Sad powszechny, III AUz 85/14

III A Uz 85/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca: SSA Zofia Rybicka-Szkibiel, Sędziowie SA: Edyta Buczkowska-Żuk Urszula Iwanowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy z wniosku T. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wysokość podstawy wymiaru składek na skutek zażalenia ubezpieczonego na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI U 530/14, postanawia: odrzucić zażalenie. SSA Urszula Iwanowska SSA Zofia Rybicka-Szkibiel SSA Edyta Buczkowska-Żuk UZASADNIENIE W dniu 10 lutego 2014 r. T. R. wniósł odwołanie od decyzji z dnia 13 grudnia 2013 r. nr (...) . Zarządzeniem z dnia 11 marca 2014 r., doręczonym w dniu 19 marca 2014 r., ubezpieczony został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych odwołania przez złożenie dodatkowego egzemplarza odwołania przeznaczonego dla doręczenia płatnikowi – w terminie 7 dni, pod rygorem zwrotu odwołania. Jednocześnie strona została pouczona o obowiązku składania wszelkich pism (wraz z dołączonymi do tych pism załącznikami) w trzech egzemplarzach. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. Przewodniczący VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Szczecinie zwrócił odwołanie wskazując, że ubezpieczony pomimo upływu zakreślonego terminu nie usunął braku formalnego odwołania. Sąd pierwszej instancji przytoczył treść art. 128 § 1 k.p.c. oraz art. 130 § 1 i 2 k.p.c. i podniósł, że adresowane do ubezpieczonego wezwanie do usunięcia braków w sposób jasny i zrozumiały formułowało braki, jakimi dotknięte było odwołanie oraz określało termin w jakim braki te winny zostać usunięte, a odwołujący nie wykonał nałożonego obowiązku i nie usunął wszystkich barków formalnych wniesionego odwołania. Z powyższym zarządzeniem nie zgodziła się (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. , która w piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 kwietnia 2014 r., wskazała, że braki zostały uzupełnione w terminie na dowód czego załączyła kserokopie potwierdzenia nadania przesyłek do Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2014 r. Przewodniczący w VI Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Szczecinie wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia przez: - oznaczenie zarządzenia, od którego jest wniesione, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, - zwięzłe przedstawienie zarzutów, - powołanie w razie potrzeby, nowych faktów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba powołania się na nie wyniknęła później, - zamieszczenie wniosku o zmianę lub uchylenie zarządzenia z zaznaczeniem zakresu żądania zmiany lub uchylenia, - wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, - wniesienie opłaty w wysokości 30 zł pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zobowiązanie zostało doręczone w dniu 14 maja 2014 r. Spółka nie wykonała zobowiązania. T. R. otrzymał zarządzenie o zwrocie odwołania w dniu 23 czerwca 2014 r. i nie złożył od niego zażalenia. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie spółki podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 397 § 2 zd. pierwsze k.p.c. , do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym. Natomiast w myśl art. 373 k.p.c. , sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona nie była wezwana, zażąda ich usunięcia. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie apelacja ulega odrzuceniu. Należy wskazać, że regulacja art. 373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. , nakłada na sąd drugiej instancji obowiązek wstępnego sprawdzenia, czy przedłożone mu wraz z aktami sprawy zażalenie nadaje się do merytorycznego rozpoznania. W toku kontroli wstępnej ocenia się zażalenie z punktu widzenia wymagań ustawowych odnoszących się do terminu jego wniesienia, dopuszczalności oraz zachowania wymagań formalnych. Kontroli wstępnej podlega także kwestia opłacenia zażalenia. Pismem doręczonym spółce w dniu 14 maja 2014 r. Sąd Okręgowy wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Spółka nie uzupełniła braków we wskazanym terminie, a jedynie wniosła o wydłużenie terminu do uzupełnienia tychże braków. Spółka jednak mimo upływu zakreślonego terminu nie wykonała zobowiązania sądu – nie uzupełniła braków zażalenia, jak również nie wniosła opłaty w wysokości 30 zł. W związku z tym, sąd pierwszej instancji powinien był zażalenie odrzucić z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych i jego nieopłacenie. Zgodnie bowiem z art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i nie opłaciła złożonego zażalenia, mimo prawidłowego wezwania przez Sąd Okręgowy i upływu wyznaczonego terminu, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 398 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 i w związku z art. 373 k.p.c. odrzucił zażalenie, bez jego merytorycznego rozpoznania. SSA Urszula Iwanowska SSA Zofia Rybicka-Szkibiel SSA Edyta Buczkowska-Żuk