Sad powszechny, IX W 825/14

(1)s. J. i L. z domu W. ur. (...) w G. obwinionego o to, że: w dniu 20.05.2013r. w O. wypowiedział umowę o pracę P. B. Ż. – przewodniczącej Organizacji (...) działającej w zakładzie – bez zgody zarządu tej organizacji. - tj. za wykroczenie z art. 281 pkt 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami orz z 2013r. poz. 1028 ) w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 maja 1991r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 854 ze zmianami oraz z 2013r. poz. 896 ). ORZEKA: I. obwinionego M. K.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. art. 281 pkt 3 kp skazuje go na karę 2000,- (dwóch tysięcy) złotych grzywny; II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 200,- (dwieście) złotych. Sygn. akt IX W 825/14 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Na podstawie umowy o pracę z dnia 28 marca 2007 roku, zawartej na czas nieokreślony, B. Ż. została zatrudniona w Przedsiębiorstwie (...) na stanowisku (...) . Pracę na rzecz powyższej spółki rozpoczęła 3 kwietnia 2007 roku. Dnia 10 lutego 2011 roku pomiędzy stronami został zawarty aneks do umowy o pracę z dnia 28 marca 2007 roku. Zgodnie z jego postanowieniami zmianie uległo wynagrodzenie B. Ż. zatrudnionej na stanowisku (...) (...) . Pozostałe warunki umowy o pracę nie uległy zmianie. (dowód: umowa o pracę z dnia 28 marca 2007 roku k.59; aneks do umowy o pracę nr (...) k. 60) W (...) (...) . działa Organizacja (...) i Związek Zawodowy (...) (dowód: poświadczenie rejestracji k. 61, pismo z dnia 14 kwietnia 2014 r. k. 77; wyjaśnienia obwinionego k. 67v) B. Ż. pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Zakładowej (...) w (...) (...) w O. . W uchwale nr (...) Komisja Zakładowa wskazała pracodawcy pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie zgodnie z art. 32 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych . Wśród wymienionych była B. Ż. . (dowód: uchwała (...) Komisji Zakładowej (...) w (...) (...) . w O. z dnia 17 maja 2010 roku k. 65; poświadczenie rejestracji k. 61) Organizacja (...) na dzień 31 grudnia 2012 roku liczyła (...) osoby. Komisja Zakładowa wskazanej organizacji pismem z dnia 10 kwietnia 2013 roku poinformowała Prezesa (...) (...) M. K.

(1)o tym, że organizacja składa się z (...) członków oraz wskazała, iż szczególnej ochronie podlega stosunek pracy B. Ż. , zaś w piśmie z dnia 17 kwietnia 2013 roku doprecyzowała, że wskazani członkowie są pracownikami spółki. Na dzień 20 maja 2013 roku wskazana organizacja związkowa miała (...) członków. (dowód: pismo z dnia 3 stycznia 2013 r. k. 86; pismo z dnia 10 kwietnia 2013 roku k.18; pismo z dnia 17 kwietnia 2013 r. k. 19; pismo oskarżycielki posiłkowej z dnia 9 maja 2014 roku k. 102; pisma dot. wystąpienia ze związku k.87-92, 95-101; pisma dot. zaprzestania potrącania składek związkowych k. 93-94) Pismem z dnia 20 maja 2013 roku Prezes Zarządu M. K.

(1), działając w imieniu (...) (...) wypowiedział umowę o pracę B. Ż. , z zachowaniem trzymiesięcznego okres wypowiedzenia. Zamiar wypowiedzenia nie był konsultowany z Organizacją (...) . Wypowiedzenie nastąpiło bez zgody zarządu tej organizacji. (dowód: wypowiedzenie umowy o pracę z dnia 20 maja 2013 roku k.23; protokół kontroli k. 6v; odpowiedz na pozew z dnia 17 czerwca 2013 roku k. 27; wyjaśnienia z dnia 29 stycznia 2014 roku k. 36; wyjaśnienia obwinionego k. 67v, 68) Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Złożył wyjaśnienia, w których wskazał, że dnia 20 maja 2013 roku Związek (...) był niereprezentatywny. Swoje przeświadczenie oparł na informacjach wpływających do kadr dotyczących wystąpienia pracowników ze wskazanego związku oraz ich rezygnacji z potrącania składek związkowych z wynagrodzenia. Prezes Zarządu wskazał, że próbował uzyskać od organizacji zakładowej dokładną informację o liczbie jej członków w okresie po złożeniu przez (...) informacji o liczbie jej członków z dnia 10 kwietnia 2013 roku. M. K.

(1)oświadczył, że nie konsultował z organizacją związkową zamiaru wypowiedzenia umowy o pracę B. Ż. . Według obwinionego nie miał on takiego obowiązku z uwagi na niereprezentatywność związku na dzień wypowiedzenia. M. K.

(1)podał ponad to, że uzyskał w kwietniu informacje o stanie członków związku za pierwszy kwartał roku 2013. Oświadczył również, że konsultował z działającymi w zakładzie związkami zawodowymi, zamiar wypowiedzenia umowy o pracę, w czasie gdy były one reprezentatywne. Sąd zważył, co następuje: Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w części dotyczącej braku reprezentacyjności Organizacji (...) i w związku z tym - z brakiem obowiązku uzyskania zgody na wypowiedzenie umowy o pracę pokrzywdzonej. Zgodnie z orzecznictwem, które Sąd podziela, pracodawca jest związany informacją przekazaną w trybie art. 25 1 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych . Dla wykonania uprawnień zakładowej organizacji związkowej istotna jest liczba członków związku z dnia, w którym pracodawcy została przekazana informacja w trybie powołanego przepisu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2006 r. I PK 135/06). Ponadto wskazać należy, że przepisy nie nakładają na zakładową organizację związkową obowiązku informowania pracodawcy o licznie jej członków w okresie między dniem powstania tej organizacji a końcem kwartału, w którym powstała (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2012 r. I PK 120/11). Wobec powyższego twierdzenia M. K.

(1)należy uznać za błędne. Był on związany pismem z dnia 10 kwietnia 2013 roku, w którym wskazano, że związek liczy (...) członków. Był zatem reprezentatywny. Wobec powyższego obwiniony powinien uzyskać zgodę związku na wypowiedzenie umowy o pracę B. Ż. . Z uwagi na przedstawione okoliczności należy podzielić twierdzenia przedstawione przez inspektora pracy M. Z. . W pozostałej części, Sąd dał wiarę wyjaśnieniom M. K.

(1). Są one konsekwentne i pozostają w zbieżności z relacjami świadków B. Ż. i M. Z. oraz zgromadzoną dokumentacją. Sąd za wiarygodne uznał zeznania oskarżycielki posiłkowej B. Ż. . Oświadczenia jej znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Obwiniony, podczas składania wyjaśnień, przyznał, że nie konsultował zamiaru rozwiązania stosunku pracy pokrzywdzonej z reprezentującą ją organizacją związkową. Także z protokołu kontroli sporządzonego przez inspektora pracy M. Z. wynika, iż M. K.

(1)nie konsultował zamiaru wypowiedzenia umowy o pracę z B. Ż. . Zeznania inspektora pracy M. Z. zasługują na wiarę. Świadek jest osobą obcą dla stron. Nie miał powodu składać fałszywych oświadczeń. Jego zeznania są konsekwentne, zbieżne z wnioskami zawartymi w sporządzonym przez niego protokołem kontroli. Twierdzenia inspektora pracy znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Także z wyjaśnień obwinionego wynika, że podczas kontroli świadek nie badał liczebności związku na dzień wypowiedzenia umowy o pracę B. Ż. , ale ustalał reprezentatywność organizacji związkowej, do której należała oskarżycielka posiłkowa, na podstawie informacji Komisji (...) z dnia 10 kwietnia 2013 roku. Brak jest podstaw do kwestionowania autentyczności dokumentów załączonych do akt przedmiotowej sprawy i dopuszczonych przez Sąd na podstawie art. 76 kpw . Pisma te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby, zgodnie z wymogami wynikającymi z obowiązujących przepisów. Strony nie zgłaszały zastrzeżeń do prawdziwości i rzetelności pism określających liczbę członków związku zawodowego, w tym pisma z dnia 10 kwietnia 2010 roku. Z uwagi jednak na wagę pisma sporządzonego przez przewodniczącą Komisji Zakładowej B. Ż. z dnia 10 kwietnia 2013 r, należy zauważyć, że wskazana w nim liczba (...) członków znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Strony nie kwestionują, że w dniu 31 grudnia zakładowa organizacja związkowa liczyła (...) osoby. Pomiędzy tą datą a dniem 31 marca 2013, na który była ustalana liczba członków organizacji w informacji za pierwszy kwartał roku 2013, wpłynęło do biura kadr (...) oświadczeń pracowników spółki o wystąpieniu z (...) (pismo: M. K.

(2), U. G. , E. Ś. , W. B. , E. S. , M. T. , K. P. , M. P. , Ż. S. , D. J. , W. G. ; informacje przekazane przez B. Ż. o wystąpieniu ze związku: A. S. , K. H. i J. S. ). Oświadczenia I. M. i A. N. o wystąpieniu ze związku zostały złożone dnia 2 kwietnia i 16 maja 2013 r. Wobec powyższego były jeszcze one członkami związku na dzień 31 marca 2013 roku. Na rozprawie w dniu 12 maja 2014r. oskarżycielka posiłkowa przedłożyła deklaracje członkowskie pracowników, należących do związku na dzień 20 maja 2013r. Przewodnicząca stwierdziła, iż w dniach 2.01.2013r. i 11.03. 2013r. do związku przystąpiły dwie osoby ( ich nazwiska, jak i nazwiska pozostałych członków nie zostały ujawnione stronom). Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności uznać należy, że liczba członków związku ustalona została poprawnie. Należy zgodzić się z twierdzeniem B. Ż. , że oświadczenie o zaprzestaniu potrącania z wynagrodzenia składek związkowych nie świadczy automatycznie o rezygnacji z przynależności związkowej. Składki członek może bowiem wpłacać bezpośrednio do związku, nie ma konieczności potrącania ich z wynagrodzenia. Zatem, oświadczeń D. J. i W. G. o niepotrącaniu z ich wynagrodzenia składek na rzecz związku zawodowego (...) , nie należało rozumieć jako rezygnacji z członkostwa w związku zawodowym, jak to tłumaczył obwiniony. Wskazane pracownice nawet gdyby zaprzestały opłacać składki, wobec braku oświadczenia o rezygnacji z członkostwa w związku, zostały by usunięte z organizacji dopiero po trzech miesiącach. Mając powyższe na uwadze Sąd, uznał iż wina obwinionego nie budzi wątpliwości. W dniu 20 maja 2013 roku w O. , obwiniony M. K.

(1), wypowiadając umowę o pracę P. B. Ż. – przewodniczącej Organizacji (...) działającej w zakładzie – bez zgody zarządu tej organizacji, spełnił swoim zachowaniem znamiona wykroczenia z art. 281 pkt 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami z 2013 r. poz. 1028 ) w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zmianami z 2013 r. poz. 896 ). Rozważając kwestie związane z wymiarem kary, Sąd miał na względzie dotychczasową niekaralność obwinionego. Kierując się zasadami wymiaru kary określonymi w art. 33 kodeksu wykroczeń , mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że karą adekwatną zarówno do stopnia zawinienia obwinionego M. K.

(1)jak i do stopnia szkodliwości społecznej przypisanego mu wykroczenia, jest kara grzywny w wysokości 2 000 (dwóch tysięcy) złotych. W ocenie Sądu wysokość zasądzonej grzywny odpowiada możliwościom zarobkowym obwinionego. Kara grzywny zasądzona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia za czyn przypisany M. K.

(1), zdaniem Sądu, będzie w stanie odnieść pozytywny skutek i wpłynąć na niego wychowawczo. W związku ze skazaniem obwinionego M. K.

(1), Sąd na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 200 (dwieście) złotych. Sąd nie znalazł podstaw do zwolnienia obwinionego od kosztów sądowych.