Sad powszechny, VI Ka 1042/13

Sygnatura akt VI Ka 1042/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Mika Sędziowie SSO Andrzej Ziębiński (spr.) SSO Grażyna Tokarczyk Protokolant Sylwia Sitarz przy udziale Andrzeja Zięby Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy W. W. ur. (...) w C. syna M. i T. oskarżonego z art. 209§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 marca 2013 r. sygnatura akt III K 1299/11 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 1042/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach, wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r., w sprawie o sygnaturze akt III K 1299/11, uznał oskarżonego W. W. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. i za to na mocy tego przepisu skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie oskarżonemu warunkowo zawiesił na okres próby lat 4 oraz na mocy art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązał oskarżonego do bieżącego łożenia alimentów. Nadto orzekł o kosztach sądowych. Wyrok ten zaskarżyła w całości obrońca oskarżonego, zarzucając:

1. rażące naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wydanie orzeczenia, a to: - art. 423 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. przez brak pisemnego uzasadnienia wyroku, co czyni faktycznie niemożliwym sporządzenie apelacji w niniejszej sprawie i stanowi naruszenie prawa do obrony oskarżonego, - art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. przez zupełnie dowolną ocenę dowodów, a w zasadzie ich całkowite pominięcie i skazanie oskarżonego bez powołania się na jakiekolwiek dowody, - art. 5 § 1 k.p.k. wobec uznania oskarżonego za winnego bez uwodnienia mu winy;
2. błędne ustalenia faktyczne przez przyjęcie, że oskarżony popełnił zarzucane mu aktem oskarżenia przestępstwo, w sytuacji gdy sąd I instancji nie podaje ani jednego dowodu, na podstawie którego poczynił jakiekolwiek ustalenia faktyczne. Stawiając powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. W niniejszej sprawie nie zostały sporządzone pisemne motywy wyroku z uwagi na „przedłużającą się” nieobecność sędziego referenta. Zaniechanie sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku naruszyło prawo do obrony oskarżonego zagwarantowane w art. 42 ust. 2 Konstytucji RP oraz prawo do obrony określone w art. 6 k.p.k. W sensie materialnym prawo to obejmuje kilka uprawnień oskarżonego, a w tym m.in. prawo do zapoznania się z pisemnym uzasadnieniem wyroku. Brak pisemnego uzasadnienia wyroku unicestwiło realizację tego prawa oskarżonemu i uniemożliwiło dokonanie przez sąd odwoławczy merytorycznej kontroli zaskarżonego wyroku. W konsekwencji doprowadziło do wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia o charakterze kasatoryjnym i przekazania sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W tej sytuacji sąd odwoławczy jest zwolniony od obowiązku ustosunkowywania się do pozostałych zarzutów apelacji jako przedwczesnych ( art. 436 k.p.k. ). Będzie do tego zobowiązany dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy, wydaniu wyroku, ewentualnym sporządzeniu - na wniosek uprawnionego - jego uzasadnienia i sporządzeniu apelacji.