Sygn. akt III RC 592/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy w Kielcach III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący: sędzia Marcin Ostrowski Protokolant: sekr.sądowy Malwina Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 roku w Kielcach na rozprawie sprawy z powództwa Z. W.
(1)przeciwko Ł. Ł. o wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego orzeka: ustala, że obowiązek alimentacyjny Z. W.
(1)względem Ł. Ł. (aktualnie noszącego nazwisko Ł. ) ustalony po raz ostatni wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 21 marca 2018 roku sygn. akt I C 2802/16 wygasł z dniem 27 marca 2024 roku. sędzia Marcin Ostrowski Sygn. akt III RC 592/25 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 11 lipca 2025 r. Z. W.
(1)wniósł o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny w kwocie 400 zł nałożony na niego wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie I C 2802/16 względem pozwanego Ł. Ł. wygasł z dniem 27 marca 2024 r. oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu wskazano, że powód nie ma kontaktu z pozwanym. Z informacji od znajomych dowiedział się jednak, że pozwany ukończył szkołę średnią i nie podjął dalszej edukacji. Zatem wnioskuje, że może on podjąć pracę i istnieją podstawy do wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego (k. 3-4). Pozwany w odpowiedzi na pozew uznał powództwo w całości, przy tym wniósł o nieobciążanie pozwanego kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że nie utrzymuje kontaktu z ojcem z uwagi na jego zachowanie tj. stosowanie przemocy fizycznej i psychicznej względem pozwanego. Ponadto powód nie interesował się życiem pozwanego, płacił jedynie alimenty, nie dokładał się do dodatkowych kosztów utrzymania (k. 23-24v). Strona powodowa ostatecznie zrezygnowała z dochodzenia kosztów procesu od pozwanego, co wynika z oświadczenia pełnomocnika złożonego na rozprawie. Sąd ustalił i zważył co następuje: Pozwany Ł. Ł. (uprzednio noszący nazwisko W. ) ur. (...) w Ł. pochodzi ze związku małżeńskiego Z. W.
(1)i Z. W.
(2)(akta I C 2802/16: k. 5), który został rozwiązany wyrokiem rozwodowym Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 21 marca 2018 r. (akta I C 2802/16: k. 117). W pkt III tego wyroku rozwodowego Z. W.
(1)został zobowiązany do płacenia na rzecz małoletniego Ł. Ł. alimentów w kwocie po 400 zł miesięcznie płatnych do rąk matki Z. W.
(2)do dnia 10-go każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat (akta I C 2802/16: k. 117v). Pozwany Ł. Ł. ma ukończone 20 lat i aktualnie nie kontynuuje nauki. Powyższe fakty wynikały z dokumentacji zgromadzonej w ujawnionych na rozprawie aktach I C 2802/16 oraz pozostałych dowodów zaistniałych w toku procesu, w tym dokumentacji złożonej przez strony oraz z ich nie budzących wątpliwości oświadczeń procesowych. Podstawą materialnoprawną przedmiotowego żądania jest tu art. 138 k.r.o. zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Dla odkodowania znaczenia zwrotu „zmiana stosunków” jest porównanie stanu istniejącego w dacie uprzedniego ustalenia alimenty ze stanem istniejącym w dacie orzekania o ich podwyższeniu lub obniżeniu. Zgodnie z dyspozycją art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis art. 135 § 1 k.r.o. stanowi zaś, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że od ostatniego ustalenia wysokości obowiązku alimentacyjnego upłynęło kilka lat. W tym okresie pozwany stał się już osobą pełnoletnią, ukończył na ten czas edukację. Zatem jest osobą, która może i powinna podjąć zajęcie zarobkowe celem samodzielnego utrzymania się. Skutkuje to zaistnieniem podstaw do ustalenia wygaśnięcia przedmiotowego obowiązku alimentacyjnego. Tym niemniej podkreślić trzeba, że powyższe uwagi mają drugorzędne znaczenie dla sprawy w sytuacji gdy uzasadniany wyrok został wydany w związku z tym , że strona pozwana uznała powództwo o wygaśniecie obowiązku alimentacyjnego. Stosownie do normy wynikającej z art. 213 § 2 k.p.c. , Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Każda ze stron złożyła jasne i nie budzące wątpliwości sądu oświadczenia procesowe z jednej strony o popieraniu powództwa, a z drugiej strony o uznaniu powództwa i w żadnym z tych przypadków nie ujawniły się przesłanki do podważania tych oświadczeń jako sprzecznych z prawem, z zasadami współżycia społecznego lub zmierzających do obejścia prawa. W zaistniałej sytuacji procesowej, biorąc pod uwagę realia faktyczne tej sprawy, należało zatem ustalić, że obowiązek alimentacyjny Z. W.
(1)względem Ł. Ł. (aktualnie noszącego nazwisko Ł. ) ustalony po raz ostatni wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 21 marca 2018 roku sygn. akt I C 2802/16 - wygasł z dniem 27 marca 2024 roku. sędzia Marcin Ostrowski