Sygn. akt VU 6/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Agnieszka Leżańska Protokolant p.o. stażysty Renata Kabzińska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku G. G.
(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. o wyrównanie emerytury wypłacanej w wyższej wysokości na skutek odwołania G. G.
(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. (...) oddala odwołanie Sygn. akt VU 6/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 26 listopada 2013 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. . odmówił wnioskodawczyni G. G.
(1)prawa do zmiany wysokości pobieranego świadczenia od wcześniejszej daty tj. od 1 listopada 2012 roku. W uzasadnieniu organ rentowy podniósł, iż ponowny wniosek o ustalenie podstawy emerytury G. G.
(1)złożyła w dniu 13 sierpnia 2013 roku, a zatem po upływie 1 miesięcznego terminu, wobec czego brak jest podstaw do przeliczenia emerytury od daty wcześniejszej. Od powyższej decyzji G. G.
(1)wniosła odwołanie w dniu 4 grudnia 2013 roku. ZUS wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: G. G.
(1), urodzona w dniu (...) , złożyła w dniu 28 listopada 2012 roku wniosek o emeryturę (dowód: wniosek o emeryturę k. 1-3 w aktach ZUS). Decyzją z dnia 18 czerwca 2013 roku, ZUS wykonując wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 21 marca 2013 roku, sygn. akt VU46/13, przyznał wnioskodawczyni G. G.
(1)prawo do emerytury, począwszy od dnia 1 listopada 2012 roku. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury ZUS przyjął dochód, który stanowił podstawę wymiaru składek z 10 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, tj. lat 1992-2001. Obliczony z tych lat wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wyniósł 82,09%. Wysokość emerytury wnioskodawczyni przy uwzględnieniu 28 lat i 2 miesięcy i 28 dni okresów składkowych oraz 2 lat 9 miesięcy i 19 dni okresów nieskładkowych oraz 4 lat 9 miesięcy i 19 dni okresów uzupełniających ( opłacania składek na ubezpieczenie rolne) wyniosła 1.655,29 złotych. W treści decyzji z dnia 18 czerwca 2013 roku, organ rentowy w punkcie IV pouczenia znajdującego się w decyzji, zawarta została informacja, iż w celu przeliczenia podstawy wymiaru emerytury należy dołączyć druk Rp-7 w terminie 1 miesiąca od otrzymania przedmiotowej decyzji . Decyzja została wysłana do wnioskodawczyni w dniu 20 czerwca 2013 roku (dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 21 marca 2013 roku k.45 oraz uzasadnienie k.47-61 decyzja ZUS z dnia 18 czerwca 2013 roku k. 91 w aktach ZUS). W dniu 13 sierpnia 2013 roku wniosła o ponowne przeliczenie emerytury, dołączając do wniosku druk Rp. 7 za okres pracy w Zespole (...) w D. w latach: 1990-2012 roku na stanowisku nauczyciela ( dowód: wniosek o ponowne przeliczenie wysokości emerytury z dnia 13 sierpnia 2013 roku k. 95-96 oraz druki Rp-7 k. k.97-98 oraz 99-100 w aktach ZUS). Decyzja ZUS była już prawomocna ( okoliczność bezsporna). Po rozpoznaniu powyższego wniosku, ZUS wydał w dniu 25 września 2013 roku, którą przeliczył emeryturę wnioskodawczyni, począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 roku tj. od pierwszego dnia miesiąca w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie emerytury. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury ZUS przyjął dochód, który stanowił podstawę wymiaru składek z 10 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, tj. lat 2001-2010 ,. Obliczony z tych lat wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wyniósł 107,71%. Wysokość emerytury wnioskodawcy przy uwzględnieniu 28 lat i 2 miesięcy i 28 dni okresów składkowych oraz 2 lat 11 miesięcy i 19 dni okresów nieskładkowych oraz 4 lat 9 miesięcy i 19 dni okresów uzupełniających (opłacania składek na ubezpieczenie rolne) wyniosła 2030,71 złotych (dowód: decyzja ZUS z dnia 25 września 2013 roku k. 125-128 w aktach ZUS). W dniu 23 października 2013 roku, wnioskodawczyni G. G.
(1)złożyła wniosek o wyrównanie emerytury ustalonej decyzja z dnia 25 września 2013 roku za okres od 1 listopada 2012 roku do 1 sierpnia 2013 roku (dowód: wniosek z dnia 23 października 2013 roku k.133-136 akt ZUS). W odpowiedzi na powyższe, organ rentowy zaskarżoną decyzją z dnia 26 listopada 2013 roku odmówił wnioskodawczyni G. G.
(1)wyrównania wysokości świadczenia od 1 listopada 2012 roku do 1 sierpnia 2013 roku. Dokumentów (Rp-7), które wnioskodawczyni złożyła w ZUS w dniu 13 sierpnia 2013 roku, wnioskodawczyni nie załączyła do wniosku o emeryturę, nie uczyniła tego również w terminie do tego przewidzianym tj. (w terminie 1 miesiąca od otrzymania decyzji) mimo, że została o tym pouczona ( okoliczność bezsporna- analiza akt rentowych). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 133 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 1440 z późn. zm.) w razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenie wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydano decyzję z urzędu, z zastrzeżeniem art. 107a ust. 3 (pkt 1) lub za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, o którym mowa w pkt 1, jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego (pkt 2). W myśl art.116 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy do wniosku w sprawie przyznania świadczeń powinny być dołączone dowody uzasadniająca prawo do świadczeń i ich wysokości, określone w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. Zgodnie zaś z treścią § 10 ust.1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz. U. z dnia 8 listopada 2011 r.), zainteresowany zgłaszający wniosek o emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy powinien dołączyć do wniosku dokumenty stwierdzające: 1)datę urodzenia; 2)okresy uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokość; 3)stan zdrowia, a także wywiad zawodowy sporządzony przez płatnika składek, jeżeli ubezpieczony pozostaje w zatrudnieniu - w przypadku gdy prawo do świadczenia jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy; 4) wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu i uposażenia, przyjmowanych do ustalenia podstawy wymiaru świadczeń; 5) okoliczności niezbędne do ustalenia świadczeń przysługujących z zagranicznych instytucji ubezpieczeniowych, jeżeli umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, tak stanowią. Jak więc wynika z treści przytoczonego przepisu wnioskodawczyni składając wniosek o emeryturę winna wraz z wnioskiem przedłożyć dokumenty stwierdzające wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu i uposażenia, przyjmowanych do ustalenia podstawy wymiaru świadczeń, czego nie uczyniła, choć ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2001 r., II UKN 297/00, OSNP 2002/23/577, Prok.i Pr.-wkł. 2002/4/54, OSNP-wkł. 2001/15/6, M.Prawn. 2001/16/813 48122). W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, iż wnioskodawczyni złożyła wniosek o przeliczenie emerytury w dniu 13 sierpnia 2013 roku, dopiero wówczas załączając do niego dokumenty mające wpływ na wysokość emerytury . Biorąc pod uwagę treść cyt. na wstępie przepisu, ZUS nie mógł zatem przeliczyć emerytury wnioskodawczyni począwszy od dnia 1 listopada 2012 roku. Wypłata świadczenia możliwa była dopiero od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie emerytury, tj. od sierpnia 2013 roku, opierając się w tym zakresie na treści art. 133 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 1440 z późn. zm.). W świetle okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy nie było również podstaw do przyjęcia, że ZUS ponosi odpowiedzialność za niezłożeni przez G. G.
(2)wymaganych przepisami dokumentów mających wpływ na wysokość emerytury przy wniosku o emeryturę. Skoro zatem skarżąca złożyła wniosek o przeliczenie emerytury wraz z nowymi dokumentami, dopiero w dniu 13 sierpnia 2013 roku, to stwierdzić należy, iż ZUS wydał prawidłową decyzję, do której podważenia nie może prowadzić argumentacja podniesiona w odwołaniu. Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. , orzekł jak w sentencji.