Sygn. akt II K. 186/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2023 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Dera w obecności oskarżyciela Prok. Rej. --- po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2022 roku sprawy M. M. s. R. i M. z domu C. ur. (...) w G. (...) oskarżonego o to, że: w dniu 19 lipca 2021 roku w G. (...) , pow. g. (...) woj. (...)- (...) w piśmie skierowanym do Urzędu Skarbowego w G. (...) które wpłynęło do tego (...) w dniu 23 lipca 2021 roku znieważył funkcjonariusza publicznego M. W. poprzez nazwanie go ubekiem z układu zamkniętego razem z byłym Prokuratorem Rejonowym w G. (...) J. K. , byłym Burmistrzem Miasta i Gminy K. A. G. oraz Prokuratorem Okręgowym w T. A. K. , wskazując że nie postępuje zgodnie z prawem, stosuje stalinowskie metody wykonując wolę bliżej nieustalonego prokuratora aby móc dalej pełnić funkcję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) i dalej czerpać wraz z rodziną z tego tytułu korzyści podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 kk w dniu 19 lipca 2021 roku w G. (...) pow. g. (...) woj. (...)- (...) w piśmie skierowanym do Urzędu Skarbowego w G. (...) które wpłynęło do tego (...) w dniu 23 lipca 2021 roku pomówił A. G. o członkostwo w układzie zamkniętym mającym na celu przyjmowanie korzyści majątkowej wraz z M. W. Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G. (...) prokuratorem Okręgowym w T. A. K. , byłym Prokuratorem rejonowym w G. (...) J. K. , fałszowanie dokumentacji i świadomym postępowaniu niezgodnym z prawem w celu wymuszenia zapłaty za spokój od przedsiębiorcy, nieuzasadnionym odbieraniu pieniędzy Spółce (...) Sp. z o.o. w K. doprowadzając do pogorszenia sytuacji finansowej spółki, aby móc odebrać jej nieruchomość, przez co doprowadził ją do niewypłacalności, poniżając w ten sposób A. G. w opinii publicznej oraz narażając na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska tj. o przestępstwo z art. 212 § 1 kk w dniu 19 lipca 2021 roku w G. (...) pow. g. (...) woj. (...)- (...) w piśmie skierowanym do Urzędu Skarbowego w G. (...) które wpłynęło do tego (...) w dniu 23 lipca 2021 roku znieważył A. G. poprzez nazwanie go ubekiem z układu zamkniętego razem z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G. M. P. W. , byłym Prokuratorem Rejonowym w G. (...) J. K. oraz Prokuratorem Okręgowym w T. A. K. tj. o przestępstwo z art. 216 § 1 kk ORZEKA: uznaje oskarżonego M. M. za winnego tego, że w dniu 19 lipca 2021 roku w G. (...) pow. g. (...) woj. (...)- (...) w piśmie skierowanym do Urzędu Skarbowego w G. (...) , które wpłynęło do tego (...) w dniu 23 lipca 2021 roku znieważył funkcjonariusza publicznego M. W. poprzez nazwanie go ubekiem z układu zamkniętego razem z byłym Prokuratorem Rejonowym w G. (...) J. K. , byłym Burmistrzem Miasta i Gminy K. A. G. oraz Prokuratorem Okręgowym w T. A. K. , wskazując że nie postępuje zgodnie z prawem, stosuje stalinowskie metody wykonując wolę bliżej nieustalonego prokuratora aby móc dalej pełnić funkcję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) i dalej czerpać wraz z rodziną z tego tytułu korzyści podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) a ponadto w tym samym piśmie pomówił A. G. o członkostwo w układzie zamkniętym mającym na celu przyjmowanie korzyści majątkowej wraz z M. W. Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G. (...) prokuratorem Okręgowym w T. A. K. , byłym Prokuratorem Rejonowym w G. (...) J. K. , fałszowanie dokumentacji i świadomym postępowaniu niezgodnym z prawem w celu wymuszenia zapłaty za spokój od przedsiębiorcy, nieuzasadnionym odbieraniu pieniędzy Spółce (...) Sp. z o.o. w K. doprowadzając do pogorszenia sytuacji finansowej spółki, aby móc odebrać jej nieruchomość, przez co doprowadził ją do niewypłacalności, poniżając w ten sposób A. G. w opinii publicznej oraz narażając na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, ponadto w tym samym piśmie znieważył A. G. poprzez nazwanie go ubekiem z układu zamkniętego razem z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G. M. P. W. , byłym Prokuratorem Rejonowym w G. (...) J. K. oraz Prokuratorem Okręgowym w T. A. K. , tj. przestępstwa z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 212 § 1 kk w zw. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to po myśli art. 11 § 3 kk na mocy art. 226 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat B. S. kwotę 1.239,84 zł (tysiąc dwieście trzydzieści dziewięć złotych osiemdziesiąt cztery grosze) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 186/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.
- M. M. Czyn przypisany - art. 226 § 1 kk w zb. z art. 212 § 1 kk w zb. z art. 216 § 1 kk i art. 11 § 2 kk - w dniu 19 lipca 2021 roku w G. (...) w piśmie skierowanym do Urzędu Skarbowego w G. (...) znieważył funkcjonariusza publicznego M. W. poprzez nazwanie go ubekiem z układu zamkniętego, wskazując, że nie postępuje zgodnie z prawem, stosuje stalinowskie metody, wykonując wolę bliżej nieokreślonego prokuratora, aby mógł pełnić funkcję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) i dalej czerpać wraz z rodziną z tego tytułu korzyści podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) , a ponadto w tym samym piśmie pomówił A. G. o członkostwo w układzie zamkniętym mającym na celu przyjmowanie korzyści majątkowej, fałszowanie dokumentacji i świadome postępowanie niezgodne z prawem w celu wymuszenia zapłaty za spokój od przedsiębiorcy, nieuzasadnionym odbieraniu pieniędzy spółce (...) , doprowadzając do pogorszenia sytuacji finansowej spółki, aby móc odebrać jej nieruchomość, przez co doprowadził ją do niewypłacalności, a ponadto w tym samym piśmie nazwał A. G. ubekiem z układu zamkniętego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty
- Skierowanie przez oskarżonego M. M. pisma z 19 lipca 2021 roku do Urzędu Skarbowego w G. (...) pismo z 19 lipca 2021 roku k. 44-47 zeznania pokrzywdzonego M. W. k. 266-267 k. 3 k. 55v.-56 zeznania pokrzywdzonego A. G. k. 161-261v. k. 62v.-63 wyjaśnienia oskarżonego M. M. k. 260v.-261 pismo M. W. do Dyrektora I. Administracji Skarbowej w B. k. 43 1.2.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2.OCena DOWOdów 2.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 pismo z 19 lipca 2021 roku W przedmiotowej sprawie nie budziło wątpliwości stron, iż M. M. był autorem pisma z 19 lipca 2021 roku, skierowanego do Kierownika Referatu w Urzędzie Skarbowym w G. W. K. . M. M. nie kwestionował tego. Na etapie postępowania sądowego przeprosił zresztą za sformułowania użyte w treści pisma. Należy na marginesie wskazać kontekst, w jakim doszło do złożenia pisma w Urzędzie Skarbowym. Otóż M. W. jest Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G. (...) M. M. jest z kolei prezesem zarządu (...) sp.z.o.o. w K. . Tłem konfliktu było zaś postępowanie podatkowe prowadzone przez US w G. (...) w spółce (...) . W wyniku kontroli wydano wobec spółki decyzję podatkową określającą podatek VAT w wysokości około 120 tysięcy złotych. M. M. kwestionował tę decyzję oraz sposób przeprowadzenia postępowania kontrolnego. Swoje zarzuty kierował także pod adresem A. G. , byłego burmistrza Miasta K. . Co istotne z punktu widzenia niniejszej sprawy to fakt, iż w piśmie tym M. M. kilkukrotnie nazwał M. W. "ubekiem" z układu zamkniętego. Zarzucił mu preparowanie dokumentów, prześladowanie kontrolowanej spółki i działanie na zlecenie przy zastosowaniu stalinowskich metod. Identyczne sformułowania padły również pod adresem A. G. , który miał dążyć do (...) spółki (...) i wystawić "oderwany od rzeczywistości" podatek od nieruchomości. Decyzje zawierające zobowiązania finansowe spółki określił jako haracz (k. 45v.). Jak już wskazano, w trakcie postępowania przed sądem M. M. nie kwestionował swego autorstwa przedstawionego pisma. Jego ocena treści pisma w trakcie procesu była już zdecydowanie odmienna aniżeli w chwili jego powstania. Sąd uznał w związku z tym, iż w istocie doszło do skierowania przez oskarżonego tego pisma do Urzędu Skarbowego w G. (...) Fakt ów jest bezsporny. zeznania pokrzywdzonego M. W. Zeznania pokrzywdzonego M. W. nie budzą wątpliwości. Pokrzywdzony wskazał na kontekst, w którym doszło do skierowania pisma (kontrola (...) spółki (...) , określenie wysokości podatku VAT). Co istotne, świadek M. W. podkreślił, iż nigdy nie był pracownikiem służb bezpieczeństwa, składał w związku z tym stosowne oświadczenie lustracyjne. Zaprzeczył zarazem, aby działał na zlecenie prokuratorów wymienionych w piśmie. Więcej, nie znał ich osobiście i nie łączyły go z nimi żadne relacje towarzyskie i służbowe. M. W. wskazał ponadto, iż pismo skierowane przez M. M. było związane z czynnościami kontrolnymi podejmowanymi przez Urząd Skarbowy w G. (...) Było zatem ściśle związane z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jako naczelnika urzędu skarbowego. M. W. podkreślił zarazem, iż pismo z 19 lipca 2021 roku nie pierwszym i jedynym pismem szkalującym jego osobę. M. M. czynił to już wcześniej w pismach i mejlach kierowanych do I. Administracji Skarbowej, Naczelnika (...) i Prokuratury Krajowej (k. 3). Zeznania te uznać należało za wiarygodne. Mają one w znacznej mierze charakter sprawozdawczy - opisują tło konfliktu oraz czynności, które podejmował wobec niego oskarżony M. M. . Okoliczności te nie były kwestionowane. zeznania pokrzywdzonego A. G. Podobnie jako wiarygodne należało ocenić zeznania A. G. . Ocenił on informacje na swój temat zawarte w piśmie oskarżonego jako głęboko krzywdzące i całkowicie nieprawdziwe. Zaprzeczył, aby był ubekiem i działał w ramach układu zmierzającego do zniszczenia spółki (...) . Nie podejmował żadnych działań wykraczających poza jego ówczesne kompetencje jako burmistrza miasta. Relacja ta jest jasna i logiczna. W trakcie procesu nie przeprowadzono dowodzenia, które podważałoby prawdziwość tych twierdzeń. wyjaśnienia oskarżonego M. M. M. M. werbalnie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Jednak już w trakcie swej wypowiedzi następującej po oświadczeniu co do sprawstwa, podał iż był autorem pisma. Wskazał, iż działał wówczas w stanie silnego impulsu i wzburzenia związanego z sytuacją jego spółki. O jej trudne położenie obwiniał między innymi osoby pokrzywdzone w niniejszej sprawie. Oskarżony podczas rozprawy głównej przeprosił pokrzywdzonych za użyte w piśmie sformułowania, wyraził skruchę i ubolewanie. W warstwie ustaleń faktycznych jego zeznania nie budziły wątpliwości. Oskarżony nie kwestionował wszak swego autorstwa pisma z 19 lipca 2021 roku. Prosił o wybaczenie i zgodę (k. 260v.). pismo M. W. do Dyrektora I. Administracji Skarbowej w B. Pismo M. M. z 19 lipca 2021 roku M. W. skierował - zgodnie z pragmatyką służbową - Dyrektorowi I. Administracji Skarbowej w B. . Wskazał przy tym, iż pismo zawiera szereg informacji, które mogą wskazywać na co najmniej niewłaściwe działania niektórych organów, a szczególnie Urzędu Skarbowego w G. (...) oraz jego jako Naczelnika tegoż urzędu (k. 43). Nadanie dalszego biegu pismu nie może budzić wątpliwości. Zarzuty tam sformułowane nie dotyczyły wyłącznie M. W. i podległego mu urzędu. Ponadto - co oczywiste - M. W. nie mógł badać kwestii poruszonych w piśmie. Stałby się bowiem sędzią we własnej sprawie. Stąd też zobligowany był do przekazania pisma organowi nadrzędnemu. Wbrew twierdzeniom obrony, z treścią pisma musiały się zapoznać także inne osoby aniżeli pokrzywdzeni i kierownik jednego z referatów Urzędu Skarbowego w G. (...) 2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Na wstępie należy wskazać, iż M. M. zarzucono popełnienie trzech czynów:
- z art. 226 § 1 kk z pokrzywdzeniem M. W. ;
- z art. 212 § 1 kk z pokrzywdzeniem A. G. ;
- z art. 216 § 1 kk z pokrzywdzeniem A. G. . Czyny te miały zostać popełnione poprzez skierowanie w dniu 19 lipca 2021 roku pisma do Urzędu Skarbowego w G. (...) . Pismo to zawierało - według oskarżenia - treści znieważające i pomówienie osób pokrzywdzonych. W ocenie sądu tak przedstawiona konstrukcja razi sztucznością. Mowa tu wszak o jednym zachowaniu oskarżonego, a nie trzech fizykalnie wyodrębnionych czynach. Z tego też względu koniecznym było uznanie, iż zachowanie oskarżonego stanowiło jeden czyn wypełniający znamiona czynów zabronionych opisanych w art. 226 § 1 kk w zb. z art. 212 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Przystępując do oceny prawnokarnej zachowania oskarżonego, sąd miał na uwadze kontekst wysłania pisma i jego wymowę. Poza sporem pozostaje fakt wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji określającej wobec spółki (...) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku VAT. Co istotne, do wydania decyzji uprawniony był Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwego ze względu na miejsce działania kontrolowanej spółki. Wydanie decyzji leżało zatem w zakresie kompetencji M. W. piastującego urząd Naczelnika Urzędu Skarbowego. Bez żadnych wątpliwości pismo oskarżonego oraz postawione tam zarzuty i określenia były zatem ściśle związane z pełnieniem przez M. W. obowiązków służbowych. W piśmie M. M. nazwał M. W. "ubekiem z układu zamkniętego", stosującym stalinowskie metody i wykonującym zlecenie prokuratora w celu utrzymania stanowiska. Zniewaga jest czynem naruszającym cześć człowieka, a zwłaszcza jego godność osobistą; stanowi wyraz pogardy dla drugiego człowieka. Polega na zachowaniu obraźliwym, obelżywym lub ośmieszającym dla pokrzywdzonego (por. Art. 216 KK, T. II, red. Królikowski/Zawłocki 2023, wyd. 5/Długosz-Jóźwiak, Legalis/elektr.). Przekładając przedstawiony powyżej pogląd na realia niniejszej sprawy, należy wskazać, iż nazwanie "ubekiem" urzędnika organu państwowego, i to w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, ma zdecydowanie inny wydźwięk aniżeli podobne zachowanie wobec osoby niepełniącej takiej funkcji. Oczywiście, również w języku potocznym określenie "ubek" ma jednoznacznie negatywne konotacje. Określenie to osadzone w realiach niniejszej sprawy buduje jednak ponury obraz osoby, wobec której sformułowanie to zostało użyte. Kreuje bowiem obraz, iż na czele Urzędu Skarbowego stoi "ubek", czyli pracownik/współpracownik byłych organów komunistycznych służb bezpieczeństwa. Do tego stosuje on "stalinowskie metody", co również budzi jednoznaczne skojarzenie z systemem totalitarnego sprawowania władzy. Wszystko to miało się odbywać w ramach "układu zamkniętego", którego znaczenia nie trzeba szerzej rozwijać. W tym stanie rzeczy nie sposób podzielić stanowiska obrony, według którego czyn oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu z art. 226 § 1 kk . Określenie urzędnika administracji publicznej - w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych - mianem "ubeka stosującego stalinowskie metody" jest w najwyższym stopniu określeniem obraźliwym i pogardliwym. Zostało użyte przez oskarżonego celowo, aby zaakcentować stosunek oskarżonego do pokrzywdzonego. Mowa zatem o działaniu intencjonalnie skierowanym na obrazę czci osoby określanej tym mianem. Fakt późniejszych przeprosin - co akcentuje obrona - nie ma wpływu na byt czynu zabronionego. Został natomiast uwzględniony przy wymiarze kary. Reasumując, w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona czynu spenalizowanego w art. 226 § 1 kk . Jak już wskazano, w tym samym piśmie identyczne określenie padło pod adresem A. G. , byłego burmistrza miasta K. . Również i w tym wypadku kontekst wypowiedzi i jej cel nie może budzić wątpliwości. M. M. całkowicie bezpodstawnie, nie mając ku temu żadnych dowodów, zakwalifikował A. G. jako członka "układu zamkniętego", "ubeka", zarzucając mu działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wskazał także na swoistą sankcję za niepodporządkowanie się jego działaniom. Miało nią być doprowadzenie do zniszczenia spółki (...) . Treść pisma nie utożsamia bezpośrednio działań A. G. z pełnioną przez niego uprzednio funkcją burmistrza miasta. Stąd też wskazano na wypełnienie znamion art. 216 § 1 kk . Zachowanie oskarżonego wypełniło zarazem znamiona czynu pomówienia z art. 212 § 1 kk . W swym piśmie M. M. wskazał wszak, iż rzekome działania A. G. były wynikiem realizacji porozumienia z prokuratorami, miały motywację osiągnięcia korzyści majątkowej i zmierzały do zniszczenia spółki (...) . Niczym niepoparte twierdzenia tego typu w sposób oczywisty mogły narazić pokrzywdzonego na utratę zaufania potrzebnego dla zajmowanego przez niego stanowiska ( A. G. był burmistrzem miasta, obecnie zaś piastuje między innymi funkcję przewodniczącego rady powiatu g. (...) Zarzucanie mu działania niezgodnego z prawem, więcej - działania przestępczego w zorganizowanej grupie - niewątpliwie stanowi pomówienie, czyli czyn z art. 212 § 1 kk . P rzedmiotem ochrony przepisu art. 212 § 1 kk jest cześć i godność osoby pomawianej o postępowanie lub właściwości, które są sprzeczne z prawem, z zasadami etyki, w tym etyki zawodowej, oraz np. o braku kompetencji lub zdolności do wykonywania danego zawodu. Wartość w postaci omówionego przedmiotu ochrony pozostawać oczywiście powinna w równowadze z koniecznością ochrony innych wartości, to jest prawa do swobody wypowiedzi, prawa do krytyki oraz możliwości działania różnych organów, których zadaniem jest między innymi ocena przydatności do wykonywania zawodu, w postaci weryfikacji kompetencji i zdolności (...) Prawo do "krytyki" nie może być utożsamiane z prawem do "zniesławiania", a krytyczne oceny powinny być wyrażane w odpowiedniej formie, zwłaszcza gdy nie są wyrażane w sposób spontaniczny lub w toku szybkiej wymiany słów, a w sposób zaplanowany i przemyślany. Tak bowiem, jak każdy człowiek ma prawo do wolności wyrażania opinii, tak również każdy człowiek ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, a prawo do wolności wyrażania opinii zasadnie może podlegać ograniczeniom ze względu m.in na ochronę dobrego imienia i praw innych osób (wyr. SN z 17.3.2015 r., V KK 301/14, KZS 2015, nr 6, poz. 15). Sąd podziela powyższe stanowisko, wskazując na intencjonalne, złośliwe wręcz stawianie zarzutów niemające żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości. Warto w tym miejscu dodać, iż oskarżony miał pełne prawo do krytyki działań podjętych tak przez M. W. poprzez zaskarżenie wydanej przez niego decyzji. Podobnie ma się rzecz w odniesieniu do decyzji wydanej przez burmistrza K. (co zresztą nastąpiło). Rzecz jednak w tym, aby nastąpiło to w formie pozbawionej treści obraźliwych i zniesławiających, zarzucających w tym konkretnym przypadku działanie w grupie przestępczej. Na istnienie takiej grupy nie przedstawiono żadnych dowodów. ☐ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.
- Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
- Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.
- Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. M. I I Uznając oskarżonego M. M. za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, tj. występku z art. 226 § 1 kk w zb. z art. 212 § 1 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , sąd po myśli art. 11 § 3 kk na mocy art. 226 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i § 3 kk wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - trafnie oddaje stopień winy i społecznej szkodliwości czynu. Sąd zważył przy tym, iż oskarżony był uprzednio karany. Nie jest to zatem pierwszy incydent kolizji z prawem. Do okoliczności odciążających należy natomiast zaliczyć fakt przeproszenia pokrzywdzonych i szczerą skruchę, którą wyraził oskarżony w trakcie postępowania przed sądem. Wydaje się, iż obecnie oskarżony zrozumiał naganność swojego zachowania. Ma świadomość, iż wypowiadał obraźliwe, szkalujące treści bez ich jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia. Zdaje sobie obecnie sprawę, z wagi swoich oskarżeń oraz ich społecznego oddziaływania, zwłaszcza w tak małej społeczności lokalnej, w jakiej funkcjonują osoby pokrzywdzone. W tym stanie rzeczy uciekanie się do orzeczenia surowej kary nie było już konieczne. Sam fakt przeprowadzonego postępowania oraz konieczność konfrontacji z pokrzywdzonymi - których oskarżony znał od dłuższego już czasu - były doświadczeniami uzmysławiającymi oskarżonemu rozmiar wyrządzonego bezprawia. Kara wobec tego nie razi surowością, a mimo to odniesie skutek indywidualnoprewencyjny. Postawa oskarżonego świadczy o przyswojeniu zasad kultury i brania odpowiedzialności za wypowiadane treści. Liczba stawek dziennych stanowi wykładnik wyrządzonego bezprawia, wysokość stawki dziennej uwzględnia natomiast możliwości płatnicze oskarżonego. Warto w związku z tym przypomnieć, iż M. M. jest obecnie rencistą z uposażeniem 900 złotych miesięcznie. Konieczność zapłaty kary grzywny przypomni oskarżonemu o konieczności przestrzegania zasad porządku prawnego i zasad współżycia społecznego. 5.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 624 § 1 kpk , zwalniając oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia trudną sytuację materialną oskarżonego. Jak już wskazano, obecnie M. M. jest rencistą, otrzymuje uposażenie w kwocie 900 złotych miesięcznie. Trudno uznać, iż jest to kwota pozwalająca na zapłatę kosztów bez narażenia oskarżonego na istotny uszczerbek w utrzymaniu. Sąd zasądził także od Skarbu Państwa koszty pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. 7.Podpis