Sygn. akt VI P 119/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2025 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Joanna Napiórkowska - Kasa Protokolant: starszy protokolant sądowy Aleksandra Łaszuk po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2025 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Casa dei B. A. S. z siedzibą w K. przeciwko K. P. (d. R. ) o zapłatę 1. Zasądza od pozwanej K. P. (d. R. ) na rzecz powódki A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Casa dei B. A. S. z siedzibą w K. kwotę 660,00 zł (słownie: sześćset sześćdziesiąt złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 listopada 2019 roku do dnia zapłaty. 2. Zasądza od pozwanej K. P. (d. R. ) na rzecz powódki A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Casa dei B. A. S. z siedzibą w K. kwotę 370,00 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 270,00 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 270,00 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt złotych 00/100) za opóźnienie w spełnieniu świadczenia za okres od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt VI P 119/21 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 29 grudnia 2020r. (data prezentaty) A. S. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą (...) dei B. A. S. wniosła o zasądzenie od K. P. (z d. R. ) kwoty 660 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 listopada 2019r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu powódka wskazała, że zorganizowała cykl szkoleń dla pracującej u niej kadry nauczycielskiej, podnoszących kompetencje, w których uczestniczyła także pozwana. Strony wiązała umowa o finansowanie pracownikowi kosztów kształcenia ustawicznego, zgodnie z którą pracownik, który rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem po odbyciu szkoleń, a przed upływem okresu wskazanego w umowie, obowiązany był do proporcjonalnego zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów szkoleń. (pozew – k. 1-4v, 40-42v) W sprawie w dniu 23 lutego 2023r. został wydany nakaz zapłaty, od którego w dniu 31 marca 2021r. (data prezentaty) pozwana wniosła sprzeciw. Wydanemu nakazowi zapłaty zarzuciła brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. Z uwagi na fakt wywiązania się pozwanej z warunków każdej z zawartych przez nią umów o finansowanie szkolenia oraz klauzule abuzywne w § 4 pkt 1 pkt f treści każdej zawartej umowy o szkolenie, pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. (sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 48-49) W odpowiedzi na sprzeciw powódka wskazała, że pozwana rozwiązała łączącą ją z powódką umowę o pracę w okresie obowiązywania umowy o finansowanie kosztów szkolenia, wobec czego powinna zwrócić pracodawcy koszt szkolenia proporcjonalnie do okresu, do którego umowa szkoleniowa miała obowiązywać. (odpowiedź na sprzeciw z dnia 03.11.2021r. – k. 57-58) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana została zatrudniona na podstawie umowy o pracę z dnia 20 października 2017r. na stanowisku nauczyciela w Przedszkolu i Szkole (...) w K. przez A. S. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) dei B. ) A. S. . Umowa została zawarta na czas określony od 23 października 2017r. do 31 lipca 2019r. Następnie aneksem z dnia 01 lipca 2019r. strony zmieniły dotychczasowe warunki powyższej umowy o pracę w zakresie czasu jej trwania. Na mocy aneksu umowa została zawarta do dnia 23 lipca 2020r. Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent za urlop wynosi 3.686,33 zł. (bezsporne, a umowa o pracę -a.o; zaświadczenie- a.o.) W sierpniu 2019r. strony zawarły 4 umowy o finansowanie pracownikowi kosztów kształcenia ustawicznego w formie kursu: 1. Kodowanie i programowanie w przedszkolu, które zostało zrealizowane w dniu 27 sierpnia 2019r. Koszt szkolenia wyniósł 240 zł. 2. Budowanie zespołu i współpraca zespole, które zostało zrealizowane w dniu 28 sierpnia 2029r.. Koszt szkolenia wyniósł 360 zł. 3. Jak współpracować z rodzicami. Asertywność z elementami komunikacji, który został zrealizowany w dniu 28 sierpnia 2019r. Koszt szkolenia wyniósł 360 zł. 4. Co motywuje dzieci w przedszkolu i szkole, które zostało zrealizowane w dniu 29 sierpnia 2019r. Koszt szkolenia wyniósł 360 zł. W § 4 powyższych umów znajdował się zapis, zgodnie z którym: 1. Pracownik zobowiązuje się do zwrotu Pracodawcy poniesionych kosztów w przypadku, gdy w okresie obowiązywania niniejszej umowy:
- a)Pracownik nie ukończy kształcenia,
- b)Pracownik rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem,
- c)Pracownik rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 lub art. 943 (rozwiązanie wskutek mobbingu), mimo braku przyczyn określonych w tych przepisach,
- d)Pracodawca rozwiąże z Pracownikiem stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy (zwolnienie dyscyplinarne) - na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
- e)Pracodawca rozwiąże z Pracownikiem stosunek pracy za wypowiedzeniem z przyczyn leżących po stronie pracownika (przyczyny określone w przepisach i orzecznictwie)
- f)Pracownik będzie przebywał na zwolnieniu lekarskim dłużej niż 50 dni. 2. W powyższych sytuacjach Pracownik będzie miał obowiązek zwrócić Pracodawcy kwotę dofinansowania, na zasadach proporcjonalnych. Zwrot kwoty nastąpi w terminie 14 dni od zaistnienia którejkolwiek z przyczyn opisanych powyżej. Pracodawca może potrącić kwotę zwrotu z wypłaty wynagrodzenia. Po każdym z ukończonych szkoleń pozwana otrzymała zaświadczenie, a pracodawca opłacił firmie szkoleniowej należna za usługę kwotę. (dowód: umowy, zaświadczenia, faktury– k. 12-29, zeznania powódki A. S. - k. 115-116v; zeznania pozwanej K. P. - k. 116v-117; zeznania świadka E. J. - k. 104-104v)) W dniu 16 września 2019r. pozwana złożyła wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia. Pismem z dnia 13 lutego 2020r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 660 zł, w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę w okresie obowiązywania umów o finansowanie pracownikowi kosztów kształcenia ustawicznego. Pismo zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu 18 lutego 2020r. Tożsame pismo powódka wysłała pozwanej w dniu 15 czerwca 2020r., które zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu 16 czerwca 2020r. Pozwana nie uiściła żądanej kwoty. (dowód: wypowiedzenie- a.o. wezwania do zapłaty i potwierdzenia odbioru- k. 31-34) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane wyżej dowody z dokumentów, zeznań stron, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony postępowania. W zakresie zeznań świadka E. J. , Sąd uznał je za wiarygodne w zakresie w jakim potwierdziła fakt odbycia szkoleń przez pozwaną, okoliczności podpisania umów szkoleniowych oraz konieczności zwrotu kosztów szkolenia w przypadku rezygnacji z pracy przed terminem obowiązywania umowy. Sąd zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest roszczenie powódki o zasądzenie na jej rzecz kwoty 660 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 15 listopada 2019r. do dnia zapłaty w związku z naruszeniem § 4 ust. 1 lit. b umów o finansowanie szkolenia. Na wstępie podnieść należy, że zgodnie z art. 103 1 kp przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Decyzja pracodawcy w sprawie podnoszenia przez pracownika kwalifikacji zawodowych uzewnętrznia się w umowie szkoleniowej zawieranej na piśmie, regulującej prawa i obowiązki pracodawcy i pracownika. Zawarcie tej umowy nie jest obowiązkowe, ale możliwość żądania przez pracodawcę od pracownika zwrotu dodatkowych kosztów szkolenia zależy od tego, czy strony zawarły umowę szkoleniową. Umowa o zwrot kosztów podnoszenia kwalifikacji jest nieważna tylko wtedy gdy nie zawiera wszystkich przedmiotowo istotnych w świetle treści przepisów kodeksu pracy składników, np. informacji o kosztach szkoleń w konkretnych kwotach, czy wskazania, jaką część kosztów szkoleń będzie ponosić pracownik i w jakim czasie od momentu zatrudnienia do momentu rozwiązania umowy o pracę (por. wyr. SN z 6 września 2012 r., w sprawie II PK 31/12). Zgodnie z art. 103 5 kp pracownik podnoszący kwalifikacje zawodowe: 1) który bez uzasadnionych przyczyn nie podejmie podnoszenia kwalifikacji zawodowych albo przerwie podnoszenie tych kwalifikacji, 2) z którym pracodawca rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy, w trakcie podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub po jego ukończeniu, w terminie określonym w umowie, o której mowa w art. 103 4 , nie dłuższym niż 3 lata, 3) który w okresie wskazanym w pkt 2 rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem, z wyjątkiem wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn określonych w art. 943, 4) który w okresie wskazanym w pkt 2 rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 lub art. 943, mimo braku przyczyn określonych w tych przepisach - jest obowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na ten cel z tytułu dodatkowych świadczeń, w wysokości proporcjonalnej do okresu zatrudnienia po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub okresu zatrudnienia w czasie ich podnoszenia. Przenosząc powyższe na realia przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy - analizując treść umów szkoleniowych zawartych przez pozwaną z pracodawcą, że zawierają one wszystkie istotne zapisy co do wzajemnych zobowiązań stron. Umowy te, w szczególności zawierają zapis o zobowiązaniu pozwanej do kontynuowania zatrudnienia u pracodawcy do dnia 31 grudnia 2019r. od dnia zawarcia umowy. Poza sporem jest i to przyznaje powódka, że jego wolą przy zawieraniu tych umów było, aby zatrzymać pozwaną w pracy po odbyciu przez nią kursów, których koszty pokrywał pracodawca przez jakiś określony czas po to, aby pracodawca mógł skorzystać z umiejętności i uprawnień swojego pracownika, które w wyniku tych szkoleń nabył. Oczywistym więc jest, że po podpisaniu tej umowy szkoleniowej pracownik podnoszący kwalifikacje zawodowe, gdy nie wywiązuje się z obowiązków związanych z podnoszeniem kwalifikacji jest zobowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na szkolenie. Stanowi o tym wprost art. 103 5 kp , który wskazuje katalog przypadków, w których pracownik może zostać zobowiązany do zwrotu kosztów podnoszenia kwalifikacji. Jest to katalog zamknięty. W szczególności, art. 103 5 kp pkt 3 stanowi, że pracownik podnoszący kwalifikacje zawodowe, który w okresie wskazanym rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem, w trakcie podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub po jego ukończeniu, w terminie określonym w umowie, o której mowa w art. 103 4 § 1 k.p. - jest obowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na ten cel z tytułu dodatkowych świadczeń, w wysokości proporcjonalnej do okresu zatrudnienia po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub okresu zatrudnienia w czasie ich podnoszenia. Taki właśnie zapis znalazł się w § 4 ust. 1 lit. b umów zawartych przez pozwaną z powódką. Wskazana przez stronę pozwaną data zawarcia umów szkoleniowych, tj. 26 sierpnia 2018r., w ocenie Sądu, stanowi oczywistą omyłkę pisarską w zakresie roku podpisania umowy. Jak zeznała powódka, a Sąd uznał za wiarygodne, wszystkie umowy zostały zawarte pomiędzy stronami w roku 2019. Ponadto, okoliczność tę potwierdziła także pozwana. Sąd nie miał podstaw, aby obdarzyć walorem wiarygodności okoliczność podnoszoną przez pozwaną, a mianowicie podpisania umów szkoleniowych dopiero po odbyciu szkoleń. Powołany na tę okoliczność świadek E. J. , nie była w stanie jednoznacznie wskazać, że taka sytuacja miała miejsce w przypadku tych czterech umów, które są przedmiotem sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W kwestii kosztów postępowania, Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 370 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r., poz. 1800, ze zm.) kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami, a na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz opłatę stałą w wysokości 100 zł.