Sad powszechny, II W 1323/21

Sygn. akt II W 1323/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2023 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Beata Malinowska Protokolant: sekr. sąd. Natalia Tomaszewska Za oskarżyciela Komendę Miejską Policji w G. : --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 17.05.2022r., 15.07.2022r., 27.01.2023r., 16.05.2023r. sprawy N. P. - s. T. i M. z d. H. , ur. (...) w G. , PESEL: (...) obwinionego o to, że: W dniu 02.11.2021 roku około godz. 12:45 na drodze krajowej (...) w miejscowości M. , kierując pojazdem marki B. o numerach rejestracyjnych (...) stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie zachował bezpiecznej odległości od pojazdu poprzedzającego marki P. o numerach rejestracyjnych (...) i najechał na jego tył doprowadzając do kolizji, tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw orzekł: Obwinionego N. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to, na mocy art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty sądowej oraz obciąża go poniesionymi wydatkami postępowania w kwocie 3.555,86 zł. (trzy tysiące pięćset pięćdziesiąt pięć złotych 86/100) Sygn. akt II W 1323/21 UZASADNIENIE W dniu 2 listopada 2021r. około godz. 13.00, w miejscowości M. , R. K. kierowała pojazdem marki P. nr rej. (...) . Na skrzyżowaniu M. / L. wyjechała z drogi podporządkowanej- ul. (...) - na drogę główną (...) i jechała w kierunku G. . Był w tym miejscu znak (...) więc zanim R. K. wyjechała z drogi podporządkowanej to musiała stanąć . Widziała jadący z lewej strony od strony K. w kierunku G. samochód marki B. o nr. rej. (...) , którym kierował N. P. . Był jednak na tyle daleko ,że R. K. uznała ,iż zdąży bezpiecznie wyjechać na drogę główną. Kiedy była już na drodze głównej- jej pojazd był wyprostowany- , przejechała ok. 30m i miała włączony 3 bieg to pojazd marki B. z impetem najechał na tył jej pojazdu. Po kolizji R. K. zjechała kawałek , 2-3 m , na pobocze a jej mąż pomógł N. P. zepchnąć samochód z jezdni . N. P. powiedział „ (...) ” . ( dowód: zeznania świadka R. K. k- 67v , zeznania świadka W. K. k- 67v-68, zeznania świadka K. D. k-61,26 , zeznania świadka J. S. k- 61 , notatka urzędowa k- 6, protokoły oględzin pojazdu z dokumentacją fotograficzną oraz szkicem k-8-16 , płyta CD-R k- 58, płyta CD k-74 ). Kolizja miała miejsce na drodze krajowej nr (...) , w miejscowości M. , pomiędzy 89 km a 89,1 km . Jezdnia w rejonie miejsca zdarzenia ma dwa pasy ruchu o łącznej szerokości 6 m. Patrząc zgodnie z kierunkiem jazdy samochodu B. , przed skrzyżowaniem z ul. (...) obowiązuje administracyjne ograniczenie prędkości do 50km/h. ustanowione znakiem drogowym B-33 „ograniczenie prędkości” . Jezdnia była mokra ,czysta i gładka. Występował opad deszczu. Na jezdni drogi nr (...) znajdowały się drobne odłamki części z tworzyw sztucznych. Początek obszaru pokrytego odłamkami znajdował się w odległości około 16,3 m od krawędzi wjazdu w ul. (...) w miejscowości M. . W pojeździe P. ujawniono uszkodzenie zderzaka tylnego oraz pokrywy /drzwi bagażnika poprzez pęknięcia oraz zarysowania powłoki lakierowej. W pojeździe B. ujawniono natomiast uszkodzenie zderzaka przedniego reflektorów oraz pokrywy silnika poprzez liczne wgniecenia oraz pęknięcia. Analiza śladów na pojazdach uczestniczących w kolizji pozwala wnioskować ,że samochód B. kierowany przez N. P. uderzył czołową częścią nadwozia w tylną część karoserii samochodu P. . Rodzaj uszkodzeń B. , w szczególności dość duża deformacja pokrywy komory silnika , wskazuje ,że przód tego pojazdu był obniżony w stosunku do usytuowania statycznego. Oznacza to ,że N. P. podjął manewr intensywnego hamowania przed zdarzeniem co skutkowało obniżeniem się przedniej części samochodu na elementach sprężystych zawieszenia ( „nurkowanie” przodu pojazdu). Zderzenie miało charakter zbliżony do prostego , centralnego , w którym osie podłużne obu pojazdów w przybliżeniu się pokrywały. Orientacyjne miejsce kontaktu pojazdów na drodze można wskazać w oparciu o rozmieszczenie „pierwszych” odłamków na jezdni, które -jak wynika z transformacji fotogrametrycznej – znajdowały się na prawym pasie ruchu , w odległości około 16,3 m od krawędzi wjazdu w ul. (...) , w miejscowości M. . Do analizy możliwości uniknięcia zdarzenia wykorzystano program komputerowy P. C. .Czas jaki upłynął od chwili wjechania samochodu P. na jezdnię drogi nr (...) do chwili kolizji wynosił około 6,2 s . Obraz uszkodzeń samochodu B. dowodzi ,że w trakcie kolizji był on intensywnie hamowany. Przyjmując najbardziej korzystną dla N. P. sytuację , w której pojazd B. nie był hamowany przed kolizją , a jedynie nastąpiło rozwinięcie pełnej siły hamowania w czasie 0,2s, to prędkość z jaką poruszał się N. P. wynosiła ok. 62,7 km/h. W chwili ruszenia samochodu P. (...) znajdowało się w odległości około 107m od miejsca kolizji. Gdyby N. P. poruszał się wówczas z dozwoloną administracyjnie prędkością 50 km/h to nie musiałby wykonywać żadnych manewrów obronnych. Po czasie ok. 10s od chwili ruszenia samochodu P. prędkości pojazdów wyrównałyby się i do zderzenia by nie doszło. N. P. miałby również możliwość uniknięcia kolizji poprzez podjęcie manewru hamowania , nawet z niewielka intensywnością. Wyniki symulacji kolizji , przeprowadzone za pomocą programu P. C. w środowisku 3 D, wskazują , że kierująca P. poprawnie oceniła odległość od nadjeżdżającego drogą z pierwszeństwem samochodu B. i miała możliwość bezpiecznego wykonania zamierzonego manewru. Za jedyną przyczynę kolizji należy uznać nieprawidłowe postępowanie N. P. , który poruszał się z prędkością przekraczającą wartość administracyjnie dopuszczalną i z nieznanych przyczyn podjął spóźnione działania obronne. Kierujący B. miał również możliwość uniknięcia kolizji jadąc z oszacowaną wcześniej prędkością 62,7 km/h . W tym celu nie musiałby podejmować manewru intensywnego hamowania -wystarczyłoby zdjęcie nogi z pedału gazu i lekkie naciśniecie na pedał hamulca co skutkowałoby hamowaniem samochodu z opóźnieniem rzędu 1,2 m/s 2 . ( dowód: opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. k- 77-106, ustna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. k-140v-141). Obwiniony N. P. przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił , że kierująca pojazdem P. wyjechała mu w ostatnim momencie, kiedy znajdował się od niej w odległości około dwóch długości jego pojazdu do pojazdu wyjeżdzającego . Padał deszcz i było ślisko. Zaczął hamować ale koła się zblokowały i nie miał innego wyjścia. ( dowód: wyjaśnienia obwinionego N. P. k- 60v ). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego albowiem były one zupełnie sprzeczne z zeznaniami świadków : R. K. , W. K. , K. D. i J. S. oraz nie znalazły potwierdzenia w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. . Z zeznań świadka R. K. wynikało ,że kiedy zamierzała włączyć się do ruchu z drogi podporządkowanej to widziała jadący z lewej strony od strony K. w kierunku G. samochód marki B. o nr. rej. (...) , którym kierował N. P. . Był jednak na tyle daleko ,że R. K. uznała ,iż zdąży bezpiecznie wyjechać na drogę główną. Kiedy była już na drodze głównej- jej pojazd był wyprostowany- , przejechała ok. 30m i miała włączony 3 bieg to pojazd marki B. z impetem najechał na tył jej pojazdu. Zeznania R. K. znalazły w tym zakresie potwierdzenie w zeznaniach świadków W. K. , K. D. i J. S. a także w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. . Z opinii tej jednoznacznie wynikało ,że wyniki symulacji kolizji , przeprowadzone za pomocą programu PCCrash w środowisku 3 D, wskazują , że kierująca P. poprawnie oceniła odległość od nadjeżdżającego drogą z pierwszeństwem samochodu B. i miała możliwość bezpiecznego wykonania zamierzonego manewru. Za jedyną przyczynę kolizji należy uznać nieprawidłowe postępowanie N. P. , który poruszał się z prędkością przekraczającą wartość administracyjnie dopuszczalną i z nieznanych przyczyn podjął spóźnione działania obronne. Kierujący B. miał również możliwość uniknięcia kolizji jadąc z oszacowaną wcześniej prędkością 62,7 km/h . W tym celu nie musiałby podejmować manewru intensywnego hamowania -wystarczyłoby zdjęcie nogi z pedału gazu i lekkie naciśniecie na pedał hamulca co skutkowałoby hamowaniem samochodu z opóźnieniem rzędu 1,2 m/s 2 . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków R. K. i W. K. albowiem były one spójne i konsekwentne a także znalazły w pełni odzwierciedlenie w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków K. D. i J. S. albowiem były one spójne i konsekwentne a także znalazły w pełni odzwierciedlenie w sporządzonej przez nich dokumentacji ze zdarzenia drogowego . Zdaniem Sądu pisemna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. oraz uzupełniająca ustna opinia złożone przez biegłego przed Sądem zasługują na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności. Zostały one wykonane w sposób wnikliwy i szczegółowy w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy . Biegły dokonał rekonstrukcji zdarzenia oraz jego przebiegu a także dokonał szczegółowej analizy usytuowania względem siebie pojazdów w chwili kolizji przy uwzględnieniu ich uszkodzeń . Biegły opisał oraz przedstawił kolejne etapy przeprowadzanej opinii w oparciu o posiadany materiał dowodowy. Przebieg zdarzenia analizował z wykorzystaniem programu komputerowego P. C. . Jednocześnie, w ocenie Sądu, wynikające z opinii wnioski zostały wysnute w sposób nie budzący wątpliwości i na tyle jednoznaczny ,że stanowiły one podstawę do uznania materiału dowodowego za w pełni kompletny i zasługujący na wiarygodność. Ponadto , w ocenie Sądu , nie zachodziła w tej sprawie konieczność dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu drogowego albowiem opina biegłego sądowego mgr. inż. S. D. jest jasna, pełna i nie zachodzą w niej sprzeczności a w sprawie tej nie ujawniły się żadne nowe okoliczności skutkujące potrzebą powołania kolejnego biegłego. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism , protokołów i płyt CD-R i CD zgromadzonym w toku postępowania uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego popełnienie przez obwinionego N. P. wykroczenia z art. 86 § 1 kw nie budzi wątpliwości. Kierując bowiem samochodem marki B. nie zachował bezpiecznej odległości od pojazdu poprzedzającego marki P. i najechał na jego tył doprowadzając do kolizji z w/w pojazdem czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym . Kierujący samochodem marki B. , poruszał się z prędkością przekraczającą wartość administracyjnie dopuszczalną i z nieznanych przyczyn podjął spóźnione działania obronne. Kierujący B. miał również jednak możliwość uniknięcia kolizji jadąc z oszacowaną wcześniej przez Biegłego Sądowego prędkością 62,7 km/h . W tym celu nie musiałby podejmować manewru intensywnego hamowania -wystarczyłoby zdjęcie nogi z pedału gazu i lekkie naciśniecie na pedał hamulca co skutkowałoby hamowaniem samochodu z opóźnieniem rzędu 1,2 m/s 2 . Zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym nie musi być bezpośrednie ale musi być realne i konkretne . W każdym razie o realności i konkretności zagrożenia musi świadczyć jakieś zdarzenie , którym może być jak w tym przypadku zderzenie się pojazdu z innym pojazdem . Zdaniem Sądu orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 200 zł jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa popełnionego czynu a także spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno-wychowawczą. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) i art. 119 § 1 w zw. z art.118 § 1 pkt 1 kpow w zw. z § 1 pkt 1 , § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017r. „ w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia” (Dz.U. z 2017r. , poz. 2467 ) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową obwinionego. .