Sad powszechny, IV Nkd 22/25

Sygn. IV Nkd 22/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2025 roku Sąd Rejonowy w Wieliczce IV Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym Przewodniczący sędzia Paweł Styrna po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 roku w Wieliczce na posiedzeniu niejawnym sprawy nieletniej Z. A. ur. (...) w K. c. D. i N. postanawia: na podstawie art. 53 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, nie wszczynać postępowania w sprawie nieletniej. sędzia Paweł Styrna Sygnatura akt IV Nkd 22/25 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 24 kwietnia 2025r. Kurator zawodowy J. Z. złożyła w dniu 15 stycznia 2025r. wniosek o wszczęcie postepowania o demoralizację i skierowanie do Ośrodka Kuratorskiego w S. , małoletniej Z. A. , córki N. i D. , wskazując że nieletnia sprawia duże problemu wychowawcze; z informacji ze szkoły wynika, że jest nieprzygotowana do zajęć lekcyjnych, ma sporo ocen niedostatecznych i dopuszczających, nie uczy się, odrzuca pomoc proponowaną w szkole. Zgodnie z art. 53 ustawy z 9 czerwca 2022r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, organ prowadzący postępowanie, po zebraniu informacji dotyczących osoby nieletniego oraz jego sytuacji wychowawczej i rodzinnej, może odstąpić od wszczęcia postępowania, jeżeli uzna, że środki wychowawcze lub resocjalizacyjne nie są konieczne, a cele ustawy mogą zostać osiągnięte bez ingerencji sądowej. Przepis ten, jest wyrazem zasady adekwatności i pomocniczości w ingerencji państwa w sferę praw i wolności osoby nieletniej, stanowi narzędzie umożliwiające rezygnację z dalszych działań socjalizacyjno-wychowawczych w sytuacjach, gdy funkcjonujące już środki wsparcia społecznego i edukacyjnego są wystarczające do osiągnięcia założonych celów wychowawczych. Sąd Rejonowy w Wieliczce, IV Wydział Rodzinny i Nieletnich, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2025 roku, działając na podstawie art. 53 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich (Dz.U. z 2022 r. poz. 1700), postanowił nie wszczynać postępowania w sprawie nieletniej Z. A. . Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności opinii szkoły, sprawozdania z wywiadu środowiskowego kuratora społecznego oraz opinii placówki wsparcia dziennego (...) , potwierdza, że nie ma podstaw do wszczęcie postępowania resocjalizacyjnego wobec nieletniej. Nieletnia Z. A. , urodzona (...) uczęszcza do klasy VI (...) Szkoły Podstawowej w S. . Z treści opinii szkolnej (karta 15) wynika, że mimo występujących trudności dydaktycznych, szczególnie w zakresie matematyki i języka angielskiego, dziewczynka wykazuje oznaki poprawy, a jej frekwencja oraz postawa szkolna uległy stabilizacji. Ocena śródroczna z zachowania jest bardzo dobra. Nie jest zagrożona z żadnego przedmiotu, brakiem klasyfikacji. Frekwencja w roku szkolnym jest wysoka i wynosi 87,54%. Wskazano, że Z. jest zadbana, posiada prowiant i odpowiedni ubiór, a matka aktywnie uczestniczy w jej procesie edukacyjnym. Szkoła potwierdziła także zaangażowanie uczennicy w działania społeczne i charytatywne, pomimo trudności w relacjach rówieśniczych. Warto podkreślić, że nie potwierdziły się żadne z okoliczności wskazywanych we wniosku kuratora zawodowego z dnia 15 stycznia 2025r., który powoływał się na informacje ze szkoły. (sic!) Z kolei sprawozdanie kuratora społecznego (karta 18) wskazuje, iż sytuacja opiekuńczo-wychowawcza nieletniej w środowisku domowym jest stabilna. Dziewczynka pozostaje pod opieką matki, która zapewnia odpowiednie warunki bytowe i wychowawcze, współpracuje z instytucjami wspierającymi, a także utrzymuje stały kontakt ze szkołą. Z relacji kuratora wynika, że zachowanie i wyniki w nauce nieletniej uległy poprawie, a sama Z. nie przejawia obecnie cech demoralizacji w rozumieniu ustawy z 9 czerwca 2022r. Znaczenie dla oceny sytuacji ma również opinia placówki (...) (karta 18) , z której wynika, że dziewczynka po ponownym przyjęciu do placówki nie sprawia problemów wychowawczych, przestrzega zasad, angażuje się w zajęcia edukacyjne i integracyjne, a także cieszy się akceptacją rówieśników. Z. wykazuje wrażliwość emocjonalną, a rozmowy indywidualne z pedagogiem i psychologiem ułatwiają jej pracę nad własnymi trudnościami emocjonalnymi. Brak kontaktów z ojcem wynika z samodzielnej decyzji nieletniej. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że aktualna sytuacja nieletniej nie wymaga wszczynania postępowania na gruncie ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich. System wsparcia środowiskowego, z udziałem matki, szkoły oraz placówki opiekuńczo-wychowawczej, działa efektywnie i spełnia swoją funkcję wychowawczą. Brak jest zatem podstaw do uznania, że konieczne byłoby zastosowanie wobec nieletniej środków przewidzianych w art. 7 tej ustawy. W ocenie Sądu, prowadzenie dalszego postępowania byłoby nieproporcjonalne i niecelowe w kontekście stanu faktycznego oraz potrzeb wychowawczych dziewczynki. Wobec powyższego, na podstawie art. 53 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, orzeczono jak w sentencji postanowienia. sędzia Paweł Styrna