Sad powszechny, V C 36/14

Sygn. akt V C upr 36/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w M. w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik Protokolant: Justyna Kądzioła po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. w Miliczu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. przeciwko U. K. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym. Sygn. akt V C upr 36/14 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z W. , działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 18 października 2013 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwana U. K. zapłaciła stronie powodowej kwotę 7.319,36 zł, wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 6.967,52 zł od dnia 19 października 2013 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 92,00 zł, kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1.200 zł oraz innych kosztów w wysokości 1,65 zł. W uzasadnieniu wskazała, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez stronę pozwaną z (...) Bank (...) S.A. w dniu 13 maja 2009 r. umowy kredytu o nr (...) . Strona pozwana nie wywiązała się z warunków tej umowy, w związku z czym wierzyciel wypowiedział umowę w dniu 17 lipca 2011 r. i kwota kredytu stała się wymagalna. Zobowiązanie pozwanego na dzień sporządzenia pozwu wynosi: 7.319,36 zł na co składa się: 4.190,24 zł zaległej części kapitału, 2.777,28 zł sumy odsetek od kapitału naliczonych od dnia następnego po dacie wymagalności do dnia wytoczenia powództwa, 351,84 zł kosztów dochodzenia zaległej należności, naliczonych zgodnie z warunkami umowy. Nadto strona powodowa wskazała, że w dniu 28 maja 2013 r. nabyła od (...) Bank (...) S.A wierzytelność względem pozwanej na podstawie art. 509 k.c. , o czym pozwana został poinformowany. Podkreśliła, że wzywała pozwaną do zapłaty dochodzonej kwoty ale bezskutecznie. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty oraz przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa w dniu 20 lutego 2014 r. uzupełniła braki formalne pozwu, przedkładając pełnomocnictwo procesowe wraz z odpisem, wyciąg z rejestru funduszy inwestycyjnych oraz wypis z KRS. Uiściła również uzupełniającą opłatę sądowa od pozwu. Pozwana – prawidłowo wezwana - nie stawiła się na rozprawę, nie złożyła odpowiedzi na pozew ani nie żądała rozpoznania sprawy pod jej nieobecność. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisu art. 509 k.c. , który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Strona powodowa, formułując żądanie w elektronicznym postępowaniu upominawczym, powołała się na dokumenty w postaci umowę kredytu, wezwania do zapłaty i zawiadomienia o cesji. Dokumentów tych jednak po przekazaniu rozpoznania sprawy tutejszemu Sądowi nie przedłożyła, co uniemożliwia weryfikację jej żądania. Podnieść w tym miejscu należy, że w niniejszej sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 505 37 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 7 lipca 2013 r. - wyrażający zasadę pełnej kontynuacji postępowania po przekazaniu sprawy przez e-sąd - zgodnie z którym po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33 § 1, art. 505 34 § 1 oraz art. 505 36 § 1 przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie , a po przekazaniu sprawy na podstawie art. 505 33 § 1 oraz art. 505 34 § 1 dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu - w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania. W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu sąd umarza postępowanie. Jednocześnie podkreślić należy, że przepis art. 207 § 3 zd. 2 k.p.c. w żaden sposób nie ogranicza stron w zakresie składania wniosków dowodowych w sprawie. Strona powodowa, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy nie przedłożyła dokumentów, na które powołała się w pozwie. Nie złożyła także żadnych innych wniosków. Zgodnie z art. 339 k.p.c. , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie takie wątpliwości zachodziły, a zaniechanie powoda w zakresie przedstawienia jakichkolwiek dowodów na poparcie przytoczonych przez niego okoliczności faktycznych, skutkowało uznaniem powództwa za nieudowodnione i dlatego orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.