Sad powszechny, II K 45/14

Sygn. akt II K 45/14 POSTANOWIENIE dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Krzemianowski Protokolant: Paulina Ferenc przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Agnieszki Karbowskiej-Suszek po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawy D. P. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego postanawia

1. na podstawie art. 572 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie,
2. na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. G. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za wykonaną obronę z urzędu,
3. na podstawie art. 632 pkt. 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skazany D. P. wystąpił do Sądu o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe z wyroków Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 30 września 2011 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 927/10 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 16 kwietnia 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 18/
4. Wniosek skazanego nie może zostać uwzględniony z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej. Sąd orzekał już merytorycznie w tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawie II K 102/
5. Postępowanie tamto zostało zakończone prawomocnym postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. o umorzeniu postępowania z uwagi na brak podstaw do wydania wyroku łącznego. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące D. P. , objęte również jego aktualnym wnioskiem. Od czasu wydania tamtego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 102/12 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 kpk . Skazany przed niniejszym postępowaniem już dwukrotnie występował do tutejszego Sądu z kolejnymi wnioskami o wydanie wyroku łącznego (na tych samych podstawach) - w sprawach II K 22/13 i II K 12/14, co w związku z rozstrzygnięciem zapadłym w sprawie II K 102/12, prowadziło także do umorzenia postępowania. Reasumując, także w niniejszej sprawie należało stwierdzić niedopuszczalność prowadzenia ponownego postępowania z tych samych względów. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 kpk , a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art. 632 pkt 2 k.p.k. Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż skazany miał w niniejszym postępowaniu wyznaczonego obrońcę z urzędu należało orzec o należnym mu wynagrodzeniu. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.