UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 466/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku wydany w dniu 20 kwietnia 2023 roku w sprawie o sygn. akt II K 245/
- Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
- Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
- Zarzut pierwszy
(1a)zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego dotyczył błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mającego wpływ na jego treść, polegającego na bezzasadnym przyjęciu, że zebrane dowody, a zwłaszcza zeznania P. P. wskazują jednoznacznie, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego wskazuje jednoznacznie , że zachowaniu oskarżonego nie można przypisać znamion czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut pierwszy zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego J. W. nie zasługiwał na uwzględnienie. Sąd I instancji przesłuchał świadka P. P. na rozprawie w dniu 20 października 2022 roku i gdy powziął informację, że ww. świadek ma zaniki pamięci w związku z przebytym dwukrotnym zarażeniem wirusem wywołujących C. (...) , ponownie przesłuchał świadka z udział biegłego sądowego psychologa M. P. na rozprawie w dniu 16 marca 2023 roku. Zeznania ww. świadka złożone na tej rozprawie korespondują z jego zeznaniami złożonymi w dniu 16 lutego 2022 roku w postępowaniu przygotowawczym i prawidłowo zostały ocenione przez sąd rejonowy jako zasługujące na wiarę. Wbrew zarzutowi zawartemu w punkcie pierwszym apelacji pisemnej obrońcy oskarżonego sąd I instancji wskazał w jakiej części dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, a także zeznaniom świadków P. P. oraz M. W. (matki oskarżonego), a w jakiej części odmówił im wiary i dlaczego. Dokonana ocena wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań ww. świadków jest zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego i pozostaje pod ochroną art. 7 kpk . Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego J. W. od popełnienia zarzuconego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro zarzut zawarty w punkcie pierwszym apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego okazał się niezasadny, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego od dokonania przypisanego mu czynu. 3.2. Zarzut drugi
(1b)zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego dotyczył naruszenia prawa procesowego mającego wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 4 kpk , art. 5 §2 kpk , art. 7 kpk , art. 410 kpk , art. 424§1 pkt 1 kpk przez odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, zeznaniom świadka M. W. bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska, przez jednostronną ocenę materiału dowodowego, a w szczególności bezkrytyczne przyjęcie za dowód winy zeznań P. P. . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut drugi zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego J. W. nie zasługiwał na uwzględnienie. Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej z art. 7 kpk zasady swobodnej oceny dowodów należy wykazać ( czego obrońca nie uczynił) , że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 kpk ) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy ( art. 2 § 2 kpk ), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego ( art. 4 kpk ) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku ( art. 424 § 1pkt1 kpk ) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz.6). Sąd I instancji wskazał w jakiej części dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, a w jakiej odmówił im wiary i dlaczego. Ponadto dokonał wnikliwej analizy zeznań przesłuchanych na rozprawie świadków P. P. , R. K. , M. W. i W. M. (ujawniono protokół przesłuchania k-99) i uzasadnił w jakiej części dał wiarę zeznaniom ww. świadków i dlaczego. Także nie budzi wątpliwości ocena dokonana przez sąd I instancji w uzasadnieniu do zaskarżonego wyroku nieosobowego materiału dowodowego, który koresponduje z zeznaniami świadków P. P. , R. K. i W. M. , z których wynika, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu w zaskarżonym wyroku. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego J. W. od popełnienia zarzuconego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro zarzut zawarty w punkcie drugim apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego okazał się niezasadny, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego od dokonania przypisanego mu czynu. 3.3. Zarzut trzeci
(1c)zawarty w apelacji obrońcy oskarżonego dotyczył rażącej niewspółmierności ( surowości) orzeczonej kary jako niespełniającej celów zapobiegawczych, wychowawczych, prewencji ogólnej i szczególnej, w sytuacji gdy wszelkie okoliczności sprawy, postawa oskarżonego, uprzednia niekaralność, charakter zarzucanego czynu uzasadniają przekonanie o zasadności złagodzenia orzeczonej kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Na wstępie podnieść należy, że sąd okręgowy w tym składzie podziela stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary, istnieje wyraźna, istotna, „bijąca wręcz po oczach” różnica. Oznacza to, że zarzut określony w art. 438 pkt 4 KPK zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Pierwszy z nich to wskazana wyżej, wyraźna, istotna różnica pomiędzy karą orzeczoną a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej, a drugi to stwierdzenie naruszenia przez sąd meriti dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 KK , co może nastąpić poprzez pominięcie określonych okoliczności o charakterze obciążającym lub łagodzącym lub też nie nadanie tym okolicznościom właściwego znaczenia przy określaniu rodzaju i wymiaru kary wobec osoby oskarżonej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.09.2021 r., II AKa 252/20). W realiach przedmiotowej sprawy sąd I instancji za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 1 zaskarżonego wyroku wypełniający dyspozycję art.178a§1 kk (zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności do lat 2) wymierzył J. W. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat. Dodatkowo sąd I instancji wymierzył oskarżonemu, na podstawie art. 71§2kk karę 100 stawek dziennych grzywny , ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Sąd I instancji uzasadnił wymiar tak orzeczonej kary. Przede wszystkim wskazał, że oskarżony zdecydował się na jazdę samochodem w stanie nietrzeźwości, który zmierzał do wartości 1,47mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Biorąc pod uwagę dyrektywy wymiaru kary zawarte w art. 53 § 1 i 2 kk nie można traktować orzeczonej kary wobec oskarżonego jako rażąco surowej. Podnieść należy, że stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest znaczny. Wymierzona oskarżonemu kara nie przekracza stopnia winy J. W. , który wiedząc, że jest w stanie znacznej nietrzeźwości zdecydował się na jazdę samochodem po parkingu (w godzinach południowych), gdzie stały zaparkowane inne samochody i w każdej chwili mógł się tam pojawić ktoś z właścicieli zaparkowanych pojazdów. Kara (wolnościowa) wymierzona oskarżonemu powinna spełnić swe cele w zakresie obu prewencji. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonego samoistnej kary grzywny. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro zarzut zawarty w punkcie trzecim apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego okazał się niezasadny, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku i wymierzenia oskarżonemu samoistnej kary grzywny za przypisany mu czyn w zaskarżonym wyroku. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
- Przedmiot utrzymania w mocy Sąd okręgowy utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, który został zaskarżony na korzyść przez obrońcę oskarżonego J. W. . Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Skoro zarzuty podnoszone w apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego nie zasługiwały na uwzględnienie, a także brak było podstaw do zmiany lub uchylenia wyroku sądu I instancji z urzędu, należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
- Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Punkt 2 wyroku sądu okręgowego. Sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. B. kwotę 1033,20 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wysokość zasądzonej kwoty wynika z § 4 ust 3 w zw. z § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz.U z 2019 r. poz. 18) mając na uwadze treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 roku (SK 66/19) i stosując przepis §11 ust.2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U. poz. 1800 ze zm.). Punkt 3 wyroku sądu okręgowego O kosztach sądowych sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 636§1 kpk . Sąd okręgowy zgodnie z treścią art. 2 . ust 1 pkt 2, art.3 ust.1 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ( tj. Dz. U. nr 49 poz, 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220 złotych opłaty za drugą instancję oraz kwotę 1053,20 złotych z tytułu zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze. PODPIS Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego J. W. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skarżone jest ustalenie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzuconego mu czynu i skazanie go za przypisany mu czyn. 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana