UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 68/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok S

7 zaskarżonego wyroku ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. zarzuty bezzasadne, brak było podstaw do przyjęcia, że oskarżona działała w warunkach obrony koniecznej i dlatego wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku, i uniewinnienie M. T. oraz uchylenie rozstrzygnięć związanych z przypisanym oskarżonej czynem, nie zasługiwały na uwzględnienie, prawidłowo oceniony materiał dowodowy uzasadniał przyjęcie, za oskarżycielem publicznym, że M. T. działała z zamiarem spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej, zakończonym w fazie usiłowania, o czym szerzej w punktach 3.

1. oraz 5.
2. uzasadnienia Lp. Zarzut
3. I. obraza przepisów postępowania, mających wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, nieuwzględniającej zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, wyrażających się w niesłusznym uznaniu, że oskarżona odstąpiła od zamiaru spowodowania u pokrzywdzonej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. , czego Sąd upatruje w okoliczności, że po zadaniu 3 ugodzeń nożem motylkowym w klatkę piersiową zaprzestała dalszego atakowania i wezwała pomoc medyczną, co skutkowało uznaniem, iż oskarżona dopuściła się jedynie spowodowania obrażeń ciała pokrzywdzonej na okres przekraczający 7 dni, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że brak jest dobrowolnego odstąpienia oskarżonej od dokonania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu J. K. w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, II. a w konsekwencji zarzucono rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec M. T. kary za przypisany jej czyn w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara jest rażąco niska i nie uwzględnia w należyty sposób występujących w sprawie okoliczności obciążających takich jak między innymi wysoki stopień społecznej szkodliwości, charakter popełnionego przestępstwa, działanie pod wpływem alkoholu oraz trzykrotnego ugodzenia nożem w istotne dla życia ludzkiego organy, jak również nie spełnia potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Apelacyjny zgodził się z oskarżycielem publicznym, że nie było podstaw do zastosowania art. 15 § 1 k.k. , po pierwsze dlatego, że w opisie czynu przypisanego zaskarżonym wyrokiem, zabrakło ustalenia, że oskarżona odstąpiła od realizacji zamiaru spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej J. K. , dobrowolnie, a zgodnie z art. 15 § 1 k.k. możliwe jest skorzystanie z przewidzianej w tym przepisie regulacji tylko wówczas gdy sprawca dobrowolne odstąpił od dokonania czynu zabronionego, który usiłował popełnić , a po drugie, zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.k. , nie dawał podstaw do stwierdzenia, że oskarżona M. T. dobrowolnie odstąpiła od zamiaru spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, Sąd Apelacyjny zgadza się ze skarżącym, że w przedmiotowej sprawie, nie mamy do czynienia z usiłowaniem nieukończonym, które pozwalałoby na rozważanie zastosowania instytucji z art. 15 § 1 k.k. , w przypadku ustalenia, że oskarżona dobrowolnie odstąpiła od realizacji znamion czynu zabronionego, który usiłowała popełnić, tylko z usiłowaniem zakończonym, ponieważ oskarżona M. T. działając w zamiarze spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu J. K. pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu pokrzywdzonej, swoim zachowaniem bezpośrednio zmierzała do jego dokonania o czym świadczy użyte narzędzie- nóż, liczba zadanych ciosów- trzy, a przede wszystkim miejsce ich zadania- dwa z tych ciosów zostały zadane w przednią, lewą połowę klatki piersiowej pokrzywdzonej, powodując uszkodzenie miąższu płuca wraz z następową lewostronną odmą opłucnową i krwiakiem lewej jamy opłucnowej, a trzeci z ciosów zadany w linii pachowej tylnej lewej, spowodował powierzchowną ranę kłutą penetrującą od boku, powyższe świadczy jednoznacznie, że zrobiła wszystko żeby ten najdalej idący zamiar dokonania czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. zrealizować, a nie został on osiągnięty przede wszystkim z uwagi na udzieloną J. K. pomoc medyczną, a w trakcie zdarzenia, z uwagi na podjętą przez pokrzywdzoną obronę, Sąd Apelacyjny zgadza się z przedstawioną przez oskarżyciela publicznego w apelacji argumentacją, że oskarżona zaprzestała zadawania kolejnych ciosów kiedy zorientowała się, że pokrzywdzona krwawi, i jej stan zdrowia pogarsza się, kiedy zorientowała się jak niebezpiecznie się zachowała, i przestraszyła się jeszcze dalej idących konsekwencji swojego zachowania, dla zdrowia i życia pokrzywdzonej, co oznacza, że zaprzestała zadawania kolejnych ciosów, wyłącznie na skutek ww. okoliczności zewnętrznych, zasadnie skarżący wskazał, że zaprzestanie atakowania pokrzywdzonej i wezwanie przez oskarżoną pomocy medycznej to okoliczności, które powinny zostać uwzględnione przy wymiarze kary, Sąd Apelacyjny mając te okoliczności na uwadze uznał, że uzasadniają one ukształtowanie wymiaru kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonej M. T. z zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 §

§ 6pkt 2 k.k.

, i dlatego nie zgodził się ze skarżącym, że kara roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona oskarżonej jest rażąco niewspółmiernie łagodna i nie uwzględnia w należyty sposób występujących w sprawie okoliczności obciążających (szerzej o wymierzonej oskarżonej karze w punkcie 5.

1. uzasadnienia) Wniosek zmiana zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że oskarżona M. T. dopuściła się czynu zarzuconego jej w akcie oskarżenia i wymierzenie jej, na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zb. z art. 160 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. zarzuty zasadne w części dotyczącej nieprawidłowego zastosowania przez Sąd I instancji art. 15 § 1 k.k. , Sąd Apelacyjny zgodził się z oskarżycielem publicznym, że oskarżona M. T. działała z zamiarem spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej, zakończonym w fazie usiłowania i spowodowała u J. K. obrażenia kwalifikowane z art. 157 § 1 k.k. , natomiast uznał, że przesłanki z art. 160 § 1 k.k. , w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie zaistniały, i modyfikując opis oraz kwalifikację czynu przypisanego oskarżonej M. T. ww. przepisu nie uwzględnił, o czym szerzej w punkcie 5.
2. uzasadnienia, nie zasługiwał natomiast na uwzględnienie zarzut rażącej niewspółmierności kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonej M. T. , ponieważ kara roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, w okolicznościach przedmiotowej sprawy była karą adekwatną do jej przestępczego zachowania i działań podjętych bezpośrednio po czynie, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 §

§ 6pkt 2 k.k.

, o czym szerzej w punkcie 5.

1. uzasadnienia
2. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
4. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.
5. Przedmiot utrzymania w mocy zasądzenie, na podstawie art. 47 § 1 k.k. od oskarżonej na rzecz J. K. kwoty 15.000 (piętnastu tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zaliczenie, na podstawie art. 63 § 1 k.k. , na poczet orzeczonej wobec oskarżonej M. T. kary pozbawienia wolności, okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od 4.09.2021r. godz. 00:25 do 10.02.2022r. godz. 17.00, rozstrzygnięcie w zakresie dowodów rzeczowych, zasądzenie od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu i wymierzenie jej 300 (trzystu) złotych opłaty Zwięźle o powodach utrzymania w mocy zarzuty obrońcy oskarżonej M. T. zmierzające do jej uniewinnienia, były bezzasadne, a wobec uznania sprawstwa i winy oskarżonej za czyn popełniony na szkodę pokrzywdzonej J. K. , rozstrzygnięcia z tym związane należało utrzymać w mocy, a sformułowane w środku odwoławczym wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie 0.15.
6. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.
7. Przedmiot i zakres zmiany zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżoną M. T. , w zakresie zarzucanego jej czynu, uznano za winną tego, że w nocy z 03 na 04 września 2021 r., w P. , na terenie skweru przy ul. (...) , działając z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu J. K. pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu, ugodziła ją trzykrotnie nożem motylkowym w klatkę piersiową w okolice mostka i serca, powodując dwie rany przedniej, lewej połowy klatki piersiowej, zlokalizowane od przodu w rzucie II i III przestrzeni międzyżebrowej, które penetrowały w tkanki ściany klatki piersiowej i do światła lewej jamy opłucnowej oraz powodując trzecią powierzchowną ranę kłutą penetrującą od boku, w linii pachowej tylnej lewej, powodując uszkodzenie miąższu płuca wraz z następową lewostronną odmą opłucnową i krwiakiem lewej jamy opłucnowej, które skutkowały naruszeniem narządu ciała jakim jest klatka piersiowa oraz uogólniony rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na obronę pokrzywdzonej i udzieloną jej pomoc medyczną, czym działała na szkodę J. K. , tj. czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w wersji obowiązującej do dnia 30.09.2023r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. , art. 60 §

§ 6pkt 2 k.k.

w wersji obowiązującej do dnia 30.09.2023r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzono M. T. karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności Zwięźle o powodach zmiany prawidłowa ocena dowodów uzasadniała ustalenie, że M. T. działała z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu J. K. pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. , do którego dokonania nie doszło- zakończonego w fazie usiłowania, i spowodowała u pokrzywdzonej obrażenia ciała naruszające czynności narządów jej ciała i ogólny rozstrój zdrowia J. K. na okres przekraczający 7 dni, z art. 157 § 1 k.k. , za przyjęciem, że M. T. działała z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej, pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu, i swoim zachowaniem bezpośrednio zmierzała do jego dokonania, świadczy użyte narzędzie- nóż, liczba zadanych ciosów- trzy, a przede wszystkim miejsce ich zadania- dwa z tych ciosów zostały zadane w przednią, lewą połowę klatki piersiowej pokrzywdzonej, powodując uszkodzenie miąższu płuca wraz z następową lewostronną odmą opłucnową i krwiakiem lewej jamy opłucnowej, a trzeci z ciosów zadany w linii pachowej tylnej lewej, spowodował powierzchowną ranę kłutą penetrującą od boku, powyższe świadczy jednoznacznie, że oskarżona zrobiła wszystko żeby ten najdalej idący zamiar dokonania czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. zrealizować, a nie doszło do tego z powodu obrony podjętej przez pokrzywdzoną i udzieloną jej pomoc medyczną, nie trzeba wiedzy specjalistycznej żeby uświadomić sobie jak niebezpiecznym narzędziem jest nóż i jak groźnie dla życia i zdrowia ludzkiego jest zadawanie nim ciosów, w szczególności, w obrębie klatki piersiowej gdzie znajdują się newralgiczne dla życia ludzkiego narządy, zdaniem Sądu Apelacyjnego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, przy przyjęciu usiłowania dokonania czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. , odwoływanie się, w akcie oskarżenia, do przestępstwa narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej, z art. 160 § 1 k.k. było zbędne, i dlatego Sąd Apelacyjny wyeliminował z opisu czynu przypisanego oskarżonej M. T. , ustalenia z tym związane, i z kwalifikacji prawnej art. 160 § 1 k.k. , powyższe okoliczności spowodowały konieczność zmiany opisu czynu przypisanego M. T. i jego kwalifikacji prawnej, co w dalszej kolejności skutkowało koniecznością ukształtowania na nowo kary pozbawienia wolności, Sąd Apelacyjny zakwalifikował czyn przypisany oskarżonej M. T. na podstawie przepisów Kodeksu karnego w wersji obowiązującej do dnia 30.09.2023r. uznając ją za względniejszą dla sprawcy w rozumieniu art. 4 § 1 k.k. , jako przewidującą niższą górną granicę zagrożenia za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. , będący podstawą wymiaru kary(w związku z treścią art. 14 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. ), tj. 15 lat pozbawienia wolności, podczas gdy w wersji obowiązującej od 1.10.2023r. jest to 20 lat pozbawienia wolności, rozstrzygając o karze Sąd Apelacyjny kierował się dyrektywami wymiaru kary z art. 53 k.k. (w wersji obowiązującej do dnia 30.09.2023r.), i uwzględnił okoliczności obciążające oraz łagodzące, do okoliczności obciążających zaliczyć należy wysoki stopień winy oskarżonej i wysoką społeczną szkodliwość czynu jej przypisanego wynikające z okoliczności czynu, sposobu działania M. T. i zaatakowanego przez nią dobra chronionego prawem- zdrowia ludzkiego, M. T. zadała pokrzywdzonej trzy ciosy nożem, na niekorzyść oskarżonej przemawia łatwość z jaką podjęła decyzję o zaatakowaniu człowieka, a także działanie w stanie nietrzeźwości, co bez wątpienia zadziałało na nią odhamowująco, okolicznością obciążającą uwzględnioną przez Sąd jest uprzednia karalność oskarżonej M. T. , do okoliczności łagodzących zaliczyć należy zachowanie oskarżonej bezpośrednio po czynie kiedy zorientowała się w skutkach swojego karygodnego zachowania- zażądanie od obecnych na miejscu zdarzenia mężczyzn wezwania pomocy, a widząc brak działań z ich strony, zadzwonienie po pomoc medyczną, a także zakupienie dla pokrzywdzonej wody, co pokazuje, że żałowała tego co zrobiła i starała się zapobiec powstaniu u J. K. obrażeń niebezpiecznych dla jej zdrowia i życia, powyższe świadczy o pozytywnych cechach osobowości oskarżonej i dlatego Sąd Apelacyjny zastosował, w przedmiotowej sprawie, nadzwyczajne złagodzenie kary uznając, że nawet najniższa kara przewidziana za przypisany oskarżonej czyn byłaby zbyt surowa, z uwagi na opisaną powyżej postawę oskarżonej z jednej strony i zachowanie pokrzywdzonej z drugiej strony, było to konsekwencją poczynionych w sprawie ustaleń dotyczących zachowania M. T. i J. K. bezpośrednio przed zdarzeniem, kobiety prowokowały się wzajemnie, nie unikały starcia, a kiedy do niego doszło, szarpały się wzajemnie, przewracały, tarzały po ziemi, powodując, że raz jedna raz druga miała przewagę, eskalując w ten sposób konflikt między nimi, którego finałem było powstanie u oskarżonej nagłego zamiaru zadania ciosów nożem pokrzywdzonej, zachowanie J. K. , aktywnej podczas awantury poprzedzającej inkryminowane zdarzenie, nie zwalnia oczywiście oskarżonej z odpowiedzialności karnej za ugodzenie pokrzywdzonej nożem- dwukrotnie w przednią, lewą część klatki piersiowej i raz w okolicę pachową tylną lewą lecz ma wpływ na poziom tej odpowiedzialności, analiza przywołanych powyżej okoliczności obciążających i łagodzących doprowadziła Sąd Odwoławczy do wniosku, że kara jaką należy wymierzyć M. T. za czyn jakiego dopuściła się na szkodę J. K. , to rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, stanowi ona właściwą reakcję na przestępcze zachowanie oskarżonej i realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku do M. T. , uświadamiając naganność jej postępowania, a z uwagi na jej wymiar będzie oddziaływać na nią w przyszłości, zniechęcając przed popełnieniem kolejnych przestępstw, w zakresie prewencji ogólnej wymierzona oskarżonej kara pozbawienia wolności kształtuje świadomość prawną społeczeństwa pokazując wysoką społeczną szkodliwość przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, a jednocześnie jest sygnałem, że każde takie zachowanie spotka się z odpowiednią reakcją organów wymiaru sprawiedliwości 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. J. W. kwotę 1.476 (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych, w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym, na podstawie § 17 ust. 2 pkt 5 i § 4 ust. 1,

3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14.05.2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu IV na podstawie art. 636 § 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. zasądzono od oskarżonej M. T. na rzecz Skarbu Państwa zwrot 1/2 wydatków za postępowanie odwoławcze i wymierzono jej opłatę za drugą instancję w kwocie 300 (trzysta) złotych, z mocy art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.06.1973r., a 1/2 wydatków w postępowaniu odwoławczym obciążono Skarb Państwa

1. PODPIS SSA Stanisław Stankiewicz SSA Robert Mąka SSA Przemysław Żmuda 0.11.
2. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonej M. T. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja uznanie oskarżonej M. T. za winną popełnienia czynu z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 15 § 1 k.k. i wymierzenie oskarżonej za ten czyn kary roku i 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 157 § 1 k.k. 0.11.3.
3. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
4. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
5. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 0.11.
6. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja przyjęcie, że oskarżona M. T. odstąpiła, w rozumieniu art. 15 § 1 k.k. , od spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej J. K. w postaci choroby realnie zagrażającej jej życiu z ar. 156 § 1 pkt 2 k.k. i wymierzenie oskarżonej kary roku i 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności na podstawie art. 157 § 1 k.k. 0.11.3.
7. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
8. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
9. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana