Sad powszechny, VI U 316/24

Sygnatura akt VI U 316/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2025 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Korzeń Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2024 roku sprawy z odwołania K. J. od decyzji z dnia 4 czerwca 2024 roku, znak: (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o wysokość emerytury oddala odwołanie. Tomasz Korzeń VI U 316/24 UZASADNIENIE Decyzją z 4.06.2024 Za­kład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. przyznał K. J. emeryturę „powszechną” i ustalił jej wysokość na 7815,02zł. K. J. wniósł o zmianę decyzji i przyznanie emerytury w wysokości 8148,39 zł i zasądzenie kosztów procesu (k. 3-5,23). Wskazał, iż emerytura powinna zostać obliczona przy przyjęciu: kwoty składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego z uwzględnieniem waloryzacji - 511.950,54 zł, środków zgromadzonych na subkoncie - 194.602,32 zł, kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego - 1.077.130,24 zł, średniego trwanie życia - 218,90 miesięcy; (511.950,54 + 194.602,32 +1.077.130,24) / 218.90 = 8.148,39 zł (k.46). Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenia odwołania. Podniósł, iż podstawę obliczenia emerytury zgodnie z art. 25 ww. ustawy stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury oraz kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185 . Zasady waloryzacji składek określa art. 25 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , natomiast zasady waloryzacji kapitału początkowego - art. 173 ustawy. Sąd ustalił co następuje: K. J. był uprawniony do emerytury pomostowej od 01 sierpnia 2022 r. Jej wysokość ustalono na 6162,48zł, przyjmując kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego 902879,82 zł, kwotę zwaloryzowanych składek zaewidencjonowanych na koncie 511950,54 zł, średnie dalsze trwanie życia - 238,90 zł. Na wniosek z 12.04.2024 r. przyznano wnioskodawcy emeryturę na podstawie art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Jej wysokość ustalono na 7815,02 zł, przyjmując: kwotę składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego z uwzględnieniem waloryzacji – 438975,29 zł, środków zgromadzonych na subkoncie - 194.602,32 zł, kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego - 1.077.130,24 zł, średniego trwanie życia - 218,90 miesięcy. Kwota składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 438975,29 zł. dowód: w aktach pozwanego: decyzje k. 5 t. III, k. 25 t. II a.e. wydruki z systemów pozwanego k. 26-42 Sąd zważył co następuje: Spór w sprawie sprowadzał się do prawidłowości ustalenia wysokości emerytury, a w zasadzie jednego ze składników wpływających na jej wysokość - kwoty składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego z uwzględnieniem waloryzacji. Według pozwanego winno to być– 438975,29 zł, według ubezpieczonego 511.950,54 zł (którą to kwotę przyjęto do obliczenia emerytury pomostowej). Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 17 grudnia 1997 r. o emeryturach rentach z FUS (Dz.U.2024.1631; dalej ustawa):

1. Podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24 , stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185 .
2. Waloryzację składek przeprowadza się corocznie, od dnia 1 czerwca każdego roku, poczynając od waloryzacji za rok 2000, z uwzględnieniem art. 25a. W wyniku przeprowadzonej waloryzacji stan konta nie może ulec obniżeniu. Pełnomocnik ubezpieczonego, pomimo wyznaczenia mu stosownego terminu, nie przedstawił zastrzeżeń do złożonych przez pozwanego zestawień tabelarycznych i wydruków z systemu komputerowego. Tym samym przyjąć należało, iż są ona prawidłowe. Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emerytach pomostowych (Dz.U.2024.1696) przewiduje w art. 14 między innymi, iż:
3. Emerytura pomostowa stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury, ustalonej w sposób określony w art. 25 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku 60 lat, ustalone według obowiązujących w dniu zgłoszenia wniosku o przyznanie emerytury pomostowej tablic średniego trwania życia, o których mowa w art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
4. Jeżeli pracownik jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, przy ustalaniu podstawy obliczenia emerytury, składki na ubezpieczenie emerytalne, zaewidencjonowane na jego koncie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, zwanym dalej "Zakładem", zwiększa się przez pomnożenie wskaźnikiem korygującym 19,52/12,22, stanowiącym stosunek pełnej wysokości składki na ubezpieczenie emerytalne do wysokości zaewidencjonowanej na koncie ubezpieczonego w Zakładzie. Stanowisko zaprezentowane przez wnioskodawcę, iż wysokość składek emerytalnych winna być ustalona jak przy emeryturze pomostowej, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z powyższym art. 14 ust. 2 ustawy o emeryturach pomostowych wyłącznie do obliczenia emerytury pomostowej przyjmuje się wskaźnik korygujący (wynoszący w przybliżeniu 1,6). Powodowało to znaczące zwiększenie przyjmowanych do obliczenia emerytury pomostowej zwaloryzowanych składek. Nie powoduje to jednak zwiększenia samej wysokości składek, w szczególności przy obliczeniu innych emerytur. Pomimo więc dalszych, w stosunku do przyjmowanych przy obliczeniu emerytury pomostowej, waloryzacji składek emerytalnych ubezpieczonego, wysokość zwaloryzowanych składek może być niższa niż przy ustaleniu emerytury pomostowej. Stan faktyczny Sąd ustalił w sprawie na podstawie dokumentów złożonych w postepowaniu administracyjnym ora z wydruków pozwanego z systemów komputerowych. Na podstawie art. 235 2 § 1 pkt. 5 KPC Sąd pominął wnioski o biegłego i zeznania wnioskodawcy, albowiem nie były one potrzebne do rozpoznania sprawy. Mając na uwadze wskazane okoliczności, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 KPC oddalił odwołanie. Tomasz Korzeń