Sad powszechny, VI Ka 181/14

Sygn. akt VI Ka 181/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli (spr.) Sędziowie SO Tomasz Skowron SO Andrzej Wieja Protokolant Anna Potaczek przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Roberta Remiszewskiego po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. sprawy A. P. oskarżonego z art. 278 § 1 kk i inne z powodu apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 13 lutego 2012 r. sygn. akt II K 1541/11 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. P. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania, zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. Ł. kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt VI Ka 181/14 UZASADNIENIE A. P. i W. C. oskarżeni zostali o to że: w dniu 17 maja 2011 r. w Z. wspólnie i w porozumieniu z M. P. dokonali zaboru z otwartego samochodu m – ki V. (...) o nr rej. (...) w celu przywłaszczenia portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 145 euro nie mniej niż 300 PLN, dowodu osobistego, prawa jazdy, dwóch kart płatniczych (...) , karty kredytowej banku (...) wystawionych na nazwisko M. K. , karty kodów przelewów internetowych banku (...) , karty lojalnościowej (...) , karty pamięci faktur oraz karty ubezpieczeniowej (...) powodując straty o łącznej wartości nie mniejszej niż 980 PLN na szkodę M. K. , przy czym A. P. zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym za przestępstwa podobne objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zgorzelcu sygn. akt II K 412/07 na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności która odbył w okresach od 24 kwietnia 2006 r. do 26 kwietnia 2011 r., od 11 maja 2007 r. do 10 grudnia 2007 r. , od 7 lutego 2008 r. do 4 września 2009 r. tj. o czyn z art. 278 § 1 i 5 k.k., art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., przy czym A. P. działał w warunkach opisanych w art. 64 § 1 k.k. Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 13 lutego 2012 r. w sprawie II K 1541/11: 1.oskarżeni A. P. i W. C. uznani zostali za winnych tego że w dniu 17 maja 2011 r. w Z. wspólnie i w porozumieniu z M. P. dokonali zaboru z otwartego samochodu m – ki V. (...) o nr rej. (...) w celu przywłaszczenia portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 145 euro nie mniej niż 300 PLN, dowodu osobistego, prawa jazdy, dwóch kart płatniczych (...) , karty kredytowej banku (...) wystawionych na nazwisko M. K. , karty kodów przelewów internetowych banku (...) , karty lojalnościowej (...) , karty pamięci faktur oraz karty ubezpieczeniowej (...) , powodując straty o łącznej wartości nie mniejszej niż 980 PLN na szkodę M. K. , przy czym A. P. zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zgorzelcu sygn. akt II K 412/07 obejmującym skazania wyrokami Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 29 marca 2007 r. sygn. akt II K 77/07 za czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt II K 234/07 za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., na kare 1 roku pozbawienia wolności, za czyn z art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 279 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; na karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności którą odbył w okresach od 24 kwietnia 2006 r. do 26 kwietnia 2006 r., od 11 maja 2007 r. do 10 grudnia 2007 r. , od 7 lutego 2008 r. do 4 września 2009 r. tj. występku z art. 278 § 1 k.k., i art. 278 § 5 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wobec W. C. z art. 278 § 1 k.k., i art. 278 § 5 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. wobec A. P. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył im kary: W. C. 1 roku pozbawienia wolności zaś A. P. 2 lat pozbawienia wolności;

1. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył każdemu z oskarżonych na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności po jednym dniu zatrzymania w dniu 17 maja 2011 r.;
2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art.17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w tym opłaty i kosztami sadowymi obciążył Skarb Państwa. Wyrok powyższy jest prawomocny wobec W. C. . Apelację od wyroku złożył natomiast oskarżony A. P. w której stwierdził że wydany wobec niego wyrok jest krzywdzący, podniósł iż sprawa przeciwko niemu prowadzona była zaocznie i nie mógł realizować swojej obrony i przedstawić dowodów na swoją korzyść. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja jest zasadna. Sąd I instancji uznał że oskarżony A. P. został prawidłowo wezwany na rozprawę w dniu 13.02.2012 r. na podstawie art. 133 k.p.k. poprzez tzw. podwójne awizo, dysponował przy tym informacją z policji że oskarżony nie przebywa w miejscu zamieszkania ( k. 147, k.150, k.152 akt ). Tymczasem z danych otrzymanych z Niemiec wynika, że A. P. był pozbawiony wolności na podstawie nakazu karnego Sądu Rejonowego w G. od 6.11.2011 r. i do chwili obecnej odbywa karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności w zakładzie karnym w B. ( k.238 – 251 ). Oskarżony nie mógł więc odebrać wezwania na rozprawę w dniu 13.02.2012 r. i tym samym nie został prawidłowo, zgodnie z wymogami art. 479 § 1 k.p.k. wezwany na nią, Sąd I instancji zaś nie mógł prowadzić rozprawy pod jego nieobecność i na niej wyrokować. Sytuacja ta spowodowała że naruszone zostało prawo do obrony oskarżonego A. P. , co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku w celu powtórzenia postępowania dowodowego z jego udziałem przed Sądem I instancji. W kontekście zarzutu apelacji oskarżonego wskazać należy na ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji w niniejszej sprawie. Sąd ten ustalił co następuje: „.. M. K. zaparkował samochód przy ulicy (...) przed kantorem. W tym czasie na tej ulicy pojawili się bracia A. P. i M. P. będący pod wpływem alkoholu. Spotkali wówczas W. C. który wyszedł na spacer z psem. Mężczyźni stali na ulicy przed kantorem i rozmawiali. M. K. wyciągnął z portfela pieniądze. Przeliczył je – portfel pozostawiając w pojeździe w którym pozostał jego brat i poszedł do kantoru. Widzieli to stojący niedaleko trzej mężczyźni. B. K. po chwili widząc kręcących się mężczyzn również wysiadł z samochodu i wszedł do kantoru do brata nie zamykając pojazdu…Wtedy jeden z mężczyzn – M. P. powiedział do stojących z nim że ukradnie z samochodu portfel pozostawiony przez M. K. . Podszedł do samochodu, otworzył drzwi, i zabrał portfel z zawartością pieniędzy w kwocie 145 euro, nie mniej niż 300 zł….Następnie uciekł w kierunku ulicy (...) …. M. P. spotkał się następnie z A. P. i W. C. a ulicy (...) gdzie podzielił się z mężczyznami zabranymi pieniędzmi, a portfel wyrzucił w krzaki” ( str. 1 uzasadnienia, k.281 akt ). Mając na uwadze powyższe ustalenia ( a mniej korzystne dla A. P. już być nie mogą zważywszy że nie wniesiono w sprawie apelacji na niekorzyść ), Sąd Okręgowy wyraża wątpliwość czy możliwe jest przypisanie A. P. współsprawstwa w zakresie przestępstwa kradzieży z art. 278 § 1 k.k. i in., czy jedynie przestępstwa paserstwa z art. 291 § k.k. ( względnie wykroczenia z art. 122 § 1 k.w. w zależności od wartości mienia ) poprzez nabycie pieniędzy uzyskanych za pomocą przestępstwa. Rozstrzygnie o powyższym Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. P. i sprawę tego oskarżonego przekazał Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w pełnym zakresie mając na uwadze wszystkie okoliczności o których mowa powyżej. Zebrany materiał dowodowy Sąd ten prawidłowo oceni czyniąc ustalenia w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego A. P. , kwalifikacji prawnej czynu, a w konsekwencji wymiaru kary. Swoje ostateczne stanowisko Sąd ten zawrze w wydanym wyroku prawidłowo uzasadnionym zgodnie z wymogami art.424 k.p.k. Na podstawie art. 29 ustawy prawo o adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. Ł. kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.