Sad powszechny, II Cz 1193/14

Sygn. akt II Cz 1193/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dorota Gamrat-Kubeczak Sędziowie: SO Mariola Wojtkiewicz (spr.) SO Tomasz Szaj po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzycieli: (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. , (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. , (...) Spółki Akcyjnej w P. (...) w W. , Banku (...) Spółki Akcyjnej w K. , Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. , (...) Spółki Akcyjnej w G. , S. Ż. , (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. , (...) Banki Spółki Akcyjnej w W. , M. C. , (...) Banku Spółki Akcyjnej w W. , E. I. przy udziale dłużnika D. J. o egzekucję z nieruchomości – lokalu mieszkalnego nr (...) , położonego w S. przy ul. (...) , dla którego Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, prowadzi Księgę wieczystą nr (...) na skutek zażalenia dłużnika D. J. na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 28 lutego 2014 r., sygn. akt IX Co 3824/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Tomasz Szaj SSO Dorota Gamrat-Kubeczak SSO Mariola Wojtkiewicz Sygn. akt II Cz 1193/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie udzielił przybicia nieruchomości – lokalu mieszkalnego nr (...) , położonego w S. przy ul. (...) , dla którego Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi księgę wieczystą nr (...) , będącego przedmiotem licytacji w dniu 28 lutego 2014 r., na rzecz nabywców: M. S. i S. S. w udziale wynoszącym 2/3 na zasadzie ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej oraz D. O. w udziale wynoszącym 1/3, za cenę 179.250,00 zł (punkt I). Ponadto nakazał pobrać od nabywców solidarnie na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwotę 100 zł tytułem opłaty za udzielenie przybicia (punkt II). Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, iż na wniosek wierzycieli Zastępca Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie D. P. – Komornik Sądowy D. D. prowadzi przeciwko dłużniczce D. J. egzekucję z nieruchomości – lokalu mieszkalnego nr (...) , położonego w S. przy ul. (...) , dla którego Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi księgę wieczystą nr (...) . W dniu 28 lutego 2014 r. odbyła się pierwsza licytacja nieruchomości, w wyniku której nieruchomość została sprzedana za cenę 179.250,00 zł. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd udzielił przybicia nieruchomości na rzecz nabywców M. S. i S. S. w udziale wynoszącym 2/3 – na zasadzie ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej oraz D. O. w udziale wynoszącym 1/3. Sąd Rejonowy, mając na uwadze art. 987 k.p.c. , art. 991 § 1 i 2 k.p.c. , art. 988 § 1 i 2 k.p.c. , stwierdził, że w niniejszej sprawie brak było podstaw zarówno do odroczenia ogłoszenia postanowienia o przybiciu, jak i wstrzymania wydania postanowienia co do udzielenia przybicia, gdyż nie została zgłoszona skarga, której natychmiastowe rozstrzygnięcie nie było możliwe, jak również nie zaistniały żadne inne ważne przyczyny. Sąd I instancji zaznaczył, że wprawdzie pod sygnaturą akt IX Co 1094/14 jest zarejestrowana skarga dłużniczki na opis i oszacowanie nieruchomości, jednak skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. jako spóźniona, a dokonana w związku z tą skargą, jak również przed licytacją nieruchomości analiza przedłożonych przez Komornika akt spraw egzekucyjnych, w których prowadzona jest egzekucja z przedmiotowej nieruchomości, doprowadziła Sąd do wniosku, iż w sprawie nie zachodzą podstawy do podjęcia czynności w trybie art. 759 § 2 k.p.c. w związku z dokonanymi czynnościami opisu i oszacowania nieruchomości. Sąd wskazał, iż licytanci jako jedyni zaofiarowali cenę wywołania, to jest kwotę 179.250,00 zł, a po zamknięciu przetargu nikt z obecnych nie zgłosił żadnych wniosków ani oświadczeń. Sąd wskazał też, iż w toku licytacji nie ujawniły się żadne okoliczności, w związku z którymi musiałby odmówić przybicia zgodnie z art. 991 k.p.c. Zatem Sąd I instancji uznał, że brak było podstaw do odmówienia przybicia, albowiem nie stwierdził ani naruszenia przepisów w toku licytacji, ani zaistnienia podstaw wskazanych w art. 991 § 2 k.p.c. Sąd zaznaczył, iż uczestnicy egzekucji z nieruchomości zostali prawidłowo zawiadomieni o terminie licytacji, postępowanie nie podlegało umorzeniu, ani zawieszeniu. Licytanci przystępujący do przetargu uiścili rękojmię w wymaganej wysokości, nie podlegali oni wyłączeniu od udziału w przetargu na mocy art. 976 § 1 k.p.c. , nie zostały naruszone przez Komornika przepisy co do przebiegu przetargu i zamknięcia przetargu ( art. 972 – 980 k.p.c. ). Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, iż brak było przeszkód do dopuszczenia do przeprowadzenia przetargu w dniu 28 lutego 2014 r., a w konsekwencji do przybicia nieruchomości na rzecz nabywców. W takiej sytuacji Sąd Rejonowy orzekł jak w punkcie I. sentencji postanowienia. Sad mając na względzie art. 72 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych orzekł w punkcie II. sentencji postanowienia o pobraniu od nabywców na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwoty 100 zł tytułem opłaty za udzielenie przybicia, wskazując że w związku z udzieleniem przybicia ciąży na nabywcach obowiązek uiszczenia tej opłaty na rzecz Skarbu Państwa. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła dłużnika D. J. . Skarżąca podniosła, iż postępowanie z jej skargi na opis i oszacowanie licytowanej nieruchomości nie zostało prawomocnie zakończone. Skarżąca wskazała też, iż pismem z dnia 28 lutego 2014 r. wniosła o ponowne zlecenie biegłemu opisu i oszacowania nieruchomości położonej w S. przy ul. (...) z powodu istotnych zmian jakie zaszły w zakresie własności w odniesieniu do nieruchomości. Skarżąca zaznaczyła, iż jej pismo w swej treści nie zawierało uwag do prawomocnego opisu i oszacowania, a jej zamiarem było zwrócić Sądowi uwagę na zmianę wartości jej nieruchomości, która to zmiana nastąpiła po uprawomocnieniu się opisu i oszacowania. Skarżąca wskazała, iż Sąd jej skargę odrzucił a wniosek przekazał do rozpoznania komornikowi prowadzącemu postępowanie egzekucyjne. Skarżąca stwierdziła, że orzeczenie w sprawie IX Co 1094/14 nie uprawomocniło się stąd postanowienie o przybiciu w tym dniu nie powinno zostać ogłoszone. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie dłużniczki okazało się niezasadne. Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazuje, iż zgodnie z treścią przepisu art. 988 § 1 i 2 k.p.c. postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po ukończeniu przetargu; ogłoszenie można jednak odroczyć najdalej na tydzień, jeżeli zgłoszono skargę, której natychmiastowe rozstrzygnięcie nie jest możliwe, jak również z innych ważnych przyczyn ; jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze prawomocnie rozstrzygnięte, sąd może wstrzymać wydanie postanowienia co do udzielenia przybicia . Z treści powołanego przepisu wynika wprost, że zarówno odroczenie ogłoszenia, jak i wstrzymanie wydania postanowienia o przybiciu jest fakultatywne i zależy od oceny sędziego, dokonanej w konkretnym wypadku. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wyjaśnił dlaczego wywiedziona skarga na opis i oszacowanie oraz wniosek dłużniczki nie stanowiły wystarczającej podstawy do wstrzymania wydania postanowienia. Sąd Okręgowy podziela to stanowisko. Opis i oszacowanie nieruchomości został sporządzony dnia 4 lutego 2013r. Komornik doręczył dłużniczce odpis tego protokołu. Wprawdzie dłużniczka nie podjęła przesyłki (podobnie jak zawiadomienia o terminie opisu i oszacowania), jednak w oparciu o przepis art. 139 § 1 k.p.c. należy uznać skuteczność doręczenia z dniem 25 lutego 2014r. (k.77 akt Km 1052/12). D. J. nie zaskarżyła opisu i oszacowania. Opis uprawomocnił się, dając podstawę do dalszych czynności w egzekucji z nieruchomości. W takiej sytuacji wniesienie spóźnionej skargi na opis i oszacowanie (IX Co 1094/14) nie powinno i nie mogło doprowadzić do wstrzymania wydania postanowienia o przybiciu. Są to czynności obliczone jedynie na zakłócenie sprawnego przebiegu czynności w egzekucji z nieruchomości i nie mogą tamować jej toku. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r., a więc przed przetargiem odrzucił spóźnioną skargę dłużniczki, jednocześnie skontrolował sprawę i stwierdził, iż brak jest podstaw do podjęcia czynności w trybie art. 759 § 2 k.p.c. Orzeczenie to, w dniu orzekania przez Sąd Okręgowy jest prawomocne (zażalenie na postanowienie zostało odrzucone postanowieniem z dnia 16 lipca 2014r., które uprawomocniło się w dniu 22 sierpnia 2014) . Wnioski dłużniczki złożone tuż przed licytacją o ponowne zlecenie biegłemu opisu i oszacowania nieruchomości, wstrzymanie licytacji zostały postanowieniem Komornika Sądowego z dnia 27 lutego 2014 r. oddalone. Dłużniczka nie podjęła przesyłki, zawierającej wspomniane postanowienie. Sąd Okręgowy natomiast stwierdza skuteczność doręczenia z dniem 24 marca 2014r. Z upływem tygodnia, to jest 31 marca 2014r. postanowienie uprawomocniło się. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do odroczenia ogłoszenia lub wstrzymania wydania postanowienia o przybiciu. Podstawy odmowy udzielenia przybicia zostały określone w art. 991 k.p.c. Przepis ten wskazuje, iż można odmówić przybicia, jeżeli zostaną spełnione kumulatywnie dwie przesłanki, a mianowicie wystąpiły naruszenia przepisów postępowania w toku licytacji oraz uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik przetargu (§ 1). Odmowa nastąpi ponadto w sytuacji, gdy postępowanie podlegało umorzeniu lub zawieszeniu oraz jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji chyba, że z tego powodu nie nastąpiło naruszenie jego praw, albo że będąc na licytacji, nie wystąpił ze skargą na to uchybienie (§ 2). Wszystkie te przyczyny Sąd winien uwzględnić z urzędu, niezależnie od tego, czy strony podniosły zarzuty. Nie dotyczy to tylko przesłanki nie powiadomienia uczestnika o licytacji, gdyż Sąd uchybienie to uwzględni dopiero na przedstawiony mu zarzut. Ustawodawca zatem zawęził podstawy zażalenia i nie mogą one odnosić się do wcześniejszych etapów. W postanowieniu z dnia 11 lutego 2000 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że przewidziana w art. 997 k.p.c. podstawa zażalenia na postanowienie sądu co do przybicia ogranicza się do naruszenia przepisów na etapie zawiadomienia o licytacji, toku jej prowadzenia i samego przybicia, natomiast nie odnosi się do wcześniejszych faz postępowania egzekucyjnego (...) Sad Okręgowy ocenia, że nie wystąpiła ani jedna przesłanka, z wymienionych w przepisie art. 997 k.p.c. , która mogłaby skutkować odmową udzielania przybicia. Przebieg czynności w toku licytacji odzwierciedla protokół. Wynika z niego, że licytacja została przeprowadzona w zgodzie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego . Zażalenie zresztą nie zarzuca, iż doszło do naruszenia przepisów na etapie zawiadomienia o licytacji, toku licytacji. Zażalenie koncentruje się na samym przybiciu, a raczej na braku podstaw do orzekania o przybiciu dnia 28 lutego 2014r. Niezasadność tego zarzutu została omówiona powyżej. Dłużniczka przede wszystkim wskazuje na wartość nieruchomości, podnosząc że pomiędzy opisem i oszacowaniem a terminem licytacji zaszła zmiana w nieruchomości. Nastąpiło przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności. Przepis art. 951 k.p.c. daje prawo dłużnikowi złożenia wniosku o dodatkowy opis i oszacowanie. Wniosek ten podlega rozpoznaniu przez organ egzekucyjny, co zostało wykonane - Komornik postanowieniem z dnia 27 lutego 2014r. oddalił wniosek. Dłużniczka nie wniosła skargi na tą czynność komornika. Niezależnie jednak od tego Sąd Rejonowy w sprawie IX Co 1094/14 dokonał oceny tego wniosku i stwierdził, że przekształcenie prawa do gruntu, prawa związanego z własnością lokalu, nie może istotnie wpływać na wartość lokalu, będącego przedmiotem egzekucji. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany czy też uchylenia zaskarżonego postanowienie, dlatego też w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie dłużniczki. (...) (...) ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) ; (...) (...) S. (...)