Sad powszechny, VIII GC 745/25

Sygn. akt VIII GC 745/25 upr POSTANOWIENIE Dnia 28 sierpnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tadeusz Górka po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko Zakłady (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej z siedzibą w R. o zapłatę postanawia:

1. umorzyć postępowanie w sprawie,
2. zasądzić od powódki na rzecz pozwanej kwotę 3617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych), tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się rozstrzygnięcia o kosztach zawartych w niniejszym orzeczeniu do dnia zapłaty,
3. zwrócić powódce kwotę 345 zł (trzysta czterdzieści pięć złotych) tytułem połowy uiszczonej opłaty sądowej od pozwu pomniejszonej o opłatę minimalną. Sędzia Tadeusz Górka Sygnatura akt VIII GC 745/25 UZASADNIENIE Powódka wniosła pozew przeciwko pozwanej, a Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy wydał w dniu 13 marca 2025 r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodny z żądaniem pozwu (...) Pozwana wniosła sprzeciw od wydanego w sprawie nakazu zapłaty, w którym domagała się oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powódki na jej rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaprzeczyła zasadności roszczenia i zakwestionowała zawarcie umowy. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie procesowym datowanym na 17 maja 2025 r. powódka cofnęła pozew bez zrzeczenia się roszczenia. Powódka podała, że po wydaniu nakazu zapłaty strona pozwana zwróciła wszystkie pojemniki (...) , hak oraz palety (...) . Doszło do „zwrotu równowartości, których powód dochodził w pozwie”. W odpowiedzi na cofnięcie pozwu, po zobowiązaniu, strona pozwana podtrzymała żądanie w zakresie zasądzenia od powoda na jego rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Przedmiotem żądania pozwu nie było wydanie rzeczy, a zapłata. Do zapłaty nie doszło. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. W niniejszej sprawie w wyniku wniesienia sprzeciwu przez pozwanego, wydany w sprawie nakaz zapłaty utracił moc. Utrata mocy oznacza, że nakaz zapłaty przestaje istnieć, a postępowanie toczy niejako od początku według właściwych przepisów. Cofnięcie pozwu nastąpiło bez zrzeczenia się roszczenia, jednak nastąpiło przed rozpoczęciem rozprawy, stąd też Sąd zwracał się do pozwanego o zajęcie stanowiska po cofnięciu pozwu przez powoda. Cofnięcie pozwu nie jest sprzeczne z przepisami prawa, zasadami współżycia społecznego ani nie zmierza do obejścia prawa ( art. 203 § 4 k.p.c. ), dlatego oświadczenie o cofnięciu pozwu należy uznać za skuteczne. Zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c. , sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało postanowić jak w punkcie 1 sentencji. Sąd na podstawie art. 98 kpc w zw. z art. 203 § 2 kpc zasądził od powódki na rzecz pozwanej koszty postępowania uznając stronę powodową za przegrywającą proces wobec cofnięcia pozwu. Na koszty postępowania składała się opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3600 złotych ustalone na podstawie § 2 pkt 5 w zw. z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Strona powodowa podała jako przyczynę cofnięcia pozwu zwrotu pojemników przez stronę pozwaną, co miało się równać ,,spełnieniu świadczenia” przez stronę pozwaną (str. 3 z pisma pełnomocnika strony powodowej datowanego na 2 lipca 2025 roku; k. 70) Zasadą wynikającą z art. 203 § 2 i 3 kpc jest, iż w przypadku cofnięcia pozwu obowiązek zwrotu kosztów procesu obciążą powoda bez względu na przyczynę cofnięcia. Odstępstwo od tej zasady może dotyczyć sytuacji zaspokojenia przez pozwanego wymagalnego w chwili wytoczenia powództwa roszczenia powoda, co skutkowało cofnięciem pozwu. W rozumieniu przepisów o kosztach procesu pozwanego należy wówczas uznać za stronę przegrywającą sprawę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012r, II CZ 208/11). Trzeba jednak pamiętać, że w takim przypadku, to na powodzie spoczywa ciężar wykazania, iż wystąpienie z pozwem było niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony i faktycznie doszło do jego zaspokojenia w toku procesu (tak Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 29 marca 2012r. I ACz 491/12). Powód nie wykazał okoliczności zaspokojenia jego roszczenia w toku procesu, wobec czego nie zachodzą podstawy do odstępstwa od ogólnej zasady, że w przypadku cofnięcia pozwu zwrot kosztów postępowania przysługuje wyłącznie pozwanemu, który zgłosił wniosek o ich przyznanie. Wbrew twierdzeniem strony powodowej nie doszło do spełnienia świadczenia objętego żądaniem pozwu przez stronę pozwaną. Pozew był o zapłatę, a nie o wydanie rzeczy. Strona pozwana nie zapłaciła czyli nie spełniła świadczenia, którego ochrony przed Sądem domagała się powódka. Wszystkie orzeczenia sądowe, na które powołała się strona powodowa w piśmie datowanym na 2 lipca 2025 roku dotyczą innych stanów faktycznych, w których strona powodowa wykazała, że cofnięcie pozwu jest związane z zaspokojeniem roszczenia powoda przez stronę pozwaną. Strona powodowa nie podała dlaczego nie wniosła powództwa o wydanie rzeczy. To ona jest dysponentem procesu i decyduje czego konkretnie żąda z pełnymi tego konsekwencjami. Była możliwość żądania wyłącznie wydania rzeczy albo złożenia pozwu opartego o tzw. facultas alternativa. Żądanie pozwu może być sformułowane jako upoważnienie przemienne (facultas alternativa) poprzez np. żądanie zasądzenia a pozwany może zwolnić się z tego obowiązku poprzez spełnienie innego świadczenia np. wydanie rzeczy. Podstawą sformułowanego tak żądania może być wola wierzyciela i odpowiednio sformułowana treść pozwu. (por. np. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 19 stycznia 1957 r., 3 CR 187/56, OSPiKA 1957, z. 2, poz. 36, LEX nr 1632720). Tego profesjonalny pełnomocnik nie zrobił, decydując się na wniesienie pozwu o zapłatę. Skoro zaś zapłaty nie ma, a strona powodowa cofa pozew, to uznać ją należy za przegrywającą sprawę. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 203 § 3 kpc . Ze względu na cofnięcie pozwu po wysłaniu jego odpisu stronie przeciwnej, ale przed rozpoczęciem rozprawy, Sąd, na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej: „kscu”), zwrócił powodowi połowę uiszczonej opłaty od pozwu, o czym orzeczono w punkcie trzecim sentencji postanowienia. Kwotę należało obniżyć o 30 zł tytułem opłaty podstawowej (art. 79 ust.3 tejże ustawy). Sędzia Tadeusz Górka