytułem zaliczki, zatem pozostała do dopłaty jedynie kwota 344,80 zł, która tymczasowo została wypłacona przez Skarb Państwa-Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w P. . Wobec powyższego orzeczono jak w pkt. II, III i IV. Asesor sądowy Michał Przybył