Sad powszechny, VIII GC 241/13

Sygn. akt. VIII GC 241/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący SSO Barbara Jamiołkowska Protokolant Karolina Glazik po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z powództwa: J. J. przeciwko: E. P. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VIII GC 241/13 UZASADNIENIE Powód J. J. w pozwie przeciwko E. P. wniósł o zapłatę kwoty 239.738, 90 zł z ustawowymi odsetkami od kwot: - 41.921, 25 zł od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty - 43.334, 13 zł od dnia 11 marca 2013 r. do dnia zapłaty - 12.991, 23 zł od dnia 1 lutego 2013 r. do dnia zapłaty - 28.006, 65 zł od dnia 3 lutego 2013 r. do dnia zapłaty -

1. 783, 28 zł od dnia 18 stycznia 2013 r. do dnia zapłaty -
2. 621, 60 zł od dnia 6 sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty - 50.080, 80 zł od dnia 6 sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty. Domagał się także zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podał, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej strony współpracowały ze sobą od wielu lat. W ramach tej współpracy powód dostarczał pozwanej po złożonym przez nią ustnym zamówieniu zboże. W związku z realizacją kolejnych zamówień powód dostarczył pozwanej zboże za łączną kwotę 239.738,90 złotych co dokumentują wystawione faktury. Wobec tego - powód pismem z dnia 6 maja 2013 r. wzywał pozwaną do zapłaty należnych kwot łącznie z wynikających z tychże faktur odsetkami od płatności poszczególnych kwot. Wezwanie zostało skierowane do pozwanej pismem z dnia 6 maja 2013 r. Pomimo tego pozwana nie dokonała zapłaty żadnej z wymagalnych faktur VAT o nr: - (...) (...) - (...) (...) - (...) (...) - (...) (...) - (...) (...) - (...) (...) - (...) (...) Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zwolnił powoda od opłaty sądowej od pozwu. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 8 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Od przedmiotowego nakazu zapłaty pozwana wniosła sprzeciw , zaskarżając go w całości i domagając się oddalenia powództwa oraz zasądzenia od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwana podniosła zarzut nieistnienia roszczenia w związku dokonaną umowną kompensacją wzajemnych wierzytelności stron, w tym wierzytelności z tytułu faktur VAT nr (...) . Ponadto pozwana wskazała, iż wierzytelność z faktury VAT nr (...) w kwocie 21.621, 60 zł nie istnieje ponieważ została ona zapłacona przelewem w dniu 29 sierpnia 2012 r. Co zaś tyczyło się wierzytelności z faktury nr (...) w wysokości 12.991, 23 zł pozwana wskazywała, iż faktura ta została wystawiona nieprawidłowo (pozwana nie nabyła od powoda wskazanej w fakturze pszenicy konsumpcyjnej) w następstwie czego miała zostać przez powoda anulowana. Powód fizycznie wycofał tę fakturę od pozwanej i wystawił ją już prawidłowo o tym samym numerze i na taką samą kwotę na innego nabywcę. Postanowieniem z dnia 1 października 2013 r. Sąd skierował strony do mediacji. Żadna ze stron nie stawiła się na spotkanie mediacyjne, w związku z czym nie doszło do zawarcia ugody. W piśmie z dnia 21 października 2013 r. powód podtrzymał swe stanowisko w sprawie, a ponadto zakwestionował uprawnienie pełnomocnika pozwanej do reprezentowania jej w niniejszej sprawie. Powód zakwestionował także skuteczność oświadczeń o potrąceniu, wskazując iż pozwana nie podpisała nigdy takiego dokumentu – wszelkie podpisy pochodzą od R. T. . Ponadto powód podnosił, iż podpisy powoda na oświadczeniach „propozycja kompensaty” zostały uzyskane podstępem przez R. T. . Powód przedłożył także przelewy na łączną kwotę 250.000 zł, które jak twierdził zostały dokonane w okresie, którego miała dotyczyć kompensata. Odnośnie kwestii zapłaty za fakturę nr (...) powód twierdził, iż nie otrzymał on płatności z tego tytułu. Z ostrożności procesowej powód podniósł, iż przelew, którym posługuje się pozwana nie trafił na jego konto. W dalszym toku postępowania stanowiska stron nie uległy zmianie. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Strony sporu pozostawały ze sobą w stałych stosunkach gospodarczych. W ramach prowadzonej współpracy powód dostarczał pozwanej zboże, zaś pozwana dostarczała powodowi środki do produkcji rolnej i nasiona. (okoliczność bezsporna, nadto zeznania świadka R. T. ) Pełnomocnikiem pozwanej we wszelkich sprawach związanych ze zwykłym zarządem majątkiem pozwanej, w tym także składania oświadczeń woli w jej imieniu, również z zakresu prowadzonej pod firmą (...) - działalności gospodarczej jest jej ojciec – R. T. . (dowód: wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – k. 8 akt, pełnomocnictwo – k. 180 akt) Powód dostarczył pozwanej zboże, za co wystawił następujące faktury VAT: - (...) (...) ., - (...) (...) - (...) z (...) - (...) (...) - (...) (...) - (...) (...) (okoliczność bezsporna) Pozwana natomiast sprzedała powodowi za umówioną cenę nawozy oraz świadczyła za określone wynagrodzenie usługi, za które wystawiła powodowi faktury VAT o nr (...) . (dowód: faktury VAT - k. 66-76 akt) Pozwana złożyła powodowi trzy pisemne propozycje umownej kompensaty, podpisane przez pełnomocnika pozwanej – R. T. , bądź przez samą pozwaną. Powód przyjął propozycje, które opatrzył własnoręcznym podpisem. Z chwilą podpisania dokumentów przez powoda została dokonana kompensata – obejmująca w całości faktury VAT nr (...) . Należności z tytułu tych faktur w kwocie 204.652, 56 zł uległy całkowitemu umorzeniu. (dowód: kompensaty - k.78-80 akt, zeznania świadka R. T. ) Przelewem z dnia 29 sierpnia 2012 r. pozwana uregulowała należności z tytułu faktury VAT nr (...) w kwocie 21.621, 60 zł. (dowód: potwierdzenie przelewu – k. 179 akt) Pozwana nie nabyła od powoda towaru wskazanego w fakturze (...) . Faktura ta dotyczyła innego przedsiębiorcy – R. T. – (...) Wykonawstwo, Nadzory, Przeglądy Budowlane i Handel, zaś powód wycofał tę fakturę i wystawił ją prawidłowo o tym samym numerze i na taką samą kwotę na właściwego nabywcę. (dowód: faktura (...) - k. 81 akt, zeznania świadka R. T. ) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony – Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich prawdziwości i autentyczności. Ponadto Sąd wziął pod uwagę zeznania świadka R. T. , które w ocenie Sądu były wiarygodne, albowiem były one spójne, logiczne oraz korespondowały z pozostałym, zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W świetle przedłożenia przez stronę poświadczonego notarialnie odpisu pełnomocnictwa z dnia 19 sierpnia 2013 r. wraz z umową z dnia 10 grudnia 2007 r. zmienioną aneksem z dnia 19 sierpnia 2013 r. wątpliwości Sądu nie budził także fakt prawidłowego umocowania pełnomocnika procesowego strony pozwanej. W sprawie spornym było czy doszło do zapłaty przez pozwaną należności z wystawionych przez powoda faktur VAT o nr (...) . Powód twierdził bowiem, iż dostarczył pozwanej, określone w powyższych fakturach zboże o łącznej wartości 239.738, 90 zł, za co pozwana nie zapłaciła. Tymczasem pozwana podnosiła, iż powyższe faktury zostały przez nią w całości rozliczone, z wyjątkiem faktury (...) , która została wystawiona nieprawidłowo ponieważ dotyczyła innego podmiotu i ostatecznie wycofana przez powoda. Na poparcie swych twierdzeń pozwana przedłożyła dokumenty prywatne w postaci trzech podpisanych przez strony sporu, bądź to osobiście bądź jak w przypadku pozwanej przez umocowanego pełnomocnika – R. T. umów kompensacyjnych, z których wynikało iż doszło do umorzenia w całości należności z tytułu faktury VAT nr (...) , w łącznej kwocie 204.652, 56 zł. Zgodnie z art. 245 k.p.c. dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. W ocenie sądu nie ma podstaw do kwestionowania treści i prawdziwości powołanych dokumentów prywatnych. Wszelkie twierdzenia powoda co do działania wywołanego podstępem strony przeciwnej, wobec braku jakichkolwiek dowodów, w szczególności zaś oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych tego oświadczenia woli ( art. 86 k.c. ), były dla sądu gołosłowne, niczym nie potwierdzone. Co zaś tyczyło się zapłaty z tytułu faktury nr (...) w kwocie 21.621, 60 zł to na tę okoliczność pozwana załączyła potwierdzenie przelewu z dnia 29 sierpnia 2012 r., w którego tytule znalazło się wskazanie faktury VAT (...) . W tym świetle wątpliwości sądu nie budził także fakt rozliczenia przez pozwaną roszczenia powoda z tego tytułu. Pozwana wykazała także, iż powodowi nie przysługuje roszczenie w zakresie faktury (...) . Przesłuchiwany w sprawie świadek – R. T. zeznał, iż faktura ta została błędnie wystawiona na firmę pozwanej, tymczasem dotyczyła ona firmy tego świadka. Powód wycofał fakturę i po dokonaniu korekty wystawił ją prawidłowo o tym samym numerze i na taką samą kwotę na firmę świadka R. T. . Zeznania świadka znajdowały potwierdzenie w załączonej przez pozwaną fakturze (...) , z której wynikało, iż została ona wystawiona na nabywcę R. T. – (...) Wykonawstwo, Nadzory, Przeglądy Budowlane i Handel. W świetle powyższego zważyć należało, iż roszczenie powoda jest nieuzasadnione. Pozwana wykazała bowiem w sprawie, iż należność dochodzona pozwem została pomiędzy stronami w całości rozliczona. Mając te okoliczności na względzie po dokonaniu oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w trybie art. 233 k.p.c. , Sąd Okręgowy uznał, iż powództwo należało oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji.