← Polska

Sad powszechny, II K 171/23

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 171/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku

§ 1k.k.

, wobec spełnienia przesłanek zawartych w tym przepisie, kary łagodniejszego rodzaju od przewidzianej jako sankcja kary pozbawienia wolności, zostało przez Sąd uznane za wystarczającą formę reakcji prawnokarnej za przypisane przestępstwo, zważywszy, że kara ta będzie karą realnie wykonywaną, a nie jedynie potencjalnie możliwą do wykonania - jak w przypadku wnioskowanej przez oskarżyciela kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd miał przy tym świadomość treści art. 57b k.k. , który nakazuje w razie skazania za przestępstwo z zastosowaniem art. 12 § 1 k.k. wymierzenie kary przewidzianej za przypisane (...) przestępstwo powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a w wypadku grzywny lub kary ograniczenia wolności nie niższej od podwójnej dolnej granicy ustawowego zagrożenia - do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia, jednak prawidłowa interpretacja całości obowiązujących przepisów nakazuje przyjąć, iż w przypadku skorzystania z dobrodziejstwa omawianej regulacji, to właśnie art.

§ 1kk wyznacza na nowo te ramy.

Analogicznie zatem, te które pierwotnie nakreślone zostały przez dany przepis części szczególnej kodeksu karnego , w który ugodził dany sprawca, uległy przekształceniu. Art.

kk jest regulacją uzupełniającą ustawowe zagrożenie karą pozbawienia wolności zawartą w większości typów zabronionych jako przestępstwo, o kary alternatywne, czyli stanowi tzw. przednawiasowy modyfikator sankcji, który poszerza abstrakcyjny (niezwiązany z żadnymi kierunkowymi wytycznymi) luz decyzyjny Sądu (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II AKa 260/19). Spoglądając na rzecz w ten sposób i traktując art.

k.k. jako współokreślający ustawowe zagrożenie, wprowadzający sankcję alternatywną – konkludować winno się, że przepis art. 57b k.k. nie stanowi przeszkody do wymierzenia sprawcy kary innej niż kara pozbawienia wolności, bowiem w pierwszym kroku dokonać należy wyboru kary spośród kar alternatywach – przewidzianych w sankcji i tych z art.

§ 1

kk , wyciągniętych przed nawias, a w kolejnym jej obostrzenia, zgodnie z treścią art. 57b kk - tożsame stanowisko (acz w odniesieniu do art. 57a § 1 k.k. ) zaprezentował Sąd Okręgowy w Siedlcach w wyroku z 21 czerwca 2022 roku w sprawie o sygn. akt II Ka 303/22. Orzeczona w opisany powyżej sposób kara ograniczenia wolności, realizuje dyrektywę zawartą w treści art. 58 k.k. , mieści się w granicach ustawowego zagrożenia i jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, a jej wymiar (w wysokości 2/3 maksymalnego możliwego wymiaru - czas trwania i 32 godzin miesięcznie - to jest trzech ośmiogodzinnych tzw. "dniówek" na miesiąc) realizuje dyrektywy zawarte w treści art. 53 k.k. , w tym także w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej; dodatkowym walorem tej kary orzeczonej w formie pracy jest jej wychowawczy charakter i fakt, że jako kara wolnościowa da oskarżonemu realną szansę podjęcia pracy zarobkowej i uiszczenia obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego - czyli spełnienia kompensacyjnej roli orzeczenia (która zresztą jest jednym z podstawowych celów postępowania karnego, przewidzianym w art. 2 1 pkt 3 k.p.k. ). Warto też zauważyć, że orzeczona kara została ukształtowana w taki sposób, by w razie gdyby oskarżony z owej szansy nie skorzystał i uchylałby się od wykonywania orzeczonej w formie pracy kary ograniczenia wolności, to zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 1 k.k.w. sąd zarządzi mu wykonanie jej w formie zastępczej kary pozbawienia wolności, której wymiar będzie zbieżny z wnioskowanym przez oskarżyciela wymiarem kary pozbawienia wolności, tj. 8 miesięcy. Należy ponadto nadmienić, że o ile okolicznością niewątpliwie obciążającą jest uprzednia karalność oskarżonego, to karany za przestępstwo przeciwko mieniu - kradzież w typie uprzywilejowanym, określoną w art. 278 § 3 k.k. - był raz, przed 15 laty, na karę grzywny. III zaliczenie na poczet orzeczonej kary okresu zatrzymania obligatoryjne w myśl treści art. 63 § 1 k.k. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę wobec złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w zakresie ograniczonym do rozstrzygnięcia o karze (rozstrzygnięcie zawarte w pkt I wyroku) Sąd ograniczył zakres uzasadnienia stosownie do treści art. 423 § 1a k.p.k. i art. 424 § 3 k.p.k. w związku z art. 447 § 2 k.p.k. - nie został więc nim objęty środek kompensacyjny 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1.Podpis sędzia Mariusz Brojek

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.