Sad powszechny, II K 320/14

Sygn. akt II K 320/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2014 roku Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący : S.S.R Bartosz Szeremeta Protokolant : Magdalena Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 roku sprawy S. L. syna K. i E. z d. M. urodzonego (...) . w W. oskarżonego o to, że: w dniu 24 lutego 2014 r. w W. woj. (...) kierował samochodem osobowym marki R. (...) o nr rej (...) w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej zawartości 1,09 mg/l i 2,23 promila alkoholu w wydychanym powietrzu; tj. o czyn z art. 178a§1 kk I. S. L. uznaje za winnego tego, że w dniu 24 lutego 2014 r. w W. woj. (...) kierował samochodem osobowym marki R. (...) o nr rej (...) w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu 1,09 mg/l i 2,23 promila alkoholu we krwi , tj. występku z art. 178a§1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzech) lat; III. na podstawie art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w sprawie w kwocie 90 zł i wymierza mu opłatę w wysokości 180 złotych; UZASADNIENIE Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 24 lutego 2014 r. w W. około godziny 19.20 funkcjonariusze miejscowej policji zatrzymali samochód osobowy marki R. (...) o nr rej. (...) , którym kierował oskarżony S. L. . Oskarżony nie zatrzymał się od razu do kontroli tylko po około 2 kilometrach jazdy, widząc, że goni go radiowóz policyjny. Po przebadaniu oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem A. I. okazało się, że znajdował się on w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania o godzinie 19.35 1,09 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Drugie badanie urządzeniem A. o godzinie 20.05 dało wynik 2,33 ‰ alkoholu we krwi. Dowód: - wyjaśnienia oskarżonego S. L. – k. 12, 30; - notatka urzędowa – k. 2; - protokoły badania stanu trzeźwości – k. 2, 4.. S. L. był wcześniej dwukrotnie karany wyrokami sądów włoskich z 2011 roku za przestępstwa kradzieży z budynków mieszkalnych na kary pozbawienia wolności . Dowód: - dane o karalności – k. 16-

1. S. L. przyznał się do winy i złożył wyjaśnienia zgodne z poczynionymi ustaleniami. Wyjaśnienia oskarżonego S. L. – k. 12,
2. Sąd zważył: Sprawstwo oskarżonego nie może budzić żadnych wątpliwości. Oskarżony od początku postępowania konsekwentnie przyznawał się do winy i okoliczności popełnienia przestępstwa w świetle jego wyjaśnień oraz reszty materiału dowodowego nie budzą żadnych wątpliwości. Sąd dał wiarę oskarżonemu, który opisał swoje zachowanie i w najmniejszym stopniu nie kwestionował swojej winy. Na podstawie niekwestionowanych dowodów z protokołów z badania stanu trzeźwości Sąd ustalił stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu, stwierdzone u oskarżonego po zatrzymaniu go przez funkcjonariuszy policji. Dane o karalności stanowiły podstawę do ustalenia uprzednich konfliktów z prawem oskarżonego. Dowody z notatki urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza policji miał znaczenie pomocnicze i służył do ustalenia okoliczności mniej istotnych w sprawie i pozytywnego zweryfikowania pozostałego materiału dowodowego. Dowody te są jednoznaczne i ich wiarygodność nie budzi żadnych wątpliwości. W świetle poczynionych ustaleń nie może być żadnych wątpliwości, iż oskarżony znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadził w dniu 24 lutego 2014 r. pojazd mechaniczny w ruchu lądowym. Przypisany oskarżonemu czyn zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
3. Rozważając nad wymiarem kary dla oskarżonego Sąd, stosownie do art. 53 kk , miał na uwadze stopnie winy oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu, zakładane cele kary, motywację i sposób zachowania oskarżonego, rodzaj i stopień ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego sposób życia przed popełnieniem przestępstwa oraz zachowanie się po jego popełnieniu. Zarówno winę oskarżonego jak i stopień społecznej szkodliwości jego zachowania należy określić jako znaczne. Co do oskarżonego nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bądź pomniejszające stopień jego zawinienia, a jako osoba dorosła, mógł on z łatwością przewidzieć następstwa swojego zachowania i popełnił przestępstwo z pełną świadomością możliwych konsekwencji. Na ustalenie znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu wpływ miało znaczne, ponad czterokrotne, przekroczenie dopuszczalnego stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu oraz we krwi, co wskazuje na znaczny stan upojenia oskarżonego w czasie gdy prowadził on samochód po ulicach (...) i wpływa na przyjęcie znacznego zagrożenia jakie oskarżony w tym czasie stanowił. Co więcej oskarżony nie od razu poddał się kontroli policyjnej i nie zatrzymał się do niej, a uczynił to dopiero jak funkcjonariusze policji podjęli pościg. Rozmiary grożącej szkody jakie mogły wyniknąć z czynu oskarżonego są również znaczne, zważywszy, że prowadził on samochód na jednej z głównych i najbardziej ruchliwych ulic (...) , to jest ulicy (...) , gdzie nadto powodem interwencji policjantów było przekroczenie prędkości przez oskarżonego. Obciąża oskarżonego także jego uprzednia karalność. Mając to na uwadze Sąd uznał, że wyłącznie kara pozbawienia wolności w wymiarze orzeczonym w wyroku daje podstawy do założenia, że cele kary zostaną spełnione. Uprzednią karalność oskarżonego wskazuje, że ewentualne przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do niego nie jest jednoznaczne. W realiach sprawy Sąd uznał, że postawa oskarżonego, który nie kwestionował swojej winy i na rozprawie wykazał skruchę, daje podstawy do zastosowania wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Sąd miał tu na uwadze, że w przypadku oskarżonego jest to jego pierwszy czyn przestępny przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji i sprowadzając rzecz do pryncypiów, Sąd uznał, że oskarżony obecnie zasługuje na szansę umożliwienia poprawy. Groźba wykonania relatywnie surowej kary w połączeniu z długim okresem próby daje podstawy by przyjąć, że oskarżony nie będzie w przyszłości naruszał prawa. Jeżeli chodzi o wymiar środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych to Sąd miał na względzie znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, na który wpływ miało znaczne upojenie oskarżonego w chwili prowadzenia pojazdu oraz pozostałe okoliczności jego popełnienia wskazujące na znaczne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu lądowego, wskazane powyżej – w szczególności jazda w centrum miasta i niezatrzymanie się do kontroli. Zgodnie z art. 42 § 2 kk orzeczenie takiego środka w sytuacji oskarżonego jest obligatoryjne, a jego wymiar wynosi o roku do 10 lat ( art. 43 § 1 kk ). W okolicznościach sprawy nie ma absolutnie żadnych podstaw do wymierzenia oskarżonemu przedmiotowego środka karnego w minimalnym wymiarze, przy takich jak ustalone stopnie winy, społecznej szkodliwości czynu i zagrożenia dla bezpieczeństwa w komunikacji. Dlatego też Sąd orzekł tenże środek w wymiarze 2 lat. Nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych Sąd na podstawie art. 627 kpk zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa te koszty w całości określający ich wysokość łącznie na 270 zł, o czym orzeczono w punkcie IV dyspozycji wyroku.