← Polska

Sad powszechny, V GC 134/14

Sygn. akt V GC 134/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie Wydział V Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR J. Dams Protokolant: S. Poborczyk po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. w Dzierżoniowie na rozprawie sprawy z powództwa : S. L. przeciwko: K. K. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności I. oddala powództwo II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt V GC 134/14 UZASADNIENIE Pozwem skutecznie wniesionym w dniu 22 stycznia 2014r. S. L. , prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład (...) w B. , w sprawie przeciwko K. K. , właścicielowi A. I. K. K. w O. , domagał się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 8 lipca 2013r., sygn. V GNc 2109/13, opatrzonego klauzulą wykonalności postanowieniem z dnia 11 września 2013r. W uzasadnieniu żądania powód podał, że w pozwie złożonym do Sądu Rejonowego w Opolu K. K. oświadczył, że jest następcą prawnym – na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności - J. K. , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) J. K. . Osoba ta miała zawrzeć z powodem ustną umowę pożyczki, na mocy której S. L. otrzymał kwotę 17 775 zł. Według twierdzeń J. K. powód nie spłacał zaciągniętej pożyczki i zaproponował, by pan K. zawarł umowę kredytu z (...) , którą spłacać będzie S. L. . Na podstawie powyższych twierdzeń Sąd Rejonowy w Opolu wydał nakaz zapłaty w sprawie sygn. V GNc 2109/13, który uprawomocnił się, gdyż powód – przebywając poza miejscem zamieszkania – nie odebrał korespondencji z Sądu. W dalszej części uzasadnienia powód zaprzeczył, aby zawarł z J. K. umowę pożyczki, gdyż jedyną umową łączącą go z cedentem była umowa zlecenia, zobowiązanie z której powód uregulował w całości w dniu 18 marca 2011r. Jako podstawę powództwa przeciwegzekucyjnego powód wskazał art.840 § 1 pkt 2 k.p.c. , podnosząc zarzut spełnienia świadczenia (w pozwie omyłkowo wskazał na art.840 § 1 ust.1 k.p.c. ). W odpowiedzi na pozew z dnia 12 maja 2014r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. Zarzucił, że powództwo jest niedopuszczalne w świetle art.840 k.p.c. z uwagi na niezaistnienie w przedmiotowej sprawie żadnej z przesłanek wymienionych enumeratywnie w przywołanym przepisie. Wskazał, że twierdzenia powoda mogły stanowić co najwyżej podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty bądź innego środka prawnego, nie zaś powództwa przeciwegzekucyjnego. Zarzucił odrębną podstawę faktyczną i prawną spełnienia świadczenia przez powoda oraz swojego roszczenia w sprawie Sądu Rejonowego w Opolu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 kwietnia 2013r. K. K. , będący właścicielem przedsiębiorstwa (...) w O. , skierował do Sądu Rejonowego w Opolu pozew o zapłatę kwoty 22 333,58 zł przeciwko S. L. , prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Zakład (...) w B. . W uzasadnieniu żądania podał, że jest następcą prawnym – na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności - J. K. , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) J. K. . Osoba ta – według twierdzeń pozwu - zawarła ze (...) ustną umowę pożyczki, na mocy której (...) otrzymał kwotę 17 775 zł. Ponieważ pan L. nie spłacił w terminie zaciągniętej pożyczki, zaproponował J. K. – który potrzebował środków pieniężnych - by ten zawarł umowę kredytu z (...) , którą spłacać będzie S. L.

(1). Miał on również ponieść wszelkie koszty związane z udzieleniem przez bank kredytu. Na dochodzoną w sprawie należność składała się: kwota 17 115,79 zł tytułem należności głównej z pożyczki udzielonej przez (...) w dniu 11 sierpnia 2011r., kwota 789,47 zł tytułem prowizji banku, kwota 1 326,32 zł tytułem składki ubezpieczeniowej na okres kredytowania oraz kwota 3 102 zł tytułem oprocentowania pożyczki. W stosunku do tak określonego roszczenia Sąd Rejonowy w Opolu wydał w dniu 8 lipca 2013r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, sygn. V GNc 2109/13, który uprawomocnił się w dniu 14 sierpnia 2013r. ( S. L.
(1)nie podjął skierowanej do niego i dwukrotnie awizowanej przesyłki). (dowód: pozew i nakaz zapłaty w aktach sprawy Sądy Rejonowego w Opolu, sygn. V GNc 2109/13) W dniu 18 marca 2011r. J. K. zawarł ze S. L.
(1)umowę w przedmiocie wykonania instalacji elektrycznej w budynku D. D. , wykonania przyłącza energetycznego oraz pomiarów elektrycznych. Roboty miały być wykonane przez J. K. w okresie pomiędzy 23 marca 2011r. a 15 maja 2011r. Uzgodniono wynagrodzenie J. K. w kwocie 18 500 zł brutto – jego zapłata miała nastąpić na podstawie faktury Vat. S. L.
(1)spełnił świadczenie z tej umowy w łącznej kwocie 22 755 zł (18 500 zł brutto + podatek Vat ?) na podstawie faktury (...) w dniu 22 marca 2011r. (dowód: umowa – zlecenie z 18.03.2011r., k.8; polecenie przelewu z 22.03.2011r., k.9) Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powód uzasadniał złożone przez siebie powództwo przeciwegzekucyjne twierdzeniem, że względem pozwanego, tj. następcy prawnego J. K. , nie posiada żadnych zobowiązań, gdyż nigdy nie zawarł ze zbywcą wierzytelności umowy pożyczki, a jedyną umową łączącą go z cedentem była umowa zlecenia, zobowiązanie z której powód uregulował w całości w dniu 22 marca 2011r. Zaprzeczył zatem istnieniu podstawy faktycznej i prawnej, w oparciu o którą Sąd Rejonowy w Opolu wydał nakaz zapłaty z dnia 8 lipca 2013r. Wyjaśnił też, że ów nakaz zapłaty uprawomocnił się na skutek nieobecności powoda i nie podjęcia korespondencji w czasie właściwym. Jako podstawę powództwa przeciwegzekucyjnego powód wskazał art.840 § 1 pkt 2 k.p.c. , podnosząc zarzut spełnienia świadczenia (w pozwie omyłkowo wskazał na art.840 § 1 ust.1 k.p.c. ). W ocenie Sądu nie istnieje ustawowa podstawa prawna dla powództwa przeciwegzekucyjnego powoda, skoro jednoznacznie zaprzecza on istnieniu podstawy faktycznej i prawnej opisanej w pozwie złożonym w sprawie SR w Opolu sygn. V GNc 2109/13, a wskazana przez niego zapłata nastąpiła w istocie z innego stosunku prawnego niż ten, który stanowił podstawę wydania zakwestionowanego nakazu zapłaty. W trybie powództwa przeciwegzekucyjnego niedopuszczalne jest bowiem badanie zasadności samego tytułu egzekucyjnego, który – po nadaniu mu klauzuli wykonalności – stanowi podstawę egzekucji. Stąd wniosek dowodowy powoda o jego przesłuchanie na okoliczność treści stosunków prawnych łączących go z J. K. , jak również wnioski pozwanego o przesłuchanie świadków na okoliczność deklaracji powoda co do spłaty pożyczki – podlegały oddaleniu, jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy ( art.227 k.p.c. ). Jednocześnie odnotować należy, że powód nie skorzystał z przysługujących mu środków procesowych, tj. nie złożył do Sądu Rejonowego w Opolu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty, czy też, wniosku do komornika o zawieszenie postępowania w trybie art. 820
(3)§ 1 k.p.c. w związku z rozbieżnością jego adresu, pod który Sąd wysłał nakaz, a adresu ustalonego w toku postępowania egzekucyjnego. Nie domagał się również wznowienia postępowania w tamtej sprawie w oparciu o przesłankę pozbawienia możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w pkt I sentencji wyroku z dnia 16 czerwca 2014r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.98 § 1 i 3 k.p.c. , zasądzając od powoda na rzecz pozwanego poniesione przez niego koszty zastępstwa prawnego (wynagrodzenie radcy prawnego według minimalnej stawki i opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.