Sygn. akt IV. P. 99/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Suwałkach IV. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Alicja Wiśniewska Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Krysiuk po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. w Suwałkach na rozprawie sprawy z powództwa K. J. przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcji (...) S.A. z/s w S. o zapłatę wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, dodatku za pracę w nocy, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy I. Zasądza od pozwanego Przedsiębiorstwa Produkcji (...) S.A. z/s w S. na rzecz powoda K. J. kwotę 5.849,92 zł (pięć tysięcy osiemset czterdzieści dziewięć złotych 92/100) brutto wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot:
- a)303,76 zł od dnia 02.07.2010r. do dnia zapłaty;
- b)290,48 zł od dnia 02.08.2010r. do dnia zapłaty;
- c)289,44 zł od dnia 02.09.2010r. do dnia zapłaty;
- d)303,76 zł od dnia 02.11.2010r. do dnia zapłaty;
- e)970,32 zł od dnia 02.12.2010r. do dnia zapłaty;
- f)275,92 zł od dnia 02.04.2011r. do dnia zapłaty;
- g)637,44 zł od dnia 02.05.2011r. do dnia zapłaty;
- h)939,36 zł od dnia 02.06.2011r. do dnia zapłaty;
- i)912,96 zł od dnia 02.08.2011r. do dnia zapłaty;
- j)290,48 zł od dnia 02.10.2011r. do dnia zapłaty;
- k)303,76 zł od dnia 02.11.2011r. do dnia zapłaty;
- l)332,24 zł od dnia 02.12.2011r. do dnia zapłaty tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych i dodatku za pracę w nocy. II. Zasądza od pozwanego Przedsiębiorstwa Produkcji (...) S.A. z/s w S. na rzecz powoda K. J. kwotę 1.886,08 zł (jeden tysiąc osiemset osiemdziesiąt sześć złotych 08/100) brutto wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 01 marca 2013 r. do dnia zapłaty. III. Oddala powództwo w pozostałym zakresie. IV. Zasądza od powoda K. J. na rzecz pozwanego Przedsiębiorstwa Produkcji (...) S.A. z/s w S. kwotę 1.155,00 zł (jeden tysiąc sto pięćdziesiąt pięć złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. V. Nakazuje pobrać od pozwanego Przedsiębiorstwa Produkcji (...) S.A. z/s w S. na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Suwałkach) kwotę 657,20 zł (sześćset pięćdziesiąt siedem złotych 20/100) tytułem kosztów sądowych. UZASADNIENIE Powód K. J. w pozwie wniesionym przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcji (...) S.A. z/s w S. domagał się zapłaty kwoty 15.676,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych w okresie od maja 2010r. do listopada 2011r. Argumentował, że w wymienionym okresie poza pracą w pięciodniowym tygodniu pracy świadczył również pracę w dni wolne od pracy tj. w soboty, niedziele i dni świąteczne. Potwierdzeniem jego pracy w godzinach nadliczbowych są zapisy w książce ewidencji czasu pracy, kserokopie której dołączył do pozwu. Pozwany Przedsiębiorstwo Produkcji (...) S.A. z/s w S. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Podniósł, iż powód był zatrudniony w ruchu ciągłym i tak jak pozostali pracownicy, pracując na III zmianie, świadczył pracę od godziny 22.00 w niedzielę do godziny 6.00 w piątek, z zachowaniem dobowej i tygodniowej normy czasu pracy. W zamian za pracę w niedziele, święta i dni wolne powód otrzymywał dni wolne w przyjętym okresie rozliczeniowym. W toku procesu powód rozszerzył swoje powództwo, w ten sposób, że wystąpił o zasądzenie od pozwanego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w wysokości 1.552,41 zł (k.128), którą to kwotę zmodyfikował na rozprawie w dniu 28 maja 2014r. i domagał się zapłaty kwoty 1.886,08 zł (k.544). Domagał się ponadto od pozwanego zapłaty dodatku za pracę świadczoną w nocy za okres objęty pozwem (k.416-418). Sąd Pracy ustalił, co następuje: K. J. pozostawał zatrudniony w Przedsiębiorstwie Produkcji (...) S.A. z/s w S. od dnia 02 lipca 1984r. do 28 lutego 2013r., ostatnio na stanowisku majstra, sztygara zmianowego w Zakładzie (...) (dowód: świadectwo pracy k. 11 część C akt osobowych powoda). K. J. świadczył pracę w systemie trzyzmianowym: I zmiana od godz. 6.00 do godz.14.00, II zmiana od godz.14.00 do 22.00, III zmiana od godz. 22.00 do godz.6.00. Praca na trzeciej zmianie, w pięciodniowym tygodniu co do zasady rozpoczynała się o godz.22.00 w niedzielę i kończyła o godz.6.00 rano w piątek. Poza pracą na ustalonych z góry zmianach zdarzało się, iż K. J. pracował dodatkowo w soboty, które były ustalone w danym okresie rozliczeniowym jako dni wolne oraz w niedziele i święta. Miało to miejsce w następujących dniach: 12.06.2010r. (sobota) 6-14, 03.07.2010r. (sobota) g.6-14, 28.08.2010r. (sobota) g.6-14, 23.10.2010r. (sobota) g.6-14, 01.11.2010r. (święto) g.22-6, 13.11.2010r. (sobota) g.6-14, 20.11.2010r. (sobota) g.6-14, 05.03.2011r. (sobota) g.7-15, 09.04.2011r. (sobota) g.6-14, 30.04.2011r. (sobota) g.14-22, 01.05.2011r. (święto) g.22-6, 03.05.2011r. (święto) g.22 – 6, 28.05.2011r. (sobota) g.6-14, 02.07.2011r. (sobota) g.6-14, 09.07.2011r. (sobota) g.6-14, 30.07.2011r. (sobota) g.6-14, 10.09.2011r. (sobota) g.6-14, 08.10.2011r. (sobota) g.6-14, 01.11.2011r. (święto) g.22-6.00 (dowód: zeznania świadków: M. S. k.82v-83v, S. G. k.110v-11, zeznania powoda k.123v, kopie z zeszytu ewidencji czasu pracy k.12-57). K. J. tak jak inni pracownicy Zakładu (...) był zobowiązany potwierdzać obecność w pracy podpisem na liście obecności. Lista obecności była podpisywana tylko od poniedziałku do piątki; sobota, niedziela czy też dzień świąteczny były wykreślone na liście obecności, przez co pracownik świadczący pracę w tych dniach nie mógł złożyć podpisu. Ewidencja rzeczywistego czasu pracy nie była prowadzona, została sporządzona na potrzebny niniejszego procesu na polecenie prezesa Spółki przez kierownika działu (...) . Ewidencja czasu pracy również nie wykazywała pracy w soboty, niedziele i święta pomimo, iż praca w te dni miała miejsce. Rzeczywisty czas pracy pracowników zakładu był ujawniany w zeszycie ewidencji czasu pracy prowadzonym w Zakładzie (...) (dowód: zeznania świadków: M. S. k.82v-83v, S. G. k.110v-110, M. K. k.111-112, zeznania powoda k.123v, kopie z zeszytu ewidencji czasu pracy k.12-57, ewidencja czasu pracy oraz listy obecności k. 133-354). W dniach 15.03.2011r., 21.03.2011r. – 25.03.2011r. oraz w dniach 28.03.2011r. – 30.03.2011r. K. J. świadczył pracę i jego obecność w pracy została potwierdzona w zeszycie ewidencji czasu pracy (k.28-33). Zarówno na liście obecności jak i w ewidencji czasu pracy pracodawca wskazał, iż w w/w okresie pracownik korzystał z urlopu wypoczynkowego (dowód: ewidencja czasu pracy k.215, lista obecności za miesiąc marzec 2011r. k.216). Sąd Pracy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 151§1 k.p. praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych. Za pracę w godzinach nadliczbowych, oprócz normalnego wynagrodzenia przysługuje dodatek w wysokości: 1)100 % wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających: w nocy, w niedziele i święta niebędące dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub w święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, 2) 50 % wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w każdym innym dniu niż określony w pkt 1 . Ponadto w przypadku przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym przysługuje dodatek w wysokości określonej w § 1 pkt 1 , chyba że przekroczenie tej normy nastąpiło w wyniku pracy w godzinach nadliczbowych, za które pracownikowi przysługuje prawo do dodatku w wysokości określonej w §1 ( art. 151 1 § 1 kp ). Powoda obowiązywała 8 - godzinna dobowa norma czasu pracy i przeciętnie 40-godzinna norma czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym. Z dokumentacji pracowniczej przedstawionej przez pozwanego wynika, iż praca powoda, co do zasady obejmowała pięciodniowy tydzień pracy, od poniedziałku do piątku. Dniami wolnymi od pracy były dla powoda - sobota i niedziela. W spornym okresie powód poza pracą świadczoną pięć dni w tygodniu, pracował ponadto w następujących dniach: 12.06.2010r. (sobota) 6-14, 03.07.2010r. (sobota) g.6-14, 28.08.2010r. (sobota) g.6-14, 23.10.2010r. (sobota) g.6-14, 01.11.2010r. (święto) g.22-6, 13.11.2010r. (sobota) g.6-14, 20.11.2010r. (sobota) g.6-14, 05.03.2011r. (sobota) g.7-15, 09.04.2011r. (sobota) g.6-14, 30.04.2011r. (sobota) g.14-22, 01.05.2011r. (święto) g.22-6, 03.05.2011r. (święto) g.22 – 6, 28.05.2011r. (sobota) g.6-14, 02.07.2011r. (sobota) g.6-14, 09.07.2011r. (sobota) g.6-14, 30.07.2011r. (sobota) g.6-14, 10.09.2011r. (sobota) g.6-14, 08.10.2011r. (sobota) g.6-14, 01.11.2011r. (święto) g.22-6.00. Okoliczności powyższe potwierdzają karty z zeszytu ewidencji czasu pracy dołączone do pozwu, których pozwany nie kwestionował, twierdząc iż powód za pracę w w/w dni otrzymał inny dzień wolny. W myśl art. 151 3 k.p. pracownikowi, który ze względu na okoliczności przewidziane w art. 151 § 1 wykonywał pracę w dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, przysługuje w zamian inny dzień wolny od pracy udzielony pracownikowi do końca okresu rozliczeniowego, w terminie z nim uzgodnionym. Pracodawca, aby ustrzec się przed obowiązkiem wypłaty wynagrodzenia wraz ze stosownym dodatkiem pracownikowi wykonującemu pracę w dniu wolnym od pracy winien udzielić pracownikowi całego dnia wolnego od pracy do końca okresu rozliczeniowego. W innym bowiem przypadku pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych. Argumentacja pozwanego, że za pracę powoda, w dni które były dla niego dniami wolnymi od pracy, powód otrzymał inny dzień wolny, nie została potwierdzona, a przedstawione przez pozwanego na tę okoliczność dowody w postaci ewidencji czasu pracy sporządzonej na potrzeby procesu oraz raporty zmiany Sąd uznał za niewiarygodne. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż pracownik nabywa prawo do innego dnia wolnego w zamian za pracę za dni będące dla niego dniami wolnymi, dopiero po wystąpieniu pracy w nadgodzinach. Tymczasem pozwany w piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2014r. (k.478v) wskazuje, iż pracodawca udzielił powodowi dni wolnych jeszcze przed zaistnieniem pracy w godzinach nadliczbowych; za dzień 12.06.2010r. powód miał otrzymać dzień wolny 10.06.2010r., za dzień 23.10.2010r. - dzień wolny 22.10.2010r., za dzień 09.04.2011r. - dzień wolny 05.04.2011r., za 10.09.2011r. - dzień wolny 09.09.2011r. Przedstawione przez pozwanego twierdzenia są nie tylko nie potwierdzone ale przede wszystkim niezrozumiałe, albowiem przed zaistnieniem pracy w godzinach nadliczbowych nie istniał po stronie pracodawcy obowiązek udzielenia pracownikowi dni wolnych w zamian za tę pracę. Odnosząc się do urządzeń ewidencyjnych czasu pracy prowadzonych w pozwanym zakładzie pracy Sąd dokonał ich oceny pod kątem rzetelności i wiarygodności. Owszem, pozwany na żądanie Sądu przedstawił miesięczną ewidencję czasu pracy ale nie odzwierciedla ona rzeczywistego czasu pracy. Należy wskazać, iż ewidencja ta została sporządzona na potrzeby niniejszego procesu i nie jest spójna z listami obecności, które w pozwanym zakładzie pracy funkcjonowały jako sposób potwierdzenia przybycia i obecności w pracy. Przesłuchana w charakterze świadka kierownik działu kadr M. K. stwierdziła, „… ja sporządziłam okazaną ewidencję czasu pracy. W miesiącu mamy normę 168 godzin pracy. Ja zrobiłam dopiski „dzień wolny, dzień wolny” na podstawie raportów dziennych dostarczonych z zakładu pracy. Nie wiem za jakie dni są dni wolne na ewidencji czasu pracy, bo te raporty dzienne pracy nie były zgodne z listami obecności, które są na zakładach produkcyjnych. Jeżeli udzielane są dni wolne to do mnie wpływają podania o odbiór za przepracowane godziny nadliczbowe, w tym przypadku podań nie ma, więc nie mogę określić za jakie to dni… Ja sporządzałam ewidencję na prośbę pana prezesa, na podstawie tych raportów, już jak sprawa była w sądzie (k.111v). Z dalszych zeznań świadka wynika, iż pomimo braku wniosków powoda o dni wolne, pomijając zapisy z listy obecności i bazując wyłącznie na raportach zmiany produkcyjnej, które nie stanowią urządzeń ewidencyjnych czasu pracy, w ewidencji czasu pracy, na zasadzie dowolności wskazywała, że powód korzystał z dnia wolnego, pomimo iż na liście obecności było potwierdzenie jego obecności w pracy. Wskazała ponadto, iż na podstawie dokumentacji pracowniczej powoda nie jest wstanie wskazać ile dni wolnych powód odebrał i za jakie dni pracy w godzinach nadliczbowych (k.111v - 112). Mając powyższe na uwadze należy więc stwierdzić, iż wzorcowo wyglądająca dokumentacja przygotowana na potrzeby niniejszego procesu, którą pozwany przedstawił Sądowi pozostaje w sprzeczności z ustaleniami dokonanymi na podstawie innych środków dowodowych. W tych okolicznościach należy uznać, iż nie stanowią miarodajnego dowodu dla oceny czasu pracy powoda przedstawione przez pozwanego raporty zmiany produkcyjnej oraz ewidencja czasu pracy. Zgodnie z art. 149 § 1 k.p. pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą. Brak dokumentacji, bądź prowadzenie jej w sposób nierzetelny, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie powoduje, że w razie sporu pracodawca ma wykazać, iż pracownik nie pracował w takim wymiarze jak twierdzi, a tym bardziej jaki udokumentował (por. wyrok Sądu Najwyższego z 5 maja 1999 r. I PKN 665/98, OSNAPiUS 2000/14/535). Z obowiązku prowadzenia ewidencji wynikają konsekwencje w zakresie ciężaru dowodu ( art. 6 k.c. w zw. z art. 300 k.p. ) polegające na tym, że to na pracodawcy spoczywa ciężar udowodnienia rzeczywistego czasu pracy z uwzględnieniem pracy w godzinach nadliczbowych. Obowiązkiem pracodawcy zgodnie z §8a Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U.1996.62.286) jest dołączenie do karty ewidencji czasu pracy pracownika jego wniosków o udzielenie dnia wolnego od pracy w zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych. Pozwany wniosków powoda o udzieleniu mu dni wolnych nie przedstawił. Z uwagi na brak rzetelnej ewidencji czasu pracy opierając się na zeznaniach świadków przesłuchanych w sprawie, zeznaniach powoda i niekwestionowanych przez pozwanego kart z zeszytu ewidencji czasu pracy Sąd uznał, iż w okresie objętym pozwem powód świadczył pracę w godzinach nadliczbowych, która miała miejsce w następujących dniach: 12.06.2010r. (sobota) 6-14, 03.07.2010r. (sobota) g.6-14, 28.08.2010r. (sobota) g.6-14, 23.10.2010r. (sobota) g.6-14, 01.11.2010r. (święto) g.22-6, 13.11.2010r. (sobota) g.6-14, 20.11.2010r. (sobota) g.6-14, 05.03.2011r. (sobota) g.7-15, 09.04.2011r. (sobota) g.6-14, 30.04.2011r. (sobota) g.14-22, 01.05.2011r. (święto) g.22-6, 03.05.2011r. (święto) g.22 – 6, 28.05.2011r. (sobota) g.6-14, 02.07.2011r. (sobota) g.6-14, 09.07.2011r. (sobota) g.6-14, 30.07.2011r. (sobota) g.6-14, 10.09.2011r. (sobota) g.6-14, 08.10.2011r. (sobota) g.6-14, 01.11.2011r. (święto) g.22-6.00, za którą to pracę nie zostały mu udzielone dni wolne jak również nie zostało wypłacone stosowne wynagrodzenie. W oparciu o powyższe ustalenia Sądu dotyczące czasu pracy powoda biegła z zakresu rachunkowości i finansów (...) sporządziła opinię zasadniczą (k.398-402) i opinię uzupełniającą (k.506-515), w której wyliczyła wysokość wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych. Za miarodajną do obliczenia wysokości świadczeń przysługujących powodowi Sąd uznał opinię uzupełniającą, w której to opinii biegła wyliczyła zarówno wynagrodzenie i dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych, uwzględniając dodatek za pracę w warunkach szkodliwych, jak również dodatek za pracę w nocy, o który powód rozszerzył powództwo. Zdaniem Sądu biegła prawidłowo do wyliczenia powodowi dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych przyjęła jego wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek stażowy i dodatek za pracę w warunkach szkodliwych, nie uwzględniając premii uznaniowej i ekonomicznej. Zgodnie z art. 151 1 § 3 kp wynagrodzenie stanowiące podstawę obliczenia dodatku, o którym mowa w §2 , obejmuje wynagrodzenie pracownika wynikające z jego osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagrodzenia – 60% wynagrodzenia. Z utrwalonego stanowiska Sądu Najwyższego wynika, iż wynagrodzenie pracownika wynikające z jego osobistego zaszeregowania, o którym mowa w przepisach o wynagradzaniu za pracę nadliczbową, obejmuje oprócz wynagrodzenia zasadniczego również dodatek funkcyjny oraz inne stałe składniki wynagrodzenia, które nie są uzależnione od określonych efektów pracy (por. uchwałę SN z dnia 30 grudnia 1986r., III PZP 42/86, wyrok SN z dnia 22 czerwca 2011r., II PK 3/11). Ponieważ stałymi składnikami wynagrodzenia powoda było wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek stażowy i dodatek za pracę w warunkach szkodliwych, przy ich uwzględnieniu należało dokonać wyliczenia wysokości dodatku przysługującego za pracę w godzinach nadliczbowych. Nie było natomiast podstaw do zaliczenia do normalnego wynagrodzenia premii uznaniowej oraz premii ekonomicznej albowiem zgodnie z regulaminem wynagradzania te składniki wynagrodzenia uzależnione są od wyników pracy pracownika (premia uznaniowa) bądź od osiągnięcia przez przedsiębiorstwo danego wyniku finansowego (premia ekonomiczna). Jak chodzi o dodatek za pracę w nocy, to został on obliczony zgodnie z postanowieniami regulaminu wynagradzania (k.420-433), który w art. 8 stanowi, iż dodatek za pracę w porze nocnej przysługuje zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy. Przepis art. 151 8 §1 kp stanowi natomiast, iż pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawiki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów. Zasady wynagradzania według postanowień regulaminu pracy zostały wobec powoda zastosowane od dnia 01 sierpnia 2008r. zgodnie z porozumieniem zmieniającym warunki płacy (k.68 części B akt osobowych powoda) i są dla stron stosunku pracy wiążące. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wyliczeń zawartych w sporządzonej opinii. Zostały one bowiem sporządzone szczegółowo i rzetelnie, w zgodzie z tezą dowodową sformułowaną przez Sąd i przy uwzględnieniu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Zważywszy na powyższe należało zasądzić na rzecz powoda kwotę 5.849,92 zł brutto wraz z ustawowymi odsetkami (pkt I wyroku). Ponieważ powód w swoim pozwie domagał się zapłaty kwoty 15.676,62 zł tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych roszczenie ponad zasądzoną na jego rzecz kwotę należało oddalić, o czym orzeczono w pkt III. W myśl art. 171§1 k.p. w przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny. Powód domagając się zapłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wskazał, iż w okresie: 15.03.2011r., 21.03.2011r. – 25.03.2011r. oraz 28.03.2011r. – 30.03.2011r., kiedy to rzekomo miał przebywać na urlopie, faktycznie świadczył pracę na rzecz pozwanego, na dowód czego przedstawił karty z zeszytu ewidencji czasu pracy, potwierdzające jego obecność w pracy w tym okresie. Pozwany tej okoliczności nie kwestionował, twierdził natomiast, iż urlop wypoczynkowy powód wykorzystał w późniejszym okresie tj. w sierpniu 2011r. W sytuacji, gdy powód zaprzeczył aby taka sytuacja miała miejsce Sąd uznał, iż nie było żadnych podstaw do uwzględnienia stanowiska pozwanego. Pozwany nie przedstawił wniosku urlopowego powoda na sierpień 2011r., natomiast z listy obecności za sierpień 2011r. wynika, iż powód przez cały miesiąc świadczył pracę. Odręczne zapiski kadrowej M. K. na ewidencji czasu pracy, iż od 8 19 sierpnia 2011r. powód korzystał z urlopu wypoczynkowego, w świetle jej zeznań wskazujących w jaki sposób prowadzona była ewidencja czasu pracy, nie mogą być miarodajne dla dokonania ustaleń w tym przedmiocie. Z powyższych względów Sąd zasądził na rzecz powoda ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wyliczony przez biegłą z zakresu rachunkowości A. W. w opinii uzupełniającej z dnia 14 marca 2014r. (pkt II wyroku). W przedmiocie kosztów procesu Sąd orzekł na zasadzie art. 100 k.p.c. i obciążył powoda kosztami procesu poniesionymi przez przeciwnika w zakresie, w jakim proces przegrał (45%). Wysokość należnych kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił w oparciu o przepisy §11 ust.1 pkt.2 w zw. z §6 pkt.5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (D z.U.02.163.1349). Na zasadzie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.05.167.1398) obciążono pozwanego kosztami sądowymi w części w jakiej proces przegrał (387,00 zł (opłata sądowa) + 270,40 zł (wydatki) = 657,20 zł). SSR Alicja Wiśniewska