Sygn. akt III Ca 912/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion-Hajduk Protokolant Marzena Makoś po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa A. S. , L. J. , K. S. i J. J. przeciwko K. M. ( M. ) o zapłatę na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt VIII C 684/22
- zmienia zaskarżony wyrok w punkcie
- w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powodów jako wierzycieli solidarnych 2002,75 zł (dwa tysiące dwa złote i siedemdziesiąt pięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 października 2024r.;
- oddala apelację w pozostałym zakresie;
- przyznaje kuratorowi adwokatowi S. O. od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zabrzu wynagrodzenie w kwocie 166,05 zł (sto sześćdziesiąt sześć złotych i pięć groszy) wraz z podatkiem od towarów i usług;
- nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zabrzu 166,05 zł (sto sześćdziesiąt sześć złotych i pięć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;
- zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie 157,45 zł (sto pięćdziesiąt siedem złotych i czterdzieści pięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o kosztach, tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. SSO Magdalena Balion-Hajduk Sygn. akt III Ca 912/23 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z 30 sierpnia 2023 roku zasądził od pozwanego K. M. na rzecz powodów A. S. , L. J. , K. S. , J. J. do niepodzielnej ręki 1.520,90 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 października 2021 , oddalił powództwo w części i orzekł o kosztach postępowania, przyznając adwokatowi S. O. wynagrodzenie w kwocie 1.107 złotych brutto za pełnienie obowiązków kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego i zasądzając od pozwanego na rzecz powodów jako wierzycieli solidarnych kwotę 1.005,75 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku. Sąd Rejonowy ustalił, że powodowie A. S. , K. S. , L. J. i J. J. w ramach wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej są współwłaścicielami nieruchomości położonej w Z. , przy ul. (...) od 30 lipca 2021 roku. Pozwany zawarł z poprzednim właścicielem nieruchomości umowę najmu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Z. przy ul. (...) na okres od 2 stycznia 2 020 roku do 1 stycznia 2022 roku. Aneksem nr (...) z dnia 1 kwietnia 2021 roku doszło do zmiany podmiotu umowy najmu na skutek przejścia prawa własności na rzecz powodów. Strony ustaliły, że opłata z tytułu czynszu najmu nieruchomości wynosiła 1.200 zł, ponadto najemca zobowiązany był ponosić koszty bieżące na utrzymanie nieruchomości wspólnej i wywóz śmieci w kwocie 38 zł oraz opłaty za zimną wodę według wskazań licznika. Rozliczenia były dokonywane co miesiąc, a płatność winna nastąpić z za każdy miesiąc najmu z góry do 10-go dnia każdego miesiąca. Nadto pozwany zawarł z poprzednim właścicielem nieruchomości umowę najmu garażu począwszy od 1 marca 2017 roku. Aneksem nr (...) do umowy doszło do zmiany podmiotu umowy najmu na skutek przejścia prawa własności na rzecz powodów. Następnie strony zawarły aneks nr (...) , na podstawie którego od 1 kwietnia 2021 roku, umowa najmu dotyczyła dwóch garaży. Zmieniono także wysokość czynszu najmu jednego garażu na kwotę 115 zł netto za każdy miesiąc najmu, płatny z góry do 10-go dnia każdego miesiąca. Powodowie wystawili pozwanemu fakturę związaną z opłatami za najem lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. (...) za miesiąc październik w łącznej wysokości 1.406,20 zł. Na kwotę tę składały się: czynsz w wysokości 1.200 zł, opłata eksploatacyjna w wysokości 38 zł, zaliczka na wodę zimną w wysokości 64,60 zł oraz zaliczka z tytułu odprowadzania ścieków w wysokości 103,60 zł. Ponadto, za miesiąc październik powodowie wystawili faktury za najem garaży, za które pozwany był zobowiązany uiścić opłatę w łącznej wysokości 282,90 zł, po 115 zł netto, a 141,45 zł brutto za każdy z garaży. Sąd Rejonowy jako podstawę rozstrzygnięcia powołał art. 659 k.c. Uznał, że powodowie, przedkładając umowy najmu oraz faktury rozliczeniowe za sporny czas wykazali roszczenie do kwoty 1.238,00 zł z tytułu najmu nieruchomości położonej w Z. przy ul. (...) w tym kwoty 1.200 zł (opłaty za czynsz najmu nieruchomości w październiku 2021 roku) oraz 38 zł (opłaty eksploatacyjnej). Za udowodnione i wykazane Sąd I instancji uznał także roszczenie w zakresie kwoty 282,90 zł tytułem najmu garaży w październiku 2021r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo dotyczące należności z tytułu zaliczki za zimną wodę (prognoza) na kwotę 64,60 zł oraz odprowadzanie ścieków (prognoza) w kwocie 103,60 zł, które jako nierozliczone, były niezasadne. Powodowie nie wykazali faktycznego zużycia i nie dokonali rozliczenia zaliczek. Ponadto w umowie wskazano, że rozliczenie tych mediów nastąpi na podstawie wskazań licznika. Powodowie wnieśli apelację w części oddalającej powództwo co do kwoty 168,20 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 października 2021 roku, w części przyznającej kuratorowi wynagrodzenie ponad kwotę 443 zł oraz w całości w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Powodowie zarzucili: - naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia to jest art. 233 § 1 k.p.c. przez nieprawidłową ocenę z pominięciem zasad logiki i doświadczenia życiowego w zakresie ustalenia, że powodowie nie wykazali roszczenia co do kwoty w 168,20 złotych z tytułu zużycia zimnej wody przez pozwanego oraz uznanie, że podjęte przez kuratora działania stanowią szczególny nakład pracy -naruszenie art. 109 § 1 k.p.c. w związku z 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 28 lipca 2005 roku przez nieprawidłowe zastosowanie, skutkujące niezaliczeniem wydatków na wynagrodzenie kuratora do kosztów sądowych, niezasadne wymaganie w tym zakresie spisu poniesionych kosztów w oraz naruszenie § 1 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej z 9 marca 2018 roku przez niezasadne i mimo braku przesłanek ku temu przyznanie kuratorowi wynagrodzenia w podwyższonej kwocie ponad 40 % stawki minimalnej, o której mówią w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturze , - a także zarzucili błąd co w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że pozwany zgodnie z umową nie był zobowiązany do ponoszenia kosztów zimnej wody w kwocie 168,20 zł, a podjęte przez kuratora działania stanowią szczególny nakład pracy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja w części zasługiwała na uwzględnienie, a to w tym zakresie w jakim dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Niewątpliwie rację mają skarżący, że na koszty sądowe składają się również koszty wynagrodzenia kuratora i poniesione przez nich zaliczki na ten cel winny zostać uwzględnione w rozstrzygnięciu o kosztach sądowych. Powodowi uiścili zaliczki w łącznej kwocie 1107 złotych i skoro sąd przyznał wynagrodzenie kuratorowi ustanowionemu dla pozwanego w takiej wysokości, winien te koszty rozliczyć na zasadach określonych w art. 98 i nast. k.p.c. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 9 marca 2018 roku w sprawie określenia zwrotu wydatków poniesionych przez kuratora w ustanowionych dla strony wprost w sprawie cywilnej w § 1 ust 1 określa wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności adwokackie określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze , a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny - w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności radców prawnych określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w obu przypadkach nie mniej niż 60 zł. § 1 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że wysokość wynagrodzenia w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w kwocie wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej wskazanych stawek minimalnych, jeżeli uzasadnia to: 1) nakład pracy kuratora, w szczególności czas poświęcony na przygotowanie się do działania w postępowaniu, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie; 2) wartość przedmiotu sporu; 3) stopień zawiłości sprawy. Sąd Rejonowy uznał, że przeprowadzenie rozpraw w niniejszej sprawie oraz podjęte czynności polegające na poszukiwaniu pozwanego, w tym ustalanie czy pozwany mieszka pod wskazanymi adresami, z których to czynności kurator złożył stosowne sprawozdanie, uzasadniają przyznanie wynagrodzenia zgodnie z § 3 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia. Tym samym nie można podzielić zarzutu apelacji o naruszeniu tej regulacji. Natomiast z całą pewnością koszty te poniesione przez powodów winny zostać rozliczone w całości w postanowieniu o kosztach procesu jajo koszty sądowe. Sąd odwoławczy uznał natomiast zarzut nieuzasadnionego przyjęcia przez Sąd Rejonowy, że powodowie nie wykazali roszczenia co do kwoty 168,20 zł z tytułu zużycia zimnej wody przez pozwanego za nieuzasadniony. Strony łączyła z umowa najmu zawarta w formie pisemnej z dnia 2 stycznia 2020 roku, w której w § 8 wskazano, że najemca zobowiązuje się ponosić koszty bieżące na utrzymanie nieruchomości wspólnej, czyli sprzątanie klatki schodowej, podwórza, oświetlenie klatki schodowej i wywóz śmieci razem 38 zł od osoby miesięcznie oraz opłaty za zimną wodę wg wskazań licznika. Powyższe opłaty należy regulować do dziesiątego każdego miesiąca do rąk wynajmującego. Ponadto w umowie w § 23 wskazano stany liczników prądu gazu i wody. W niniejszym postępowaniu powodowie jako dowód na wykazanie tego roszczenia przedłożyli fakturę, w której wskazano prognozowane zużycie zimnej wody. Z treści tej umowy wynika, iż strony umówiły się na rozliczanie kosztów zimnej wody wg stanu licznika tj. wg faktycznego zużycia, a nie wg prognozowanych faktur. Powodowie nie przedstawili dowodu wykazującego wysokość tego roszczenia korespondującego z treścią zawartej umowy, tym samym nie wykazali wysokości roszczenia. Podsumowując, Sąd Okręgowy na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zmienił wyrok w punkcie 4 dotyczącym rozstrzygnięcia o kosztach przez sądem I instancji. Koszty te należało rozliczyć stosunkowo zgodnie z art. 100 k.p.c. Powodowie wygrali proces w 90,40%. Koszty wyniosły łącznie 2224 złotych ( opłata od pozwu 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika wraz z oplata od pełnomocnictwa 917zł , zaliczki na wynagrodzenie kuratora 443 zł i 664 zł) Pozwany winien zwrócić podwodom 90,40% kosztów tj. 2002,75zł. W pozostałej części apelację oddalono na mocy art. 385 k.p.c. jako nieuzasadnioną. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł również na podstawie artykułu 100 k.p.c. Pozwany przegrał w 67 % i takim zakresie powinien ponieść koszty postępowania odwoławczego, które wyniosły 235 zł. Na koszty postępowania odwoławczego złożyły si: opłata od apelacji 100 zł i wynagrodzenie pełnomocnika liczona od wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 135 zł. 67 % wynosi 157,45 zł. Sąd Okręgowy przyznał kuratorowi od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Zabrzu kwoty 166,05 zł wraz podatkiem od towarów i usług tytułem wynagrodzenia, natomiast oraz na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazał pobrać powyższą kwotę od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego w Zabrzu tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. SSO Magdalena Balion - Hajduk