Sad powszechny, V C 68/14

Sygn. akt V C upr 68/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w M. w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik Protokolant: Justyna Kądzioła po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. w Miliczu sprawy z powództwa easyDEBT Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. przeciwko G. P. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym. Sygn. akt V C upr 68/14 UZASADNIENIE Strona powodowa easyDebt Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. , działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 31 października 2013 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by G. P. zapłacił stronie powodowej kwotę 401,71 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 30,00 zł i kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 60,00 zł, a także opłaty manipulacyjnej w kwocie 0,78 zł. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 30 września 2010 r. pozwany zawarł z (...) Sp. z o.o. w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych na zasadach w niej określonych. (...) Sp. z o.o. wykonała należycie swoje zobowiązanie, a następnie wstawiła dokumenty księgowe potwierdzające realizację świadczenia. Pozwany mimo upływu terminów płatności nie wykonał swojego zobowiązania, polegającego na dokonaniu zapłaty na rzecz świadczeniodawcy. W dniu 4 czerwca 2013 r. (...) Sp. z o.o. zbyła przysługującą jej względem pozwanego wymagalną wierzytelność na rzecz strony powodowej. Przeniesienie praw odbyło się na podstawie porozumienia 01/ (...) z dnia 4 czerwca 2013 r. do Umowy Ramowej Przelewu Wierzytelności z dnia 27 maja 2013 r. Pozwany został poinformowany o dokonanym przelewie. Strona powodowa skierowała do niego wezwanie do zapłaty, które jednak pozostało bezskuteczne. Dodatkowo strona powodowa wskazała, że na kwotę zadłużenia składają się: kwota 332,06 zł świadczenia głównego, kwota 0,29 zł tytułem noty odsetkowej wystawionej przez (...) Sp. z o.o. , kwota 69,65 zł skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie, liczonych od dnia wymagalności należności wynikających z dokumentów księgowych do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu - zgodnie z art. 482 § 1 k.c. Jako datę wymagalności roszczenia strona powodowa wskazała dzień 20 grudnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa w dniu 26 lutego 2014 r. uzupełniła braki formalne pozwu i przedłożyła część dokumentów powołanych jako dowody w sprawie. Pozwany – prawidłowo wezwany - nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani nie żądał rozpoznania sprawy pod jego nieobecność. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 27 maja 2013 r. (...) Sp. z o.o. w (...) Sp. z o.o. w W. zawarły ze stroną powodową easyDebt Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. ramową umowę przelewu wierzytelności. W dniu 4 czerwca 2013 r. wskazane wyżej podmioty zawarły porozumienie nr 1/ (...) do ramowej umowy przelewu wierzytelności z 27 maja 2013 r., którego przedmiotem była m.in. wierzytelność w stosunku do pozwanego G. P. , wynikająca z 6 faktur o łącznej wartości 333,35 zł wraz z odsetkami. (dowód: ramowa umowa przelewu wierzytelności z 27.05.2013 r. k. 18-21; porozumienie nr 1/ (...) z 04.06.2013 r. k. 22; wyciąg z załącznika wykazu wierzytelności k. 16) W dniu 18 lipca 2013 r. strona powodowa sporządziła pismo dotyczące zawiadomienia pozwanego o przelewie wierzytelności. (dowód: pismo strony powodowej k. 28) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisu art. 509 k.c. , który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Strona powodowa formułując żądanie w niniejszej sprawie zaoferowała jako materiał dowodowy ramową umowę przelewu wierzytelności oraz porozumienie do tej umowy wraz ze stanowiącym jej załącznik częściowym wykazem wierzytelności. W ocenie Sądu przedłożone przez powoda dokumenty są niewystarczające dla uwzględnienia żądania. Strona powodowa zdołała wykazać jedynie, że przysługuje jej legitymacja czynna w niniejszej sprawie. Nie udowodniła natomiast w żaden sposób – wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi - że pozwanego łączyła z poprzednikiem prawnym powoda umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych, zasad obciążenia pozwanego opłatami wskazanymi w pozwie, wysokości zadłużenia i dat powstania zaległości w płatnościach. Powołała się w zakresie wysokości i terminów płatności zadłużenia na 6 faktur, lecz nie dołączyła ich do pozwu. Nie wiadomo zatem, czego konkretnie wskazane faktury dotyczą i na jakiej podstawie zostały wystawione. Nie wiadomo również jakie były ich terminy ich płatności. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd. W tym miejscu wskazać należy, że sąd nie uwzględnił wniosku strony powodowej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości, ponieważ nie zaistniały warunki od jakich strona powodowa uzależniała ten wniosek. Ponadto teza wniosku dowodowego dotyczyła badania przez księgowego dokumentów, które zostały zaoferowane jako dowody w sprawie i nie były dla Sądu wystarczającą podstawą do uwzględnienia żądania. Zgodnie z art. 339 k.p.c. , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie - w świetle powyższych rozważań - takie wątpliwości zachodziły, co obligowało Sąd do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które jednak nie pozwoliło uznać dochodzonego żądania za wykazane. Z tych względów orzeczono w pkt I sentencji wyroku zaocznego o oddaleniu powództwa w całości. O kosztach w pkt II sentencji wyroku orzeczono na podstawie przepisu art.98 § 1 k.p.c.