Sygn. akt: VI C 2018/25 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie, VI Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: sędzia Bartłomiej Balcerek po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Ż. K. przeciwko A. D. o wydanie w przedmiocie wniosku o zabezpieczenie postanawia:
- dokonać zabezpieczenia roszczenia Ż. K. o wydanie psa o imieniu W. poprzez uregulowanie sposobu jego współposiadania z pozwanym A. D. na czas trwania postępowania w ten sposób, że Ż. K. i A. D. będą na przemian uprawnieni do samodzielnego dysponowania i opieki nad psem w cyklach tygodniowych – od piątku od godz. 19 do kolejnego piątku do godz. 19, począwszy od drugiego piątku po dniu wydania niniejszego postanowienia (tj. od 28.11.2025 r.), od kiedy to uprawniona do posiadania w cyklu tygodniowym będzie Ż. K. ;
- oddalić wniosek w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE sporządzone na podstawie art. 357 § 2 3 k.p.c. Zabezpieczenie powództwa w ogólności
- Zgodnie z treścią art. 730 § 1 k.p.c. , w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. Zgodnie z § 2 tego artykułu Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.
- Celem postępowania zabezpieczającego jest zatem zapewnienie uprawnionemu podstawowej, choć tymczasowej, ochrony prawnej niezwłocznie, bez konieczności oczekiwania na prawomocne zakończenie postępowania co do istoty sprawy.
- Podstawy dla udzielenia zabezpieczenia określa art. 730 1 § 1 k.p.c. , zgodnie z treścią którego udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. W § 2 tego przepisu wskazano, iż interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Obie te przesłanki: uprawdopodobnienie roszczenia i interesu prawnego, muszą więc zaistnieć łącznie, by mógł być uwzględniony wniosek o zabezpieczenie.
- Uprawdopodobnienie nie wymaga wprawdzie dowodu, ale twierdzenia i załączony materiał muszą uprawdopodabniać stanowisko danej strony składającej wniosek – nie jest wystarczające samo przedstawienie twierdzeń na dany temat. Jak wskazał Sąd Apelacyjny we W. w postanowieniu z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. I Acz 282/14, postępowanie zabezpieczające stanowi przyspieszone, odformalizowane postępowanie, w ramach którego wymagane jest nie udowodnienie, lecz uprawdopodobnienie istnienia roszczenia podlegającego zabezpieczeniu i interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, a zatem zgodnie z art. 243 k.p.c. nie jest konieczne zachowanie szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym. Odformalizowany charakter uprawdopodobnienia wymaganego na potrzeby udzielenia zabezpieczenia roszczenia rzutuje na sposób oceny materiału dowodowego zaoferowanego na etapie składania wniosku o udzielenie zabezpieczenia. W zakresie pierwszej z wymienionych przesłanek należy uprawdopodobnić, że w konkretnych okolicznościach faktycznych uprawnionemu przysługuje roszczenie podlegające ochronie w świetle obowiązujących przepisów prawa. Co do zasady roszczenie można uznać za uprawdopodobnione, gdy bez szczegółowej analizy wszystkich aspektów faktycznych i prawnych sprawy można na pierwszy rzut oka stwierdzić, że przysługuje ono wnioskodawcy - w świetle przytoczonych przez niego twierdzeń faktycznych, potwierdzonych przedstawionymi dowodami bądź innymi środkami. W postępowaniu zabezpieczającym panuje więc złagodzony rygor dowodowy - uprawdopodobnienie roszczenia nie jest równoznaczne z jego udowodnieniem, w związku z czym nie musi ono oznaczać pewności sądu co do istnienia roszczenia, lecz jedynie jego wysokie prawdopodobieństwo (postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. I ACz 158/18). Uprawdopodobnienie roszczenia może nastąpić w każdy możliwy sposób, ma ono dać sądowi słuszną podstawę do przypuszczenia o istnieniu roszczenia, na podstawie kryterium wiarygodności roszczenia. Uprawniony powinien przedstawić i uzasadnić twierdzenia stanowiące podstawę dochodzonego roszczenia. Uprawdopodobnienie odnosi się w praktyce zarówno do okoliczności faktycznych, na których opiera się roszczenie i które powinny być przedstawione, a ich istnienie prawdopodobne w świetle dowodów oferowanych przez uprawnionego, jak i do podstawy prawnej roszczenia, która powinna być również prawdopodobna w tym znaczeniu, że dochodzone roszczenie znajduje podstawę normatywną.
- Uprawdopodobnienie faktów, na które powołuje się osoba wnioskująca o udzielenie zabezpieczenia, samo z siebie nie przesądza o tym, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Konieczne jest ponadto istnienie podstawy prawnej, która uprawdopodobnione fakty wiąże z powstaniem jakiegoś uprawnienia, które może zostać zabezpieczone.
- Zgodnie z art. 731 k.p.c. , zabezpieczenie nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia. Przepisu tego jednak nie stosuje się, jeżeli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków ( art. 755 § 2 1 k.p.c. ).
- W myśl art. 755 § 1 k.p.c. , jeżeli przedmiotem zabezpieczenia, nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych dla zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. W szczególności sąd może: 1) unormować prawa i obowiązki stron lub uczestników postępowania na czas trwania postępowania; 2) ustanowić zakaz zbywania przedmiotów lub praw objętych postępowaniem; 3) zawiesić postępowanie egzekucyjne lub inne postępowanie zmierzające do wykonania orzeczenia; 4) uregulować sposób roztoczenia pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z dzieckiem; 5) nakazać wpisanie stosownego ostrzeżenia w księdze wieczystej lub we właściwym rejestrze. Wymienione sposoby zabezpieczenia zostały zatem wskazane w ustawie przykładowo. Podstawy do wydania zabezpieczenia w tej sprawie
- W świetle powyższego wniosek powódki o zabezpieczenie roszczenia o wydanie psa rasy żeńskiej o imieniu W. zasługiwał na uwzględnienie niemal w całości.
- Słusznie powódka zwróciła uwagę na to, że zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie zwierząt psy (jak i inne zwierzęta) nie są rzeczą, tylko istotami żyjącymi, którymi człowiek winny jest poszanowanie, ochronę i opiekę. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy. Oznacza to, że zwierzęta w myśl prawa cywilnego mogą być przedmiotem własności, w tym też i współwłasności, a podmioty prawa cywilnego – osoby fizyczne, prawne i inne jednostki organizacyjne posiadające zdolność prawną – mogą być ich posiadaczami.
- Powódka uprawdopodobniła i przedstawiła wiarygodne twierdzenia świadczące o tym, że prowadziła z pozwanym A. D. wspólne gospodarstwo domowe i podjęli wspólną decyzję o adopcji psa – suczki o imieniu W. . Powódka kupowała dla psa karmę i inne potrzebne wyposażenie (miski, zabawki, klatkę), a także zabierała na spacery. W. reaguje na powódkę pozytywnie i stosuje się do jej poleceń, nie okazuje wobec niej lęku ( nagrania na płycie CD, k. 31) . Powódka uprawdopodobniła więc fakty przemawiające za jej roszczeniem. Na ich podstawie można stwierdzić, że powódka co najmniej jest współwłaścicielką psa, którego adopcja miała być ich wspólną decyzją z pozwanym (wówczas jej partnerem).
- Powódka wykazała też istnienie interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia. Należy zgodzić się z tym, że bez tymczasowego uregulowania sposobu posiadania cel postępowania może nie zostać osiągnięty. Powódka zmierza bowiem do wykazania, że powinno jej przysługiwać wyłączne posiadanie psa. Będzie to jednak przedmiotem końcowego rozstrzygnięcia w sprawie, do którego może wydania może upłynąć dłuższy czas (co najmniej kilku miesięcy lub ponad roku). Całkowite pozbawienie powódki kontaktu z psem w tym czasie nie tylko wpływać będzie negatywnie na jej samopoczucie, ale i na dobrostan zwierzęcia, pozbawionego kontaktu z dotychczasowym właścicielem/opiekunem. Te negatywne następstwa mogą okazać się jednak – z uwagi na upływ czasu i pozbawienie powódki kontaktu z psem – nieodwracalne, stąd też uzasadnione jest ukształtowanie zasad współposiadania przez powoda i pozwaną W. w ten sposób, że będą oni na przemian samodzielnie zajmować się nią w okresach tygodniowych, od godziny 19 w piątek do kolejnego piątku do godz.
- Sąd dokonał pewnej modyfikacji (ograniczenia) sposobu zabezpieczenia przedstawionego we wniosku. Po pierwsze – nie wskazano, aby powódka była uprawniona do posiadania psa w tygodniach nieparzystych, gdyż takie sformułowanie mogłoby rodzić trudne do usunięcia wątpliwości (od kiedy liczyć pierwszy tydzień miesiąca? Czy 1 tygodniem miesiąca jest niedziela jako pierwszy dzień miesiąca, czy dopiero okres czterech dni od czwartku do niedzieli w dniach 1-4 miesiąca), zwłaszcza że powódka wnioskowała o tydzień rozumiany nie kalendarzowo, tylko od piątku do piątku. Po drugie Sąd wskazał, że pierwszy okres posiadania przez powódkę przypadać będzie dopiero od drugiego piątku od wydania postanowienia – głównie ze względów praktycznych, wynikających z tego, że postanowienie jest wydawane w środę, a do najbliższego piątku być może żadna ze stron jeszcze się o nim nie dowie. Z racji tych ograniczeń względem wniosku zawartego w pozwie Sąd w pkt 2 oddalił wniosek o zabezpieczenie w pozostałym zakresie. ZARZĄDZENIE
- (...)
- (...)
- (...)
- (...)
- (...)
- (...)
- (...)