← Polska

Sad powszechny, I C 1349/24

Sygn. akt I C 1349/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2025 r. Sąd Okręgowy w (...) I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia Rafał Kubicki Protokolant

§ 1ust.

1 (...) udzielił (...) (...) w kwocie 222 686 zł indeksowanego kursem (...) , zastrzegając w zdaniu trzecim tego ustępu, że w dniu wypłaty saldo jest wyrażone w walucie do której indeksowany jest (...) według kursu kupna waluty do której indeksowany jest (...) , podanego w tabeli kursów kupna/sprzedaży dla (...) udzielanych przez (...) Bank S.A. , opisanej szczegółowo w § 17, następnie saldo walutowe przeliczane jest dziennie na złote polskie według kursu sprzedaży waluty do której indeksowany jest (...) , podanego w tabeli kursów kupna/sprzedaży dla (...) udzielanych przez (...) Bank S.A. , opisanej szczegółowo w § 17.

§ 1ust.

1 zdanie 2 oraz § 1 ust. 2 (...) przeznaczony był na pokrycie części kosztów zakupu nieruchomości mieszkalnej (216 000 zł), prowizję z tytułu udzielenia (...) (6486 zł) oraz koszty z tytułu opłaty sądowej należnej za wpis hipoteki w kwocie 200 zł. Oprocentowanie (...) jest zmienne i ulega zmianie w tym samym dniu kalendarzowym, w jakiej nastąpiła wypłata pierwszej transzy (...) najbliższego miesiąca następującego po ostatniej zmianie indeksu (...) (§ 8 ust. 1). Szczegółowy sposób wyliczenia indeksu (...) został określony w § 8 ust. 2 umowy. Oprocentowanie (...) na dzień sporządzania umowy wynosiło 4,100 % w skali roku i stanowi sumę marży Banku w wysokości 1,540 % oraz aktualnie obowiązującego indeksu (...) oraz 0,95 punktu procentowego do czasu przedstawieniu w Banku odpisu z Księgi Wieczystej dla każdej z nieruchomości (§ 2 ust. 1 i ust. 2). Umowa przewidywała, że (...) zostanie wypłacony w transzach po spełnieniu warunków w niej określonych i po złożeniu wniosku o wypłatę złożonego na formularzu, przelewem na rachunek wskazane przez kredytobiorców (§ 7 ust. 1-2 umowy).

§ 7ust.

2 zastrzeżono, że każdorazowo wypłacona kwota złotych polskich zostanie przeliczona na walutę do której indeksowany jest (...) według kursu kupna waluty (...) podanego w tabeli kursów kupna/sprzedaży dla (...) udzielanych przez (...) Bank S.A. obowiązującego w dniu dokonania wypłaty przez (...) . Wszelkie opłaty i prowizje podawane są w walucie, do której indeksowany jest (...) , a ich zapłata odbywa się poprzez doliczenie opłaty do raty, chyba że strony podejmą odmienne ustalenia w tym zakresie (§ 9 ust. 7). Spłata (...) z odsetkami miała następować w 216 równych, miesięcznych ratach kapitałowo-odsetkowych, nie później niż w tym samym dniu kalendarzowym każdego miesiąca, w którym nastąpiła wypłata pierwszej transzy (...) . Rozliczenie każdej wpłaty dokonanej przez kredytobiorcę, miało następować z datą wpływu środków do banku, według kursu sprzedaży waluty dla której jest indeksowany (...) , podanego w tabeli kursów kupna/sprzedaży dla (...) udzielanych przez (...) Bank S.A. obowiązującego w dniu wpływu środków do banku (§ 1 ust. 5 umowy, § 10 ust. 1 oraz § 10 ust. 8).

§ 12ust.

1 umowy (...) kredytobiorcy oświadczyli, że ustanawiają na nieruchomości na rzecz banku hipotekę kaucyjną w złotych polskich do kwoty 170 % kwoty (...) dla zabezpieczenia spłaty kapitału (...) , odsetek, opłat, prowizji i innych należności mogących powstać w wykonaniu umowy, w tym szczególności różnic kursowych. W § 17 umowy wskazano zaś, że:

  1. do rozliczenia transakcji wypłat i spłat (...) stosowane są odpowiednio kursy kupna/sprzedaży dla (...) udzielanych przez (...) Bank S.A. walut zawartych w ofercie banku obowiązujące w dniu dokonania transakcji,
  2. kursy kupna określa się jako średnie kursy złotego do danych walut ogłoszone w tabeli kursów średnich (...) minus marża kupna,
  3. kursy sprzedaży określa się jako średnie kursy złotego do danych walut ogłoszone w tabeli kursów średnich (...) plus marża sprzedaży,
  4. do wyliczenia kursów kupna/sprzedaży dla (...) udzielanych przez (...) Bank S.A. stosuje się kursy złotego do danych walut ogłoszone w tabeli kursów średnich (...) w danym dniu roboczym skorygowane o marże (...) Bank S.A. ,
  5. obowiązujące w danym dniu roboczym kursy kupna/sprzedaży dla (...) udzielanych przez (...) Bank S.A. walut zawartych w ofercie Banku określane są przez (...) po godz. 15:00 poprzedniego dnia roboczego i wywieszane są w siedzibie Banku oraz publikowane są na stronie internetowej (...) Bank S.A. ( (...) ). Na wniosek kredytobiorców (...) został wypłacony w dniu 22 listopada 2006r. - w kwocie 28 879,05 CHF co stanowiło równowartość kwoty 66 930,09 zł; - w kwocie 64 221,95 CHF co stanowiło równowartość kwoty 148 840,79 zł; - w kwocie 98,86 CHF co stanowiło równowartość kwoty 229,12 zł. Ponadto, zostały kredytowane również koszty w dniu 22 listopada 2006 r. w wysokości 6686,02 zł stanowiące równowartość kwoty 2884,89 CHF. Pozwani od 2.01.2007 r. do 1.07.2022 r. dokonali na rzecz powoda łącznie wpłat w kwocie 360 048,55 zł i 12,27 CHF z tytułu spłat (...) . (dowód: historia spłat – k. 47-54, wniosek o wypłatę – k. 40, 43, potwierdzenie transakcji – k. 41-42, 44-46,) Sąd pominął na podstawie w art. 235 2 §1 pkt 2 k.p.c. wniosek o przesłuchanie strony pozwanej. Stosownie do art. 299 k.p.c. , jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, sąd dla wyjaśnienia tych faktów może dopuścić dowód z przesłuchania stron. Zgromadzone w sprawie dowody w postaci dokumentów w pełni pozwalają na dokonanie prawidłowego rozpoznania niniejszej sprawy, zaś wniosek dowodowy o przesłuchanie pozwanych Sąd potraktował z uwagi na powyższe jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie co do zasady, mimo że niektóre zarzuty odpowiedzi na pozew okazały się bezzasadne, a konkretnie: Zarzut nieistnienia roszczenia i przedwczesności powództwa o zwrot kapitału (...) opierał się na niesprawiedliwym, nierównym dla stron tej samej umowy założeniu, że w razie jej nieważności kredytobiorca nabywa roszczenie o zwrot swych świadczeń, zaś analogiczne roszczenie (oparte na tej samej podstawie faktycznej i prawnej) przeciwstawne roszczenie banku ma czekać do daty prawomocnego sądowego ustalenia nieważności umowy (...) . Otóż oba roszczenia powstają jednocześnie, i już powstały, a ich wymagalność zależy w każdym przypadku od wezwania drugiej strony do zwrotu świadczenia, bez potrzeby oczekiwania na sądowe ustalenie nieważności. Swoją drogą, jednoczesnego formułowanie w odpowiedzi na pozew zarzutów przedwczesności powództwa i przedawnienia roszczeń nie da się pogodzić w kategoriach logicznego myślenia. Bezzasadny był ponadto w całości zarzut przedawnienia. Termin przedawnienia spornych roszczeń, jako związanych z działalnością gospodarczą powoda, jest na gruncie art. 118 k.c. trzyletni, ale nie upłynął do daty wniesienia powództwa w tej sprawie, ponieważ początek biegu przedawnienia należy liczyć w ocenie Sądu od daty otrzymania przez (...) pisemnej reklamacji kredytobiorców z zarzutem nieważności umowy kredytowej (6.07.2022 r. – patrz: początkowa data okresu odsetkowego z pkt. II wyroku wydanego w sprawie (...) . Nie powinna wchodzić w grę żadna data wcześniejsza, ponieważ nie można wymagać od banku wytaczania powództwa opartego na konstrukcji nieważności umowy, z którą (...) się nie zgadza. Bezzasadny był ponadto zarzut sprzeczności z art. 5 k.c. Żaden przepis ani orzecznictwo (...) nie zabrania bankowi sądowego dochodzenia swej wierzytelności z umowy, którą kredytobiorca uznał za nieważną. Bierność banku prowadziłaby do przedawnienia. Mimo to roszczenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrok C‑396/24 ( L. ) wskazuje na konieczność oddalenia powództwa dotyczącego zwrotu kapitału (...) z odsetkami. Wynika z niego, że art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady (...) (...) stoi na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu,

którym w przypadku, gdy warunek umowy (...) uznany za nieuczciwy prowadzi do nieważności tej umowy, przedsiębiorca ma prawo żądać od konsumenta zwrotu całej nominalnej kwoty udzielonego (...) , niezależnie od kwoty spłat dokonanych przez konsumenta w wykonaniu tej umowy i niezależnie od pozostałej do spłaty kwoty. Wyrok ten powinien być interpretowany w ten sposób, że ponieważ jego założeniem jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumenta na gruncie dyrektywy (...) , w sprawie z powództwa banku przeciwko kredytobiorcy o zwrot kapitału (...) – niezależnie od tego, czy dokonano potrącenia wzajemnych wierzytelności i niezależnie od tego, czy prawomocnie lub nieprawomocnie zasądzono kredytobiorcy od banku zwrot sumy świadczeń kredytowych – (...) może otrzymać w wyroku zasądzenie jedynie różnicy między kwotą (...) , a sumą świadczeń kredytobiorców, oczywiście o ile kwota (...) przekracza sumę wzajemnych świadczeń kredytobiorcy (a w tej sprawie nie przekracza). Konsument nie może ponosić ryzyka finansowego wynikającego z nieważności umowy, do której doprowadził (...) poprzez wprowadzenie niedozwolonych postanowień. W konsekwencji, ochrona praw konsumenta wymaga, by (...) mógł dochodzić jedynie różnicy między kwotą wypłaconego kapitału a faktycznie dokonanymi przez konsumenta spłatami – jeśli takie saldo pozostaje na jego korzyść. Natomiast wszelkie żądania banku przekraczające ten bilans muszą zostać uznane za niezgodne z prawem unijnym. Powództwo podległo więc oddaleniu w całości na podstawie art. 410 k.c. w zw. z art. 405 k.c. W ocenie Sądu nie było potrzeby utrzymywania stanu zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy z powództwa kredytobiorcy, ponieważ niezależnie od tego, jak zakończy się tamta sprawa, wynik sprawy niniejszej powinien być ten sam. Jeśli powództwo kredytobiorców zostanie oddalone lub w inny sposób potraktowane przy założeniu, że umowa (...) jest ważna – wówczas podstawa powództwa niniejszego odpadnie (zostało bowiem oparte na konstrukcji nieważności umowy). Jeśli zaś apelacja banku zostanie oddalona (umowa zostanie prawomocnie uznana za nieważną), pozostaną aktualne wszystkie powyższe ustalenia i rozważania. Dotychczasowe rozpoznanie niniejszej sprawy oparte było na założeniu przedstawionym przez (...) w pozwie – że umowa (...) jest umową nieważną. Z założeniem takim zgadzała się strona pozwana. Sąd rozpoznający tę sprawę nie miał więc żadnych podstaw, by przyjąć założenie odmienne. Strona pozwana wygrała proces w całości i zasługuje

art. 98 k.p.c. na zwrot uzasadnionych kosztów. Przekonanie Sądu wynika stąd, że stronę powodową (bezzasadnie upierającą się przy stanowisku) trzeba uznać za przegrywającą proces w całości. Strona pozwana poniosła koszty zastępstwa procesowego wg norm przepisanych w stawce minimalnej odpowiedniej do wartości przedmiotu sporu oraz opłatę za pełnomocnictwo – łącznie 10 817 zł. sędzia Rafał Kubicki

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.