Sad powszechny, II W 1046/23

Sygn. akt II W 1046/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 lutego 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Beata Malinowska Protokolant: sekr. sąd. Natalia Tomaszewska Przy udziale oskarżyciela K. w/m: --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16.01.2024r., 09.07.2024r., 18.10.2024r., 21.01.2025r. sprawy R. W. - s. M. i D. z d. G. , ur. (...) w T. , PESEL: (...) obwinionego o to, że: W dniu 22 czerwca około godziny 22:00 w G. na ul. (...) kierując pojazdem S. o numerze rejestracyjnym (...) stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że wykonując manewr cofania z miejsca parkingowego uderzył w pojazd unieruchomiony B. o numerze rejestracyjnym (...) . tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw o r z e k a :

1. Obwinionego R. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że został on popełniony w dniu 22 czerwca 2023 r. i za to, na podstawie art. 86§1 kw wymierza mu karę 200 (dwieście ) złotych grzywny.
2. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30,00 złotych opłaty oraz obciąża go poniesionymi wydatkami postępowania w kwocie 2.871,30 złotych. Sygn. akt II W 1046/23 UZASADNIENIE W dniu 22 czerwca 2023r. ok. godz. 18.00 D. M. zaparkował swój pojazd B. nr rej. (...) na ul. (...) w G. , naprzeciwko bloku nr (...) . Zaparkował delikatnie pod skosem i poszedł do domu. Około godz. 22.00 K. C. przechodziła obok posesji przy ul. (...) i widziała jak kierujący pojazdem marki S. nr rej. (...) , koloru jasnego, wycofywał z miejsca parkingowego znajdującego się obok zaparkowanego pojazdu marki B. i uderzył w niego. W wyniku uderzenia pojazd zadrżał. Kierowca musiał poczuć uderzenie. Samochód ten szybko odjechał. Kierował nim R. W. . K. C. zrobiła zdjęcie tablicy rejestracyjnej samochodu sprawcy i zostawiła kartkę ze swoim numerem telefonu za wycieraczką pojazdu poszkodowanego. W wyniku tego zdarzenia pojazd marki B. miał uszkodzenia tylnego zderzaka lewego narożnika w postaci zarysowania powłoki lakierowanej na wysokości 45,5-57 cm oraz zarysowanie lampy lewej na wysokości 70,5-73 cm. ( dowód: zeznania świadka K. C. k- 409 , zeznania świadka D. M. k- 40 , notatka urzędowa k-1, szkic k- 2 , protokół oględzin wraz dokumentacją fotograficzną k- 3-4 płyta DVD-R z zapisem z monitoringu k- 7 ). Uszkodzenia samochodu B. nr rej. (...) powstały na skutek kontaktu z samochodem S. nr rej. (...) , którego kierujący wykonywał manewr cofania. Po wycofaniu S. na zderzaku B. występował jasny ślad , którego umiejscowienie jest zgodne z otarciem widocznym na pojeździe B. .Istnieje praktyczna zgodność wysokości zderzaków obu pojazdów co mogło skutkować wystąpieniem otarć na obu pojazdach podczas manewru cofania S. . Przed wyjazdem S. na samochodzie B. nie było śladu a po wyjeździe był. ( dowód: opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. k- 44-54, ustna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. k-93v-94 ). Obwiniony R. W. w toku czynności wyjaśniających i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił , że faktycznie parkował w tym miejscu pojazd ale wyjechał płynnie . Żaden pojazd się nie zakołysał. Nie zahaczył żadnego pojazdu ( dowód: wyjaśnienia obwinionego R. W. k- 39v, 19 , pisma wraz z załącznikami k- 74-92, 100-105, 119-134 ). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego albowiem były one zupełnie sprzeczne z zeznaniami świadków: K. C. i D. M. oraz nie znalazły one potwierdzenia w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. . Z zeznań świadka K. C. wynikało jednoznacznie ,że widziała moment kiedy obwiniony wykonywał manewr cofania i uderzył w zaparkowany pojazd marki B. tj. w tylny zderzak lewego narożnika. W jej ocenie uderzenie nie było silne ale kierowca musiał je poczuć gdyż pojazd zadrżał. K. C. zrobiła zdjęcie tablicy rejestracyjnej pojazdu obwinionego. Z zeznań D. M. wynikało ,że kiedy parkował pojazd B. to nie było na nim śladów uszkodzenia tylnego zderzaka lewego narożnika w postaci zarysowania powłoki lakierowanej oraz zarysowanie lampy lewej . Także z opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. wynikało ,że uszkodzenia samochodu B. nr rej. (...) powstały na skutek kontaktu z samochodem S. nr rej. (...) , którego kierujący wykonywał manewr cofania. Po wycofaniu S. na zderzaku B. występował jasny ślad , którego umiejscowienie jest zgodne z otarciem widocznym na pojeździe B. .Istnieje praktyczna zgodność wysokości zderzaków obu pojazdów co mogło skutkować wystąpieniem otarć na obu pojazdach podczas manewru cofania S. . Przed wyjazdem S. na samochodzie B. nie było śladu a po wyjeździe był. . Sąd dał wiarę zeznaniom świadka K. C. albowiem były one spójne i konsekwentne a także znalazły w pełni odzwierciedlenie w zeznaniach świadka D. M. a także w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. . Świadek jako osoba zupełnie obca dla obwinionego , nie miała , w ocenie Sądu, żadnego powodu aby bezpodstawnie pomawiać go o spowodowanie kolizji. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka D. M. albowiem były one spójne i logiczne a także znalazły w pełni odzwierciedlenie w zeznaniach świadka K. C. a także w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. . Zdaniem Sądu pisemna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. S. D. oraz uzupełniająca ustna opinia złożone przez biegłego przed Sądem zasługują na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności. Zostały one wykonane w sposób wnikliwy i szczegółowy w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w tym zapis monitoringu miejsca zdarzenia. Biegły dokonał rekonstrukcji zdarzenia oraz jego przebiegu a także dokonał szczegółowej analizy usytuowania względem siebie pojazdów w chwili kolizji . Biegły opisał oraz przedstawił kolejne etapy przeprowadzanej opinii w oparciu o posiadany materiał dowodowy. Jednocześnie, w ocenie Sądu, wynikające z opinii wnioski zostały wysnute w sposób nie budzący wątpliwości i na tyle jednoznaczny ,że stanowiły one podstawę do uznania materiału dowodowego za w pełni kompletny i zasługujący na wiarygodność. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism , protokołów i płyty DVD-R zgromadzonym w toku postępowania uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego popełnienie przez obwinionego R. W. wykroczenia z art. 86 § 1 kw nie budzi wątpliwości. Kierując bowiem samochodem marki S. stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób ,że wykonując manewr cofania z miejsca parkingowego, nie zachował należytej ostrożności i uderzył w zaparkowany pojazd marki B. . Zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym nie musi być bezpośrednie ale musi być realne i konkretne . W każdym razie o realności i konkretności zagrożenia musi świadczyć jakieś zdarzenie , którym może być jak w tym przypadku zderzenie się pojazdu z innym pojazdem . Zdaniem Sądu orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 200 zł jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa popełnionego czynu a także spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno-wychowawczą. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) oraz art. 119§ 1 kpow biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową obwinionego oraz wysokość osiąganych przez niego dochodów.