Sad powszechny, I C 116/23

Sygn. akt I C 116/23 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2023 roku Sąd Rejonowy w Chełmnie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Julita Preis Protokolant: sekr. sąd. Barbara Urtnowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2023 roku w C. sprawy z powództwa (...) (...) (poprzednio (...) (...) ) z siedzibą w G. przeciwko A. K. o zapłatę orzeka: I. Oddala powództwo. II. Zasądza od powoda (...) (...) z siedzibą w G. na rzecz pozwanej A. K. kwotę 3630,60 zł (trzy tysiące sześćset trzydzieści złotych sześćdziesiąt groszy) z tytułu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty. I C 116/23 UZASADNIENIE Powód (...) (...) z siedzibą w G. w pozwie z dniu 03 lutego 2023 r. skierowanym przeciwko pozwanej A. K. domagał się zasądzenia od pozwanej na jego rzecz kwoty 14 562,56 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 14563,00 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia zwrotu kosztów procesu : opłaty sądowej, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Powód wniósł powód o rozpoznanie sprawy w postępowaniu upominawczym. W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez stronę pozwaną z (...) Finanse S.A. z siedzibą w P. (wierzycielem pierwotnym ) w dniu 10.09.2014 r. umowy pożyczki nr (...) na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną Pomimo precyzyjnie ustalonych w umowie zasad zwrotu pożyczonej kwoty, strona pozwana nie wywiązała się z warunków umowy. Ponieważ strona pozwana nie dokonywała spłaty ' pożyczki zgodnie z ustaleniami umownymi, umowa została wypowiedziana i stała się wymagalna z dniem 29.10.2019 r. W dniu 15.02.2022 r. została zawartą pomiędzy (...) Finanse S.A. z siedzibą w P. , a (...) (...) umowa cesji wierzytelności. Pożyczkodawca zbył wierzytelność, przysługującą wobec strony pozwanej, a wynikającą z umowy pożyczki nr (...) . Tym samym powód uzyskał czynną legitymację procesową w niniejszym postępowaniu. Strona pozwana została poinformowana o zmianie wierzyciela w trybie art. 509 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny . Ponadto powód wskazał, że strona pozwana dokonała wpłat w łącznej kwocie 1 236,

1. Wpłaty te zostały uwzględnione przy ustalaniu wartości przedmiotu sporu w niniejszej sprawie. Łączna wartość przedmiotowej wierzytelności, na dzień przygotowania pozwu wynosi 14 562,56 zł, na co składają się poszczególne kwoty: 6 944,55 zł - suma niespłaconego kapitału udzielonej pożyczki, . 7 618,01 zł - suma odsetek karnych i umownych za opóźnienie . Zgodnie z postanowieniami umowy o pożyczkę odsetki za opóźnienie naliczane są w wysokości nieprzekraczającej dwukrotności odsetkowych ustawowych za opóźnienie. Odsetki za opóźnienie zgodnie z treścią umowy były wymagalne w terminie płatności danej raty pożyczki do dnia przed dniem sporządzenia pozwu. Żądanie pozwu przedstawia się następująco :14 562,56 PLN - zobowiązanie strony pozwanej na dzień sporządzenia pozwu wraz z dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. Powód oświadczył, że zgodnie z art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c. podjął próbę pozasądowego rozwiązania sporu poprzez pisemne wezwanie pozwanego do zapłaty. W zakreślonym w wezwaniu do zapłaty terminie, pozwana nie wypowiedział się co do zamiaru pozasądowego rozwiązania sporu. Powód wniósł pierwotnie do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie, w dniu 22 listopada 2022 r. pozew o zapłatę od pozwanej A. K. kwoty 14.415,72 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą VI Nc–e (...) . W sprawie tej powód dochodził roszczeń z umowy pożyczki o nr (...) . Dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie został wydany nakaz zapłaty w postepowaniu upominawczym . Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2023r. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu i utraty mocy nakazu zapłaty z dnia 14 grudnia 2022 r. umorzył postępowanie w całości i stwierdził, że każda ze stron ponosi koszty procesu związane ze swym udziałem w sprawie (k. 44 - 51 akt). Pozwana A. K. w odpowiedzi na pozew z dnia 23 czerwca 2023 r. wniosła o oddalenie powództwa w całości i o obciążenie powoda kosztami postępowania według norm przepisanych, dodatkowo także kosztami nadania odpowiedzi na pozew , dowodem nadania przesyłki do pełnomocnika strony przeciwnej oraz opłatą od pełnomocnictwa. Pozwana podniosła zarzuty : niewykazania legitymacji czynnej do wytoczenia powództwa, niewykazania istnienia roszczenia - zarówno w zakresie należności głównej, jak i w zakresie należności ubocznych, przedłożenia dokumentów w kserokopiach, niepoświadczonych za zgodność z oryginałem, braku postawienia roszczenia w stan wymagalności, brak skutecznego wypowiedzenia umowy, przedwczesności powództwa i zastosowania niedozwolonych klauzul abuzywnych nieobowiązujących konsumenta. W uzasadnieniu swego stanowiska pozwana wskazała , iż strona powodowa nie udowodniła zasadności zgłoszonych pretensji. Strona powodowa nie wykazała, że nabyła roszczenie przeciwko stronie pozwanej. Z fragmentów umowy cesji złożonych do akt nie wynika bowiem, że jej przedmiotem była wierzytelność przeciwko stronie pozwanej. Pozwana powołała uregulowanie art. 509 § 1 k.c. i wskazała , że o ważnej i skutecznej umowie cesji wierzytelności można mówić wówczas, gdy dotyczy ona wierzytelności już istniejącej (pod pewnymi warunkami również wierzytelności przyszłej) i gdy powyższa czynność prawna nie sprzeciwia się obowiązującym przepisom, umowie łączącej dłużnika i zbywcę wierzytelności lub właściwości zobowiązania, z którego wierzytelność będąca przedmiotem przelewu wynika. W ocenie pozwanej okoliczności faktyczne budzą uzasadnione wątpliwości, a jednocześnie powód nie przedstawił żadnych wiarygodnych dowodów, na podstawie których możliwe byłoby ustalenie, że w istocie nabył od wierzyciela pierwotnego wierzytelność wobec pozwanej , ponieważ złożone do akt sprawy dokumenty nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem, a tym samym nie mogą one stanowić podstawy jakichkolwiek ustaleń faktycznych. Uwzględnienie żądania powoda uzależnione jest zatem od ustalenia, iż umowa przelewu wierzytelności zawarta pomiędzy nim a poprzednim wierzycielem była zarówno ważna jak i skuteczna. operacyjnych. Dalej pozwana podniosła , że powód jako dowód istnienia wierzytelności wobec pozwanej nie przedstawił w oryginale bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu wypowiedzenia umowy lub wezwania do zapłaty. Ponadto, dokument wypowiedzenia umowy nie został podpisany. Wbrew twierdzeniom powoda wypowiedzenie umowy nie doszło do pozwanej w taki sposób, aby mogła zapoznać się z jego treścią. Wobec powyższego nie można wywnioskować kiedy nastąpią skutki tego oświadczenia woli, a więc kiedy nastąpi ukształtowanie prawa wynikającego z umowy pożyczki. W konsekwencji, powód nie sprostał wymaganiom określonym przepisami prawa i nie wykazał zasadności, wymagalności, jak i wysokości dochodzonego pozwem roszczenia, wobec czego , w ocenie pozwanej , powództwo powinno ulec oddaleniu ( k. 60 -67 akt ). Powód w piśmie procesowym z dnia 04 lipca 2022 r. potrzymał żądanie pozwu , dołączył nowe dowody i ustosunkował się do zarzutów pozwanej ( k. 72 – 90 akt ). Z dniem 29 września 2023 r. weszła w życie zmiana prawa w zakresie zamiany nazewnictwa funduszy, wskutek której obecna nazwa powoda to (...) (...) z siedzibą w G. . Do zamknięcia rozprawy stanowiska stron nie uległy zmianie. Po zamknięciu rozprawy w dniu 29 listopada 2023 r. powód w dniu 07 grudnia 2023r. ( data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym W. (...) ) złożył pismo procesowe z dnia 06 grudnia 2023 r. do którego dołączył historię spłat dłużnika ( k. 126 – 146 akt) . Sąd ustalił, co następuje: Dnia 10 września 2014 r. r. została zawarta pomiędzy (...) spółką komandytową z siedzibą w P. , wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...) (Pożyczkodawcą ) a A. K. ( Pożyczkobiorcą ) umowa pożyczki pieniężnej nr (...) . W umowie określono , że kwota do wypłaty wynosi 6000,00 zł , całkowita kwota pożyczki wynosi 7812,00 zł , koszt ubezpieczenia wynosi 1440,00 zł , opłata przygotowawcza wynosi 372,00 zł , oprocentowanie ( 13 % w stosunku rocznym ) wynosi 628,64 zł . Łączne zobowiązanie do spłaty określone zostało w umowie w pkt. 1 I na kwotę 8440,64 zł . Czas trwania umowy określono na 62 tygodnie . Pożyczka miała być spłacana tygodniowo, pierwsza rata w wysokości 136,10 zł i pozostałe raty w wysokości 136,14 zł czyli łącznie ustalone w umowie pożyczki raty wynosiły 8440,64 zł. W umowie wskazano , że roczna stopa oprocentowania pożyczki jest zmienna w okresie obowiązywania umowy, wysokość rocznej stopy oprocentowania pożyczki ulega zmianie w przypadku zmiany wysokości odsetek maksymalnych, o których mowa w art. 359 § 2 k.c. W umowie wskazano też , że każdorazowo w przypadku opóźnienia Pożyczkobiorcy w spłacie danej raty „. p. może naliczyć odsetki za opóźnienie w wysokości maksymalnej tj. nieprzekraczającej czterokrotności w stosunku rocznym w wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego oraz podjąć działania mające na celu zwrot P. przez Pożyczkobiorcę. Umowa przewidywała , że , w przypadku gdy Pożyczkobiorca opóźnia się ze spłatą kwoty równej dwóm pełnym ratom pożyczki Pożyczkodawca może wezwać do zapłacenia zaległych rat w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy pożyczki, a w przypadku braku zapłaty może wypowiedzieć umowę z zachowaniem 5-dniowego okresu wypowiedzenia, biegnącego od dnia doręczenia wypowiedzenia. A. K. nie potwierdziła otrzymania kwoty pożyczki , ani w formie gotówki , ani w formie karty przepłaconej . dowód: umowa pożyczki nr (...) – k.25 –
2. (...) Finanse S.A. siedzibą w P. ( KRS (...) ) pismem z dnia 30 sierpnia 2019 r. przesłał A. K. wypowiedzenie umowy pożyczki nr (...) . Pismo doręczono A. K. dnia 11 września 2019 r. dowód: potwierdzona kopia wypowiedzenia z dnia 30 sierpnia 2019 r. wraz z potwierdzeniem jego doręczenia pozwanej – k.86 – 87 . Dnia 15 lutego 2022 r. (...) Finanse S.A. siedzibą w P. ( KRS (...) ) – Zbywca - zawarł z (...) (...) z siedzibą w G. ( Nabywcą ) umowę przelewu wierzytelności. W § 2 ust. 1 umowy Zbywca oświadczył , że przysługują mu istniejące, bezsporne, niezabezpieczone hipotecznie wierzytelności pieniężne (zwane dalej (...) ) w stosunku do osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej (zwanych dalej „Dłużnikami "), wynikające z tytułu zawartych pożyczek spłacanych tygodniowo lub związane z odstąpieniem od tych umów przez dłużników na które składają się wierzytelności wymagalne na dzień zawarcia umowy i wierzytelności niewymagalne, które staną się wymagalne w roku
3. Wierzytelności zostały określone w Załączniku nr 4 - Wykaz Wierzytelności do umowy w formie papierowej oraz szczegółowo w formie zabezpieczonego zapisu elektronicznego utrwalonego na nośniku elektronicznym lub umieszczonym na serwerze (...) , sporządzonych według stanu na 13.08.2021 r. W § 2 ust. 3 i 4 umowy Zbywca oświadczył, że przelewa na Nabywcę wierzytelności, wymienione w Załączniku nr 4 do umowy, za cenę i na warunkach określonych w niniejszej umowie, a Nabywca oświadcza, że przelew Wierzytelności przyjmuje na warunkach określonych w umowie . Ustalono , że wraz z wierzytelnościami określonymi w ust. 1 § 2 , na Nabywcę przechodzą wszelkie związane z nimi prawa, w tym zwłaszcza roszczenia o dalsze należne odsetki, koszty procesu, koszty zastępstwa procesowego, koszty egzekucyjne, koszty zastępstwa w postępowaniu egzekucyjnym oraz prawa wynikające z umów pożyczek, prawo do samodzielnego wypowiedzenia umów pożyczek, z których wierzytelności wynikają oraz wszelkie wpływy związane ze spłatą wierzytelności lub zwrotem jakichkolwiek kosztów lub zaliczek na poczet kosztów dochodzenia wierzytelności uzyskane przez Zbywcę po dacie rozliczenia . § 6 ust. 1 a umowy stanowił , że wierzytelności przechodzą na Nabywcę według stanu na dzień rozliczenia, z chwilą wpłaty przez Nabywcę kwoty rozliczenia . W załączniku nr 4 do umowy przelewu wierzytelności z dnia 15 lutego 2022 r. wskazano pod poz. 7389 , że umową przelewu wierzytelności została objęta także wierzytelność w stosunku do A. K. wynikająca z umowy pożyczki nr (...) z dnia 10 września 2014 r. (...) Finanse S.A. siedzibą w P. złożył oświadczenie dnia 30 marca 2022 r., że wierzytelności objęte umową z dnia 15 lutego 2022 r. wobec spełnienia warunków wskazanych w umowie dnia 25 lutego 2022 r. zostały skutecznie przeniesione na Nabywcę . dowody: potwierdzona kopia umowy przelewu wierzytelności z dnia 15 lutego 2022 r. wraz z aneksem z dnia 17 maja 2022 r. k. 11- 22, potwierdzona kopia oświadczenia z dnia 30.
4. (...) . – k. 29 i 83 - 84 akt, wyciąg z załącznika nr 4 do umowy z dnia 15.02.2022 r. – k. 21 , kopia załącznika nr 4 do umowy przelewu wierzytelności – k.
5. W piśmie skierowanym do pozwanej z dnia 20 kwietnia 2022 r. powód zawiadomił o nabyciu wierzytelności z umowy pożyczki nr (...) zawartej przez pozwaną z (...) Finanse S.A. siedzibą w P. i wezwał ją do zapłaty kwoty zadłużenie tejże umowy - 13 938,91 zł. dowód: zawiadomienie o cesji wierzytelności– k. 34 Sąd zważył, co następuje: Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o wyżej wymienione dokumenty przedłożone przez stronę powodową, którym dał w całości wiarę. Zgodnie z art. 77 3 k.c. dokumentem jest nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jego treścią. Art. 243 2 k.p.c. stanowi, że dokumenty znajdujące się w aktach sprawy lub do nich dołączone stanowią dowody bez wydawania odrębnego postanowienia, a zgodnie z art. 243 1 k.p.c. przepis ten stosuje się do dokumentów zawierających tekst, umożliwiających ustalenie ich wystawców. Zgodnie z treścią art. 720 k.c. , przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Z kolei w myśl art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1028 ) przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550,00 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, przy czym za umowę o kredyt konsumencki uważa się między innymi umowę pożyczki. Zgodnie z art. 6 § 2 k.p.c. strony są obowiązane przytaczać wszystkie fakty i dowody bez zwłoki, aby postępowanie mogło być przeprowadzone sprawnie i szybko. Powód powinien zatem już w pozwie przedstawić wszystkie fakty, z których wywodzi swoje roszczenie oraz dowody dla ich wykazania. Z kolei pozwany, jeżeli kwestionuje żądanie pozwu, powinien już w pierwszym piśmie przygotowawczym przedstawić fakty, na których opiera swoje zarzuty i dowody dla wykazania tych faktów. Niezależnie od obowiązku przedstawiania faktów i dowodów, każda ze stron ma obowiązek wypowiedzieć się co do twierdzeń strony przeciwnej, wyszczególniając fakty, które przyznaje oraz te, którym zaprzecza. Obowiązek ten strony powinny wypełnić składając pisma przygotowawcze ( art. 127 § 1 k.p.c. ) lub w toku rozprawy ( art. 210 § 2 k.p.c. ), o ile zostanie wyznaczona. Należy nadmienić , że ogólnikowe stwierdzenie, że strona "kwestionuje wszystkie twierdzenia strony przeciwnej, za wyjątkiem tych, które przyznaje" lub równoznaczne, nie spełnia wymogów, wynikających z powołanych przepisów i oznacza brak wypowiedzenia się co do twierdzeń wyraźnie niezaprzeczonych i może uzasadniać uznanie ich za milcząco przyznane ( art. 230 k.p.c. ). Powód wywodził swe roszczenia z umowy pożyczki nr (...) z dnia 10 września 2014 r zawartej przez pozwaną z (...) Finanse S.A. siedzibą w P. . Jednakże umowa pożyczki zawarta przez pozwaną A. K. dnia 10 września 2014 r. nr (...) , której potwierdzona kopia została załączona do pozwu ( k. 25 – 28) została zawarta nie z (...) Finanse S.A. siedzibą w P. ( KRS (...) – informacja odpowiadająca odpisu pełnemu z Rejestru przedsiębiorców wg stanu na dzień 29.11.2023 r. – k. 99 – 106 ) , a z (...) spółką komandytową z siedzibą w P. ( KRS (...) - informacja odpowiadająca odpisu pełnemu z Rejestru przedsiębiorców wg stanu na dzień 29.11.2023 r. – k. 107 – 115 ). Są to dwa odrębne podmioty. Pozwana zarzucała powodowi brak legitymacji czynnej i wskazać należy, iż zarzut ten okazał się zasadny. W ocenie Sądu zaoferowany przez stronę powodową materiał dowodowy nie jest wystarczający do wykazania, iż powód nabył ona ze skutkiem prawnym wierzytelność wobec pozwanej wynikającą z umowy pożyczki z dnia 14 września 2014 r. Należy wskazać, że zgodnie z dyspozycją art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. W wyniku przelewu wierzytelności przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który w ten sposób zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego jaki wiązał go z dłużnikiem. Przedmiotem przelewu jest natomiast wierzytelność tj. prawo podmiotowe wierzyciela do żądania od dłużnika świadczenia. Powód złożył do akt sprawy umowę przelewu wierzytelności z dnia 15 lutego 2022 r. zawartą przez niego z (...) Finanse S.A. siedzibą w P. ( KRS (...) ) , której przedmiotem była wierzytelność z umowy pożyczki nr (...) . Jednakże nie przedłożył żadnego dowodu , z którego wynikałoby , że wierzytelność ta przysługiwała zbywcy czyli (...) Finanse S.A. siedzibą w P. . Nie ten podmiot zawierał bowiem z pozwaną przedmiotową umowę pożyczki , a (...) spółka komandytową z siedzibą w P. , wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...) . Tym samym powód nie wykazał, by wierzytelność objęta niniejszym pozwem mu przysługiwała . Sąd wziął pod uwagę to, że jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony ( art. 511 k.c. ). Całość powyższych rozważań prowadzi do wniosku, iż strona powodowa nie wykazała swojej legitymacji procesowej , co zarzucała pozwana. Dodatkowo należy stwierdzić , że należność z umowy pożyczki nr (...) jest przedawniona . Umowa z dnia 10 września 2014 r. została zawarta na 62 tygodnie i tym samym kończyła się z dniem 18 listopada 2015 r. , z tym dniem wszystkie nieuiszczone przez pozwaną raty pożyczki były już wymagalne . Z informacji powoda zawartej w piśmie z dnia 04 lipca 2023 r. wynika też , że jedyne wpłaty dokonywane przez pozwaną na poczet należności z przedmostowej umowy pożyczki miały miejsce w maju i czerwcu 2015 r. Wypowiedzenie z dnia 30 sierpnia 2019 r. dokonane przez (...) Finanse S.A. siedzibą w P. nie miało żadnych skutków , raz , że było dokonane przez podmiot , którego uprawnienia do wierzytelności z tej umowy pożyczki nie zostały wykazane, to nadto w tymże dniu roszczenia były przedawnione . Ustawą z 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1104) istotnie zmodyfikowano zasady przedawnienia cywilnoprawnych roszczeń majątkowych. Zgodnie z dodanym art. 117 § 2 1 k.c. po upływie terminu przedawnienia przedsiębiorca nie może domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. W rezultacie już z chwilą upływu terminu przedawnienia (a nie podniesienia zarzutu przedawnienia) następuje przekształcenie roszczenia w zobowiązanie niezupełne (naturalne). W konsekwencji wierzyciel nie może domagać się przymusowej realizacji swojego roszczenia. W praktyce zmiana ta oznacza, że jeśli przedmiotem sporu jest roszczenie przysługujące przeciwko konsumentowi, a pozwana niewątpliwie zawarła umowę pożyczki dnia 10.09.2014 r. jako konsument , sąd obowiązany jest z urzędu badać, czy upłynął termin przedawnienia takiego roszczenia. Dodatkowo, stosownie do art. 117 1 k.c. , tylko w wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów obu stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności, które w niniejszej sprawie nie występowały. Znaczenie mają też przepisy przejściowe, które odnoszą się do kwestii przedawnienia roszczeń powstałych przed wejściem w życie nowelizacji (tj. przed 9 lipca 2018 r.) . Co do zasady, do roszczeń takich zastosowanie mają nowe reguły dotyczące przedawnienia roszczeń (art. 5 ust. 1 nowelizacji). Ustawodawca wprowadził jednak szczególną regulację intertemporalną dotyczącą roszczeń skierowanych przeciwko konsumentom. Zgodnie z nią w przypadku takich roszczeń, których termin przedawnienia już upłynął, a nie został podniesiony zarzut przedawnienia, z dniem wejścia w życie ustawy następują skutki przedawnienia (art. 5 ust. 4 nowelizacji). Oznacza to, że od 9 lipca 2018 r. przedawnienie takiego roszczenia jest brane przez sąd pod rozwagę bez względu na zarzut pozwanego ( art. 117 § 2 1 k.c. ) . Art. 118 k.c. stanowi , że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata , a do 09 lipca 2018 r. stanowił , że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej termin przedawnienia wynosi lat dziesięć , a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Tak więc przedawnienie roszczeń umowy pożyczki nr (...) z dnia 10 września 2014 r. nastąpiło z dniem 18 listopada 2018 r. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził , że żądanie powoda jest niezasadne i w pkt. I sentencji orzeczenia powództwo oddalił . O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty zasądzone od powoda na rzecz pozwanej składała się : koszty zastępstwa procesowego pozwanej ustalone zgodnie z §2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w kwocie 3600,00 zł , uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa i wydatki związane z przesyłką pocztową 2 x 6,80 zł. Sędzia Julita Preis I C 116/23 ZARZĄDZENIE
6. (...) B. K. (...) .
7. (...)
8. (...) (...) C. , (...) .