Sad powszechny, III Kp 22/13

Sygn. akt III Kp 22/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział III Karny w składzie: Sędzia: SSO Andrzej Żuk Protokolant: Patrycja Poczynek Przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze del. do Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Justyny Radomskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2013r. zażalenia Gminy Miejskiej B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze o umorzeniu śledztwa w sprawie V Ds. 53/12 na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 465 § 2 kpk p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012r. sygn. akt V Ds. 53/12 prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze na podstawie art. 17 §1 pkt 2 k.p.k. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie zaistniałego w okresie od 25 czerwca 2010 r. do 31 maja 2011r. w B. poświadczenia nieprawdy w dokumentach - protokołach odbioru wykonywanych robót budowlanych dotyczących przebudowy drogi przy ulicy (...) w B. , jako drogi alternatywnej w ciągu drogi krajowej nr (...) , przez osoby uprawnione do wystawiania tych dokumentów co do okoliczności mających znaczenie prawne, a dotyczących wykonania poszczególnych prac w ramach tej przebudowy i tym samym doprowadzenia inwestora Gminy Miejskiej B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w wysokości 697.500,64 zł poprzez wprowadzenie jej w błąd co do jakości i zakresu wykonanych prac i doprowadzenie do zapłaty za roboty, które bądź nie zostały wykonane, bądź zostały wykonane wadliwie, tj. o czyn z art. 271 §1 kk i art. 286 § l kk w zw. z art. 294 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . W uzasadnieniu organ prowadzący śledztwo wskazał na to, iż zdarzenie, którego dotyczyło zawiadomienie, było już przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Jeleniej Górze w sprawie o sygn. V Ds.54/11/s., które zostało umorzone postanowieniem z dnia 9 marca 2012r. wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego ( art. 17 §1 pkt 2 kpk ) i zostało rozszerzone przez zawiadamiającego gminę B. jedynie w zakresie dokumentacji wskazującej na wadliwe wykonanie robót budowlanych, która nie zmienia dokonanej oceny prawnej czynu, będącego przedmiotem zawiadomienia. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez pokrzywdzoną Gminę Miejską B. , która zarzuciła kwestionowanemu rozstrzygnięciu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę umorzenia śledztwa wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego oraz obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu art. 271 §1 kk . i art. 286 §1 kk . Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Prokuraturze Okręgowej w Jeleniej Górze do dalszego prowadzenia. Sąd zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazane przez skarżącą okoliczności nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Analiza akt przedmiotowej sprawy nie pozwala na przyjęcie, iż osoby odpowiedzialne za wykonanie i nadzór przebudowy drogi przy ulicy (...) w B. świadomie poświadczyły dobrą jakość wykonanych robót, dysponując jednocześnie wiedzą o ich wadliwym wykonaniu (ewentualnie godzili się z taką ewentualnością) i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili pokrzywdzoną Gminę Miejską B. do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd co do jakości i zakresu wykonywanych robót budowlanych. Zdaniem Sądu słuszność ma prokurator, wskazując, iż skarżąca nie przedłożyła żadnych nowych dowodów, które mogłyby w niniejszej sprawie zmienić dokonaną już wcześniej ocenę prawną, rozszerzając złożone zawiadomienie jedynie o informacje dotyczące decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. dot. wstrzymania robót budowlanych oraz nakazania sporządzenia poprawionego projektu budowlanego oraz o nowe opinie i oceny rzeczoznawców. Dokumenty te potwierdzają okoliczność dotyczącą wadliwego wykonania robót budowlanych, która jakkolwiek jest bardzo istotna z punktu widzenia skarżącego i interesu gminy B. , to nie stanowi decydującej przesłanki przy dokonaniu rozważań dotyczących wypełnienia znamion przestępstwa z art. 286 § 1 kk . Podkreślić należy raz jeszcze, iż oszustwo jest przestępstwem umyślnym kierunkowym, które może być popełnione wyłącznie w zamiarze bezpośrednim. Koniecznym jest zatem wykazanie, że sprawca obejmował swą świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadzał w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd itp.), ale także i to, że doprowadził ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - i jednocześnie chciał wypełnienia tych znamion (wyrok SN z dnia 6.11.2003 - II KK 9/2003). Podstawowym kryterium rozgraniczającym oszustwo od niewywiązania się ze zobowiązania o charakterze cywilno-prawnym jest istnienie w chwili zawierania umowy wymaganego przez przepis karny zamiaru bezpośredniego o szczególnym zabarwieniu. Nie każda przecież, nawet nierzetelna, realizacja stosunku zobowiązaniowego oznacza automatycznie zrealizowanie znamion oszustwa (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 18 listopada 2008 roku, II Aka 167/08). W ocenie Sądu Okręgowego w świetle dowodów złożonych przez zawiadamiającego o przestępstwie rację ma prokurator, wskazując na to, iż niniejsza sprawa stanowi przykład nienależnego wywiązania się ze zobowiązania i winna być przedmiotem rozstrzygnięcia na drodze cywilnoprawnej. Nie sposób przy tym nie zaakcentować subsydiarnej roli prawa karnego, która poza kręgiem penalizowanych zachowań kładzie transakcje handlowe, a w szczególności skutki nienależytego wywiązywania się z umowy. Nie każde bowiem takie zachowanie obarczone jest ładunkiem kryminalnym. Przedłożone przez pokrzywdzonego dokumenty w postaci decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. dotyczące wstrzymania robót budowlanych oraz nakazania sporządzenia poprawionego projektu budowlanego, nowych opinii rzeczoznawców, nie dają również podstaw do dokonania zmiany oceny zachowania osób odpowiedzialnych za wykonanie i nadzór przebudowy drogi przy ulicy (...) również w zakresie wypełnienia znamion przestępstwa z art. 271 §1 kk . Wobec powyższego Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.