Sad powszechny, II Ca 1121/22

Sygn. akt II Ca 1121/22 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2022r. Sąd Rejonowy zasądził solidarnie od pozwanych A. M. i J. M. na rzecz strony powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w Ś. kwotę 3.747,30 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, dalej idące powództwo oddalił, zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz strony powodowej kwotę 1.147,20 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawnymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, przyznał adw. K. P. kwotę 1.800 zł, tytułem wynagrodzenia kuratora pozwanego A. M. i nakazał wypłacić orzeczone wynagrodzenie tymczasowo ze środków Skarbu Państwa – S. R. w Ś. , nakazał uiścić, tytułem wydatków sądowych, na rzecz Skarbu Państwa – S. R. w Ś. : stronie powodowej kwotę 868,56 oraz solidarnie pozwanym A. M. , J. M. kwotę 931,44 zł. W apelacji od powyższego wyroku pozwana J. M. zarzuciła, że na rzecz powodowej Wspólnoty uiszczała wysokie kwoty, a tym samym nadpłaty „były większe niż długi”. Poza tym należności na rzecz powódki były przez 20 lat uiszczane wyłącznie przez pozwaną, a A. M. unikał ich płacenia. Skarżąca podniosła także, że niezasadnie została ona obciążana kosztami kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego. Pozwany A. M. we wniesionej apelacji zarzucił: - naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 36 4 ust. 7 ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 9 marca 2018r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej, - naruszenie prawa procesowego, tj. art. 102 kpc , mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia. Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości, powiększenie przyznanego kuratorowi pozwanego wynagrodzenia o podatek (...) , obciążenie kosztami procesu strony powodowej, orzeczenie o kosztach wynagrodzenia kuratora, a w przypadku nieuwzględnienia apelacji pozwanego, o nieobciążanie go kosztami procesu. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację zważył co następuje. Apelacja pozwanej J. M. podlegała uwzględnieniu w niewielkiej części, a pozwanego A. M. oddaleniu w całości. Odnośnie zatem apelacji pozwanej jej zarzut nadpłacenia należności powodowej Wspólnoty w stosunku do powstałych zobowiązań jest zupełnie gołosłowny, a tym samym pozbawiony podstaw. Powódka w rozpoznawanej sprawie dochodziła roszczeń za okres od początku (...) . do lipca (...) , przy czym pozwani nie byli obciążani naliczeniami z tytułu dostawy wody czy wywozu nieczystości (k. (...) odwr. i (...) ). Miesięczne zobowiązania pozwanych w powyższym okresie, co wynika z przedłożonego zestawienia (k. (...) ), wynosiły po 236,70 zł. miesięcznie. Wykazane przedłożonymi przez pozwaną dowodami (dołączonymi do pisma z (...) . - k. (...) ) wpłaty za powyższy sporny okres wyniosły 2500 zł. Zatem już nawet różnica między sumą zobowiązań pozwanych w spornym okresie z tytułu opłat należnych Wspólnocie, a wyżej wskazaną uiszczoną przez nich kwotą, przewyższała kwotę zasądzoną zaskarżonym wyrokiem, co skutkowało całkowitą bezpodstawnością kwestionowania przez skarżącą wysokości zasądzonego żądania głównego. Zauważyć przy tym również należy, że na rozprawie w dniu (...) . (k. (...) ), sama pełnomocnik pozwanej przyznała zaniechanie w uiszczaniu opłat należnych Wspólnocie po 2016r. Natomiast o tyle nie można odmówić zasadności apelacji pozwanej, gdy kwestionuje ona obciążenie jej kosztami powstałymi w związku z ustanowieniem kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu drugiego z pozwanych – A. M. , gdyż koszty te, w zakresie odpowiadającym wygranej powódki, powinny w całości zostać poniesione wyłącznie przez A. M. , skoro wynikły one ze zdarzenia odnoszącego się wyłącznie do tego pozwanego. W tym też tylko zatem zakresie apelacja pozwanej podlegała uwzględnieniu, a zaskarżony wyrok zmianie. Żadnych uzasadnionych podstaw, jak już wskazano, nie miała natomiast apelacja pozwanego A. M. . Przede wszystkim zauważyć należy, że zasądzona przez Sąd Rejonowy kwota była co do wysokości akceptowana przez pozwanego, co wynika z pisma ustanowionego dla niego kuratora z (...) (k. (...) odwr.). Natomiast zupełnie chybiony jest zarzut pozowanego, dotyczący niewykazania, że jest on współwłaścicielem lokalu, do którego odnosi się żądanie pozwu. Całokształt złożonych w sprawie dowodów (m. in. k. (...) odwr.), w tym również innych środków dowodowych ( art. 309 ), podlegających ocenie sądu w ramach swobody oceny dowodów ( art. 233 § 1 kpc ), dawał bowiem pełne podstawy do przyjęcia, że pozwany, razem z J. M. , są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego położnego w Ś. przy ul. (...) , a tym samym również A. M. , jak zasadnie przyjął Sąd pierwszej instancji, obciążał obowiązek ponoszenia opłat na rzecz powodowej Wspólnoty. Odnośnie natomiast podniesionej w apelacji pozwanego kwestii wysokości przyznanego kuratorowi wynagrodzenia, ma on wprawdzie rację, że w świetle powołanego przez niego orzeczenia Sądu Najwyższego, wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o podatek (...) . Wysokość wynagrodzenia kuratora w rozpoznawanej sprawie, ustalonego zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej, wynosiła 720 zł. (40% z 1800 zł.). Podwyższenie tego wynagrodzenia przez Sąd Rejonowy zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia, w ocenie Sądu Okręgowego, nie miało podstaw, skoro czynności kuratora i jego nakład pracy sprowadziły się do sporządzenia trzech (łącznie ze sprzeciwem od nakazu zapłaty) krótkich pism procesowych oraz do uczestnictwa w jednej rozprawie. W takim zaś stanie rzeczy kwestionowanie w apelacji braku podwyższenia przez Sąd pierwszej instancji przyznanego kuratorowi wynagrodzenia o podatek (...) , nie było uzasadnione, gdyż przyznane skarżonym wyrokiem wynagrodzenie znacznie przewyższało wynagrodzenie ustalone na podstawie powołanego § 1 ust. 1 rozporządzenia (720 zł x 23% (...) = 885,60 zł.). Z tego też względu również w tym zakresie apelacja pozwanego nie mogła podlegać uwzględnieniu. Brak również było podstaw do uwzględnia zarzutu apelacji skarżącego, co do naruszenia przepisu art. 102 kpc już z tej przyczyny, że twierdzenia tejże apelacji co do złej sytuacji materialnej pozwanego są całkowicie gołosłowne, a za odstąpieniem go od obciążenia poniesieniem kosztów procesu, wbrew jego stanowisku, nie przemawiało również wieloletnie zaniechanie skarżącego w uiszczaniu dochodzonych przez powódkę opłat i pozostawianie tego obowiązku wyłącznie pozwanej J. M. . Z powyższych względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok we wskazanym wyżej zakresie ( art. 386 § 1 kpc ), oddalił dalej idącą apelacje powoda i w całości apelację pozowanej ( art. 385 kpc ), na podstawie art. 100 zd. drugie kpc zasądził od pozowanej na rzecz strony powodowej (zgodnie z z jej wnioskiem zgłoszonym w odpowiedzi na apelację) koszty postępowania apelacyjnego. W myśl § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia Sąd przyznał kuratorowi wynagrodzenie należne w postępowaniu apelacyjnym, którego poniesieniem obciążono pozwanego A. M. . Sygn. akt II Ca 1121/22 Ś. , (...) ZARZĄDZENIE (...) (...)