← Polska

Sad powszechny, II1 Co 685/25

Sygn. akt II 1 Co 685/25 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2025 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi - Widzewa w Łodzi, II Wydział Cywilny – Sekcja Egzekucyjna w składzie: Przewodniczący Sędzia Anna Braczkowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 roku w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela G. V. Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności w W. z udziałem dłużniczki B. M. o nadanie klauzuli wykonalności z zaznaczeniem przejścia uprawnienia na nowego wierzyciela na skutek skargi pełnomocnika wierzyciela na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2025 roku wydanego w sprawie II 1 Co 151/25 postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone orzeczenie referendarza sądowego w całości. Sędzia Anna Braczkowska Sygn. akt II 1 Co 685/25 UZASADNIENIE do postanowienia z dnia 29 kwietnia 2025 roku W dniu 3 lutego 2025 roku wierzyciel G. V. Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wierzytelności w W. złożył do Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi wniosek o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, Wydziału VIII Cywilnego z dnia 30 listopada 2017 roku w sprawie VIII Nc 10871/

  1. Jako podstawę prawną wniosku w jego treści wskazano na treść art. 788 § 1 i § 3 k.p.c. Jako podstawę faktyczną wniosku wskazano na fakt, iż Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach R. S. na mocy postanowienia z dnia 13 października 2023 roku oddalił wniosek wierzyciela G. V. Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności w W. o wstąpienie do postepowanie egzekucyjnego w sprawie Km 811/22 w miejsce dotychczasowego wierzyciela (...) Spółki z o.o. w Ł. z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie przedłożył zgody dotychczasowego wierzyciela na jego wstąpienie do postepowania egzekucyjnego. Do wniosku tego załączono potwierdzony za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika wierzyciela odpis postanowienia Komornika Sądowego R. S. z dnia 13 października 2023 roku w sprawie Km 811/22 bez stwierdzenia, że jest ono prawomocne ( wniosek k. 4-6, odpis postanowienia – k. 18, pełnomocnictwo k. 7 ). W dniu 11 lutego 2025 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, wydała w sprawie II 1 Co 151/25 postanowienie, w którym wniosek ten oddaliła w całości. W uzasadnieniu spornego postanowienia wskazała, że zgodnie z art. 788 § 1, jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Zgodnie z § 3, sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności, jeżeli wszczęcie lub dalsze prowadzenie egzekucji możliwe jest na zasadach przewidzianych w art. 8041 i art.
  2. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli wnioskodawca wykaże, że organ egzekucyjny prawomocnym postanowieniem nie dopuścił go do udziału w postępowaniu lub odmówił wszczęcia egzekucji. Wnioskodawca nie wykazał, że nabył wierzytelność objętą tytułem wykonawczym wydanym na rzecz (...) Spółkę Akcyjną . Tytuł wykonawczy został doręczony pełnomocnikowi powoda dnia 13 kwietnia 2018r. Postępowanie egzekucyjne Km 811/22 prowadzone przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach R. S. wszczęte zostało z wniosku wierzyciela Obligo (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. . Postanowieniem z dnia 13 października 2023r. komornik sądowy oddalił wniosek G. V. Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w W. w przedmiocie wstąpienia do postępowania egzekucyjnego, gdyż będąc dalszym nabywcą wierzytelności nie legitymuje się zgodą dotychczasowego wierzyciela , który jest stroną postępowania egzekucyjnego. Kopia postanowienia została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego. Dokument nie zawiera wzmianki o prawomocności, dlatego nie stanowi prawomocnego postanowienia, o którym mowa w art. 788 § 3 kpc . Wnioskodawca nie wykazał, że wierzytelność powstała w 2017r. podlega egzekucji, w całości, czy też w części, tzn. czy nadal prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego, przed którym organem egzekucyjnym, z jakim rezultatem, nie wykazał z jakim rezultatem zakończyła się egzekucja prowadzona z wniosku poprzednika prawnego. Wnioskodawca nie wyjaśnił, czy poprzednik prawny wnioskodawcy lub wnioskodawca wyegzekwował roszczenie w całości/ w części poza postępowaniem egzekucyjnym, czy wnioskodawca nabył wierzytelność objętą tytułem wykonawczym w całości , czy też w części. Powyższe kwestie są niezbędne by stwierdzić, że istnieje zasadność nadania klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu w 2017r. Wnioskodawca nie wykazał ile wynosi należność objęta tytułem, a wykazanie stanu, wysokości i samego istnienia zadłużenia było niezbędne. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności stanowi odrębny tryb postępowania zmierzający do nadania klauzuli wykonalności na „nowy podmiot” i nie wymaga wskazania we wniosku celu, w którym ma zostać klauzula nadana. Wnioskodawca nie wykazał, w jakiej części dotychczas wyegzekwował roszczenie, w jakiej części zostało ono zaspokojone, jaka kwota pozostała do wyegzekwowania. Wnioskodawca mógł wstąpić do prowadzonego postępowania , mógł je wszcząć ( art. 804kpc ) i będąc jego stroną, miałby pełen zakres informacji dotyczących jego przebiegu i ma pełną wiedze o wysokości zadłużenia , o tym czy są realizowane potrącenia, czy egzekucja jest skuteczna. Reasumując, stwierdzić należało, że w przedmiotowej sprawie nie zostało wykazane, że wnioskodawca nabył wierzytelność objętą orzeczeniem wydanym w sprawie VIII Nc 10871/17 w jakiej dacie i w jakiej wysokości. Mając powyższe na uwadze, wniosek podlegał oddaleniu w całości ( postanowienie k. 24, 34-35 ). W dniu 27 marca 2025 roku (data nadania w UP) w ustawowym terminie, skargę na powyższe orzeczenie referendarza sądowego wniósł pełnomocnik wierzyciela. Postanowienie referendarza sądowego zostało przez niego zaskarżone w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu referendarza sądowego pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie: - art. 788 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i oddalenie wniosku, podczas gdy wnioskodawca wykazał przejście uprawnień dokumentem urzędowym; - art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i oddalenie wniosku podczas gdy tytuł egzekucyjny spełnia warunki określone w art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. to jest – jest prawomocnym orzeczeniem Sądu, - art. 788 § 3 zdanie 2 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie i oddalenie wniosku podczas gdy wnioskodawca wykazał, że komornik sądowy nie dopuścił go do udziału w postępowaniu, - art. 782 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie i oddalenie wniosku, podczas gdy wniosek nie jest sprzeczny z prawem, nie zmierza do obejścia prawa a nadto z okoliczności sprawy wynika, że objęte tytułem wykonawczy roszczenie nie uległo przedawnieniu, - art. 129 § 2 i § 3 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie i oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności podczas gdy wnioskodawca złożył odpisy dokumentów wykazujące przejście uprawnień poświadczone za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika - mające moc dokumentu urzędowego. W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nadanie klauzuli wykonalności oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania skargowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego po stronie wierzyciela od dłużniczki. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że fakt przejścia uprawnień na nowego wierzyciela został wykazany w sprawie w sposób bezsporny. Wskazał on również, że kwestionowanie przez referendarza sądowego kontynuowania postępowania egzekucyjnego jest sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania, bowiem zakończenie postępowania egzekucyjnego skutkowałoby zwrotem tytułu wykonawczego na rzecz poprzedniego wierzyciela, a ten następnie przekazałby go wnioskodawcy, co skutkowałoby brakiem interesu prawnego po stronie wnioskodawcy w składaniu wniosku o nadanie klauzuli wykonalności w trybie art. 788 § 3 k.p.c. W dalszej części uzasadnienia skargi pełnomocnik skarżącego zakwestionował uprawnienia referendarza sądowego do badania w toku postępowania klauzulowego okoliczności opisywanych przez nią w uzasadnieniu spornego postanowienia – w tym w zakresie istnienia i wysokości wierzytelności, gdyż postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności ma charakter wyłącznie i restrykcyjnie formalnoprawny ( skarga k. 39-42 ). Sąd odwoławczy ustalił i zważył, co następuje: Rozpoznając skargę na postanowienie referendarza sądowego Sąd Rejonowy działa jako Sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Jak bowiem wynika z treści art. 795 § 1 k.p.c. na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności przysługuje zażalenie. Termin do wniesienia zażalenia biegnie dla wierzyciela od dnia wydania mu tytułu wykonawczego lub zawiadomienia go o utworzeniu tytułu wykonawczego w systemie teleinformatycznym albo od dnia ogłoszenia postanowienia odmownego, a gdy ogłoszenia nie było - od dnia doręczenia tego postanowienia. Dla dłużnika termin ten biegnie od dnia doręczenia mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji (§ 2). Przepisy te stosuje się odpowiednio do skargi na postanowienie referendarza sądowego (§ 3). Skarga pełnomocnika wierzyciela na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2025 roku podlegała merytorycznej ocenie, jako złożona w terminie. Jak wynika z treści art. 788 k.p.c. jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Jak dalej wynika z treści art. 788 § 3 k.p.c. - sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności, jeżeli wszczęcie lub dalsze prowadzenie egzekucji możliwe jest na zasadach przewidzianych w art. 804

(1)k.p.c. i art. 804
(2)k.p.c. . Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli wnioskodawca wykaże, że organ egzekucyjny prawomocnym postanowieniem nie dopuścił go do udziału w postępowaniu lub odmówił wszczęcia egzekucji. Literalne brzmienie tego przepisu a także jego powszechnie stosowana wykładnia, w tym zwłaszcza treść zdania drugiego art. 778 § 3 k.p.c. , wskazuje na fakt, że referendarz sądowy nie naruszyła jego treści, zaś zarzuty skarżącego w tym zakresie nie są zasadne. Jak wynika bowiem z treści tego przepisu, warunkiem zbadania w toku postępowania opartego o treść art. 788 § 1 k.p.c. faktu przejścia uprawień na nowego wierzyciela jest wykazanie przez niego, że komornik sądowy w sposób prawomocny nie dopuścił do go udziału w czynnym postępowaniu egzekucyjnym. Okoliczności tej skarżący nie wykazał, a tym samym w toku przedmiotowej sprawy referendarz sądowy wogóle nie badała (z uwagi na przedwczesność takiego działania) faktu przejścia uprawnień na podstawie art. 788 § 1 k.p.c. Tym samym nie naruszyła ona w żadnej mierze treści art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. , art. 788 § 1 k.p.c. , art. 129 § 2 i § 3 k.p.c. , zaś zarzuty podnoszone w tym zakresie przez skarżącego nie mogły okazać się zasadnymi. Jak wyraźnie wynika z treści uzasadnienia spornego postanowienia referendarza sądowego, podniosła ona, że złożony przez wierzyciela odpis postanowienia Komornika Sądowego R. S. z dnia 13 października 2023 roku jest prawomocne. Jest to wymógł ustawowy do przystąpienia do badania wykazania przez wierzyciela dalszych przesłanek opisanych w treści art. 788 § 1 k.p.c. Jest tak dlatego, że w decyzja odmowna komornika sądowego w zakresie braku dopuszczenia wnioskodawcy do czynnego postępowania egzekucyjnego podlega badaniu w pierwszej kolejności w drodze skargi na czynność komornika sądowego. Wnioskodawca nie wskazał i nie wykazał, aby z możliwości takiej skorzystał. W treści skargi na orzeczenie referendarza sądowego również brak jest takiego oświadczenia pełnomocnika wierzyciela. Wierzyciel również pomimo tego, że miał taką prawną i faktyczną możliwość nie złożył do akt sprawy z wniosku o nadanie klauzuli wykonalności ani ze skargi na orzeczenie referendarza sądowego odpisu postanowienia komornika sądowego R. S. z dnia 13 października 2023 roku wraz ze stwierdzeniem, że jest ono prawomocne. Tylko takie działanie po stronie pełnomocnika wierzyciela uprawniałoby referendarza sądowego (i obecnie Sąd) do badania przesłanek opisanych w treści art. 788 § 1 k.p.c. Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego referendarz sądowy nie naruszyła również treści art. 782 k.p.c. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy przepis ten nie znajduje bowiem zastosowania, a jego powołanie w zarzutach skargi jawi się zapewne jako błąd po stronie pełnomocnika wierzyciela. Przepis ten dotyczy składu Sądu w postępowaniu klauzulowym i w przedmiotowej sprawie nie został on naruszony. Sądowi wydaje się, że skarżącemu mogło chodzić o naruszenie treści art. 782
(1)Jak wynika z treści tego przepisu, Sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności, jeżeli:
(1)w świetle okoliczności sprawy jest oczywiste, że wniosek jest sprzeczny z prawem albo zmierza do obejścia prawa;
(2)z okoliczności sprawy i treści tytułu egzekucyjnego wynika, że objęte tytułem egzekucyjnym roszczenie uległo przedawnieniu, chyba że wierzyciel przedstawi dokument, z którego wynika, że doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia; sąd nie bada przedawnienia odsetek wymagalnych po powstaniu tytułu egzekucyjnego. Zasadnie referendarz sądowy wskazała w treści uzasadnienia spornego postanowienia, że pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że postępowanie egzekucyjne w sprawie Km 811/22 jest do chwili obecnej kontynuowane. Warto w tym miejscu zauważyć, że od dnia wydania przez komornika sądowego R. S. spornego postanowienia do chwili obecnej minęło około półtora roku. Gdyby zostało ono zakończone i wierzyciel uzyskałby uprawnienie do wystąpienia z nowym wnioskiem egzekucyjnym w trybie art. 804
(2)k.p.c. przedmiotowy wniosek musiałby zostać uznany za zmierzający do obejścia prawa, w tym treści w/w przepisu art. 788 § i 1 788 § i § 3 k.p.c. Nie jest w tym zakresie wystraczającym powołanie się przez pełnomocnika wierzyciela na fakt, że takie rozumowanie referendarza sądowego jest sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania. Postępowanie klauzulowe jest bowiem postępowaniem stricte formalnym i opierającym się dokumentach złożonych wraz z wnioskiem. Badanie wszelkich okoliczności, które referendarz sądowy (Sąd) ma obowiązek zweryfikować rozpoznając wniosek musi zostać wykazane przez wnioskodawcę w sposób niebudzący wątpliwości za pomocą dokumentów dołączonych do wniosku (skargi). Twierdzenie wniosku czy też skargi w tym zakresie są dalece niewystarczającymi. Rację ma również referendarz sądowy, że pełnomocnik wnioskodawcy nie wykazał, aby roszczenie objęte tytułem egzekucyjnym (z uwagi na datę nakazu zapłaty i datę nadania mu klauzuli wykonalności) nie uległo przedawnieniu. Do wniosku bowiem wierzyciel nie załączył jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na to, jakie należności (całość należności czy część – jaka część) zostały zgłoszone do egzekucji przez poprzednika prawnego (postanowienie Komornika Sądowego R. S. z dnia 13.10.2023r. nie wskazuje na takie okoliczności w żadnej mierze). Skarga na orzeczenie referendarza sądowego, jako niezasadna podlegała więc oddaleniu i jej orzeczenie zostało w całości utrzymane w mocy. P. klauzulowe nie rodzi jednak powagi rzeczy osądzonej i przy prawidłowym wykazaniu ustawowych okoliczności ( art. 788 § 3 k.p.c. ) warunkujących możliwość badania przez referendarza sądowego (Sąd) przesłanek opisanych w treści art. 788 § 1 k.p.c. – wierzyciel będzie miał możliwość w przyszłości ponownego złożenia tożsamego wniosku o nadanie klauzuli z zaznaczeniem przejścia uprawnień na nowego wierzyciela. Sędzia Anna Braczkowska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.