Sad powszechny, V Pz 15/14

Sygn. akt V Pz 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska Sędziowie: SO Mariola Mastalerz SR. del Urszula Sipińska-Sęk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela A. C. przeciwko dłużnikowi G. G. o nakazanie wydania świadectwa pracy na skutek zażalenia pełnomocnika wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. z dnia 3 marca 2014 roku sygn. akt IV Po 210/13 postanawia: 1.oddalić zażalenie; 2. zasądzić od wierzyciela A. C. na rzecz dłużniczki G. G. kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 marca 2014 roku Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. w sprawie IV Po 210/13 oddalił wniosek pełnomocnika wierzyciela A. C. o zobowiązanie dłużnika G. G. do sprostowania i wydania świadectwa pracy na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 1 lutego 2011r. w sprawie IVP 183/10 w trybie art. 1050 k.p.c. . Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi wierzyciela w dniu 17 marca 2014r. W zażaleniu na powyższe postanowienie, złożonym w dniu 24 marca 2014r. pełnomocnik wierzyciela - zarzucając naruszenie art. 1050 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie - wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie w całości wniosku o nakazanie wydania świadectwa pracy i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik dłużniczki wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1050 §1 k.p.c. jeżeli dłużnik ma wykonać czynność, której inna osoba wykonać za niego nie może, a której wykonanie zależy wyłącznie od jego woli, sąd, w którego okręgu czynność ma być wykonana, na wniosek wierzyciela po wysłuchaniu stron wyznaczy dłużnikowi termin do wykonania i zagrozi mu grzywną na wypadek, gdyby w wyznaczonym terminie czynności nie wykonał. Obowiązek sprostowania i wydania świadectwa pracy w myśl art. 97 k.p.c. spoczywa na pracodawcy. W przedmiotowej sprawie pracodawcą A. C. był Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb. J. S. , a po jego śmierci Zastępca Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb. G. G. . Powołany zastępca komornika prowadzi postępowania w sprawach dotychczas niezakończonych przez zmarłego komornika do czasu powołania komornika na to stanowisko ( art. 27 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji ). Z racji przejęcia kancelarii komorniczej, w której była zatrudniona wierzycielka wyrokiem z dnia 11 lutego 2011r. w sprawie IVP 183/10 G. G. została zobowiązana do sprostowania świadectwa pracy A. C. . Jak wynika z uzasadnienia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. w sprawie V Pa 43/11 kancelaria komornicza zmarłego J. S. po powołaniu nowego Komornika nie uległa likwidacji, gdyż jako zakład pracy w znaczeniu przedmiotowym została przejęta przez nowo powołanego Komornika A. R. . Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb. A. R. jest zatem następcą prawnym pracodawcy A. C. . Następstwo prawne po stronie dłużnika, które nastąpiło po powstaniu tytułu egzekucyjnego wyklucza możliwość prowadzenia egzekucji przeciwko byłemu Komornikowi G. G. , o co wnosił we wniosku pełnomocnik wierzyciela. Obowiązki pracodawcy, które spoczywały na G. G. z racji pełnienia funkcji Zastępcy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Tryb., po wygaśnięciu tej funkcji, przeszyły bowiem na aktualnego Komornika, który przejął kancelarię komorniczą jako zakład pracy w znaczeniu przedmiotowym po zmarłym Komorniku J. S. . Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy– Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w oparciu o art. 385 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.