Sad powszechny, I C 85/23

(1)samochód ciężarowy, który podlegał komorniczemu zajęciu, o czym nie było żadnej informacji. Dochodzona przez powoda kwota wynika z poniesienia przez niego kosztów związanych z utrzymaniem rzeczy w szczególności remontu samochodu, opłat związanych z ubezpieczeniem OC, przeglądów technicznych i parkowania pojazdu na swoim placu. 26 kwietnia 2023r. odpis pozwu z wnioskiem o przypozwanie i stosownym pouczeniem doręczono komornikowi sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Brzozowie jednak komornik do dnia zamknięcia rozprawy nie wstąpił do sprawy i nie złożył żadnej odpowiedzi. Pozwany bank (...) S.A. z siedzibą w W. w odpowiedzi na pozew z 2 czerwca 2023 roku (karta 27) wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazał, iż kwestionuje powództwo w zakresie zasady i wysokości oraz , iż roszczenie powinien powód kierować do sprzedającego pojazd M. U.

(1). Dodatkowo pozwany zarzucił przedawnienie roszczeń, wskazując iż powód miał wiedzę o wadzie prawnej pojazdu już trzydziestego października 2013 roku. 28 sierpnia 2023 roku powód złożył pismo procesowe, w którym podtrzymał stanowisko zawarte w pozwie, wskazując dodatkowo w uzasadnieniu tego pisma , iż roszczenia mają charakter związany z bezpodstawnym wzbogaceniem pozwanego i poniesioną szkodą przez powoda. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku 26 marca 2024 roku pełnomocnik powoda podtrzymał stanowisko zawarte w pismach procesowych wskazując, iż podstawą żądania powoda są przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Prowadzący postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikom M. U.

(2)i M. U.

(1)Komornik Sądowy przy SR w Brzozowie A. P. 23.02.2011 r. dokonała zajęcia ruchomości m.in. w postaci samochodu marki V. (...) o nr rej. (...) , rok produkcji 1997, nr ident. (...) . Z czynności tej został sporządzony protokół. Zajęte ruchomości oddano pod dozór dłużnika, którego pouczono o obowiązkach dozorcy. Jednocześnie Komornik Sądowy wezwał M. U.

(2)i M. U.

(1)do wskazania w terminie 7 dni osób trzecich, których prawa zostały naruszone w wyniku dokonanej czynności zajęcia. Komornik Sądowy zwrócił się także do Starostwa Powiatowego w B. (Wydział Komunikacji) o dokonanie odpowiednich adnotacji w kartotece zajętego pojazdu. Pismem z dnia 15.03.2011 r. Starostwo Powiatowe poinformowało Komornika Sądowego A. P. , że w dniu 15.03.2011 r. dokonano żądanej adnotacji w ewidencji tamtejszego urzędu. Pomimo komorniczego zajęcia 10.04.2013 r. w S. M. U.

(1)sprzedał E. S. prowadzącemu jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (...) (komis samochodowy) wyżej opisany pojazd marki V. (...) . za kwotę 10.000,00 zł. M. U.

(1)oświadczył, że sprzedawany przez niego pojazd stanowi jego wyłączną własność, jest wolny od wad prawnych i praw osób trzecich, nie toczy się żadne postępowanie, którego przedmiotem jest ten pojazd, a pojazd nie stanowi także przedmiotu zabezpieczenia. Pojazd został wydany kupującemu w dniu podpisania umowy. W tym samym dniu sprzedający otrzymał cenę sprzedaży. M. U.

(1)informował E. S. , iż musi pilnie sprzedać ten pojazd, bo wraca za granicę i potrzebuje zakupić bilet powrotny do USA. E. S. obejrzał pojazd, nie było na nim żadnych śladów dokonanego zajęcia komorniczego. Przeanalizował również dokumentację pojazdu, sprawdził kartę pojazdu, w której nie było żadnych adnotacji urzędowych. Odebrał od M. U.

(1)kluczyki do pojazdu i dokumentację pojazdu. Samochód pozostawił u siebie w komisie. E. S. odprowadził podatek do US od dokonanej czynności cywilnoprawnej. W dniu 23.10.2013 r. E. S. dokonał sprzedaży ww. pojazdu na rzecz M. J. za kwotę 10.500,00 zł. M. J. dokonał w pojeździe kilku napraw serwisowych i po około 2 tygodniach udał się do Wydziału Komunikacji, by przerejestrować samochód na siebie. Został wówczas poinformowany, że pojazd jest zajęty w toku postępowania egzekucyjnego. M. J. po uzyskaniu tej informacji udał się do E. S. oczekując "anulowania umowy" i zwrotu pieniędzy. W dniu 30.10.2013 r. M. J. i E. S. podpisali "oświadczenie ugody" na mocy której przedmiotowy pojazd został zwrócony E. S. , zaś ten zwrócił M. J. zapłaconą kwotę sprzedaży. W dniu 29.10.2013 r. w kancelarii Komornika Sądowego A. P. stawił się powód E. S. , który okazał organowi egzekucyjnemu umowę kupna - sprzedaży pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...) , z dnia 10.04.2013 r. Pismem z dnia 21.11.2013 r. Komornik Sądowy A. P. poinformowała E. S. o możliwości złożenia w terminie miesiąca od dnia otrzymania tego zawiadomienia powództwa przeciwegzekucyjnego z żądaniem zwolnienia zajętego pojazdu marki V. spod postępowania egzekucyjnego. Tego rodzaju powództwo E. S. wytoczył, niemniej jednak z uchybieniem ustawowego terminu. Powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji zostało prawomocnie oddalone. W dniu 14.01.2015 r. Prokuratura Rejonowa w Brzozowie wszczęła śledztwo w sprawie udaremniania wykonania egzekucji komorniczej przez M. U.

(1)w dniu 10.04.2013 r. poprzez sprzedaż E. S. zajętego w dniu 08.03.2011 r. samochodu a to na skutek zawiadomienia dokonanego przez Komornika Sądowego. M. U.

(1)został, wyrokiem Sądu Rejonowego w Sanoku uznanym za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. występku z art. 300 §2 k.k. oraz tego ,że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pomocą wprowadzenia w błąd doprowadził E. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci 10 tys. zł sprzedając mu samochód , którym nie miał prawa dysponować tj. popełnienia czynu z art. 286 §1 k.k. Za oba przestępstwa wymierzono mu karę oraz orzeczono obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz E. S. kwoty 10 tys. zł. Powód na rozprawie w dniu 26 marca oświadczył ,że M. U.

(1)w 2023r. zwrócił mu kwotę 10 tys. zł. Od chwili zakupu tj. od 10 kwietnia 2013r przedmiotowy pojazd znajduje się w posiadaniu E. S. , który z własnej woli wyremontował go, ubezpieczał, opłacał przeglądy i przechowywał na swoim firmowym parkingu. Przed Sądem Rejonowym w Sanoku toczyła się sprawa wniosku E. S. zasiedzenie ruchomości, a to przedmiotowego samochodu. Wniosek ten został prawomocnie oddalony w sprawie I Ns 158/

1. Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego na to dokumentów dołączonych do pozwu, odpowiedzi na pozew , dalszych pism procesowych stron, dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy w II K 170 / 16, I Ns 158 / 19, akt komornika przy Sądzie Rejonowym w Brzozowie k.m. (...) , akt Sądu Rejonowego w Brzozowie I C 23 / 15 , sądu gospodarczego w Krośnie V GC 291/
2. Stan faktyczny sprawy w jest bezsporny. Został ustalony nie tylko przez prokuraturę , sąd karny, ale i sądy cywilne w sprawach wskazanych wyżej. Przebieg wydarzeń potwierdza sam powód w swoich zeznaniach jednak wyciąga odmienne wnioski w zakresie zastosowania przepisów prawa niż prokuratura , sądy czy komornik. Sąd pominął dowód z zeznań powoda w zakresie w jakim nie pokrywają się z ustaleniami stanu faktycznego oraz dowody ze zgłaszanych dokumentów i opinii biegłego, które miałyby doprowadzić do ustalenia wysokości kosztów, jakie poniósł na utrzymanie samochodu albowiem były to ustalenia zbędne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd zważył co następuje: Nawiązując do wyżej wskazanych wniosków dowodowych i okoliczności, które miałyby być nimi wykazane należy wskazać ,że wykazywanie ich było zbędne ze ,względu na fakt iż powództwo nie zostało skierowane wobec osoby, która powinna być w sprawie stroną pozwaną. W ocenie sądu, całokształt materiału dowodowego wskazuje, iż bank (...) S.A . w W. nie posiada legitymacji biernej w niniejszym procesie. Powód zakupił samochód obciążony wadą prawną w postaci zajęcia komorniczego. O istnieniu tej wady sprzedający - dłużnik M. U.

(1)(będący również dozorcą rzeczy) nie powiadomił go przy zawarciu umowy. Powód pomimo tego dowiedział się o istnieniu wady najpóźniej w dniu 30 października 2013 roku, gdyż zawarł umowę ugody z M. J. o zwrocie wzajemnych świadczeń. Od tej chwili na własne ryzyko podejmował czynności związane z parkowaniem tego samochodu, utrzymywaniem go i poniesieniem kosztów jego eksploatacji w postaci ubezpieczenia i okresowych przeglądów. Podnoszony przez powoda zarzut , iż komornik nie umieścił znaków zajęcia w rzeczonym samochodzie a wydział komunikacji nie uczynił stosownego wpisu w karcie pojazdu nie ma dla tej sprawy żadnego znaczenia. Świadczy o tym fakt , iż wada została ujawniona przy próbie rejestracji przez nowego nabywcę M. J. . On również nie wiedział przy zakupie ,że samochód jest zajęty przez komornika . Jednak gdy dowiedział się o zajęciu , niezwłocznie podjął odpowiednie działania by z umowy się wycofać . W przeciwieństwie do niego, E. S. nie podjął jakichkolwiek starań by skorzystać ze swoich uprawnień kupującego rzecz obciążoną wadą i zdecydował o pozostawieniu pojazdu u siebie na parkingu. W ten sposób , z własnej woli przejął w sposób nieuprawniony od dłużnika dozór nad ruchomością. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, iż pozwany Bank wzbogacił się bezpodstawnie kosztem powoda czy też był beneficjentem domniemanej umowy prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia. Nie zaistniały przesłanki z artykułu 405 kodeksu cywilnego i 753 § 2 kodeksu cywilnego wobec pozwanego Banku , dlatego też powództwo należało oddalić, o czym sąd orzekł jak w pkt I wyroku. Powyższe orzeczenie powoduje, iż powód został obciążony kosztami postępowania, które poniósł do tej pory( brak wniosku pozwanego o zasądzenie kosztów) w trybie art. 98 § 1 k.p.c.