Sad powszechny, I Cgg 10/23

S ygn. akt:I Cgg 10/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 sierpnia 2023 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Jarosław Klon Protokolant: Katarzyn Kuchta po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2023 roku w Gliwicach sprawy z powództwa U. P. przeciwko (...) z siedzibą w B. o naprawienie szkody zasądza od pozwanego (...) z siedzibą w B. na rzecz powódki U. P. 439 263 złotych (czterysta trzydzieści dziewięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt trzy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie: od kwoty 363 965 (trzysta sześćdziesiąt trzy tysiące dziewięćset sześćdziesiąt pięć złotych) od dnia 7 lipca 2020 roku do 28 czerwca 2023 roku; od kwoty 439 263 złotych (czterysta trzydzieści dziewięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt trzy) od dnia 29 czerwca 2023 roku; dalej idące powództwo odsetkowe oddala; nakazuje pozwanemu (...) z siedzibą w B. zapłacić na rzecz Skarbu Państwa: 21 964 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt cztery) tytułem opłaty sądowej od zasądzonego roszczenia, 14 890,40 złotych (czternaście tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt i 40/100) tytułem wydatków sądowych. SSO Jarosław Klon UZASADNIENIE Powódka U. P. ostatecznie domagała się od pozwanego (...) z siedzibą w B. 439 263 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od: - 57 000 złotych od dnia 15 stycznia 2017 roku do 15 sierpnia 2018 roku, - 123 158 złotych od dnia 16 sierpnia 2018 roku do 9 lutego 2019 roku, - 300 000 złotych od dnia 10 lutego 2019 roku do 13 września 2022 roku, - 406 725 złotych od dnia 14 września 2022 roku do 14 czerwca 2023 roku, - 439 263 złotych od dnia 15 czerwca 2023 roku do dnia zapłaty. W motywach wskazała, że żądana kwota wynika z wyliczeń biegłego K. Ż. , gdzie biegły wyliczył odszkodowanie jako wartość odtworzeniową budynku pomniejszona o stopień naturalnego zużycia. W ostatecznym stanowisku pozwany (...) z siedzibą w B. nie kwestionował roszczenia powódki, co do roszczenia głównego, ale zakwestionowała je w zakresie roszczenia odsetkowego, wskazując, że odsetki winny być zasądzone bądź to od dnia wyrokowania bądź to od dnia doręczenia ostatecznej opinii biegłego K. Ż. . (Pismo k. 832). Stan faktyczny: Powódka U. P. jest właścicielką nieruchomości położonej w R. przy ulicy (...) , gdzie znajduje się jej dom w zabudowie szeregowej. Dowód: odpis księgi wieczystej nr (...) , Budynek mieszkalny powódki znajduje się w trzysekcyjnym budynku, w układzie szeregowym wraz z garażem i utwardzonym dojazdem, składnikiem roślinnym (zadrzewienia i krzewy), całość jest ogrodzona. W budynku mieszkalnym stwierdzono następujące uszkodzenia: - pochył budynku, - zarysowania ścian i stropów, - pęknięcia podestu przy wejściu do budyniu, - pęknięcia murku przy wjeździe do garażu, - przesunięcie schodów wejściowych oraz schodów od ogrodu w stosunku do podestu, - deformacja płyty tarasowej, - niedomykanie okien, - zaciśnięte drzwi. Dowód: opinia biegłego K. Ż. – k. 723 – 768 akt, Aktualnie budynek powódki można naprawić poprzez jego rektyfikację, z tym, że należałoby bądź to wykonać rektyfikację całej bryły trzech budynków bądź to wykonać prace, które wielokrotnie przekraczają wartość budynku. Dowód: opinia biegłego jak wyżej, opinia biegłego M. W. – rozprawa z 5 kwietnia 2019 roku k. 320 akt, Wartość odtworzeniowa budynku powódki to kwota 406 725 złotych. Dowód: opinia biegłego K. Ż. – jak wyżej; Argumentacja prawna; Powództwo powódki okazało się zasadne w całości w zakresie roszczenia głównego o zapłatę odszkodowania w zakresie wartości odtworzeniowej budynku, pomniejszonego o stopień jego naturalnego zużycia (bez brania pod uwagę stopnia zużycia wynikającego z pochylenia się budynku). Jedynie w zakresie roszczenia o odsetki ustawowe należało w części w tym zakresie powództwo oddalić o czym niżej. Bezspornym w sprawie było, że: - powódka jest właścicielem nieruchomości opisanej w stanie faktycznym, - na tej nieruchomości posadowiony jest budynek mieszkalny, - odpowiedzialność za te szkody przejęła pozwana (...) S.A. Spornym było: - czy należy się powódce odszkodowanie za szkody spowodowane ruchem zakładu górniczego? - jeśli tak, to jak kwota odszkodowania winna być jej wypłacona i od kiedy pozwany pozostaje w zwłoce z zapłatą tej kwoty? Odnosząc się do pierwszej spornej okoliczność koniecznym jest uwaga, że pozwany nie kwestionował opinii biegłego K. Ż. z której jasno wynika, że szkody pochodzenia górniczego występujące na nieruchomości powódki – w budynku mieszkalnym – sa tego rodzaju, że brak jest ekonomicznego sensu ich naprawy, która o ile miałaby się realizować poprzez rektyfikację, to wielokrotnie przewyższałaby wartość odszkodowania, liczonego jak wartość odtworzeniowa budynku pomniejszona o stopień jego naturalnego zużycia. Z kolei ta wartość to kwota 406 725 złotych. Tutaj z kolei rację ma powódka, że: - brak jest podstaw do odliczenia od tej wartości stopnia naturalnego zużycia budynku, wynikającego z jego pochylenia, bowiem pochylenie się budynku jest szkodą wyrządzona przez pozwanego, zatem wartość odtworzeniowa musi być liczona bez uwzględnienia stopnia zużycia wynikającego z pochylenia się budynku, - wartość 406 725 złotych powinno się pomnożyć o wartość podatku VAT - w tym wypadku 8% - argumentacja powódki w piśmie k. 819 – 820, którą sąd podziela. Innymi słowy wartość odszkodowania wyraża się kwotą 439 263 złotych. Powódka miała prawo domagać się zapłaty odszkodowania z tytułu szkód górniczych a to na podstawie 144 ust. 1 i art. 145 p.g.i.g, który to odsyła do przepisów kodeksu cywilnego . W tej sytuacji na podstawie art. 363§1 k.c. w związku z art. 145 p.g.i.g powódka dokonała wyboru sposobu odszkodowania, domagając się zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej i w tym zakresie sąd tym żądaniem był związany. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 kwietnia 2015 roku w sprawie I ACa 1059/14 Lex nr 1682865, wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 19 lutego 2016 roku w sprawie I ACa 1003/15 Lex nr 2019952). Zakres uszkodzeń, jak już wyżej sąd zaznaczył został ustalony na podstawie opinii biegłego K. Ż. , która nie była przez strony kwestionowana. Biegły wykazał, że wartość szkody to kwota określona w stanie faktycznym. Biegły stwierdził również, że brak jest podstaw do twierdzeń, że powódka w jakikolwiek sposób przyczyniła się do powstania szkody, czy też do jej poszerzenia się. Nadto biegły logicznie wywiódł, że nie ma ekonomicznego sensu naprawiać szkody. W ocenie sądu opinia jest logiczna, pełna i sąd nie dostrzegł w niej jakichkolwiek błędów merytorycznych. Stąd sąd przyjął, że odszkodowanie powinno się wyrażać kwotą zasądzoną w wyroku (pkt.1). Co do odsetek ustawowych za opóźnienie konieczne jest poczynienie kilku uwag. Po pierwsze w pozwie powódka pierwotnie domagała się naprawy wyrządzonych szkód poprzez ich usunięcie bądź wypłatę stosownego odszkodowania odzwierciedlającego wartość naprawy. Tego rodzaju roszczenie popierała również w zakresie rozszerzonego powództwa w dniu 16 sierpnia 2018 roku. Po drugie, dopiero po przeprowadzeniu opinii biegłego Z. J. powódka: zmieniła żądanie pozwu wskazując na odszkodowanie w zakresie wartości odtworzeniowej budynku pomniejszonej o wartość naturalnego zużycia, i domagała się kwoty 363 967 złotych i to z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu. Reasumując, dopiero od dnia następnego po doręczeniu pozwanemu pisma z dnia 14 czerwca 2020 roku – czyli od dnia 6 lipca 2020 roku (dowód doręczenia k. 560 akt) – pozwany wiedział o zmianie roszczenia zarówno w zakresie jakościowym jak i co do jego wysokości. W tej sytuacji, w ocenie sądu, dopiero od dnia następnego po doręczeniu tego pisma pozwany, pozostawał w zwłoce co do zapłaty kwoty 363 967 złotych a to li tylko z tej przyczyny, że zdawał sobie sprawę, że odszkodowanie powinno się wyrażać wartością odtworzeniową budynku pomniejszoną o stopień naturalnego zużycia a kwoty wyliczonej przez biegłego nie kwestionował. Podnosił jedynie, że jednak budynek należało remontować. Reasumując na dzień 7 lipca 2020 roku pozwany pozostawał w zwłoce co do zapłaty kwoty 363 967 złotych, stąd odsetki ustawowe winny być zasądzone od kwoty 363 967 złotych od dnia 7 lipca 2020 roku. Ponowne rozszerzenie powództwa miało miejsce w dniu 14 czerwca 2023 roku bowiem nie można traktować pisma powódki z dnia 14 września 2022 roku, jako rozszerzenia powództwa do kwoty 406 725 złotych. W piśmie tym powódka jedynie wskazała taką kwotę, ale nie wyartykułowała żądania jej zasądzenia a tego rodzaju żądania procesowego sąd nie ma prawa się domyślać. Dopiero w dniu 14 czerwca 2023 roku powódka jednoznacznie sprecyzowała i dokonała rozszerzenia żądania pozwu. Czyli dopiero od dnia następnego po doręczeniu tego pisma pozwany pozostaje w zwłoce z zapłatą żądanej w piśmie kwoty 439 263 złotych od dnia 29 czerwca 2023 roku (dowód doręczenia k. 827 akt). Odsetki ustawowe za opóźnienie zostały zasądzone w oparciu o treść art. 481§1 k.c. Dalej idące powództwo odsetkowe zostało oddalone. (Pkt.3 wyroku). Powódka wygrała proces w całości i w tej sytuacji na podstawie art. 98§1 kpc mogła się domagać zasądzenia kosztów postepowania, ale ich nie wykazała, zatem sąd takich kosztów nie zasądził. Natomiast w oparciu o treść przepisu art. 113 ustęp 1 w związku z art. 13 i 96 ustęp 1 pkt 12 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2019.785) sąd nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Okręgowy w Gliwicach kwotę 13 022,77 złotych na którą złożyły się: 21 964 złotych tytułem opłaty sądowej od zasądzonego roszczenia, 14 890,40 złotych tytułem wydatków sądowych. Sędzia Jarosław Klon