Sad powszechny, III K 2739/06

Sygn. akt. III K 2739/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2014r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi Południe w Warszawie Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Bus-Masłosz Protokolant apl. sąd. Wojciech Myler, apl. adw. Ewelina Rejnis w obecności Prokuratora Piotra Sielskiego, Ewy Jeżmańskiej-Wojtas po rozpoznaniu w dniach 10.01.2014r., 20.03.2014r. sprawy S. C. urodz. (...) w Rumunii, syna A. i E. z d. C. oskarżonego o to, że w dniu 1 maja 2006r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z L. D. i M. C. oraz innymi nieustalonymi sprawcami dokonali rozboju na osobie G. B. w ten sposób , że otaczając go uniemożliwili mu ucieczkę oraz grożąc pozbawieniem życia zabrali w celu przywłaszczenia paszport rumuński oraz pieniądze w kwocie 300,- zł na szkodę pokrzywdzonego tj. o czyn z art. 280 § 1 kk orzeka I. oskarżonego S. C. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat K. L. kwotę 505,- (pięćset pięć) zł plus VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu; III. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa UZASADNIENIE S. C. został oskarżony o to, że w dniu 1 maja 2006r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z L. D. i M. C. oraz innymi nieustalonymi osobami dokonali rozboju na osobie G. B. w ten sposób, że otaczając go uniemożliwili mu ucieczkę oraz grożąc pozbawieniem życia zabrali w celu przywłaszczenia paszport rumuński oraz pieniądze w kwocie 300,- zł na szkodę G. B. – tj. o czyn z art. 280 § 1 kk . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu w godzinach rannych 1 maja 2006r. S. C. wraz z L. D. , M. C. i jeszcze kilkoma osobami udali się na S. Dziesięciolecia w W. po zakupy. Po zaparkowaniu samochodu poszli do chińskiego baru znajdującego się pomiędzy górną koroną a dworcem (...) coś zjeść. Kiedy znajdowali się w barze do środka wszedł G. B. w towarzystwie kilku osób. M. C. zwrócił się do G. B. , aby oddał mu pieniądze w kwocie 300 dolarów w związku z uszkodzeniem pojazdu M. C. przez bratanka G. B. . G. B. odpowiedział, że w tej chwili nie ma pieniędzy, ale zostawi swój paszport i dowód osobisty w zastaw. Dokumenty te podał M. C. . M. C. nie chciał ich, ostatecznie G. B. pozostawił swój paszport jako zastaw. Następnie mężczyźni rozstali się. S. C. poszedł po zakupy, a po około 30 minutach wraz z M. C. i L. D. wrócili do domu przy ul. (...) . Dwie godziny Tego samego dnia około godziny 15-ej do domu przy ul. (...) przyjechali funkcjonariusze Policji wraz z G. B. , który złożył zawiadomienie o popełnieniu rozboju na jego osobie. Jako sprawców wskazał S. C. , L. D. , M. C. oraz M. G. , którzy zostali zatrzymani. Po namyśle G. B. stwierdził, iż M. G. nie brał udziału w rozboju na jego osobie, wobec czego M. G. zwolniono. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie: wyjaśnień oskarżonego (k.519-520, 86-88), wyjaśnień świadków: L. D. (k.544, 69-71) i M. C. (k.544, 92-94), zeznań świadków: M. G. (k.544, 80-81), N. L. (k.544, 165-166), S. L. (k.544, 168-170), V. C. (k.544, 171-173), D. I. (k.544, 174-176), E. M. (k.543-544, 21-22), protokołów zatrzymania osoby (k.3, 10, 16), tablic poglądowych (k.53-54, 61-62). Oskarżony S. C. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że w dniu 1 maja rano pojechał na S. D. samochodem kolego M. C. po zakupy; razem z nim byli jeszcze M. i L. ; po zaparkowaniu samochodu poszli coś zjeść do chińskiego baru; po kilku minutach do tego baru wszedł mężczyzna w wieku 35-40 lat, który był w towarzystwie kilku osób; on zaczął rozmawiać mężczyznami towarzyszącymi S. C. ; M. C. zwrócił się do tego mężczyzny, aby oddał mu 300 dolarów w związku z uszkodzeniem jego samochodu przez bratanka tego mężczyzny; mężczyzna odpowiedział, że teraz nie ma pieniędzy, ale zostawi w zastaw swój paszport do czasu jak załatwi pieniądze; S. C. wyszedł z baru po zakupy; pół godziny później mężczyźni wrócili do domu przy ul. (...) ; około 2 godziny później przyjechała Policja wraz z tym mężczyzną z baru, okazało się, że złożył zawiadomienie, że oni zabrali mu paszport i pieniądze. Na rozprawie przed sądem oskarżony wyjaśnił, że spotkali tego mężczyznę, który był winien 300,- zł jego koledze, bo mieli kolizję i uderzył w jego samochód; to miało być na naprawę samochodu; nie miał pieniędzy zostawił w zamian paszport; na tym spotkanie się zakończyło i się rozeszli; po zakupach wrócili do domu, a potem przyjechał B. z Policją i powiedział, że oni go napadli na S. i zabrali dokumenty; Policja nie chciała ich słuchać, kiedy mówili, że to nieprawda; a potem zostali zabrani na Policje i przesiedzieli 3 miesiące w areszcie; na S. to B. podszedł do nich. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za zasługujące na wiarę. Wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego są spójne i logiczne, wyjaśnienia złożone na rozprawie są tożsame co do treści, pewne nieścisłości, które oskarżony prostował na rozprawie (np. odnośnie tego, kto zabrał paszport przekazany przez pokrzywdzonego) wynikają w ocenie sądu z upływu czasu pomiędzy zdarzeniem a rozprawą. Ponadto wyjaśnienia oskarżonego odnośnie kwestii uszkodzonego samochodu znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach świadków L. D. i M. C. oraz zeznaniach świadków M. G. , N. L. , S. L. , V. C. i D. I. , którzy byli obecni podczas spotkania M. C. z pokrzywdzonym na S. . Sąd dał wiarę w/w świadkom, których zeznania i wyjaśnienia są spójne i logiczne. Zważyć przy tym należy, że w czasie, gdy świadkowie M. G. , N. L. , S. L. , V. C. i D. I. składali swoje zeznania, oskarżony oraz współoskarżeni byli tymczasowo aresztowani, przy czym oskarżony oraz M. C. , L. D. i M. G. byli zatrzymani zaledwie kilka godzin po spotkaniu na S. (ten ostatni z uwagi na nielegalność pobytu), a zatem nie mieli możliwości ustalenia wspólnej wersji zdarzeń na użytek niniejszej sprawy, jednakże ich zeznania i wyjaśnienia są zbieżne w treści, aczkolwiek nie identyczne, nie sprawiają wrażenia wyuczonych. W ocenie sądu świadkowie zrelacjonowali rzeczywiste zdarzenie, przy którym byli obecni. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka E. M. – funkcjonariusza Policji obecnego przy zatrzymaniu oskarżonego po wskazaniu go przez pokrzywdzonego. Świadek ten nie jest związany z żadną ze stron, nie miał żadnego interesu, aby składać zeznania odbiegające od prawdy. Sąd nie dał wiary zeznaniom pokrzywdzonego G. B. (k. 544, 32-37) oraz jego wypowiedziom podczas okazania (k.55-57, 63-64), zważyć bowiem należy, iż jest w nich szereg nieścisłości, np. pokrzywdzony zeznał, iż przyjechał do Polski w celach turystycznych, nie pracuje, tylko zwiedza (k.32-32v.), jednakże po wejściu do baru zauważył 2 osoby, które znał z widzenia z Rumunii i kilka osób, które zna z widzenia ze S. X-lecia (k.33). Twierdzenia te pozostają ze sobą w sprzeczności, skoro bowiem pokrzywdzony nie pracuje i zwiedza, to w jakich okolicznościach mógł poznać te osoby znane z widzenia ze S. ; ponadto z zeznań pokrzywdzonego (k.35) wynika, iż mężczyzna wskazany przez niego jako czwarty sprawca jednak nie był obecny przy przedmiotowym zdarzeniu, podczas gdy M. G. zeznał, iż był obecny przy spotkaniu z pokrzywdzonym na S. , aczkolwiek miało ono inny przebieg niż podał pokrzywdzony. Zauważyć także należy, że z zeznań pokrzywdzonego wynika, iż opisał sprawców rozboju na jego osobie swojemu synowi i ten domyślił się, gdzie mogą oni mieszkać – biorąc pod uwagę okoliczność, iż pokrzywdzony nie podał żadnych bardzo charakterystycznych – identyfikujących jednostkę - cech rysopisu sprawców (np. charakterystyczny tatuaż, kolczyk, fryzura, specyficzny ubiór), a także wiedzę posiadaną z urzędu odnośnie ilości osób narodowości Rumuńskiej przebywających w tamtym czasie na terenie W. , trudno dać wiarę pokrzywdzonemu, że nie znał wskazanych przez siebie mężczyzn i nie miał z nimi żadnych kontaktów. Zeznania świadka H. K. nic nie wniosły do sprawy, bowiem nie był on bezpośrednim świadkiem przedmiotowego spotkania, a jego przebieg znał z relacji innych osób, które zostały przesłuchane w niniejszej sprawie. Sąd zważył, co następuje: Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe nie potwierdziło, aby oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Zarówno z wyjaśnień oskarżonego jak i wyjaśnień i zeznań świadków uznanych za wiarygodnych wynika, iż w dniu 1 maja 2006r. doszło do spotkania pomiędzy oskarżonym i jego towarzyszami a pokrzywdzonym, jednakże to spotkanie miało zupełnie inny przebieg niż przedstawił to pokrzywdzony. W czasie tego spotkania M. C. upomniał się o 300 dolarów, które pokrzywdzony miał mu zwrócić za naprawę samochodu uszkodzonego przez jego bratanka 2 lata wcześniej, G. B. sam zaproponował swój paszport w zastaw do czasu zwrotu pieniędzy. Wynika to z omówionych powyżej dowodów uznanych przez sąd za wiarygodne. Podkreślić w tym miejscu należy, że ani oskarżony i współoskarżeni ani świadkowie M. G. , N. L. , S. L. , V. C. i D. I. nie mieli możliwości ustalenia wspólnej wersji zdarzenia na użytek tej sprawy. Oskarżeni zostali zatrzymani bardzo szybko po powrocie ze S. – jak wynika z wyjaśnień oskarżonego, które w tym zakresie znajdują potwierdzenie w protokołach zatrzymania osoby, funkcjonariusze pojawili się zaledwie 2 godziny po ich powrocie do domu. Nadto świadkowie N. L. , S. L. , V. C. i D. I. składali zeznania w czasie gdy oskarżeni byli tymczasowo aresztowani i nie mogli w związku z tym mieć wiedzy, co oskarżony oraz L. D. i M. C. powiedzieli podczas przesłuchania. Pomimo tego, treść zeznań i wyjaśnień jest ze sobą zbieżna, aczkolwiek nie identyczna. W ocenie sądu daje to podstawy do uznania, iż zarówno oskarżony jak i uznani za wiarygodnych świadkowie zrelacjonowali rzeczywisty przebieg zdarzenia, podczas którego nie doszło do popełnienia przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego. W tych okolicznościach należało oskarżonego uniewinnić od popełnienia zarzucanego mu czynu. Wynagrodzenie obrońcy z urzędu zostało ustalone na podstawie obowiązującego w tym zakresie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. O kosztach orzeczono na podstawie art. 632 pkt 2 kpk .