Sad powszechny, I C 134/17

Sygn. akt:I C 134/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ w brzmieniu po sprostowaniu Dnia 11 stycznia 2018 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Majewska-Czajkowska Protokolant: sekretarz sądowy Julia Piątek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 roku w Gliwicach sprawy z powództwa A. S. , B. S. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ulicy (...) w G. o uchylenie, stwierdzenie nieważności lub ustalenie

1. oddala powództwo;
2. zasądza solidarnie od powodów A. S. i B. S. na rzecz pozwanej kwotę 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Beata Majewska-Czajkowska Sygn. akt I C 134/17 UZASADNIENIE Powodowie A. S. oraz B. S. wnieśli o uchylenie uchwały pozwanej wspólnoty mieszkaniowej w G. przy ul. (...) z dnia 22 lutego 2017 roku w przedmiocie rozebrania komórek, w których ich lokal ma WC. W uzasadnieniu wskazali, że są właścicielami lokalu w pozwanej wspólnocie; prowadzenie działalności jest możliwe wyłącznie z dotychczas istniejącym WC; uchwała stoi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami, narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością oraz interes powodów. Pozwana w odpowiedzi wniosła o oddalenie powództwa oraz obciążenie powodów kosztami procesu. W uzasadnieniu podniosła zarzut przekroczenia 6 tygodniowego terminu do wniesienia powództwa przewidzianego w ustawie o własności lokali – zebranie miało miejsce 22 lutego 2017 roku, wyżej wspomniany termin sześciotygodniowy upływał 5 kwietnia 2017 roku. Pozew został złożony 19 kwietnia 2017 roku, a zatem po upływie terminu. Niezależnie od tego wskazali, że nie zostały wykazane podstawy wniesienia pozwu. Zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem, umową właścicieli lokali oraz zasadami zarządzania nieruchomością wspólną. Odnośnie interesu powodów strona pozwana podniosła, że interes ten nie może stawać ponad interes pozostałych właścicieli lokali (lokatorów). Rozebranie komórki jest uzasadnione z uwagi na zamakanie ściany, na której jest instalacja elektryczna. Pozwana usiłowała temu przeciwdziałać remontując pokrycie dachowe, remontując schodki wejściowe do klatki oraz wykonując odwodnienie zadaszenia w celu zapobiegnięcia zamakania ściany. Działania te okazały się niewystarczające. Odnosząc się do zarzutu wytoczenia powództwa po terminie wskazała, iż o treści uchwały faktycznie dowiedziała się 8 marca 2017 roku; ta data jest miarodajna i od niej należy liczyć bieg sześciotygodniowego terminu. Sąd ustalił: Powodowie od 9 listopada 2005 roku są właścicielami lokalu użytkowego o powierzchni 5,52 m2 położonego w budynku pozwanej wspólnoty. W dniu 9 lutego 2006 roku pozwana podjęła uchwałę, na mocy której wydzierżawiła powodom przybudówki na pomieszczenia na czas nieokreślony ustalając stawkę czynszu 5 zł miesięcznie/m 2 . Uchwała przewidywała, że powód A. S. na własny koszt zamontuje wodomierz, wykona instalację elektryczną, zamontuje baterie do umywalki. W przypadku podjęcia decyzji o sprzedaży powodowi przysługiwać będzie prawo pierwokupu. Umowa dzierżawy została zawarta w dniu 27 lipca 2010 roku z obowiązującym terminem od 1 sierpnia 2010 roku. W dniu 6 maja 2016 roku pozwana wspólnota podjęła uchwałę nr (...) w sprawie wzrostu stawek za dzierżawione od wspólnoty pomieszczenia przybudówki (wc, magazyn) – do kwoty 36, 10 zł miesięcznie. Pismem z 15 czerwca 201 roku powód otrzymał aneks do umowy dzierżawy. Uchwała ta zaskarżana nie była. Na zebraniu pozwanej wspólnoty w dniu 22 lutego 2017 roku podjęto m. in. uchwałę nr (...) , na mocy której postanowiono rozebrać komórki przy wejściu do budynku od strony podwórka ze względu na ich stan techniczny oraz brak skutecznej izolacji przeciwwilgociowej budynku , co skutkuje wypowiedzeniem umów dzierżawy dzierżawcom. Za podjęciem uchwały głosowali właściciele skupiający 74, 20% udziałów. Powodowie nie oddali głosu w sprawie uchwały. Pismem z 27 lutego 2017 roku członkowie wspólnoty, w tym powodowie zostali poinformowani o podjęciu m. in. zaskarżonej uchwały. Pismem z datą wpływu do (...) 3 kwietnia 2017 roku powodowie wnieśli o przesłanie pełnego tekstu zaskarżonej uchwały, uzasadnienia przyczyn jej podjęcia; zakwestionował zły stan komórek podnosząc, iż były one remontowane w 2014 roku, a ich stan techniczny nie budził zastrzeżeń. Podnosił, że uchwała narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością; jedna z komórek w której jest WC jest niezbędna dla prowadzenia działalności w jego lokalu. Wezwał wreszcie do uchylenia przez wspólnotę przedmiotowej uchwały. W następnym niedatowanym piśmie zwrócił się o polubowne załatwienie kwestii normowanej zaskarżoną uchwałą. Na rozprawie powód A. S. oświadczył, iż w dniu 1 marca 2017 roku powrócił do Polski, 3 marca zadzwonił do zarządcy z prośbą o materiały z zebrania, a powiadomienie o treści uchwały odebrał 8 marca 2017 roku. (dowody: kopia pisma (...) z dnia 27.02.2017 r.; pismo powodów kierowanych do (...) z 3.04.2017 r.; pismo (...) z 15.06.2017 r.; uchwała nr (...) ; odpis księgi wieczystej k. 14; uchwała nr (...) z 22.02.2017 r. k. 24; pismo kierowanego przez powoda do zarządcy k. 76;) Powyższe ustalenia faktyczne poczyniono na podstawie dokumentów dopuszczonych jako dowody. Prawdziwość oraz autentyczność tych dokumentów nie została zakwestionowana przez żadną ze stron; nie budziła również wątpliwości Sądu. Wobec wyników postępowania dowodowego odnośnie dowodów z dokumentów oraz stanowczego brzmienia art. 25 ust. 1a ustawy o własności lokali pominięciu (oddaleniu) podlegały wnioski strony pozwanej o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka czy dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Sąd zważył: Roszczenie powodów nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 25 ust. 1 oraz 1a ustawy o własności lokali właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo, o którym mowa w ust. 1 , może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli lokali albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Z analizy tego przepisu wynika, iż termin ten należy liczyć odmiennie w zależności od trybu (forum) w jakim dana uchwała została podjęta. W przypadku uchwały podjętej na zebraniu właścicieli lokali termin należy liczyć od dnia zebrania. W przypadku uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów bądź w trybie mieszanym (częściowo na zebraniu, częściowo w trybie indywidualnego zbierania głosów) termin biegnie od dnia powiadomienia o treści zaskarżonej uchwały. Zaskarżona uchwała – jak wynika z jej odpisu - została podjęta w całości na zebraniu w dniu 22 lutego 2017 roku, a zatem bieg terminu sześciotygodniowego, o którym mowa w art. 25 ust. 1a ustawy należy liczyć od daty zebrania tj. od 22 lutego 2017 roku. Termin ten upływał w dniu 5 kwietnia 2017 roku co oznacza, że najpóźniej w tym dniu należało wnieść pozew do Sądu (wystarczyło w dniu 5 kwietnia 2017 roku nadać go w urzędzie pocztowym – art. 165 kpc ). Tymczasem powodowie złożyli pozew wraz z załącznikami na biurze podawczym w dniu 19 kwietnia 2017 roku to jest równe dwa tygodnie po upływie terminu do zaskarżenia uchwały. Wyżej wskazany termin sześciotygodniowy jest terminem prawa materialnego; tzw. terminem zawitym; co do zasady nie podlega przywróceniu, albowiem nie jest terminem procesowym. Jego upływ nie powoduje przedawnienia roszczenia lecz jego wygaśnięcie. W odróżnieniu od zarzutu przedawnienia, który przysługuje z chwilą przedawnienia nie jest możliwe zrzeczenie się korzystania z sytuacji prawnej powstałej w wyniku upływu terminu zawitego przez zobowiązanego (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 1964 r. III PR 15/64). Ewentualne hipotetyczne uznanie powództwa (roszczenia) przez pozwaną wspólnotę byłoby z urzędu uznane przez Sąd za bezskuteczne wobec wyżej wspomnianego wygaśnięcia roszczenia. Zwrócić uwagę należy na to, iż pismo powiadamiające powodów o podjęciu zaskarżonej uchwały zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia w terminie 6 tygodni od podjęcia uchwały na zebraniu (k. 3 verte). Treść pouczenia jest kategoryczna, jasna, precyzyjna, nie powinna budzić wątpliwości powodów co do upływu tego terminu. Przekonanie powodów o tym, iż termin do zaskarżenia uchwały biegnie od 8 marca 2017 roku jest w ocenie Sądu błędne i niczym nie usprawiedliwione. Nieznajomość prawa w tym zakresie obciąża powodów (ignorantia iuris nocet) . W ocenie Sądu bezprzedmiotowe były argumenty podnoszone przez stronę powodową o niepowiadomieniu powodów o zebraniu, na którym podjęto zaskarżoną uchwałę. Zarzut ten ma charakter czysto proceduralny (formalny) i jako taki może być podstawą uchylenia uchwały tylko wówczas, kiedy zostanie wykazane, że ich naruszenie w tym zakresie procedury miało lub mogło mieć znaczenie dla treści uchwały, tj. spowodowało, iż treść uchwały jest niezgodna z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza interesy jednego spośród właścicieli lokali. Obowiązek wykazania, że niezawiadomienie powodów o terminie zebrania mogło mieć wpływ na treść uchwały, spoczywa na powodach jako wywodzących z tego faktu skutki prawne ( art. 6 k.c. ). Odnosząc to do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, iż obecność powodów na zebraniu, z uwagi na udział jakim dysponują, nie miałaby wpływu na wynik głosowania nad uchwałą (arg. z wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2017 r. I ACa 597/16). Nawet jeżeli uznać, że faktycznie powodowie nie zostali powiadomieni o terminie zebrania (co nie zostało wykazane) to nawet przyjmując, że powodowie faktycznie o treści uchwały dowiedzieli się tak jak twierdzą w dniu 8 marca 2017 roku i ich błędne przekonanie o tym, iż termin do zaskarżenia uchwały zaczyna biec od 8 marca 2017 roku było usprawiedliwione to nie miało to wpływu na możliwość złożenia powództwa w rzeczywistym terminie do jego wniesienia albowiem powodowie od 8 marca 2017 roku znali treść uchwały, a do tego czasu upłynęła nieznaczna część terminu z art. 25 ust. 1a ustawy. Interesy powodów w tym zakresie były zabezpieczone w sposób dostateczny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego został wyrażony pogląd, że w możliwym jest zastosowanie art. 5 kc i pomimo upływu terminu do zaskarżenia uchwały wspólnoty mieszkaniowej, rozpoznanie powództwa. Niemniej jednak powołanie się na zasady współżycia społecznego może mieć charakter wyjątkowy, kiedy okoliczności sprawy usprawiedliwiają opóźnienie. ( por. wyrok SN z 17.11.2016r. IV CSK 107/16). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, żadne wyjątkowe okoliczności nie usprawiedliwiają opóźnienia 14 dniowego w złożeniu pozwu o uchylenie przedmiotowej uchwały, z całą pewnością nie może stanowić takiego usprawiedliwienia niewiedza powodów. Powodowie są członkami Wspólnoty Mieszkaniowej od wielu lat i powinni zapoznać się z uprawnieniami i obowiązkami dotyczącymi członków Wspólnoty, które wynikają z ustawy o własności lokali , dochowując w tym zakresie należytej staranności we własnym interesie. Mając powyższe na uwadze powództwo jako spóźnione podlegało oddaleniu. O kosztach procesu orzeczono na zasadzie art. 99 kpc w zw. z art. 98 kpc w zw. z par 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. SSO Beata Majewska-Czajkowska