Sad powszechny, III AUa 910/12

Sygn. akt III AUa 910/12 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Barbara Mazurkiewicz-Nowikowska Sędziowie: SA Krystyna Smaga SA Marcjanna Górska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Urszula Goluch-Nikanowicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku I. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o zapłatę składek na skutek apelacji wnioskodawczyni I. C. od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 31 lipca 2012 r. sygn. akt VI U 438/12 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie. Sygn. akt III AUa 910/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8 lutego 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. ustalił, że zadłużenie I. C. z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne na dzień 8 lutego 2012 roku wynosi 178,60 zł. W odwołaniu od tej decyzji I. C. domagając się jej zmiany podniosła, że decyzja jest bezzasadna albowiem wykazana w niej rzekoma zaległość wynika z nieprawidłowego rozliczenia przez organ rentowy wpłaty dokonanej w dniu 6 czerwca 2005 roku na ubezpieczenie zdrowotne za miesiące maj i kwiecień 2005 roku. Wyrokiem z dnia 31 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy w Radomiu oddalił powyższe odwołanie. Sąd ustalił, że I. C. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie tłumaczenia języka niemieckiego i z tego tytułu podlega ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Za miesiąc czerwiec 2005 roku nie dopłaciła składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 15,09 zł, a za miesiąc sierpień 2002 roku w kwocie 91,24 zł. W dniu 6 czerwca 2005 roku wnioskodawczyni dokonała przelewem zapłaty składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne za miesiąc maj 2005 roku w kwocie 324,86 zł. Pismem z dnia 18 lipca 2011 roku organ rentowy wezwał ubezpieczoną do uiszczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne za miesiąc kwiecień 2005 roku wraz z odsetkami i kosztami upomnienia. Dokonując oceny zaistniałej sytuacji faktycznej Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie jest nieuzasadnione. Sąd wskazał, że dla sposobu zaliczenia kwoty wpłaconej przelewem na poczet składek w dniu 6 czerwca 2005 roku istotna była zawarta w nim dyspozycja. Według Sądu, z treści przelewu wynika, że wpłacona kwota ma być zaliczona na poczet składek należnych za miesiąc maj 2005 roku. Wprawdzie wnioskodawczyni wpisała w polu 9 literę (...) , co wskazuje na opłatę składki za okres dłuższy niż miesiąc, jednakże na przelewie nie zaznaczyła którego miesiąca wpłata ta dotyczy. Taką adnotację, zdaniem Sądu, mogła poczynić obok pola 10 lub podać w piśmie przesłanym razem z przelewem. Sąd podkreślił, że sam fakt, iż wpłacona kwota odpowiadała łącznie wysokości składek za kwiecień i maj 2005 roku, nie uprawniał organu rentowego do takiego rozliczenia wpłaty. Sąd Okręgowy wskazał, że w 2005 roku zasady rozliczania wpłat na poczet składek regulowało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1998 roku w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, wypłaconych zasiłków z ubezpieczeń chorobowego i wypadkowego, zasiłków rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych oraz kolejności zaliczania wpłat składek na poszczególne fundusze (Dz.U. Nr 162, poz.1197 ze zm.), które to w § 6 ust. 1 stanowiło, że oznaczone wpłaty składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, dokonane przez płatnika składek w obowiązującym terminie i wysokości wynikającej z rozliczenia dokonanego w deklaracji rozliczeniowej, zalicza się na pokrycie należności zgodnie z jego dyspozycją. Z kolei ust. 3 stanowił, że jeżeli płatnik składek dokona w obowiązującym terminie wpłaty składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne lub na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, nie oznaczonej co do okresu, to wpłatę tę zalicza się w pierwszej kolejności na pokrycie należności z danego tytułu, poczynając od należności o najwcześniejszym terminie płatności, z zachowaniem w ramach wpłaty składek na ubezpieczenia społeczne pierwszeństwa zaspokojenia należności funduszu emerytalnego i otwartych funduszy emerytalnych. Zgodnie zaś z § 10 ust. 1, jeżeli wpłata składek na ubezpieczenie zdrowotne jest wyższa niż kwota należnych składek z tego tytułu wynikająca z rozliczenia dokonanego w deklaracji rozliczeniowej za dany miesiąc kalendarzowy, to nadwyżkę pozostałą po pokryciu należnych składek z tego tytułu za dany miesiąc kalendarzowy zalicza się na pokrycie zaległych należności z tytułu tych składek, począwszy od zobowiązań o najwcześniejszym terminie płatności. Dodatkowo Sąd Okręgowy powołał przepis art. 24 ust. 6a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych , zgodnie z którym nienależnie opłacone składki podlegają zaliczeniu przez Zakład z urzędu na poczet zaległych lub bieżących składek. Reasumując powyższe rozważania, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że organ rentowy dokonał rozliczenia wpłaconej składki automatycznie zgodnie ze wskazanymi regulacjami. Z tych względów i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku, o kosztach orzekając w myśl zasad określonych w art. 98 § 1 k.p.c. Apelację od tego wyroku złożyła wnioskodawczyni I. C. . Zaskarżając wyrok w całości zarzuciła mu naruszenie przepisów prawa wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 września 2003 roku w sprawie wzoru bankowego dokumentu płatniczego należności z tytułu składek, do których poboru zobowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 164, poz. 1586). Skarżąca podniosła, że w dniu 6 czerwca 2005 roku dokonując wpłaty składek na ubezpieczenie zdrowotne bankowy dokument płatniczy wypełniła zgodnie z zasadami wynikającymi z powyższego rozporządzenia i nie powinna ponosić skutków nieprawidłowego rozliczenia wpłaconej kwoty przez organ rentowy. W rezultacie, jak wynika z treści apelacji, skarżąca domagała się zmiany wyroku i uwzględnienia odwołania. W piśmie z dnia 22 lutego 2013 roku pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na zaspokojenie żądań wnioskodawczyni. Do pisma załączył decyzję z dnia z dnia 22 lutego 2013 roku, uchylającą decyzję z dnia 8 lutego 2012 roku, zaskarżoną w niniejszej sprawie i umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że po ponownej weryfikacji konta płatnika oraz po uporządkowaniu dokumentów rozliczeniowych i realizacji zleceń przeksięgowań wpłat Zakład dokonał ostatecznego rozliczenia konta i stwierdził, że roszczenie zostało w całości zaspokojone. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje; W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 477 13 k.p.c. . Wymieniony przepis stanowi, że zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd - przez wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony - powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części. Poza tym zmiana lub wykonanie decyzji nie ma wpływu na bieg sprawy. Zgodnie z ukształtowanym i utrwalonym na tle cytowanego unormowania orzecznictwem Sądu Najwyższego, decyzja uwzględniająca w całości lub w części żądanie stron w rozumieniu art. 477 13 k.p.c. , to nie tylko decyzja zmieniająca, lecz każda forma decyzji, byleby z niej w sposób jednoznaczny wynikało, że rozstrzyga o materialnoprawnym stosunku, będącym przedmiotem wcześniejszej decyzji i to zgodnie z żądaniem odwołania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2000 r., II UKN 191/00, OSNAPiUS 2002 Nr 4, poz. 96 oraz z dnia 16 lipca 1998 r., II UKN 138/98, OSNAPiUS 1999 Nr 13, poz. 440). W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją z dnia 8 lutego 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. ustalił, że na dzień 8 lutego 2012 roku zadłużenie I. C. z tytułu składek wynosi 178,60 zł, w tym na ubezpieczenie zdrowotne 178,60 zł. Odwołując się od tej decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany i ustalenia, że wskazane zadłużenie nie istnieje. W tym stanie rzeczy uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania przez organ rentowy ze wskazaniem, iż w wyniku ponownej analizy dokumentów rozliczeniowych ustalono, że roszczenie zostało zaspokojone w całości, stanowi zaspokojenie zawartego w odwołaniu żądania ubezpieczonej. Mając powyższe względy na uwadze i na podstawie art. 386 § 3 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak w postanowieniu.