Sygn. akt I Ns 188/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2025 r. Sąd Rejonowy w Sanoku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Krzysztof Dziewulski Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Pondel po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025r. w S. na rozprawie sprawy z wniosku M. D. z udziałem Gminy Miasta S. o zasiedzenie p o s t a n a w i a: I. Stwierdzić, że wnioskodawczyni M. D. nabyła przez zasiedzenie z dniem 31 grudnia 2021r. nieruchomość położoną w S. o numerze ewidencyjnym (...) , dla której Sąd Rejonowy w S. V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) . II. Orzec, iż każda ze stron ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Sygn. akt I Ns 188/22 UZASADNIENIE Postanowienia z 18 września 2025r. We wniosku złożonym do Sądu Rejonowego w Sanoku 27 kwietnia 2022 roku wnioskodawczyni M. D. żądała stwierdzenia nabycia przez nią w drodze zasiedzenia prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w S. o numerze (...) , dla której Sąd Rejonowy w S. V wydział ksiąg wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) . W uzasadnieniu wskazała, iż od 1991 roku samoistnie posiada nieruchomość o powierzchni ponad 1 ha wraz z przylegającą do niej działką będącą przedmiotem zasiedzenia o powierzchni 0,4991 ha. Posiadanie tej działki przejęła od brata a stanowiła ona własność dalszej rodziny M. . Wg wnioskodawczyni posiadanie było samoistne , spokojne i nieprzerwane. W odpowiedzi na wniosek z 30 czerwca 2022 roku uczestnik Gmina Miasta S. wniósł o oddalenie wniosku w całości, wskazując iż jest on bezzasadny, gdyż nie zostały spełnione przesłanki ustawowe do zasiedzenia w szczególności nie upłynął wymagany okres posiadania. Wskazał, iż nieruchomość objętą wnioskiem o zasiedzenie Gmina nabyła aktem notarialnym z 30 lipca 1999 roku, a przed jej nabyciem przedmiotowa nieruchomość nie znajdowała się w posiadaniu osób trzecich. Swoje stanowiska strony podtrzymały aż do rozprawy poprzedzającej wydanie postanowienia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Przedmiotem zasiedzenia jest nieruchomość położona w S. w dzielnicy (...) oznaczona w operacie ewidencji gruntów nr. (...) o powierzchni 0,4991 ha. Od zachodu przylega ona do działki wnioskodawczyni i jest nią jednolicie użytkowana, a dalej w kierunku południowym działki te rozdziela miedza porośnięta drzewami i zakrzaczeniami. Przy północnej granicy działki znajduje się garaż blaszak, a naprzeciwko budynku mieszkalnego wnioskodawczyni znajduje się pole uprawne ogrodzone prowizorycznym ogrodzeniem cofniętym nieznacznie od granicy działki. W stronę południową znajduje się brama, która wygradza część działki (...) do działki własnej wnioskodawczyni (...) . Teren ogrodzony jest częściowo porośnięty trawą i częściowo zaorany. Dalej w stronę południową teren działki (...) jest porośnięty trawą i ma szerokość około 6 m a długość ok 0,5 km. Granice tej działki w terenie zaznaczone są tzw. miedzami śródpolnymi. Przedmiotowa nieruchomość będąca przedmiotem zasiedzenia stanowiła własność do roku 1972 M. M. w 9/20 częściach , M. D. 6/20 częściach oraz M. z D. M. w 5/20 częściach( (...) ). Na podstawie wniosku z 14 marca 1992r. , aktu własności Ziemi z 1 sierpnia 1972r i postanowienia Sądu Rejonowego w S. z 29 maja 1991r (...) 15 marca 1992r. jako właścicieli wpisano w powyższą księgę J. N. w ¾ częściach i jej córkę M. K. w ¼ części. Aktem notarialnym z 30 lipca 1999r. J. N. i M. K. sprzedały nieruchomości , w tym działkę będącą przedmiotem niniejszego postępowania Gminie Miasta S. . Dla nieruchomości tej Sąd Rejonowy w Sanoku prowadzi księgę wieczystą (...) a w rejestrze gruntów oznaczone są powierzchnie użytków i klas gruntów jako grunty zakrzaczone i zakrzewione na użytkach rolnych , pastwiska trwałe i grunty orne ( K 4). Wnioskodawczyni M. D. na ulicy (...) w obecnym domu mieszka od roku 1966. W tych latach jej rodzice prowadzili gospodarstwo rolne, a obok na terenie spornym M. i J. M. pracowali na swoim gospodarstwie. Początkiem lat siedemdziesiątych zmarł J. M. , a rodzina D. ( spokrewniona z M. ) z pomocą dzieci gospodarując na swoim gospodarstwie z czasem zaczęła użytkować nieruchomości M. siejąc , zbierając i kosząc trawę dla zwierząt. Pomimo , iż E. N. i J. N. otrzymali Akt Własności Ziemi w 1972 roku na przedmiotową nieruchomość, na gruncie nie pojawili się i byli nieznani sąsiadom i rodzinie M. D. ( prawdopodobnie mieszkali w S. ). W. i A. D. uzyskali emeryturę rolniczą w 1983 roku i przekazali gospodarstwo rolne bratu wnioskodawczyni J. D. . Gospodarstwo (...) było jednym z większych gospodarstw w tamtym miejscu na przedmieściach S. , tym bardziej że J. D. otrzymał talon na zakup ciągnika (...) , który zarówno używał on jak i wypożyczał sąsiadom. W 1986 roku J. D. dojeżdżał do J. do pracy, a wnioskodawczyni wyjechała do S. . Na gospodarstwie pozostała ich matka , która zajmowała się gospodarstwem wraz z J. D. . Ze względu na wykonywaną pracą w J. i konieczność dojazdów do gospodarstwa , J. D. zdecydował by siostra M. D. wróciła ze S. ,zamieszkała z matką i opiekowała się nią i gospodarstwem. W zamian za to w roku 1991. w okresie świąt Wielkiejnocy przekazał jej posiadanie, własnego gospodarstwa rolnego jak i wciąż uprawianej i koszonej działki (...) po M. . Jeszcze do roku 1996 J. D. przyjeżdżał i pomagał w gospodarstwie rolnym matce i siostrze. Cały czas na swoim polu i na polu spornym uprawiano zboża i ziemniaki natomiast w dalszej części w stronę południową na wąskim pasie gruntu koszono i wypasano krowy. W latach dziewięćdziesiątych gospodarstwo to w całości prowadziła i decydowała o nim wnioskodawczyni M. D. . W takim też zakresie i zgodnie z jej wolą gospodarstwo prowadzone jest do dnia dzisiejszego. Na przydomowym areale uprawiane są zboża i warzywa natomiast część działki w stronę południową jest w dalszym ciągu wykaszana. Od kilku lat syn wnioskodawczyni J. D.
(1)wspólnie z matką prowadzi gospodarstwo m. inn. hoduje kury i króliki. Działka własna wnioskodawczyni ciągnąca się wzdłuż spornego pasa gruntu wykorzystywana była jako ogród, gdzie rosły jabłonie i krzewy aronii. Część została obsadzona drzewami na opał. Ok 15 lat temu J. D.
(1)podjął próbę grodzenia nieruchomości siatką leśną albowiem uprawy i drzewa niszczone były przez zwierzynę leśną. Jednak nie dało to efektów i kilka lat około 2021 temu postawił bramę wygradzając część działki (...) do nieruchomości własnej wnioskodawczyni M. D. . Jak już wspomniano Gmina Miasta S. zakupiła nieruchomość w o nr (...) w 1999r. Umowa kupna sprzedaży nie była poprzedzona oględzinami przedmiotowej nieruchomości. Przy zabudowaniach M. D. od ul. (...) pojawiła się świadek L. K. , która jednak stała przed domem i nie udała się w głąb działki. Przy zawarciu umowy w akcie notarialnym ówcześni współwłaściciele działki wspomnieli, że za budynkiem pani D. użytkuje kilka arów na ogródek. Pomimo tej wiedzy nowy właściciel, a to uczestnik Gmina Miasta S. nie podjął żadnych działań w związanych z weryfikacją informacji o użytkowaniu ich nieruchomości przez osoby trzecie, a tym bardziej w podjęciem działań zmierzających do wydania nieruchomości przez M. D. . W 2021 roku na zlecenie Gminy Miasta S. geodeta D. W. prowadził modernizację gruntów na trenie dzielnicy (...) . Jego przełożonymi byli J. K. -właściciel firmy geodezyjnej i Z. G. , który był inspektorem kontroli i nadzorował prace z zakresie przestrzegania przepisów obowiązujących w geodezji. Celem modernizacji była aktualizacja użytków gruntowych na podstawie ortofotomapy. Dokonywał jej bezpośrednio wspomniany geodeta D. W. . Przeprowadzał ustalenia granic i aktualizacje użytków. W terenie wraz z pracownikami sprawdzano budynki i wykonywano aktualizację ewidencji budynków. Przy ustalaniu klasyfikacji gruntów geodeta korzystał z ortofotomapy i wg niego wspomniana działka odpowiadała terenom zakrzaczonym i zadrzewionym a nie użytkowanym rolniczo co znalazło odzwierciedlenie w wypisie z rejestru gruntów. Właściciel nieruchomości Gmina Miasta S. początkiem 2022 roku ujawnił ,że nieruchomość o nr. (...) jest w posiadaniu wnioskodawczyni M. D. , a część tej nieruchomości została wygrodzona bramą do działki własnej wnioskodawczyni. W związku z powyższym pismem z 24 lutego 2022 roku Gmina zaproponowała wydzierżawienie tej nieruchomości wnioskodawczyni. Pismem z 9 marca 2022 roku M. D. odpowiedziała, iż od co najmniej 1991 roku jest samoistnym posiadaczem przedmiotowej działki i zasygnalizowała złożenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia. W kolejnym piśmie Gmina Miasta S. podkreśliła, iż jest właścicielem tej działki i zasygnalizowała, iż wnioskodawczyni nie płaci za tę działkę podatków jak też nie zgłosiła jej samoistnego posiadania. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów : odpisów z ksiąg wieczystych (...) i KW (...) ,wypisu z rejestru gruntów , zdjęć wykonanych przez biegłego ,oględzin miejsca przedmiotu sporu ,zdjęć lotniczych przedłożonych przez uczestnika, opinii biegłego P. P. głównej ,ustnej i uzupełniającej oraz z zeznań świadków :. D. , M. D.
(1), J. D.
(1), Ł. D. , L. K. , K. R. , ( k 80) , K. G. , S. J. , B. K. , A. D. E. K. ( k 220) i wnioskodawczyni M. D. . Wskazany materiał dowodowy w zakresie w jakim odzwierciedla ustalenia stanu faktycznego jest wiarygodny wzajemnie się uzupełnia i nie zawiera sprzeczności. Decydujące znaczenie dla ustalenia powyższego stanu faktycznego miały wspomniane dokumenty i opinia biegłego w zakresie identyfikacji przedmiotu sporu ,natomiast odnośnie stwierdzenia przesłanek koniecznych do zasiedzenia decydujące znaczenie miały zeznania świadków i wnioskodawczyni. W tym miejscu należy wspomnieć, iż cała grupa wymienionych świadków zarówno rodzina M. D. z jak również osoby obce, ale mieszkające bądź pracujące obok w sąsiedztwie zeznawały w sposób jasny i precyzyjny a co istotne wszyscy potwierdzili ,iż grunt sporny był od wielu lat wykorzystywany rolniczo przez rodzinę D. . Nie ma w przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, dowodów przeciwnych bądź mogących wzbudzić choć cień wątpliwości ,że świadkowie mijają się z prawdą. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków L. K. , A. O. i T. K. jakoby sporny grunt nie był użytkowany. Świadek L. K. posiadała niewielkie informacje co do użytkowania nieruchomości, albowiem jak sama świadek zeznała była jedynie przy domu od ulicy (...) w czasie gdy dokonywano zakupu tych działek. Świadek T. K. z kolei zeznała, iż po oględzinach nie stwierdziła, aby którakolwiek z działek była uprawiana. Świadek A. O. w terenie nie był ale stwierdził ,że na tak wąskim gruncie trudno coś uprawiać. Świadek S. nie miała istotnych wiadomości w sprawie. Powyższe zeznania są w tym zakresie dla Sądu niewiarygodne i stoją w oczywistej sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków. Należy również wspomnieć o istotnej okoliczności , o której wspomniała świadek K. ( k 82 ),że właściciele sprzedający Gminie nieruchomość wspominali ,że M. D. uprawia na ich działce ogródek. Już wtedy po raz pierwszy pojawiła się informacja o wykorzystywaniu przez wnioskodawczynię cudzej nieruchomości co jednak przez nowego właściciela nie zostało wówczas zweryfikowane. Odnośnie części nieruchomości (...) , przeznaczonej do wykaszania ,oczywistym dla Sądu jest, wykaszanie nie miało charakteru koszenia przydomowego trawnika lecz mogło następować raz bądź dwa razy w roku dla celów stricte rolniczych( pozyskiwanie siana). Oceniając zeznania świadka T. K. dla Sądu bardziej prawdopodobnym jest ,że świadek będąc w terenie w 2017r. nie zwróciła uwagi na powyższy fakt i określiła całość gruntów, które wizytowała jako zakrzaczone i zadrzewione. Tym zeznaniom przeczą także inne dowody a mianowicie zdjęcia lotnicze i ortofotomapy złożone przez uczestnika. Są one jednym z głównych dowodów, na których Sąd opierał się, czyniąc swoje ustalenia. Potwierdził to także biegły w swojej opinii uzupełniającej. W ocenie Sądu , analiza map przeprowadzona przez biegłego jest bardzo istotnym dowodem przemawiającym na rzecz wnioskodawczyni ,że sporne nieruchomości były użytkowane. Na niektórych zdjęciach( z 2003r. k 114 z 2013r. (k 116) widoczne są koleiny co świadczy o użytkowaniu gruntu a przeczy temu aby nieruchomość była zakrzaczona i zadrzewiona. Analiza zdjęć pozwala dojrzeć ,że zaznaczona nieruchomość (...) nie jest zakrzaczona i zadrzewiona a jedynie korony drzew przerastają nad nią z granicy działki. Powyższe potwierdzają ustalenia z oględzin i zdjęcia wykonane przez biegłego (karta 46), na których widać użytkowane miejsce a po bokach drzewa i krzewy, których korony przerastają na działkę. Dla Sądu jest jasne ,że takie usytuowanie drzew może wprowadzać w błąd przy czytaniu ortofotomapy dla celów klasyfikacji gruntów , użytków i wykorzystywania rolniczego. Mogło to także wpłynąć na ocenę tej nieruchomości przy klasyfikacji gruntu przez wspomnianego geodetę D. W. . Jednak po wizycie w terenie nie można mieć w tym zakresie żadnych wątpliwości i przyznać pełną moc dowodowa zeznaniom wnioskodawczyni i powołanym przez nią świadków. Sąd zważył co następuje: Art. 172 § 1 kodeksu cywilnego stanowi, iż posiadacz nieruchomości niebędącej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat 20 jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze zasiedzenie § 2 zaś wskazuje po upływie lat 30 posiadacz nieruchomości nabywa jej własność choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Powyższy przepis wskazuje przesłanki, jakie powinny być spełnione do nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia a są nimi samoistne posiadanie oraz upływ czasu. W ocenie sądu przedstawiony przez wnioskodawczynię materiał dowodowy i pozyskany w trakcie niniejszego postępowania w szczególności opinia biegłego i zdjęcia lotnicze , przekonują Sąd do tego, iż wnioskodawczyni od co najmniej wiosny 1991 roku rozpoczęła użytkowanie spornego gruntu w celach rolniczych i czyni to w sposób niezakłócony do dzisiaj. Wcześniej co najmniej od połowy lat 70 tych grunt ten użytkowali jej rodzice i brat jednak ,zdaniem Sądu terminem, w którym wnioskodawczyni samodzielnie przejęła od brata władanie tym gruntem była wiosna 1991r. Od tej chwili przez okres 30 lat posiadanie tego gruntu było samoistne ( jak właściciel ) i niezakłócone (nieprzerwane). M. D. część działki (...) uprawiała i drugą część wykaszała. Nikt inny na tej nieruchomości nie wykonywał żadnych czynności. Wykonywała je wnioskodawczyni i jej syn J. D.
(1), który do tej pory pomaga jej w gospodarstwie. Fakt, iż zmienili się właściciele, a to E. N. , J. N. i M. K. nie ma żadnego znaczenia dla z faktu posiadania, albowiem osoby te nawet nie pojawiły się na przedmiotowym gruncie i były nieznane wnioskodawczyni ani świadkom – sąsiadom. Wykazano w sprawie , iż przy zawarciu aktu notarialnego z Gminą Miasta S. osoby te wspominały o użytkowaniu części gruntu przez M. D. jednak obecny właściciel - uczestnik postępowania nie podjął żadnych czynności, aby przerwać to posiadanie i do dnia dzisiejszego pozostaje ono niezakłócone. Brak także jakichkolwiek informacji by Gmina Miasta S. występowała przed sądem o ochronę własności przeciwko M. D. jako również wykonywała jakiekolwiek czynności faktyczne na przedmiotowym gruncie. Z zeznań świadków wynika, iż nawet przy modernizacji gruntów geodeci posługiwali się ortofotomapami nie wychodząc w teren. W związku z powyższym Sąd na podstawie wskazanego wyżej przepisu orzekł jak w pkt I postanowienia. Orzeczenie o kosztach wydano w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c.