Sad powszechny, IV U 983/13

Sygn. akt IV U 983/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014r. w Siedlcach na rozprawie odwołania J. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 24 czerwca 2013 r. (Nr (...) ) w sprawie J. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala J. R. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 maja 2013 roku do dnia 31 grudnia 2013 roku; II. w pozostałej części oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 983/13 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 24.06.2013r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej J. R. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że ubezpieczona jest zdolna do pracy. Od decyzji tej odwołanie wniosła ubezpieczona J. R. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty. W uzasadnieniu decyzji podniosła, iż schorzenia, na które cierpi nie pozwalają mu na wykonywanie pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł te same argumenty co w uzasadnieniu decyzji. Sąd Okręgowy ustalił co następuje. Ubezpieczona J. R. urodzona (...) była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia (...) . W dniu (...) . wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres dołączając zaświadczenie o stanie zdrowia. Po przeprowadzeniu badania lekarskiego Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy. Komisja Lekarska ZUS po stwierdzeniu u wnioskodawczyni ograniczenia sprawności stawu kolanowego lewego, ograniczenia ruchomości barku lewego z uszkodzeniem obrębka stawowego i okresowego zespołu bólowego kręgosłupa uznała ją za zdolną do pracy. Badając sporną okoliczność niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa E. K. , ortopedy K. K. . Biegli w swojej opinii (k. 14-16v, 40) stwierdzili u ubezpieczonej stan po zwichnięciu lewego stawu barkowego z uszkodzeniem obrąbka panewki, z wtórnym zespołem ciasnoty podbarkowej, po kilkakrotnym leczeniu operacyjnym, z ograniczeniem ruchomości stawu, dolegliwościami bólowymi wysiłkowymi, nawracające dolegliwości bólowe odcinków szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa, w przebiegu zmian zwyrodnieniowych i wielopoziomowej dyskopatii, bez objawów korzeniowych i ubytkowych, stan po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego lewego stawu kolanowego z objawami niestabilności przedniej, bez zaburzeń wydolności chodu. Schorzenia te, zdaniem biegłych, powodują częściową niezdolność do pracy na okres od (...) . do (...) . Biegli stwierdzili również, że od dnia (...) . ubezpieczona odzyskała zdolność do pracy. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach określonych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie wskazuje, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki zawarte w tym przepisie. Odnośnie warunku niezdolności do pracy Sąd podzielił opinię biegłych, ponieważ została wydana przez lekarzy odpowiedniej specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonej i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską. W ocenie Sądu wnioski zawarte w opinii powołanych w sprawie biegłych są prawidłowe i logicznie uzasadnione. Opinia ta jest zupełna, jasna, zaś zawarte w niej stwierdzenia są kategoryczne. Biegli w sposób wyczerpujący i skrupulatny dokonał oceny stanu zdrowia opiniowanej, zaś wynikające z przeprowadzonych badań przedmiotowych i podmiotowych wnioski mają walor dowodowy. Podnieść należy, iż przy ocenie opinii biegłych lekarzy sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (wyrok SN z 13 października 1987 r., II URN 228/87, (...) ). Na rozprawie w dniu 26.06.2014r pełnomocnik organu rentowego nie kwestionował opinii biegłych. Sąd podzielając opinię biegłych oddalił odwołanie obejmujące okres po dniu 01.01.2014r. Ubezpieczona nie zakwestionowała opinii i nie złożyła żadnych wniosków dowodowych. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14 par.2 i par.1 kpc orzekł jak w wyroku.