Sygn. akt I C 212/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2023r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w I Wydziale Cywilnym , w składzie: Przewodniczący: sędzia Michał Włodarek Protokolant: Anna Dulas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca 2023r. sprawy z powództwa Grupy (...) Sp. z o.o. z/s w N. (KRS (...) ) przeciwko pozwanemu (...) Sp. z o.o. z/s w K. (KRS (...) ) o nakazanie nakazuje pozwanemu (...) Sp. z o.o. z/s w K. ażeby wydał powodowi Grupie (...) Sp. z o.o. z/s w N. znajdujący się w jego posiadaniu fragment prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr (...) , położonej w K. , przy ul. (...) , pow. K. , woj. (...) , dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw nr (...) , na odcinku pomiędzy nieruchomością stanowiącą działkę nr (...) zapisaną w księdze wieczystej Kw nr (...) , a nieruchomością stanowiącą działki o nr (...) , położoną w K. , przy ul. (...) , pow. K. , woj. (...) , dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw nr (...) , w przebiegu granic w/w nieruchomości – na odcinku pomiędzy punktami granicznymi nr (...) – 2 poprzez punkty graniczne 3490 – (...) , przedstawionymi w opinii biegłego sądowego z dziedziny geodezji i kartografii przy Sądzie Okręgowym w Kaliszu – T. M. z dnia 19 grudnia 2022r. wraz z załącznikami – w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu tytułem zwrotu nieuiszczonych wydatków od pozwanego (...) Sp. z o.o. z/s w K. kwotę 5.350,44zł (pięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt złotych 44/100), zasądza od pozwanego (...) Sp. z o.o. z/s w K. na rzecz powoda Grupy (...) Sp. z o.o. z/s w N. kwotę 5.831,00zł (pięć tysięcy osiemset trzydzieści jeden złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.600,00zł (trzy tysiące sześćset złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami w wysokości w stosunku rocznym odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. sędzia Michał Włodarek Sygn. akt I C 212/22 UZASADNIENIE W dniu 7 lutego 2022r. powód Grupa (...) Sp. z o.o. z/s w N. skierował w stosunku do pozwanego (...) sp. z o.o. z/s w K. żądanie nakazania, ażeby pozwany wydał powodowi 239,89m 2 fragmentu prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości ( działki nr (...) ) położonej wzdłuż działek (...) na długości 72,62 mb, znajdującej się w K. przy ulicy (...) , oznaczonej nr ewid. 11/67 obręb (...) R. , o pow. całkowitej działki wynoszącej 0,0829ha, której powód jest użytkownikiem wieczystym, a dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) , a także żądanie zasądzenia kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż powodowa spółka w dniu 29 grudnia 2021r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A (...) nabyła między innymi prawo użytkowania wieczystego działki nr (...) , dla której prowadzona jest obecnie księga wieczysta KW nr (...) , która to działka sąsiaduje między innymi z działką nr (...) , której użytkownikiem wieczystym od 2003r. jest (...) Sp. z o.o. z/s w K. . Zarówno powód jak i pozwany nabyli te nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego) od tego samego poprzednika prawnego, czyli Wytwórni (...) S.A. z/s w K. . Powodowa spółka po nabyciu działki nr (...) oraz w celu wykonania ciążących na niej zobowiązań wobec poprzednika prawnego rozpoczęła proces jej zagospodarowania który polegał między innymi na usunięciu starego ogrodzenia wykonanego z siatki ogrodzeniowej, który rozgraniczać miał działkę powoda nr (...) od działek pozwanego nr (...) . Pozwany sprzeciwił się działaniom powoda. Strony podjęły nieudaną próbę ugodowego zakończenia sporu. Jako podstawę prawną żądania strona powodowa oznaczyła treść art. 222 § 1 kc. W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Sp. z o.o. z/s w K. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu tego kwalifikowanego pisma procesowego pozwany podniósł, iż kwestionuje powództwo co do zasady i co do wysokości oraz uznaje je za przedwczesne, albowiem w akcie notarialnym wskazano, że przekazanie zakupionych przez powoda nieruchomości nastąpić ma najpóźniej do dnia 31 maja 2022r., a powód nie przedstawił protokołu zdawczo – odbiorczego nabytych nieruchomości. Pozwany wskazał, iż od czasu nabycia przez niego nieruchomości jej sporny fragment znajdował się w jego posiadaniu i pozwany władał nim bez żadnej ingerencji z zewnątrz. Pozwany podał, że do czasu wytoczenia powództwa nie miał świadomości, że formalne granice działek różnią się od granic naniesionych na mapach. Strona pozwana podniosła, że zasiedziała sporny fragment nieruchomości i obecnie jest jego właścicielem. Według strony pozwanej nieruchomość wraz ze spornym terenem od zawsze stanowiła jedną całość i była ogrodzona. W takim stanie jako całość i w całości ogrodzona została pozwanemu wydana po sprzedaży przez poprzedniego właściciela. Pozwany od tego czasu tak jak jego poprzednicy nieprzerwanie jest w posiadaniu ogrodzonej nieruchomości i użytkuje ją jak właściciel. Ten stan trwa od miesiąca maja 2000r. W piśmie procesowym z dnia 14 kwietnia 2022r. powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i zanegował przedwczesność powództwa oraz podniesiony przez stronę pozwaną zarzut zasiedzenia spornego fragmentu nieruchomości stanowiącego działkę nr (...) . Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny . Powód jest przedsiębiorcą, który prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Grupa (...) Sp. z o.o. z/s w N. , natomiast pozwany jest przedsiębiorcą działającym pod nazwą (...) Sp. z o.o. z/s w K. . (odpis KRS k. 6, 7, 71-77) W dniu 29 października 2021r. powód Grupa (...) Sp. z o.o. z/s w N. zawarł z Wytwórnią (...) S.A. z/s w K. w formie aktu notarialnego Rep. A (...) umowę przeniesienia prawa użytkowania wieczystego oraz prawa własności: - prawa użytkowania wieczystego zabudowanej działki oznaczonej nr eweid. 11/108 o pow. 0,2779ha, - niezabudowanych działek oznaczonych nr eweid. 11/67 o pow. 0,0829ha i 11/112 o pow. 0,1442ha, położonych w K. przy ul. (...) , zapisanych w księdze wieczystej KW nr (...) . Dla w/w nieruchomości została założona i jest prowadzona nowa księga wieczysta KW nr (...) . (...) te zostały przekazane powodowi w dniu 29 października 2021r. Działka nr (...) o pow. 0,0829ha z przeznaczeniem pod drogę wewnętrzną powstała na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 14 lipca 2009r. nr (...) -171-1/08 w wyniku podziału nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) oznaczonej w ewid. gruntów jako działka nr (...) zapisanej w księdze wieczystej nr (...) //1. Pozwanemu (...) Sp. z o.o. z/s w K. , na podstawie umowy przenoszącej prawo użytkowania wieczystego gruntu i prawo własności budynków z dnia 10 września 2003r. Rep. A 2481/2003, przysługuje prawo użytkowania wieczystego oraz prawo własności budynków stanowiących odrębną nieruchomość oznaczonych jako działki ewid. o nr 11/20, 11/105 i 11/106 o łącznej pow. 0,1759ha, położonych w K. przy ul. (...) , zapisanych w księdze wieczystej KW nr (...) . Poprzednikami prawnymi pozwanego, którym przysługiwało prawo użytkowania wieczystego oraz prawo własności budynków stanowiących odrębną nieruchomość jako działki ewid. 11/20 i 11/21 o łącznej pow. 0,1760ha zapisanych w księdze wieczystej KW nr (...) byli E. M. na podstawie umowy sprzedaży z dnia 17 października 2000r. Rep. A 3362/2000, które nabył od Wytwórni (...) S.A. z/s w K. , a następnie M. N.
(1)i M. N.
(2)na podstawie umowy sprzedaży z dnia 6 czerwca 2002r. Rep. A 1904/
- Działki nr (...) o pow. 0,0735ha i nr 11/21 o pow. 0,1025ha powstały na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 31 sierpnia 2020r. nr (...) w wyniku podziału nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) oznaczonej w ewid. gruntów jako działka nr (...) zapisanej w księdze wieczystej KW nr (...) . Działka powoda o nr 11/67 graniczy z działkami pozwanego o nr 11/20, 11/106 i 11/
- Działki należące do pozwanego stanowiły uprzednio część większej nieruchomości, której tytuł prawny przysługiwał Wytwórni (...) S.A. z/s w K. , przy czym działka o nr (...) stanowi drogę dojazdową do nieruchomości położonej na działce nr (...) . (akt notarialny Rep. A (...) k. 8-23, 183-189, wydruk KW nr (...) k. 24-37, wydruk KW nr (...) k. 35-42, 146-147, pisma stron k. 43, 44, wezwanie do wydania fragmentu nieruchomości k. 50-51, zdjęcia k. 78-80, 239-240, 251-255, umowa sprzedaży Rep. A 1904/2002 k. 81-83, umowa przenosząca prawo użytkowania wieczystego gruntu i prawo własności budynków z Rep. A 2481/2003 k. 84-87, umowa sprzedaży Rep. A 3362/2000 k. 88-93, 169-172, protokół przekazania k. 110-112, 136-138, decyzja k. 130-132, 158-159, 160-162, 181-182, 192, oświadczenie (...) S.A. K. k. 157, 214, deklaracja na podatek od nieruchomości k. 163-168, 173-176, 177-180, 215-229, nota księgowa k. 190, 191, kopia wniosku k. 209, wypis i wyrys k. 209v, opis i mapa k. 210, oświadczenie k. 211, kopia KW k. 212, zawiadomienie k. 213, pismo UM K. k. 243, protokół oględzin k. 246, decyzja k. 258-260, decyzja SKO k. 261-264, operat szacunkowy k. 271-295, dokumenty akt KW nr 49165, dokumenty akt KW nr KZ1A/00054153/8, dokumenty akt KW nr (...) , dokumenty akt KW nr (...) zeznania świadka K. P. k. 120-120v 00:08:48-00:34:41, zeznania świadka E. M. k. 120v 00:34:41-00:57:24, zeznania świadka Z. M. k. 196-196v 00:02:57-00:16:53, zeznania świadka W. K. k. 196v-197 00:16:53- 00:47:49, zeznania świadka M. P. k. 197-197v 0:47:49-00:57:51) Granice pomiędzy nieruchomościami powoda i pozwanego zapisanymi w księgach wieczystych nr KW (...) i KW (...) , w obszarze styku działek o nr ewidencyjnych (...) położonych w K. przy ulicy (...) (przebieg granic działki ewidencyjnej nr (...) z działkami nr (...) ) przebiegają z północy na południe począwszy od punktu granicznego nr (...) (stanowiącego punkt na styku działek nr (...) ) do punktu granicznego nr (...) (stanowiącego punkt na styku pomiędzy działkami nr(...) ) poprzez punkty graniczny nr (...) (stanowiącego punkt na styku pomiędzy działkami nr (...) ) i (...) (stanowiącego punkt na styku pomiędzy działkami nr (...) ). Konstrukcja budowlana w postaci ogrodzenia trwałego istniała w całym swym zakresie na działce ewidencyjnej nr (...) zapisanej obecnie w księdze wieczystej KW nr (...) stanowiącej własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym powoda Grupa (...) Sp. z o.o. z/s w N. . Wynika to z dokumentów znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Przebieg granic pomiędzy działkami o nr ewidencyjnych (...) nie ulegał zmianie od czasu powstania tych działek. Obszar o powierzchni 239,89m 2 fragmentu prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości działki nr (...) obecnie jak i wcześniej znajdował się na terenie działki nr (...) , a wcześniej nr (...) (opinia biegłego z dziedziny Geodezji i kartografii k. 307-322, 350-351) Sąd uznał za przydatną do ustalenia stanu faktycznego opinię sporządzoną przez biegłego z zakresu geodezji i kartografii, albowiem jest ona pełna, jasna, zrozumiała, wyczerpująca i kompleksowa oraz wewnętrznie spójna. Biegły w opinii udzielił odpowiedzi na wszystkie postawione w tezie dowodowej pytania, sformułowania zawarte w treści opinii pozwalają na zrozumienie wyrażonych w nich ocen i poglądów oraz sposobu dochodzenia do nich, a ponadto biegły przedstawił metodę badawczą, materiał badawczy, na którym się oparł. Wnioski końcowe opinii są zwięzłe i precyzyjne, a ponadto wnioski opinii są logiczne i znajdują oparcie w przeprowadzonych przez biegłego badaniach i nie budzą zastrzeżeń, co do ich trafności w porównaniu z podanym w opinii materiałem badawczym. Ponadto biegły w sposób fachowy i rzeczowy ustosunkował się do wszystkich zarzutów skierowanych w stosunku do opinii wypowiadając się szczegółowo w obszarze każdego zastrzeżenia odwołując się przy tym do dokumentarnego materiału dowodowego oraz reguł postępowania przy sporządzaniu takiego typu operatów. Podnoszone przez stronę pozwaną uwagi należy w tych warunkach uznać jedynie za polemikę z prawidłowo i właściwie sporządzonym dokumentem procesowym i nie stanowią podstawy do reformacji albo odrzucenia czy to w całości lub w części tak przeprowadzonych w postępowaniu rozpoznawczym czynności procesowych. Za wiarygodne należało uznać zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty zgromadzone w postępowaniu, albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości. Sąd Rejonowy zważył, co następuje . Powództwo jako zasadne podlegało uwzględnieniu w całości. Na wstępie trzeba podnieść, iż powód sprostał obowiązkowi dowodowemu w zakresie wykazania wymagalności dochodzonego pozwem roszczenia i tym samym możliwości skutecznej realizacji roszczenia windykacyjnego w postępowaniu sądowym. Wymagalność to bowiem cecha roszczenia (stan), wyrażająca się w istnieniu prawnej możliwości skutecznego żądania przez wierzyciela spełnienia przez dłużnika świadczenia Dalej należy wskazać, iż nie podlega uwzględnieniu podniesiony przez stronę pozwaną w postępowanie zarzut zasiedzenia części nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) . Nabycie własności w trybie zasiedzenia jest nabyciem pierwotnym a orzeczenie stwierdzające w postępowaniu szczególnym z art. 609 kpc takie nabycie własności staje się skuteczne wobec wszystkich (erga omnes), przy czym w niniejszym postępowaniu Sąd badał przesłanki stwierdzające ewentualne nabycie przez pozwanego prawa własności części nieruchomości przez zasiedzenie jedynie w celu zweryfikowania podniesionego zarzutu hamującego do zgłoszonego w pozwie roszczenia windykacyjnego. Co istotne przy tym strona pozwana w toku trwania przedmiotowej sprawy nie wystąpiła do Sądu w postępowaniu nieprocesowym z wnioskiem stwierdzającym zasiedzenie spornej części nieruchomości. Do nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie niezbędne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: posiadania nieruchomości oraz upływu czasu, którego długość zależy od dobrej lub złej wiary posiadacza. W szczególności należy wskazać, iż pomimo istnienia domniemania dobrej wiary z art. 7 kc , strona powodowa skutecznie je obaliła. Strona powodowa w ramach dowodu złej wiary w celu obalenia domniemania wynikającego z art. 7 kc wykazała, że pozwany jako rzekomy posiadacz samoistny wiedział, że nie jest właścicielem rzeczy lub ewentualnie nie wiedział, ale wiedziałby, gdyby się zachował z odpowiednią starannością, tak, jak tego można było od niego w danych okolicznościach wymagać. Powód, poprzez odwołanie się do treści dokumentów geodezyjnych zgromadzonych w poddanych analizie dokumentach ksiąg wieczystych oraz ocenionych przez biegłego w dziedzinie geodezji i kartografii dokumentach źródłowych znajdujący się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, wykazał okoliczności świadczące o nieistnieniu po stronie pozwanego dobrej wiary rozumianej jako pozostawanie w błędnym, nawet usprawiedliwionym okolicznościami przekonaniu, że jego posiadanie jest zgodne z prawem. W celu powołania się na dobrą wiarę nie jest bowiem wystarczające subiektywne przeświadczenie posiadacza o przysługiwaniu uprawnienia, lecz konieczne jest istnienie obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających takie przekonanie. Nieustalenie takich okoliczności, przy jednoczesnym braku tytułu prawnego do korzystania z cudzej nieruchomości, jest jednoznaczne ze stwierdzeniem złej wiary. W złej wierze pozostaje bowiem osoba, która albo wie, że dane prawo jej nie przysługuje, albo nie wie o tym wskutek niedbalstwa, czyli w sytuacji, gdy można jej uczynić zarzut braku wiadomości na ten temat. Dobrą lub złą wiarę posiadacza oceniać należy na datę rozpoczęcia biegu terminu zasiedzenia. Pozwany jak i jego poprzednicy prawni dysponując dokumentami geodezyjnymi w postaci wypisu i wyrysu oraz opisu i mapy dot. działek o nr (...) służącymi do założenia księgi wieczystej KW nr (...) , a także protokołem zdawczo – odbiorczym z przekazania w/w działek odłączonych z części większej nieruchomości Wytwórni (...) S.A. z/s w K. położonej w K. przy ul. (...) zapisanej w księdze wieczystej KW nr (...) , dysponowali swobodną możliwością stwierdzenia, iż działka o nr (...) , która powstała dopiero w 2009r. na skutek podziału działki nr (...) ., czy też którakolwiek jej część nie była objęta przedmiotem umowy sprzedaży z dnia 17 października 2000r. Rep. A 3362/2000, co pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż nie byli jej posiadaczami w dobrej wierze. Obowiązkiem pozwanego, który podniósł zarzut zasiedzenia było przytoczenie okoliczności faktycznych, z których wywodzi żądanie ( art. 187 § 1 pkt 2 kpc ) i wskazanie na dowody, których przeprowadzenie potwierdzi zasadność jego twierdzeń o faktach ( art. 232 kpc i art. 6 kc ), czemu nie sprostał. Zgodnie z zasadami procesu cywilnego ciężar gromadzenia materiału dowodowego spoczywa na stronach ( art. 232 kpc ., art. 3 kpc , art. 6 kc ). Jego istota sprowadza się do ryzyka poniesienia przez stronę ujemnych konsekwencji braku wywiązania się z powinności przedstawienia dowodów. Skutkiem braku wykazania przez stronę prawdziwości twierdzeń o faktach istotnych dla sprawy jest tylko to, że twierdzenia takie zasadniczo nie będą mogły leżeć u podstaw sądowego rozstrzygnięcia. Strona, która nie udowodni przytoczonych twierdzeń, utraci korzyści, jakie uzyskałaby aktywnym działaniem (por. wyrok s.apel w Białymstoku z dnia 28sierpnia 2014r. w sprawie o sygn. akt I ACa 286/14, opubl. LEX nr 1511625). W przedstawionych warunkach windykacyjne roszczenie powództwa jest zasadne i znajduje podstawę prawną w treści art. 222 § 1 kc. Na podstawie art. 222 § 1 kc właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Treścią przewidzianego w art. 222 § 1 kc roszczenia windykacyjnego jest przyznane właścicielowi żądanie wydania oznaczonej rzeczy przez osobę, która włada jego rzeczą. Służy ono przywróceniu właścicielowi władztwa nad rzeczą, a więc ochronie jednego z podstawowych atrybutów prawa własności. Konstrukcja roszczenia windykacyjnego służy ochronie prawa własności przed jakimikolwiek naruszeniami pochodzącymi od osób nieuprawnionych do władania rzeczą. Z istoty prawa własności wynika bowiem, że właściciel może z wyłączeniem innych osób korzystać z rzeczy i nią rozporządzać. W tym miejscu należy podkreślić, że w doktrynie prawa cywilnego powszechnie akceptowany jest pogląd, że prawnorzeczowe środki ochrony własności mają charakter obiektywny, zależą bowiem jedynie od naruszenia prawa własności. Bezspornym jest w niniejszej sprawie, iż powód jest na podstawie czynności prawnej właścicielem (użytkownikiem wieczystym) przedmiotowej nieruchomości stanowiącej działkę o nr (...) , a pozwany posiada część tej nieruchomości bez tytułu prawnego. Wobec konstatacji, że pozwany nie legitymuje się skutecznym względem powoda uprawnieniem do władania częścią spornej nieruchomości Sąd uwzględnił w całości żądanie powództwa w zakresie roszczenia wydobywczego i nakazał pozwanemu (...) Sp. z o.o. z/s w K. ażeby wydał powodowi Grupie (...) Sp. z o.o. z/s w N. znajdujący się w jego posiadaniu fragment prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr (...) , położonej w K. , przy ul. (...) , pow. K. , woj. (...) , dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw nr (...) , na odcinku pomiędzy nieruchomością stanowiącą działkę nr (...) zapisaną w księdze wieczystej Kw nr (...) , a nieruchomością stanowiącą działki o nr (...) , położoną w K. , przy ul. (...) , pow. K. , woj. (...) , dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw nr (...) , w przebiegu granic w/w nieruchomości – na odcinku pomiędzy punktami granicznymi nr (...) – 2 poprzez punkty graniczne 3490 – (...) , przedstawionymi w opinii biegłego sądowego z dziedziny geodezji i kartografii przy Sądzie Okręgowym w Kaliszu – T. M. z dnia 19 grudnia 2022r. wraz z załącznikami – w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 108 § 1 kpc w zw. z art. 98 § 1 i 3 kpc i art. 100 kpc oraz na podstawie § 2 pkt 5 w zw. z § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018.265 – t.j. ze zm.) oraz w oparciu o treść art. 13 ust. 1 i art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2023.1144 – t.j. ze zm.) i art. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U. 2022.2142 – t.j.. ze zm.). Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji wyroku. sędzia Michał Włodarek