Sad powszechny, II K 64/14

Sygn. akt II K 64/14 POSTANOWIENIE dnia 7 sierpnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Robert Mąka Protokolant: sekr. sąd. Przemysław Paszkowski przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Agnieszki Karbowskiej-Suszek po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie A. W. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie §2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z §14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata B. L. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu; III. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego A. W. o wydanie wyroku łącznego i połączenie jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w wyrokach Sądu Rejonowego w Wałczu w sprawie VII K 688/07 i VI K 476/08 oraz w wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie II K 123/

1. Wobec A. W. w dniu 26 listopada 2013 roku, w sprawie o sygn. akt II K 113/13, wydane zostało przez Sąd Okręgowy w Koszalinie postanowienie o umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego, które uprawomocniło się dnia 13 grudnia 2013 roku, obejmujące rozstrzygnięcia wskazane we wniosku o wydanie wyroku łącznego w przedmiotowej sprawie. Wniosek skazanego nie może zostać uwzględniony z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej. Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawie o sygn. akt II K 113/
2. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące A. W. , które są również objęte jego aktualnym wnioskiem. Od czasu wydania tamtego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie o sygn. akt II K 113/13 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 k.p.k. Oznacza ona, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. Biorąc pod uwagę fakt, iż skazany miał w niniejszym postępowaniu wyznaczonego obrońcę z urzędu należało orzec o należnym mu wynagrodzeniu. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. , a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art.632 pkt 2 k.p.k. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.