Sad powszechny, I C 328/21

Sygn. akt: I C 328/21 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 grudnia 2024 rok Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Katarzyna Wysoczyńska Protokolant: ------------------------------------------- po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2024 roku w Jędrzejowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz strony powodowej (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 1919,90 zł (jeden tysiąc dziewięćset dziewiętnaście złotych 90/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 listopada 2019 roku do dnia zapłaty II. umarza postępowanie co do kwoty 22,30 zł (dwadzieścia dwa złote 30/100) III. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz strony powodowej (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 2108,50 zł (dwa tysiące sto osiem zlotych50/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu IV. nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jędrzejowie tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych od: 1) strony powodowej (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 478,06 zł (czterysta siedemdziesiąt osiem złotych 06/100) z kwoty zasadzonej w pkt I wyroku 2) pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę 1434,21 zł (jeden tysiąc czterysta trzydzieści cztery złote 21/100) Sygn. akt I C 328/21 UZASADNIENIE Wyroku z dnia 31 grudnia 2024 roku W dniu 22 października 2021 roku do tut. Sądu wpłynął pozew (...) Sp. z o.o. w K. przeciwko (...) Spółka Akcyjna w W. o zapłatę kwoty 2520,79 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19 listopada 2019 roku do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że kwota żądania stanowi zwrot kosztów naprawy samochodu marki A. (...) nr rej. (...) potwierdzony faktura VAT z dnia 30 września 2019 roku, a nadto, że nabyła wierzytelność związaną z odszkodowaniem za uszkodzenie przedmiotowego pojazdu w drodze przelewu wierzytelności. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 12 listopada 2021 roku Sąd uwzględnił powództwo (k. 32). W sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 6 grudnia 2021 roku strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu, wskazując na niezasadność żądania oraz, że kwota odszkodowania wypłacona w ramach postępowania szkodowego stanowiła całkowitą rekompensatę szkody oraz zakwestionowała koszt czyszczenia auta, likwidacji szkody, odłączenia akumlatora, programowanie pamięci trwałej, niezasadną wyminę osłony dołu silnika i robociznę (k. 38 – 40). W dniu 31 grudnia 2021 roku strona powodowa cofnęła pozew do kwoty 22,30 zł (k. 88 – 93). W dniu 6 października 2022 roku strona powodowa cofnęła pozew do kwoty 578,59 zł (k. 210- 202). Postanowieniem z dnia 11 października 2022 roku umorzono postępowanie co do kwoty 578,59 zł (k. 204). Sąd zważył co następuje: W dniu 4 maja 20219 roku samochód marki A. (...) nr rej. (...) należący do A. C. i E. S. został uszkodzony w wyniku kolizji z samochodem posiadającym ubezpieczenie OC w (...) S.A. Sprawcą kolizji był kierujący samochodem posiadającym ubezpieczenie w (...) S.A Samochód został naprawiony przez (...) Sp. z o.o. i z tego tytułu wystawiono fakturę VAT nr (...) na kwotę 14.651,12 zł, która do kwoty 1635,90 zł stanowiła koszt wynajmu pojazdu zastępczego. W wyniku postępowania szkodowego strona pozwana przyznała w dniu 18 listopada 2019 kwotę 10.494,43 zł oraz kwotę 1014,75 zł z tytułu wynajmu pojazdu zastępczego. A. C. i E. S. oraz strona powodowa zawarli w dniu 11 sierpnia 2021 roku umowy cesji wierzytelności w związku ze zdarzeniem drogowym z dnia 4 maja 2019 roku w samochodzie A. (...) nr rej. (...) nr akt szkody PL (...) obejmującą zwrot kosztów naprawy samochodu, wynajmu pojazdu zastępczego. Wartość szkody w samochodzie A. (...) nr rej. (...) wyniosła 12.398,49 zł brutto. Dowód: umowy cesji wierzytelności (k. 17 - 18), kosztorysy (k. 58-60,70 - 72 ), ustalenie wysokości szkody (k. 61 - 63), faktura (k. 10), pisma (k. 12, 53,55, 76,77,79), zgłoszenie szkody (k. 48 - 50), opinia biegłego M. S. (k. 278 – 287, 299 – 308,315 - 317), zdjęcia (k. 81 – 86), zeznania świadka A. C. (k. 124v + nagranie rozprawy z dnia 29 marca 2022 roku), zeznania prezesa strony powodowej K. U. (k. 124v – 125 + nagranie rozprawy z dnia 29 marca 2022 roku). Sąd zważył co następuje: Powództwo jest zasadne. Zgodnie z przepisem art. 805 § 1 kc przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. W niniejszej sprawie niespornym było to, że sprawca kolizji z samochodem A. (...) nr rej. (...) posiadał ubezpieczenie OC w (...) S.A. Zgodnie z przepisem art. 361 kc zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda powstała; naprawienie ]szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógł osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Szkodą jest powstała wbrew woli poszkodowanego różnica między obecnym jego stanem majątkowym a stanem jaki zaistniałby gdyby nie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę (OSNCP 1964 rok nr 7-8 poz. 128). Stratą jest pomniejszenie majątku poszkodowanego, które polega bądź na uszczupleniu pasywów (zniszczenie, utrata lub uszkodzenie określonych składników) albo przybyciu pasywów (np. powstanie nowych zobowiązań). Zgodnie z przepisem art. 363 kc naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej; jeżeli szkoda ma być naprawiona w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona wg cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba, że szczególne okoliczności wymagają ustalenia odszkodowania przy uwzględnieniu cen z innej chwili. Wybór sposobu naprawienia szkody spoczywa na osobie poszkodowanego, przy czym należy zaznaczyć, że nie jest wykluczone połączenie dwóch sposobów naprawienia szkody, a mianowicie przywrócenie stanu poprzedniego i zapłata odpowiedniej kwoty pieniężnej, albowiem w przypadku naprawienia szkody chodzi o doprowadzenie do całkowitej jej likwidacji, a czasami restytucja naturalna nie jest możliwa (wyrok z dnia 3 lutego 1971 roku III CRN 450/70 OSNCP 1971 nr 11 poz. 205). W niniejszej sprawie w ocenie Sądu wartość szkody w pojeździe marki A. (...) nr rej. (...) wyniosła 12398,49 zł brutto. Wartość tą ustalono w oparciu o wiarygodną opinię biegłego M. S. . Należy w tym miejscu wskazać, że Sąd nie zaakceptował szacunku dokonanego przez stronę pozwaną w ramach postępowania przedsądowego, albowiem został on sporządzony w sposób nieobiektywny i we własnym interesie (...) S.A. Szacunek ten dokonany prywatnie nie stanowił opinii biegłych w rozumieniu art. 278 kpc , a jedynie prywatne dokumenty w rozumieniu art. 253 kc (wyrok SN z dnia 2 lutego 2011 roku II CSK 323/10 lex 738542). Jego wiarygodność zdaniem Sądu została obalona w sposób jednoznaczny przez wiarygodną opinię biegłego M. S. , który zrozumiale przedstawił swe stanowisko, a Sąd je zaakceptował w całości. Dodać należy, że w przypadku oddalenia powództwa i uznania, zgodnie z twierdzeniami strony pozwanej, że kwota wypłaconego ostatecznie niespornego odszkodowania stanowiła całkowite naprawienie szkody, doszłoby do pokrzywdzenia strony powodowej, która wstąpiła w prawa współwłaścicieli pojazdu marki A. (...) nr rej. (...) , albowiem kwota wypłaconego do tej pory odszkodowania nie rekompensowała w całości szkody w tym pojeździe i kosztów jego naprawy. Należy zważyć, że ubezpieczyciel, w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu, powinien ustalić odszkodowanie w kwocie, która zapewnia przywrócenie w całości pojazdu do stanu sprzed zdarzenia wyrządzającego szkodę (wyrok SN z dnia 20 października 1972 roku II CR 425/72 , OSNCP 1973, nr 6, poz. 111; uchwała SN 7 dnia 12 kwietnia 2012 roku III CZP 80/11, OSNC 2012, nr 10, poz. 112), a z uwagi na wiarygodną opinię biegłego M. S. brak było podstaw do przyjęcia, że wypłacona kwota w ramach postępowania szkodowego pozwoliła na pokrycie całkowite szkody. Ostatecznie Sąd ustalił, na podstawie wiarygodnej opinii biegłego M. S. , że należne odszkodowanie za uszkodzenie samochodu A. (...) nr rej. (...) wyniosło 12.398,49 zł. Od kwoty tej odjęto przyznaną już kwotę 10.494,43 zł, otrzymując ostatecznie kwotę 1919,90 zł, którą zasądzono w pkt I wyroku. Odsetki ustawowe za opóźnienie od wskazanej kwoty zasądzono od dnia 19 listopada 2019 roku zgodnie z żądaniem pozwu, albowiem w tej dacie postępowanie szkodowe już było zakończone. W pkt II umorzono postępowanie co do kwoty 22, 30 zł na podstawie art. 355 kpc . O kosztach procesu orzeczono w pkt III na podstawie art. 98 § 1, 1 1 kpc i art. 108 kpc . Strona powodowa wygrała w 75 % w stosunku do swych żądań (także przy uwzględnieniu cofnięcia pozwu co do kwoty 600,89 zł), a strona pozwana co do 25 % i w takim zakresie rozliczono koszty procesu. Strona powodowa poniosła w niniejszej sprawie następujące koszty procesu w łącznej kwocie (...) - opłata od pozwu w kwocie 200 zł - kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - wydatek w kwocie 1000 zł na poczet opinii biegłego - kwota 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Zatem ze wskazanej kwoty należała się kwota 2337,75 zł. Strona pozwana poniosła w niniejszej sprawie następujące koszty procesu w łącznej kwocie 917 zł - kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - kwota 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Zatem ze wskazanej kwoty należała się kwota 229,25 zł. Po zminusowaniu otrzymano kwotę 2108,50 zł, którą zasądzono w pkt III wyroku. W pkt IV orzeczono na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych . Koszty sądowe w niniejszej sprawie wyniosły 3912,27 zł, a związane były z wynagrodzeniem biegłego, które nie zostały w całości pokryte z uiszczonych zaliczek (zostały uiszczone do kwoty 2000 zł). Niedopłatę w kwocie 1912,27 zł Sąd pobrał od stron z uwzględnieniem wyniku procesu.