Sygn. akt I 1 C 11/23 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk po rozpoznaniu dnia 27 listopada 2023 roku w G. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. przeciwko M. N. o zapłatę I. zasądza od pozwanego M. N. na rzecz powoda (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. kwotę 7.028,20 zł (siedem tysięcy dwadzieścia osiem złotych dwadzieścia groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 lutego 2023 roku do dnia zapłaty, II. oddala powództwo w pozostałym zakresie, III. zasądza od pozwanego M. N. na rzecz powoda (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. kwotę 3.217,00 zł (trzy tysiące dwieście siedemnaście złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu, IV. nakazuje ściągnąć od pozwanego M. N. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 306,14 zł (trzysta sześć złotych czternaście groszy) tytułem kosztów sądowych wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa. Sygn. akt I 1 C 11/23 UZASADNIENIE Stan faktyczny W dniu 23 października 2018 r. M. N. w ramach wykonywania obowiązków pracowniczych (jako zawodowy kierowca) poruszał się pojazdem dostawczym M. (...) nr rej. (...) (samochód z częścią bagażową – chłodnią). W trakcie cofania pojazdu uderzył w prawidłowo zaparkowany przy ul. (...) w G. pojazd V. (...) nr rej. (...) (należący do D. P.
(1)). Po uderzeniu w ten pojazd pozwanego zatrzymał się z lekkim zachybotaniem, pozwany obrócił głowę w prawo w kierunku w/w pojazdu V. (...) , po czym odjechał z miejsca zdarzenia. Dowód: zeznania pozwanego (częściowo) nagranie video ze zdarzenia, płyta CD-R, k. 130 Pojazd kierowany przez M. N. był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. w W. (obecnie pod firmą: (...) Towarzystwo (...) ). Ubezpieczyciel wypłacił poszkodowanemu ( D. P.
(1)) odszkodowanie za zdarzenie z dn. 23 października 2018 r. w łącznej kwocie 7.028,20 zł (w tym 922,50 zł tytułem wydatków na najem pojazdu zastępczego). Okoliczność bezsporna Ekonomicznie uzasadniony koszt naprawy uszkodzeń pojazdu poszkodowanego wyniósłby brutto 6.380,96 zł. Dowód: opinia biegłego D. F. , k. 148 Pojazd poszkodowanego w chwili szkody był w dobrym, oryginalnym stanie, nie był wcześniej uszkodzony i naprawiany. Dowód: zeznania świadka D. P. , k. 118 Ocena dowodów Zeznania świadka D. P. są szczere, spontaniczne i wiarygodne. Zeznania pozwanego są częściowo niewiarygodne, a mianowicie w zakresie tłumaczeń, które miałyby rzekomo wyjaśnić to, że nie spostrzegł, że w czasie jazdy uderzył w zaparkowanego V. . Otóż w tym zakresie z zapisu monitoringu wyraźnie wynika, że uszkodzony pojazd V. (...) nie był tak umiejscowiony, aby nie został zauważony przez pozwanego, przeciwnie, w chwili uderzenia cofający pojazd dostawczy zatrzymał się i zachybotał, a kierujący nim pozwany spontanicznie natychmiast skierował głowę w lewo wiedząc, że tam znajduje się przeszkoda (pojazd poszkodowanego), w którą uderzył – musiał w tym momencie zobaczyć (a ułamek sekundy wcześniej usłyszeć), że jego pojazd najechał na pojazd poszkodowanego i to było przyczyną zatrzymania się pojazdu sprawcy (zachybotania) . Sprawca nie mógł zahamować przecież tuż przed zetknięciem się z pojazdem pokrzywdzonego, bo w takiej sytuacji w ogóle nie doszłoby do uszkodzeń – co jest oczywiste, ale umknęło uwagi pełnomocnika pozwanego. Reasumując, w świetle powyższego zapisu wideo – pozwany zeznając na rozprawie mówił częściowo nieprawdę, bo doskonale wiedział co się zdarzyło, co oznacza, że zdaniem Sądu w pełni świadomie oddalił się z miejsca zdarzenia. Opinia biegłego D. F. jest jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna. Zapis wideo obrazujący moment wypadku nie nosi cech manipulacji lub przerobienia, jest dostatecznie płynny i ostry. Pozostałe okoliczności sprawy są bezsporne. Kwalifikacja prawna Pozwany miał świadomość spowodowania szkody w cudzym pojeździe i świadomie oddalił się z miejsca zdarzenia, nie pozostawiając poszkodowanemu żadnej możliwości skontaktowania się z nim, bo na miejscu nie pozostały żadne znaki umożliwiających identyfikację pojazdu sprawcy. Powyższe wypełnia znamiona „zbiegnięcia z miejsca zdarzenia” w rozumieniu art. 43 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych . Wysokość roszczenia pozwu została należycie udowodniona. Wyliczenia biegłego co do ekonomicznie uzasadnionych kosztów przywrócenia stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu dają wynik nawet wyższy, niż rzeczywiście wypłacone poszkodowanemu odszkodowanie z tego tytułu. Pozwany (reprezentowany profesjonalnie) nie kwestionował w procesie zasady i wysokości odszkodowania w zakresie wydatków poszkodowanego na najem pojazdu zastępczego. Powództwo było niezasadne co do określenia daty początkowej odsetek – nie przedstawiono dowodów doręczeń wezwać przedsądowych i uznano, że roszczenie – w świetle art. 455 k.c. – stało się wymagalne miesiąc od daty doręczenia odpisu pozwu pozwanemu. Mając powyższe na uwadze powództwo uznano za zasadne częściowo, na mocy art. 43 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] z odsetkami zasądzonymi na podstawie art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. – punkt I. sentencji. W pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocy art. 455 k.c. a contrario – punkt II. sentencji. Na marginesie należy zauważyć, że konsekwentne powoływanie się przez pozwanego na brak spełnienia znamion wykroczenia jest nieporozumieniem – oceniany przez Policję przepis art. 98 Kodeksu wykroczeń wymaga naruszenia zasad bezpieczeństwa poza drogą publiczną w okolicznościach zagrażających bezpieczeństwu innej osoby, a tym wypadku było oczywiste, że w zaparkowanym pojeździe poszkodowanego nie znajdował się nikt. Na marginesie należy stwierdzić, że Policja – po oględzinach nagrania wideo – słusznie stwierdziła, że pozwany z własnej winy (brak wymaganej ostrożności przy cofaniu) najechał na pojazd V. (...) i następnie oddalił się z miejsca zdarzenia (k. 200 verso ). Koszty Na zasądzone od przegrywającego proces pozwanego koszty składa się: opłata sądowa od pozwu (400 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (1.800 zł, § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka na biegłego (1.000 zł) oraz odsetki od kosztów – punkt III. na mocy art. 100 k.p.c. – albowiem powód uległ jedynie co do nieznacznej części zgłoszonego w pozwie roszczenia. W punkcie IV. sentencji nakazano ściągnąć od pozwanego niezaliczkowaną część wynagrodzenia biegłego – na mocy art. 100 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.