Sad powszechny, II Cz 1173/12

Sygnatura akt II Cz 1173/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Anatol Gul Sędziowie : SO Alicja Chrzan SO Jerzy Dydo po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi wierzyciela (...) Spółki z o.o. w S. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich M. K. w sprawie egzekucyjnej KM 2146/11 przeciwko dłużnikowi J. H. na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 16 listopada 2012 r., sygn. akt I Co 1309/12 postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać Sądowi Rejonowemu w Ząbkowicach Śląskich do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich zwrócił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynności Komornika Sądowego M. K. w sprawie KM 2146/11 (pkt I) odrzucił skargę na czynności komornika sądowego (II) oraz zwrócił wierzycielowi kwotę 100 zł uiszczoną tytułem opłaty sądowej o skargi na czynności komornika sądowego (pkt III). W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnik wierzyciela został wezwany do usunięcia braku formalnego przez przedłożenie prawidłowego pełnomocnictwa uprawniającego go do działania w imieniu wierzyciela oraz złożenia odpisu wniosku o przywrócenie terminu i skargi na czynności Komornika Sądowego. Wezwanie zostało doręczone w dniu 08 listopada 2012 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik wierzyciela złożył odpis wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynności komornika sądowego i odpis skargi na czynności komornika z załącznikami oraz pełnomocnictwo udzielone mu przez prokurenta spółki. Jak wynika z odpisu KRS spółki do jej reprezentowania uprawniony jest zarząd. W przypadku gdy jest on wieloosobowy wymaga się współdziałania dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu z prokurentem. W przedmiotowej sprawie pełnomocnictwo zostało podpisane tylko przez prokurenta, a więc jest ono nieważne. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu należało zwrócić na podstawie art. 130 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Wobec tego skarga na czynności komornika sądowego, jako wniesiona po upływie terminu, podlegała odrzuceniu. Została bowiem złożona 23 października 2012 r., zaś dotyczy czynności z 02 października 2012 r., o czym wierzyciel został poinformowany w dniu 13 września 2012 r. Powyższe postanowienie zaskarżył wierzyciel wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił brak uwzględnienia treści art. 109 6 k.c. oraz nieuwzględnienie okoliczności wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu i bezpodstawne jego oddalenie . Zażalenie należało uznać za uzasadnione. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zażalenie na zwrot wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie przysługuje, gdyż zarządzenie to nie zostało wymienione w art. 394 § 1 pkt 1-12 k.p.c. , nie jest też zarządzeniem kończącym postępowanie w sprawie. Następstwem jednak zwrotu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynności komornika jest jej odrzucenie stosownie art. 767 3 k.p.c. Sąd drugiej instancji rozpoznając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi może rozpoznać i to zarządzenie, które nie podlegało zaskarżeniu, ale miało wpływ na rozstrzygniecie sprawy w myśl art. 380 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga została sporządzona przez M. H. , który dołączył pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania spółki (...) we wszystkich sprawach przed sądami powszechnymi, administracyjnymi oraz wszystkimi innymi organami powołanymi do rozpoznawania spraw i egzekwowania roszczeń. Pełnomocnictwo zostało podpisane przez J. G. , która – jak wynika z odpisu KRS spółki – jest jej prokurentem samoistnym. Zakres umocowania wynikający z prokury został określony ustawowo, a przez to jest stypizowany i jednakowy dla każdego prokurenta (z wyjątkiem prokury oddziałowej). Ogólne określenie zakresu umocowania prokurenta zawiera przepis art. 109 1 § 1 k.c. , wyrażający przez to jednocześnie istotę prokury. Ponadto wyznaczeniu tego zakresu służy również przepis art. 109 3 k.c. wymieniający czynności, których prokurent na podstawie samej prokury dokonać nie może. Stosownie zatem do art. 109 1 §1k.c. prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Na podstawie art. 109 6 zd. drugie k.c. prokurent może ustanowić pełnomocnika do poszczególnej czynności lub pewnego rodzaju czynności. Przepis ten ogranicza zatem prokurenta w udzieleniu dalszego pełnomocnictwa odnośnie jednak tylko czynności materialnoprawnych – tj. czynności zwykłego zarządu ( art. 98 k.c. ). Ustawodawca nie wyłączył natomiast prawa prokurenta do udzielenia pełnomocnictwa o charakterze procesowym, które obejmuje umocowanie do występowania w imieniu mocodawcy w postępowaniu przed sądami czy organami administracji. W zakresie procedury cywilnej pełnomocnictwo zostało uregulowane w art. 86 i nast. k.p.c. Ponadto wskazać trzeba, że pełnomocnictwo ogóle procesowe, o jakim mowa w art. 88 k.p.c. , nie jest pojęciem tożsamym z pełnomocnictwem ogólnym w rozumieniu prawa materialnego, o którym stanowi art. 98 zd. pierwsze k.c. Brzmienie powołanych przepisów wskazuje, że prokurent nie ma możliwości ustanowienia prokury substytucyjnej ani przeniesienia wszystkich swoich uprawnień wynikających z przepisów prawa materialnego. Nie istnieją natomiast ograniczenia w udzieleniu pełnomocnictwa procesowego, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że podgląd Sądu Rejonowego, jakoby udzielone pełnomocnictwo było nieważne, jest na tym etapie postępowania nieuzasadniony. Z tej przyczyny, na tej podstawie, niezasadnym było zarządzenie o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu, a w konsekwencji tego odrzucenie skargi jako wniesionej po upływie ustawowego terminu. Niemniej jednak rzeczą Sądu Rejonowego będzie zbadanie, czy M. H. jest pracownikiem skarżącego zgodnie z art. 87 § 2 k.p.c. Po pozytywnym przesądzeniu tej okoliczności Sąd rozpozna wniosek skarżącego o przywrócenie terminu, a w dalszej kolejności zajmie się skargą na czynności Komornika Sądowego. Mając na uwadze powyższe zaskarżone postanowienie należało uchylić i przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.