UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 230/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok

§ 2k.k.

poprzez uznanie czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku za występek o charakterze chuligańskim w sytuacji gdy oskarżony nie działał bez powodu bądź z oczywiście błahego powodu, ale – jak Sąd I instancji sam to ujął – z chęci „ujęcia się za M. K. , od której G. B. chciał się wyprowadzić”, a zatem był to czyn dokonany na tle konfliktu osobistego oskarżonego i pokrzywdzonego, co miało wpływ na wymiar kary orzeczonej za ten występek;

1. rażąca surowość kar orzeczonych w punktach 3 i 4 wyroku, i brak podstaw do obligatoryjnego orzeczenia nawiązki, z ostrożności procesowej – rażąca wysokość orzeczonej nawiązki;
2. rażąca wysokość orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny analiza zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia co do popełnienia przez P. O. czynu z art. 158 § 1 k.k. , sformułowanego w apelacji obrońcy oskarżonego, uzasadnia stwierdzenie, że nie jest to samoistny błąd w rozumieniu art.438pkt 3 k.p.k. , a ma charakter wtórny wobec rażącej obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegającej, zdaniem skarżącego, na dowolnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, naruszającej regułę z art. 7 k.p.k. , w przedmiotowej sprawie nie doszło do obrazy art. 7 k.p.k. , ponieważ zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy, co do popełnienia przez P. O. czynu wyczerpującego znamiona z art. 158 § 1 k.k. , został oceniony przez Sąd I instancji obiektywnie, z zachowaniem reguły dowodzenia z art. 7 k.p.k. , która statuuje zasadę swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą ocena dowodów, mająca swoje oparcie w prawidłowo zebranym i ujawnionym materiale dowodowym, obiektywna, zgodna z logiką i doświadczeniem życiowym, korzysta z ochrony art. 7 k.p.k. , należy zwrócić uwagę, że swobodna ocena dowodów z art. 7 k.p.k. nie oznacza, jakby chciał tego skarżący, oceny zgodnej z linią obrony P. O. , mającej na celu uniknięcie przez niego odpowiedzialności karnej, wbrew poczynionym w sprawie ustaleniom, zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. powinien wykazywać konkretne błędy, których dopuścił się Sąd I instancji w sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu, a nie sprowadzać się do podkreślania, że dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów i poczynione na ich podstawie ustalenia faktyczne są z perspektywy strony nieprzekonujące, a tak należy ocenić stanowisko wyrażone przez skarżącego w apelacji, Sąd Apelacyjny zgadza się z Sądem Okręgowym, że dowody zgromadzone w toku postępowania, oceniane kompleksowo, we wzajemnym powiązaniu, w kontekście całokształtu materiału dowodowego, uzasadniały dokonanie przez Sąd I instancji pewnych ustaleń faktycznych, przedstawionych w opisie czynu przypisanego oskarżonemu P. O. , wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. , nie ma żadnych wątpliwości, że G. B. , został pobity przez P. O. i M. P. , do zdarzenia doszło w D. , w dniu 14.10.2021r., przy ul. (...) , i było to już drugie tego dnia przestępcze zachowanie oskarżonego P. O. w stosunku do pokrzywdzonego(pierwsze miało miejsce pod sklepem (...) , opisane w akcie oskarżenia jako drugi ze stawianych temu oskarżonemu zarzutów), Sąd Apelacyjny w pełni podziela argumentację przedstawioną przez Sąd Okręgowy co do udziału P. O. w pobiciu G. B. , prawidłowo Sąd I instancji oparł swoje ustalenia na zeznaniach pokrzywdzonego oraz jego matki A. B. , która przybyła na miejsce zdarzenia i widziała dwóch napastników bijących jej syna, z zeznań G. B. jednoznacznie wynika, że był bity przez obu oskarżonych, zeznania A. B. i G. B. znalazły potwierdzenie, w relacji M. P. , który przyznał, że matka pokrzywdzonego pojawiła się na miejscu zdarzenia z udziałem jej syna, i krzyczała na nich(tj. na oskarżonych M. P. i P. O. ), a taka sytuacja miała miejsce tylko podczas pobicia G. B. przez oskarżonych na ul. (...) , wbrew stanowisku skarżącego, stwierdzić należy, że przyznanie się oskarżonego P. O. do dwóch pozostałych zarzucanych mu czynów nie jest argumentem za jego wiarygodnością co do czynu z art. 158 § 1 k.k. , każdy z czynów będących przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia w danym postępowaniu podlega odrębnej analizie, opartej na zgromadzonym, w odniesieniu do każdego z tych czynów, materiale dowodowym, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut obrazy art. 115 § 21 k.k. w odniesieniu do czynu zarzucanego oskarżonemu P. O. w punkcie II oskarżenia(przypisanego w punkcie
3. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku), prawidłowe ustalenia faktyczne uzasadniały przyjęcie, że P. O. dopuścił się występku o charakterze chuligańskim, fakt, że P. O. „ujął się” za swoją znajomą M. K.

§ 2k.k.

, natomiast jej wysokość jak również wymiar kary pozbawienia wolności za ten czyn, Sąd Apelacyjny uznał za rażąco surowe, i w całości uwzględnił wniosek skarżącego o zmniejszenie kwoty nawiązki do 1.000zł, i dokonał korekty wymiaru kary pozbawienia wolności obniżając ją do 6 miesięcy, o czym szerzej w punkcie 5.

1. uzasadnienia, Sąd Apelacyjny zgodził się ze skarżącym, że kara pozbawienia wolności wymierzona P. O. za przypisany mu w punkcie
2. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, była rażąco niewspółmiernie surowa, przy czym wpływ na to miało przyjęcie przez Sąd Okręgowy za oskarżycielem publicznym, że czynu tego P. O. dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 2 k.k. , podobnie jak czynu z art. 158 § 1 k.k. , co nie było prawidłowe, o czym szerzej w punkcie 5.
3. uzasadnienia, obniżenie przez Sąd Odwoławczy wymierzonych oskarżonemu P. O. , jednostkowych kar pozbawienia wolności spowodowało orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w niższej wysokości od tej orzeczonej przez Sąd Okręgowy, a nie rażąca jej surowość, wskazana przez apelującego Wniosek zmiana zaskarżonego wyroku poprzez:
4. uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie I aktu oskarżenia,
5. orzeczenie kary pozbawienia wolności za czyn opisany w punkcie II części wstępnej wyroku w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności,
6. uchylenie orzeczenia o zasądzeniu nawiązki w wysokości 3.000zł – z ostrożności procesowej zmniejszenie jej wymiaru do kwoty 1.000zł,
7. orzeczenie kary pozbawienia wolności za czyn opisany w punkcie 4 wyroku w wymiarze 2 lat,
8. orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 2 lat- z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. zarzuty bezzasadne, poza zarzutem dotyczącym wysokości nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego G. B. , która była rażąco wygórowana, w zestawieniu z okolicznościami czynu przypisanego w punkcie 3 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, o czym szerzej w punkcie 5.
9. uzasadnienia, brak było natomiast podstaw do uchylenia orzeczenia o nawiązce, wobec treści art.

§ 2k.k.

, w sytuacji kiedy czyn przypisany oskarżonemu w punkcie

1. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku miał charakter chuligański, Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych zarówno co do popełnienia przez P. O. czynu z art. 158 § 1 k.k. oraz przyjęcia, za oskarżycielem publicznym, że czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 3 (opisany w punkcie II części wstępnej), był występkiem o charakterze chuligańskim w rozumieniu art. 115 § 21 k.k. , natomiast kierunek i zakres apelacji wywiedzionej przez obrońcę oskarżonego, spowodował analizę wszystkich rozstrzygnięć, wynikiem czego było obniżenie wymiaru jednostkowych kar pozbawienia wolności, a także kary łącznej pozbawienia wolności, wobec uznania, przez Sąd Apelacyjny, że są one rażąco surowe, lecz nie w stopniu wskazywanym przez skarżącego, o czym szerzej w punkcie 5.
2. uzasadnienia, odnosząc się do wniosku o wymierzenie kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji, należy zwrócić uwagę apelującemu, że od wejścia w życie z dniem 24.06.2020r. zmian dotyczących orzekania kary łącznej, zastosowanie pełnej absorpcji nie jest możliwe, ponieważ zgodnie z treścią art. 86 § 1k.k., w brzmieniu obowiązującym od 24.06.2020r., Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy
3. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
4. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
6. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.
7. Przedmiot utrzymania w mocy popełnienie przez oskarżonego czynu z art. 158 § 1 k.k. , przypisanego w punkcie
8. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, popełnienie przez P. O. występku o charakterze chuligańskim, przypisanego w punkcie
9. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku Zwięźle o powodach utrzymania w mocy zarzuty obrońcy oskarżonego P. O. , dotyczące ustaleń faktycznych co do obu ww. czynów były bezzasadne i sformułowane w środku odwoławczym, w tym zakresie, wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie 0.15.
10. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.
11. Przedmiot i zakres zmiany uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej, w zakresie kwalifikacji czynów przypisanych w punktach 2 . i 4.(części dyspozytywnej), przyjęcie, w miejsce art. 64 § 2 k.k. , art. 64 § 1 k.k. , i obniżenie wymierzonych oskarżonemu kar pozbawienia wolności: - za czyn przypisany w punkcie 2., do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy, - za czyn przypisany w puncie 4., do 3 lat; obniżenie kary wymierzonej oskarżonemu P. O. w punkcie 3.(części dyspozytywnej) do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, i nawiązki, na rzecz pokrzywdzonego G. B. , do 1.000 (tysiąca) złotych; na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączono orzeczone wobec oskarżonego P. O. kary pozbawienia wolności i wymierzono mu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności Zwięźle o powodach zmiany modyfikacja jednostkowych kar pozbawienia wolności spowodowała konieczność uchylenia rozstrzygnięcia o karze łącznej i ukształtowaniu na nowo wymiaru kary łącznej przez Sąd Odwoławczy, zdaniem Sądu Apelacyjnego przyjęcie w kwalifikacji czynów zarzucanych oskarżonemu P. O. w punktach I. i III. oskarżenia, art. 64 § 2 k.k. nie było prawidłowe albowiem wymiar kary roku odbytej łącznie przez sprawcę dotyczy nie sumy kar jemy wymierzonych, za jakiekolwiek przestępstwa, a za czyny wymienione w tym przepisie, co powoduje, w przypadku oskarżonego P. O. , który był uprzednio skazany, za czyn wymieniony w art. 64 § 2 k.k. , z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przesłanka odbycia roku pozbawienia wolności, nie została spełniona, albowiem decyduje wymiar kary za czyn art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , a nie wymiar kary łącznej obejmującej karę za ten czyn, powyższa ocena spowodowała przyjęcie w miejsce art. 64 § 2 k.k. , art. 64 § 1 k.k. , w kwalifikacji czynów przypisanych oskarżonemu P. O. , co z kolei było przyczyną obniżenia kar za czyny przypisane temu oskarżonemu w punkcie
12. do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. do poziomu kary wymierzonej drugiemu ze sprawców pobicia G. B. , M. P. , który czynu z art. 158 § 1 k.k. również dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 k.k. , a brak jest przesłanek do różnicowania poziomu ich odpowiedzialności za ten czyn, natomiast w punkcie
13. do 3 lat pozbawienia wolności, Sąd Apelacyjny zgodził się ze skarżącym, że kara roku pozbawienia wolności wymierzona P. O. za przypisane temu oskarżonemu przestępstwo z art. 216 § 1 k.k. w zb. z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. była rażąco niewspółmiernie surowa co spowodowało jej obniżenie aczkolwiek nie w stopniu oczekiwanym przez skarżącego, kara za ten czyn została wymierzona w maksymalnej wysokości, co przy uwzględnieniu faktu, że przepis będący podstawą wymiaru kary, tj. art. 217 § 1 k.k. daje możliwość wymierzenia kar rodzajowo łagodniejszych od kary pozbawienia wolności, czyli kary grzywny i kary ograniczenia wolności, uzasadnia stwierdzenie, że była to kara rażąco niewspółmiernie surowa, analizując okoliczności czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie
14. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz osobę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, Sąd Apelacyjny uznał, że kara 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy sprawcy i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, i uwzględnia okoliczności obciążające wynikające z jego zdemoralizowania i jego uprzedniej karalności(popełnienie czynu w warunkach z art. 64 § 1 k.k. ) oraz okoliczność łagodzącą w postaci przyznania się do jego popełnienia, przebieg zdarzenia, a w szczególności brak obrażeń powodujących rozstrój zdrowia pokrzywdzonego były powodem obniżenia przez Sąd Apelacyjny wysokości nawiązki zasądzonej od oskarżonego na rzecz G. B. , kwota 1.000zł zrekompensuje pokrzywdzonemu doznaną przez niego krzywdę, Sąd Apelacyjny wymierzył nową karę łączną pozbawienia wolności na podstawie art. 85 § 1 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. i orzekł wobec oskarżonego P. O. karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, wymierzając karę łączną Sąd orzekał w granicach od 3 lat i 1 miesiąca do 6 lat pozbawienia wolności, kształtując wymiar kary łącznej Sąd Apelacyjny kierował się treścią art.85a kk , i zastosował zasadę asperacji uznając ją za najbardziej adekwatną do zachowań oskarżonego objętych niniejszym postępowaniem albowiem najpełniej uwzględnia ona okoliczności temporalne oraz podmiotowe i przedmiotowe przypisanych P. O. przestępstw, oskarżony swoim postępowaniem naruszył różne dobra chronione przez prawo: życie i zdrowie ludzkie( art. 158 § 1 k.k. oraz art. 157 § 1 k.k. ), wolność od poczucia obawy i strachu przed popełnieniem przestępstwa na szkodę adresata groźby ( art. 191 § 2 k.k. ) oraz cześć i nietykalność cielesna( art. 216 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k. ), dwóch z trzech czynów dopuścił się jednego dnia, a ostatniego niecałe trzy miesiące później, zastosowanie zasady asperacji pozwoliło na ukształtowanie kary łącznej orzeczonej wobec P. O. , za przypisane mu przestępstwa, na prawidłowym poziomie, i odpowiada sposobowi ukształtowania kary łącznej przez Sąd I instancji, co przy rozpoznawaniu apelacji złożonej tylko na korzyść oskarżonego, należało mieć na uwadze, zdaniem Sądu Apelacyjnego orzeczona wobec oskarżonego P. O. kara łączna 4 (czterech) lat pozbawienia wolności stanowi właściwą reakcję na jego przestępcze zachowania i spełnia przesłanki wymiaru kary łącznej z art.85a kk albowiem realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku do P. O. , uświadamiając mu naganność jego postępowania, a z uwagi na jej wymiar będzie oddziaływać na niego w przyszłości, zniechęcając go przed popełnieniem kolejnych przestępstw, w zakresie prewencji ogólnej wymierzona oskarżonemu kara łączna pozbawienia wolności kształtuje świadomość prawną społeczeństwa pokazując wysoką społeczną szkodliwość przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu oraz wolności psychicznej człowieka, a także przeciwko czci i nietykalności cielesnej, a jednocześnie jest sygnałem, że każde takie zachowanie spotka się z odpowiednią reakcją organów wymiaru sprawiedliwości 0.15.
15. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
16. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
17. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
18. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
19. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
20. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.
21. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.
22. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
23. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego J. W. kwotę 738 (siedmiuset trzydziestu ośmiu) złotych w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, w oparciu o § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu IV. na podstawie art.634kpk w zw. z art.627 kpkk zasądzono od oskarżonego P. O. , na rzecz Skarbu Państwa, wydatki za postępowanie odwoławcze i wymierzono mu 400zł opłaty za obie instancje, której wysokość ustalono kierując się treścią art.10 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych
24. PODPIS SSA Robert Mąka SSA Jacek Szreder SSA Przemysław Żmuda 0.11.
25. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego P. O. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja uznanie oskarżonego P. O. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie I oskarżenia czynu z art.158§1kk w zw. z art.64§2kk , przyjęcie, że czyn przypisany w punkcie
26. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku stanowił występek o charakterze chuligańskim, i wymierzenie za ten czyn nawiązki na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 3.000zł, kary pozbawienia wolności wymierzone w punktach
27. i
28. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz wymiar kary łącznej pozbawienia wolności 0.11.3.
29. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
30. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
31. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana