Sad powszechny, X U 41/14

Sygn. akt: XU-41/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Dominika Lewandowska po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 27 czerwca 2014r. we Wrocławiu sprawy z odwołania K. P. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) z dnia 23 listopada 2013 r. znak: (...) . (...) w sprawie K. P. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie. Sygn. akt X U 41/14 UZASADNIENIE Wnioskodawca, K. P. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 23 listopada 2013 r., znak (...) . (...) , uchylającego orzeczenie organu I instancji w zakresie zaliczenia wnioskodawcy do lekkiego stopnia niepełnosprawności w części dot. symbolu niepełnosprawności i domagał się jego zmiany poprzez zaliczenie go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu odwołania, wnioskodawca podniósł, iż orzeczenie jest dla niego krzywdzącego, a dolegliwości na które cierpi uzasadniają przyznanie umiarowego stopnia niepełnosprawności (k.3). Podniósł iż do31 sierpnia 2013r. miał orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności i dzięki temu pracował w zakładzie pracy chronionej oraz posiadał uprawnienia do karty parkingowej. W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy – Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. , wniósł o jego oddalenie, z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy zarzucił, iż skład orzekający stwierdził, że werdykt organu I instancji w części dotyczącej stopnia niepełnosprawności jest zgodny z obowiązującymi w tej materii przepisami prawa, wobec tego podtrzymał wydane orzeczenie co do stopnia niepełnosprawności. Orzeczenie to wymagało jednak uchylenia w części dot. symbolu przyczyny niepełnosprawności. Stopień sprawności organizmu wnioskodawcy w świetle obowiązujących przepisów prawa, nie daje podstaw do zaliczenia do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W myśl definicji ustawowej dla ustalenia niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym niezbędne jest stwierdzenie u danej osoby naruszenia sprawności organizmu oraz 1) niezdolności do pracy lub zdolności do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej, albo 2) konieczności czasowej lub częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Biorąc pod uwagę dokumentację medyczną sprawy oraz ustalenia będące wynikiem bezpośredniego badania, wymogi ustawowe nie zostały spełnione. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca K. P. w dniu 01 sierpnia 2013r. wystąpił do strony pozwanej z wnioskiem o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności dla celów uzyskania min. odpowiedniego zatrudnienia, szkolenia, uczestnictwa w terapii zajęciowej. Orzeczeniem z dnia 11 września 2013 r., (...) d/s Orzekania o Niepełnosprawności w S. , wnioskodawca został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności do dnia 30 września 2017r., symbol przyczyny niepełnosprawności 10 –N i 05-R. W dniu 27 września 2013 r. wnioskodawca złożył odwołanie od orzeczenia organu I instancji. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. , orzeczeniem z dnia 23 listopada 2013 r., uchylił orzeczenie w części dot. symbolu przyczyny niepełnosprawności w pozostałym zakresie orzeczenie utrzymał w mocy. D. : akta (...) . Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014r. Sąd na zasadzie art.468 § 1 i § 2 pkt 4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego: chirurga ortopedy i neurologa na okoliczność ustalenia czy wnioskodawca może zostać zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – Dz.U. z 2011r. nr 127, poz.721 oraz § 3 pkt 2 rozp. (...) z dnia 15 lipca 2003r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności – Dz.U.139, poz.1328. W wydanej w dniu 31 marca 2014r. opinii biegły sądowy chirurg ortopeda i neurolog rozpoznali u wnioskodawcy min. zmiany zwyrodnieniowe kolan, zmiany zwyrodnieniowe z deformacjami kręgosłupa, nadciśnienie tętnicze i wydali opinię, że wnioskodawca nie może zostać zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym. Zdaniem biegłych aktualnie stan zdrowia wnioskodawcy z powodu schorzenia ortopedycznego czyni go osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim do 30 września 2017r., symbol przyczyny niepełnosprawności 05-R.. Dowód: opinia biegłych sądowych z dnia 31.03.2014r. - k.11 akt. Z wydaną w sprawie opinią wnioskodawca nie zgodził się, gdyż jego zdaniem stan zdrowi pogarsza się i uzasadnia zaliczenie do wyższego niż lekki stopień niepełnosprawności. Wnioskodawca nie wniósł merytorycznych zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii biegłego sądowego. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów: Zgodnie z art.2 pkt.10 i art.3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – Dz.U. z 2011r. nr 127, poz.721, niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy. Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki. W art.4 cyt. ustawy ustawodawca zawarł definicję stopni niezdolności do pracy i tak min. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Dla oceny stanu zdrowia wnioskodawcy i ustalenia stopnia niepełnosprawności wydana zostały w sprawie opinia biegłego sądowego chirurga ortopedy i neurologa. Zdaniem biegłych sądowych wnioskodawca nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym Zdaniem biegłych występujące u wnioskodawcy objawy chorobowe nie wykazuje zaburzeń czynnościowych w stopniu uniemożliwiającym pracę zarobkową. Wnioskodawca nie wymaga krótkotrwałej ani stałej lub długotrwałej pomocy osób drugich w podstawowych czynnościach dnia codziennego.. Sąd podzielił dokonane przez biegłych sądowych ustalenia i przyjął wydaną w sprawie opinie za podstawę swego rozstrzygnięcia. Biegli sądowi, którzy wydali opinię w niniejszej sprawie są specjalistami o dużej wiedzy merytorycznej i praktycznej, są lekarzami niezależnymi od stron. Zgodnie z art.282 § 2 kpc w związku z art.283 § 2 kpc biegły wydający opinię w sprawie złożył przed objęciem funkcji przysięgę, którą jest związany i Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłego jak i jego rzetelności przy wydaniu opinii. Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art.233 §1 kpc – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Skoro wydana w sprawie opinia biegłego sądowego jest jasna, logiczna w zasadzie nie podważana przez wnioskodawcę poprzez merytoryczne zastrzeżenia, Sąd przyjął ją za podstawę swojego orzeczenia. Wnioskodawca K. P. nie spełnia więc, kryteriów niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym o jakim mowa w art.4 ust.2 cyt. ustawy z 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych . Mając więc na uwadze, treść opinii wydanej przez biegłych, oraz przeprowadzone wyżej rozważania Sąd uznał, że nie było podstaw do zaliczenia wnioskodawcy do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W związku z tym odwołanie wnioskodawcy nie może zostać uwzględnione i podlega oddaleniu Z tych względów na zasadzie art. 477 14 § 1 kpc należało orzec jak na wstępie.